ตอนที่ 64 : โครงกระดูกดำ

เซินลั่วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืน นำกระบอกไผ่เขียวมรกตเข้าไปใกล้เปลวไฟตะเกียงน้ำมัน

เปลวไฟสีเหลืองหม่นเลียไล้บนผิวกระบอกไผ่ พื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สัมผัสไฟพลันเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีเหลืองอย่างรวดเร็ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)หรี่ตาลง แต่ก็ไม่รีบดึงกระบอกไผ่ออก ปล่อยให้ถูกไฟลนต่อไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ผิวกระบอกไผ่ที่(@NameIsNovel)เหลืองอยู่เดิมกลับค่อยๆ กลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำ มี(@NameIsNovel)ประกายแดงเล็กๆ ปรากฏอยู่ภายใน ควันบางเบาเริ่มลอยขึ้นมา ราวกับใกล้จะลุกไหม้

เซินลั่วรีบชักกระบอกไผ่ออกมา เป่าให้ประกายไฟบนผิวดับลง สีหน้าปรากฏความผิดหวัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ดูท่ากระบอกไผ่เขียวมรกตนี้ คงเป็น(@NameIsNovel)เพียงของธรรมดาจริงๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)แค่นหัวเราะเย้ยตนเองในใจ

การเดินทางครั้งนี้ ไม่เพียงได้(@NameIsNovel)พบ คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ที่(@NameIsNovel)ตามหา ยังได้(@NameIsNovel)หีบศิลาล้ำค่าที่(@NameIsNovel)สามารถย่อของให้เล็กลงได้(@NameIsNovel) อีกทั้งเคล็ดวิชาแปรหยาง ที่(@NameIsNovel)เคยติดขัดมานาน ยังทะลวงจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว หากยังโลภอยากได้(@NameIsNovel)สมบัติอื่นอีก ก็คงเกินไปนัก

เซินลั่วตักเตือนตนเองอย่างจริงจัง แต่ถึงกระนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็ยังไม่อาจใจแข็งทิ้งกระบอกไผ่นี้ลงได้(@NameIsNovel) จึงวางกลับคืนไว้ในหีบศิลา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

จากนั้น เขา(@NameIsNovel)กลับขึ้นเตียง นั่งขัดสมาธิ หยิบ คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม มาขึ้นมืออีกครั้ง ลูบไล้อย่างแผ่วเบา

หลายวันต่อมา เซินลั่วขลุกตัวศึกษาคัมภีร์สวรรค์ไร้นามทั้งกลางวันกลางคืน ยามใดจิตอ่อนล้า ก็เข้าสมาธิปรับลมหายใจฟื้นฟู พอฟื้นพลังได้(@NameIsNovel) ก็กลับมาอ่านต่อ บางคราก็ให้เสี่ยวซานนำอาหารมาให้เพียงเพื่อประทังความหิว

จนกระทั่งเที่(@NameIsNovel)ยงของวันที่(@NameIsNovel)ห้า หลังความเพียรพยายามไม่หยุดหย่อน ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็อ่านจบครึ่งแรกของคัมภีร์สวรรค์ไร้นามได้(@NameIsNovel)สำเร็จ

วันนั้น เซินลั่วนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง เคราขึ้นรกใบหน้า เผยให้เห็นความอิดโรยถึงขีดสุด แต่ในดวงตากลับส่องแสงเปี่ยมด้วยความปลาบปลื้มและ(@NameIsNovel)ตื่นเต้น

ดังที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สันนิษฐานไว้ไม่ผิด คัมภีร์สวรรค์ไร้นามนี้ บันทึกเคล็ดเพาะพลังบำเพ็ญตนไว้หนึ่งชุด ซึ่งลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)เร้นลับเกินกว่า(@NameIsNovel) เคล็ดวิชาแปรหยาง อย่างเทียบไม่ติด แท้จริงแล้วนี่คือเคล็ดวิชาของเซียนโดยแท้!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) คาถาในคัมภีร์เล่มนี้มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเรียกใดๆ ตามโครงร่างเบื้องต้นแบ่งออกเป็น(@NameIsNovel)สิบแปดชั้น สามารถฝึกได้(@NameIsNovel)ตั้งแต่ ระดับชำระปราณ เรื่อยไปจนถึง เหินสู่ระดับเซียนแท้ เลยทีเดียว

[Source: NameIsNovel] นอกจากนี้ เขา(@NameIsNovel)ยังเข้าใจถึง หกระดับแห่งการบำเพ็ญเพียร ก่อนจะเหินสู่ความเป็น(@NameIsNovel)เซียน ได้(@NameIsNovel)แก่ ระดับชำระปราณ, ระดับอิงปราณ, ระดับหลอมวิญญาณ, ระดับก่อกำเนิด, ระดับมหาโพธิญาณ และ(@NameIsNovel) ระดับเซียนแท้

คัมภีร์สวรรค์ไร้นามมิได้(@NameIsNovel)อธิบายหกขอบเขตนี้อย่างละเอียด เพียงกล่าวย่อๆ ว่า(@NameIsNovel) เมื่อบำเพ็ญเพียรลึกซึ้งพอ มิใช่เพียงอายุขัยจะเพิ่มพูนอย่างมาก หากยังทรงอานุภาพล้ำเลิศ เพียงนึกก็สามารถเรียกลมบันดาลฝน เคลื่อนภูผา เติมเต็มมหาสมุทรได้(@NameIsNovel)

สำหรับ ระดับเซียนแท้ ก็จะ เหินสู่ความเป็น(@NameIsNovel)เซียนโดยแท้ เรืองรอง เคียงสุริยันจันทรา อายุขัยเทียมฟ้าดิน

แม้จะมี(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่บรรทัดที่(@NameIsNovel) พรรณนาสภาวะอันเกรียงไกร เลือดในกายเซินลั่วก็ยังเดือดพล่านยามอ่านถึงตอนนั้น [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หลายปีก่อน เขา(@NameIsNovel)อ่านเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับ “เซียน” โดยเฉพาะการปราบอสูร ประพฤติธรรม ทำให้เขา(@NameIsNovel)หลงใหลอยู่เสมอ ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อครั้งร่างกายอ่อนแอ แม้เพียงใช้ชีวิตดุจคนธรรมดายังเป็น(@NameIsNovel)ความใฝ่ฝัน เรื่องจะไต่สู่หนทางเซียน ยิ่งเป็น(@NameIsNovel)เพ้อฝัน

ทว่า(@NameIsNovel)ยามนี้กลับต่างออกไป วิชาแปรหยาง ที่(@NameIsNovel)บรรลุโดยไม่คาดคิดทำให้สภาพร่างกายเขา(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยน แม้ความเสื่อม ร่อยหรอจาก พลังปราณหยิน ในอดีตจะชดเชยได้(@NameIsNovel)ไม่หมด แต่ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็ “มี(@NameIsNovel)คุณสมบัติ” ที่(@NameIsNovel)จะฝึก วิชาสายเซียน แล้ว

น่าเสียดาย ครึ่งหลังของคัมภีร์ถูกฉีกหาย เหลือเพียงเคล็ดลำดับ เก้าชั้นแรก เท่ากับว่า(@NameIsNovel) ต่อให้ฝึกครบถ้วน ก็จะไปได้(@NameIsNovel)ถึงเพียง ระดับหลอมวิญญาณ

อย่างไรก็ดี เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)ผิดหวังไม่

ตามคัมภีร์ รวมถึงที่(@NameIsNovel)เคยสนทนากับ ไป๋เสี่ยวเถียน การ บำเพ็ญเพียร เป็น(@NameIsNovel)การฝืนลิขิตฟ้า แต่ละขั้นยากลำบากยิ่ง หากสติปัญญาทึบหรือหยั่งรู้ไม่พอ ก็ยากจะก้าวผ่านแม้แต่ ระดับชำระปราณ ในบรรดาศิษย์หลายร้อยของ สำนักชุนชิว มี(@NameIsNovel)เพียงสามคนเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เข้าสู่ระดับชำระปราณและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel) พลังปราณ เป็น(@NameIsNovel)ของตนเอง

เซินลั่วแม้ใฝ่จะไปให้ถึงขั้นสูงดังที่(@NameIsNovel)คัมภีร์กล่าว แต่หาได้(@NameIsNovel)หลงคิดว่า(@NameIsNovel)จะบรรลุได้(@NameIsNovel)ง่าย เพียงสามารถก้าวสู่ ระดับชำระปราณ และ(@NameIsNovel)ยืดอายุได้(@NameIsNovel)อีกหกสิบปี เขา(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พอใจแล้ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แน่นอน หากบุญวาสนาส่งให้ไต่ถึงขั้นที่(@NameIsNovel)สูงกว่า(@NameIsNovel) ก็นับว่า(@NameIsNovel)ยิ่งดี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) นอกจากนี้ หลังการออกตามล่าขุมทรัพย์ครั้งนี้ เขา(@NameIsNovel)ไม่คลางแคลงอีกต่อไปต่อความประหลาดใน โลกแห่งฝัน ที่(@NameIsNovel)เกิดเพราะหมอนหยก—นั่นคือ โลกอนาคตอีกพันปีให้หน้า โดยแท้!

ซึ่งหมายความว่า(@NameIsNovel) อีกไม่กี่ร้อยปี วันวิบัติอสูร จะอุบัติ… [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่ว รวบรวมสติ ถอนหายใจยาว สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นในอนาคตยังห่างไกล เก็บมาคิดก็ไร้ประโยชน์ สิ่งสำคัญเฉพาะหน้าคือ เพียรบำเพ็ญเพียรตามคัมภีร์สวรรค์ไร้นามอย่างตั้งใจ ส่วนเรื่องอื่น ค่อยว่า(@NameIsNovel)กันทีหลัง

คิดได้(@NameIsNovel)ดังนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็วางคัมภีร์โบราณกลับคืนสู่หีบศิลา ซุกหีบไว้ใต้หมอน ก้มหน้าลงบนเตียง และ(@NameIsNovel)หลับใหลลึกในที่(@NameIsNovel)สุด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ...

[Source: NameIsNovel] ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ผ่านไปนานเท่าใด เซินลั่วจึงค่อยๆ ฟื้นจากห้วงนิทรา ความอ่อนล้าที่(@NameIsNovel)สะสมมาตลอดหลายวันมลายหายไปสิ้น ร่างกายกลับมารู้สึกปลอดโปร่งกระปรี้กระเปร่า

เซินลั่วลุกลงจากเตียง ขยับเหยียดแขนขาเล็กน้อย ก่อนจะผลักบานหน้าต่างออก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ภายนอกมืดสนิทราวกับหมึกดำ ท่ามกลางกิ่งก้านหนาแน่นของต้นไทรใหญ่ในลาน ยังพอมองเห็นเสี้ยวจันทร์ทางทิศตะวันตกเลือนรางอยู่บ้าง ความเงียบสงัดของลานกลางเรือนมี(@NameIsNovel)เพียงเสียงแมลงกลางราตรีขับขานเป็น(@NameIsNovel)ระยะๆ นอกนั้นไร้สุ้มเสียงใด เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ช่วงครึ่งราตรีหลังแล้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“หรือว่า(@NameIsNovel) ข้าหลับไปกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งวันครึ่งแล้ว?” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง พลางหันกายกลับไปทางเตียง

ราตรีอันสงบลึกเช่นนี้ คือห้วงเวลาที่(@NameIsNovel)เหมาะแก่การบำเพ็ญเพียรยิ่งนัก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วล้วงมือใต้หมอนหยิบหีบศิลาออกมา เก็บเข้าตรึง อกไว้ แล้วก้าวออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ

น่าประหลาดยิ่งนัก—คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม กลับมี(@NameIsNovel)วิธีการบำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)พิกลพิการ ตั้งแต่เริ่มแรกก็กำหนดให้ผู้บำเพ็ญต้องนั่งอยู่ในสระน้ำหรือธารน้ำเพื่อฝึกฝน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel)ก็มิใช่ปัญหา ที่(@NameIsNovel)ไม่ไกลจากตัวเมืองมี(@NameIsNovel)ธารเล็กสายหนึ่ง เขา(@NameIsNovel)เคยผ่านตอนมาถึงแล้ว

เซินลั่ว วกออกมาจากโถงทางเดินด้านหน้า เลี้ยวไปตรงมุมใกล้กำแพงลาน

เขา(@NameIsNovel)เบากายกระโดดขึ้น ดุจไร้น้ำหนัก ทะยานสูงกว่า(@NameIsNovel) สิบฉื่อ จากพื้น มือขวาแตะกำแพงเป็น(@NameIsNovel)แรงส่ง ก่อนลงสู่ตรอกเล็กนอกลานอย่างไร้สุ้มเสียง—ที่(@NameIsNovel)ซึ่งเขา(@NameIsNovel)เคยลองทดสอบยันต์เมื่อไม่กี่ราตรีก่อน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วเหลียวกลับไป มองกำแพงลานเล็กน้อย มุมปาก ยกขึ้นแผ่วเบา

นับแต่ วิชาแปรหยาง บรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ ความสามารถในการกระโดดของเขา(@NameIsNovel)พลันพุ่งสูงขึ้น หากมี(@NameIsNovel)วิชาเบากายอยู่ด้วย เกรงว่า(@NameIsNovel)กำแพงลานเล็กเช่นนี้ ต่อให้ไม่ใช้มือก็ข้ามได้(@NameIsNovel)โดยง่าย [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)รีบกะทิศทางแล้วพุ่งตัวไปตามปลายตรอก ไม่นานก็ออกพ้นเมือง มาถึงธารเล็กที่(@NameIsNovel)อยู่นอกเมืองไม่กี่ลี้

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สายธารนี้เลื้อยอ้อมรอบนอกตัวเมือง กว้างเพียงสามถึงสี่จั้ง น้ำใสสะอาด ใต้ผิวน้ำเต็มไปด้วยหญ้าน้ำเขียวสด

เซินลั่วหามุมลับตาตรงหนึ่ง แล้วถอดเสื้อผ้าออก เหลือเพียงผ้าฝ้ายพันกาย

ขณะกำลังจะก้าวลงสายน้ำ สายตาเหลือบผ่านหัวไหล่ พลันดวงตาเบิกกว้าง ตรึงมองไม่วางตา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ตำแหน่งที่(@NameIsNovel)เคยมี(@NameIsNovel)รอยเขี้ยวสีแดงคล้ำ กลับหายวับไร้ร่องรอย! แทนที่(@NameIsNovel)ด้วยลวดลายกะโหลกดำขนาดเท่าชามกว้าง!

[Source: NameIsNovel] -----------