ตอนที่ 66 : กฎของโลกหล้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วไม่อาจรู้ได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel)ผ่านไปนานเท่าใด กว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สติสัมปชัญญะของเขา(@NameIsNovel)จะค่อยๆ ฟื้นกลับคืนมา

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ลืมตาขึ้น พบว่า(@NameIsNovel)ร่างกายตั้งแต่คอลงไปยังคงแช่อยู่ในลำธารเล็ก ใจเขา(@NameIsNovel)สะดุ้งวาบ ก่อนจะงุนงงสับสนอยู่ครู่หนึ่ง

แม้เวลานี้จะเป็น(@NameIsNovel)ฤดูร้อน แต่สายน้ำของลำธารในยามรุ่งอรุณยังคงเย็นเยียบสะท้านกระดูก หากคนทั่วไปต้องแช่อยู่ทั้งคืน ต่อให้ร่างกายแข็งแรงเพียงใดก็คงถูกแช่แข็งจนป่วยหนัก ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงตนเองที่(@NameIsNovel)สภาพร่างกายย่ำแย่อยู่ก่อนแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่เหตุใดกัน เขา(@NameIsNovel)กลับไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็นใดๆ ของสายน้ำเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับรู้สึกสบายดุจได้(@NameIsNovel)หลอมรวมอยู่ในกระแสปราณอันรื่นรมย์เสียด้วยซ้ำ!

เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ลุกขึ้นยืนช้าๆ จากลำธาร

เวลานั้นท้องฟ้าได้(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งแล้ว แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องทอประกายสีทองปกคลุมสรรพสิ่งไปทั่ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ในสายตาของเขา(@NameIsNovel) โลกเบื้องหน้านี้กลับดูแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง—สว่า(@NameIsNovel)งกว่า(@NameIsNovel) ชัดเจนกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)มา!

เซินลั่วพลันตระหนักบางสิ่ง รีบกวาดตามองไปรอบกาย แล้วก็ต้องอ้าปากอย่างยินดีเมื่อพบว่า(@NameIsNovel)การมองเห็นของตนดีขึ้นอย่างมหาศาล!

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)สามารถมองเห็นเส้นลายทุกเส้นในใบไม้บนต้นไม้ที่(@NameIsNovel)ห่างออกไปหลายสิบจั้งได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน แม้กระทั่งฝูงมดที่(@NameIsNovel)ไต่ขึ้นลงตามลำต้น แมลงที่(@NameIsNovel)หลบซ่อนอยู่ในพุ่มใบหนาแล้วคืบคลานไปข้างหน้า—ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แม้แต่ตัวเดียว

เมื่อสงบใจลง เขา(@NameIsNovel)เงยหน้ามองออกไปไกลลิบตา

เขา(@NameIsNovel)มองเห็นชัดเจนถึงตัวเมืองที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปหลายลี้ ถนนศิลาเขียวที่(@NameIsNovel)คดโค้ง บ้านเรือนสองข้างทาง พ่อค้าแม่ขายที่(@NameIsNovel)ออกมาตั้งแผงขายของแต่เช้าตรู่ และ(@NameIsNovel)บรรดาเด็กๆ ที่(@NameIsNovel)วิ่งเล่นอยู่หน้าบ้าน…

ไม่เพียงเท่านั้น หูของเขา(@NameIsNovel)ก็เฉียบคมขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เสียงนกร้องแมลงข้างกายแน่นอนว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยิน แต่ยังได้(@NameIsNovel)ยินเสียงแปลกประหลาดอีกมาก เช่น เสียงหนูที่(@NameIsNovel)วิ่งพล่านอยู่กลางทุ่งไม่ไกล เสียงผีเสื้อสองตัวกระพือปีกอยู่ในหมู่ดอกไม้ริมน้ำ เสียงปูตัวหนึ่งขุดโพรงอยู่ใกล้ๆ พร้อมเสียงฟองอากาศแตกดัง “ปุๆ” ออกจากปากมัน…

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ประสาท รับกลิ่นของเขา(@NameIsNovel)ก็เฉียบคมขึ้นไม่แพ้กัน กลิ่นดิน กลิ่นหญ้าและ(@NameIsNovel)ดอกไม้ กลิ่นใบไม้ผุพัง และ(@NameIsNovel)กลิ่นอีกนับยี่สิบสามสิบชนิด พรั่งพรูเข้าสู่จมูกพร้อมกันในบัดดล

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “นี่มัน…กลิ่นเหม็นอะไรกัน?” เซินลั่วพึมพำ พลางยกมือขึ้นปิดจมูกตนเอง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อครู่ เขา(@NameIsNovel)เพิ่งสูดเอากลิ่นเหม็นฉุนจัดรุนแรงเข้าไปในโพรงจมูก ราวกับมันลอยอยู่ตรงหน้าจมูกนี่เอง ทั้งที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รู้สึกเลยแม้แต่น้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยกมือแตะต้อง ก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงความลื่นแปลกๆ เซินลั่วรีบก้มมองใกล้ๆ ก็พบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งสีดำเกาะอยู่ คล้ายคราบโคลน

กลิ่นเหม็นรุนแรงก่อนหน้านี้ ก็มาจากสิ่งนี้เอง! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วรีบเช็ดหน้า จึงพบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คราบโคลนสีดำปกคลุมเต็มทั้งใบหน้าและ(@NameIsNovel)ลำคอ จำต้องก้มลงใช้น้ำจากลำธารล้างออก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] เมื่อชำระล้างสิ่งสกปรกออกไปจนหมด เขา(@NameIsNovel)รู้สึกสดชื่นขึ้นอย่างยิ่ง ใบหน้าพลันเผยรอยยิ้มปลื้มปิติ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พลังสัมผัสทั้งห้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ความรู้สึกนี้เหนือกว่า(@NameIsNovel)ความคาดหมายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)จากการที่(@NameIsNovel) วิชาแปรหยาง บรรลุถึงขั้นสมบูรณ์เสียอีก… นี่มันคือการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพโดยแท้!

ถึงตรงนี้ เขา(@NameIsNovel)อดนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จำได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ตนเพิ่งพยายามบำเพ็ญเพียรตามคัมภีร์ที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ใน คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม จากนั้นก็สิ้นสติไปอย่างกะทันหัน

“ดูท่าข้าเพียงแค่ทำตามวิธีที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในนั้น หมุนเวียนพลังปราณครบสามสิบหกรอบเท่านั้น ไฉนวิชานี้ถึงได้(@NameIsNovel)วิเศษถึงเพียงนี้ บำเพ็ญครั้งแรกก็สามารถเพิ่มพูนประสาทสัมผัสทั้งห้าได้(@NameIsNovel)มหาศาลเช่นนี้? …อย่างไรเสียก็มิใช่เรื่องร้าย” เขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดอยู่ในใจ

เซินลั่วสูดลมหายใจเข้าลึก ระงับอารมณ์ตื่นเต้น ก่อนจะก้าวเท้าขึ้นจากลำธารไปยังตลิ่ง [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)เดินไปได้(@NameIsNovel)ครึ่งทาง เขา(@NameIsNovel)กลับหยุดกะทันหัน เท้าขวาค้างอยู่กลางอากาศไม่ยอมเหยียบลง [Source: NameIsNovel]

เมื่อครู่ เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel) นอกจากประสาทสัมผัสที่(@NameIsNovel)เฉียบคมขึ้นแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)ความรู้สึกเร้นลับชนิดหนึ่งเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย … ราวกับสามารถรับรู้สิ่งที่(@NameIsNovel)จับต้องไม่ได้(@NameIsNovel)บางอย่าง ซึ่งแต่ก่อนเขา(@NameIsNovel)ไม่เคยรู้สึกมาก่อนเลย

สิ่งเร้นลับนั้นแผ่วพรายอยู่ทั่วไป ทั้งในอากาศ แผ่นดิน สายน้ำ ต้นหญ้า กิ่งไม้ … แทรกซึมอยู่ในสรรพสิ่งระหว่า(@NameIsNovel)งฟ้าและ(@NameIsNovel)ดินในรูปแบบต่างๆ ไม่เว้นแม้แต่ภายในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)เอง — ณ จุดตันเถียนก็ยังมี(@NameIsNovel)อยู่! [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วไม่กล้าขยับโดยพลัน เกรงว่า(@NameIsNovel)จะทำลายความรู้สึกเร้นลับนั้นไป

เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ หลับตาลง ตั้งจิตสงบ พลันเพ่งสัมผัสไปยังสิ่ง “เร้นลับ” ที่(@NameIsNovel)แฝงอยู่ในตันเถียน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

สิ่งนั้นคล้ายกระแสลมเย็นบางเบา เคลื่อนไหลวนอยู่ภายในตันเถียน ส่งคลื่นไหวสั่นสะท้านออกมา เพียงแค่แตะต้อง มันกลับทำให้ พลังหยางบริสุทธิ์ ที่(@NameIsNovel)เคยเอ่อท้นอยู่ถอยร่นกลับไปในทันที

“นี่…นี่มันคือ เมล็ดเต๋า! ข้า…ข้าสัมผัสมันได้(@NameIsNovel)แล้ว!” ดวงตาเซินลั่วเบิกโพลง เขา(@NameIsNovel)ตะโกนออกมา เท้าขวาทุบลงในน้ำจนกระเซ็นสาดเป็น(@NameIsNovel)สาย

กระแสไหวสะเทือนจากลมเย็นนั้น คล้ายคลึงกับรัศมี(@NameIsNovel)สีขาวใน ศิลาหยวน และ(@NameIsNovel)ยังคล้ายกับอำนาจลึกลับที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากอวตารแห่งเซียนอย่างอวิ๋นเหยียนและ(@NameIsNovel)บรรดาเซียนผู้อื่น มันคือ ปราณเต๋า อย่างไม่ผิดพลาด! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

นับตั้งแต่เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รู้จักการบำเพ็ญเพียร และ(@NameIsNovel)รับรู้ว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋า กับอานุภาพแห่งสวรรค์นั้นมี(@NameIsNovel)อยู่จริงในโลกนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็เฝ้าโหยหามาตลอดว่า(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ก้าวมาถึงขั้นนี้เสียที — และ(@NameIsNovel)บัดนี้ ความปรารถนานั้นได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)จริงแล้ว!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อย่างไรก็ตาม ก้าวนี้แทบเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เอื้อมไม่ถึงสำหรับผู้คนส่วนใหญ่ สำหรับเขา(@NameIsNovel)แล้วก็ไม่ต่างอะไรจากความเพ้อฝัน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] บางทีอาจเพราะแรงกดดันจากการที่(@NameIsNovel)อายุขัยใกล้จะถึงกาลสิ้นสุด หรือไม่ก็เป็น(@NameIsNovel)เพราะความดื้อรั้นที่(@NameIsNovel)ยังยึดมั่นกับความหวังเพียงเล็กน้อยในใจ เขา(@NameIsNovel)จึงไม่เคยยอมแพ้ และ(@NameIsNovel)ยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเดินต่อไป แต่สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คาดไม่ถึงที่(@NameIsNovel)สุด ก็คือผลลัพธ์กลับบังเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้!

เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel) จารึกเมล็ดเต๋า โดยไม่ทันรู้ตัว ก่อเกิด ปราณเต๋า และ(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอย่างแท้จริง! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สองหมัดของเซินลั่วกำแน่นโดยไม่รู้ตัว เล็บจิกทะลุเข้าเนื้อเลือดซึมออกมา หากแต่เขา(@NameIsNovel)กลับไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ครู่ใหญ่นาน เขา(@NameIsNovel)จึงบังคับใจให้สงบลง ค่อยๆ ทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมด พลันก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางสิ่งไม่ชอบมาพากล

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ตามที่(@NameIsNovel) “ท้องฟ้า” เคยกล่าวไว้ — การจารึก เมล็ดเต๋า คือด่านสำคัญบนหนทางแห่งการบำเพ็ญเพียรเซียน และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ด่านที่(@NameIsNovel)ยากลำบากที่(@NameIsNovel)สุด ผู้มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์จำนวนมาก แม้จะฝึกฝนวิชาพื้นฐานจนถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว และ(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)พึ่งพา โอสถทิพย์หรือยาวิเศษช่วยเหลือ ก็ยังไม่อาจข้ามผ่านได้(@NameIsNovel)สำเร็จ ตัวอย่างเช่นนี้มี(@NameIsNovel)อยู่ไม่น้อยใน สำนักชุนชิว

สำหรับเขา(@NameIsNovel) กว่า(@NameIsNovel)จะเรียนรู้ วิชาแปรหยาง ได้(@NameIsNovel)สำเร็จก็ต้องใช้เวลาถึงสองปีเต็ม รากวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)ก็มิอาจนับว่า(@NameIsNovel)ดีเลิศ ถึงขนาดที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยวางแผนเผื่อไว้แล้วว่า(@NameIsNovel) จะทุ่มเทปีเดือนที่(@NameIsNovel)เหลือเพียงไม่กี่ปีสุดท้าย หวังเพียงจะเสี่ยงทะลุผ่านด่านนี้ให้ได้(@NameIsNovel)สักครั้ง

แต่แล้วเพียงแค่การลองบำเพ็ญ คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ครั้งแรกเมื่อคืนที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)กลับสามารถจารึกเมล็ดเต๋าได้(@NameIsNovel)สำเร็จ เรื่องเช่นนี้ช่างเหลือเชื่อเกินไป

ถึงแม้วิชานี้จะลึกล้ำเกินกว่า(@NameIsNovel) วิชากระบี่หยางบริสุทธิ์ ของสำนักชุนชิว และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อานุภาพช่วยในการจารึกเมล็ดเต๋ามากกว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็มิอาจก้าวข้ามได้(@NameIsNovel)ง่ายดายถึงเพียงนี้ [Source: NameIsNovel]

เหตุการณ์นี้…ราวกับว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการช่วยเหลือจากสวรรค์โดยตรง! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “ความช่วยเหลือจากสวรรค์…”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เซินลั่วก็พลันหวนระลึกถึง กระแสความเย็น ที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นโดยไม่คาดคิดเมื่อคืนก่อน

ตอนนั้น พลังวิญญาณน้ำที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ดูดซับจากลำธารได้(@NameIsNovel)สลายไปหมดแล้ว หากแต่เป็น(@NameIsNovel)เพราะกระแสความเย็นนั้นที่(@NameIsNovel)ผุดขึ้นมาอย่างฉับพลัน จึงทำให้เขา(@NameIsNovel)เข้าสู่สภาวะมึนงงและ(@NameIsNovel)สามารถทะลุผ่านได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] “ข้าจำได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)กระแสความเย็นนั้น เหมือนจะผุดออกมาจากหัวไหล่ข้างขวาของข้า… เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับมันหรือไม่?” เซินลั่วพึมพำในใจ ดวงตาเผลอหันไปจับจ้องยัง ลายสักกะโหลกดำ ที่(@NameIsNovel)หัวไหล่ขวาโดยไม่รู้ตัว

ลายสักนั้นยังคงดูสมจริงราวกับของมี(@NameIsNovel)ชีวิต มิได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแม้แต่น้อย

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ลายสักที่(@NameIsNovel)เมื่อก่อนทำให้เขา(@NameIsNovel)ขนลุกสยอง เวลานี้กลับทำให้รู้สึกคุ้นตาและ(@NameIsNovel)ไม่ขัดใจนัก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “บางที…นี่อาจจะคือสิ่งที่(@NameIsNovel)ผู้คนกล่าวว่า(@NameIsNovel) ‘ลิขิตและ(@NameIsNovel)วาสนา’ ก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วเกาหัวเบาๆ พลางพึมพำกับตัวเองอ่านตอนต่อไปฟรี

----------