ตอนที่ 173 : เผลอพลัดเข้าสู่ถ้ำซานซิง

พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า พลันชะงักลังเล มิกล้าพุ่งเข้ามาเร่งรีบเช่นเดิม รีบชะลอการเคลื่อนไหวลง

ลำแสงรอบกายเซินลั่วขมวดทับไขว้กัน ก่อแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)วงแหวนแสงขาวพร่ามัวห่อหุ้มร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้แน่นหนา

เขา(@NameIsNovel)เพียงรู้สึกว่า(@NameIsNovel)หินผาที่(@NameIsNovel)เพิ่งแข็งเย็นเมื่อครู่ พลันกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)อุ่นนุ่ม ร่างพลันเอียงเอนไปข้างในโดยไม่อาจต้านทาน พลัดทะลุเข้าสู่ผนังเขา(@NameIsNovel)ไปทั้งร่าง

พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าตกตะลึง รีบพุ่งกรากเข้ามา ตะปบกรงเล็บหมายจะเกี่ยวขาข้างหนึ่งของเซินลั่วไว้

ทว่า(@NameIsNovel)ขณะร่างเซินลั่วล้มลงไปนั้น ขาทั้งสองกลับสะบัดงอตัวขึ้นโดยไม่รู้สึกตัว เลี่ยงพ้นกรงเล็บนั้นไปได้(@NameIsNovel)อย่างฉิวเฉียด ร่างทั้งร่างหายวับเข้าสู่ผนังหิน ไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยใดเหลือ

ชั่วขณะนั้นเอง แสงเรืองรองทั่วหน้าผาก็มลายหายไปสิ้น ทุกสิ่งกลับคืนสู่สภาพปกติ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าจ้องมองผนังหินว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหน้า คล้ายยังไม่เชื่อในสายตาตนเอง มันคำรามสะท้านสะเทือน กรงเล็บตะปบใส่ผนังเขา(@NameIsNovel)ไม่หยุด จนผืนเขา(@NameIsNovel)สั่นสะเทือนดังก้อง

แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไร เซินลั่วก็เลือนหายไปต่อหน้าต่อตา มองไม่เห็นเงาอีกแล้ว

ค้นหาอยู่ครู่ใหญ่ไร้ผล พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าจึงระบายโทสะใส่ผนังหิน พลานุภาพอันน่าสะพรึงพลันจางลงไปทีละน้อย กว่า(@NameIsNovel)มันจะสงบลงได้(@NameIsNovel)ก็ผ่านไปเนิ่นนาน ก่อนทอดสายตามองทั่วหน้าผาโดยรอบอีกครั้ง แล้วหันหลังจากไปอ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] …

ทางด้านเซินลั่ว ร่างเขา(@NameIsNovel)ปั่นป่วนเซถลา พลันพุ่งตรงไปข้างหน้าแทบกลิ้งล้ม [Source: NameIsNovel]

เมื่อยืนทรงตัวมั่นอีกครั้ง ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขา(@NameIsNovel)อึ้งตะลึงจนยากเชื่อ

เดิมทีเขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)หากมิทะลุเข้าสู่ผนังเขา(@NameIsNovel) ก็คงตกลงไปสู่ก้นในภูผา แต่สิ่งที่(@NameIsNovel)ปรากฏเบื้องหน้ากลับเป็น(@NameIsNovel)หน้าผาสูงชัน!

เซินลั่วเหลียวกลับไป มองเห็นผนังหินเรียบสูงราวร้อยฉื่อทอดตระหง่านอยู่เบื้องหลัง ยังเห็นร่องรอยสลักหินอยู่เลือนราง หากแต่เพราะกาลเวลาผ่านกร่อนจนเลือนมัวแล้ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยความกังวลต่อความเป็น(@NameIsNovel)อยู่ของหล่างผู่ เซินลั่วก้าวกลับไปยังผนังหิน เอื้อมมือแตะสัมผัสอย่างระมัดระวัง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สิ่งที่(@NameIsNovel)รับรู้ได้(@NameIsNovel)คือความแข็งเย็นแน่นหนา แต่ไม่อาจผ่านทะลุเข้าไปได้(@NameIsNovel)อีกแล้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ผนังหินจริงๆ…” เซินลั่วขมวดคิ้ว เอ่ยกับตัวเองพลางกวาดตามองหน้าผารอบกายอย่างละเอียดถี่ถ้วน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ท้ายที่(@NameIsNovel)สุด เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ผืนผาที่(@NameIsNovel)ตนเหยียบอยู่นั้นลอยแขวนอยู่นอกสันเขา(@NameIsNovel)สูง ตรงข้ามมี(@NameIsNovel)หน้าผาอีกฝั่งโผล่ยื่นมา ราวกับสะพานที่(@NameIsNovel)ถูกตัดขาด

เขา(@NameIsNovel)ก้าวช้าๆ มาจนถึงขอบหน้าผา อาภรณ์ต้องลมกระพือ เมื่อทอดตามองลงไปเบื้องล่าง สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นกลับเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มหมอกเมฆหนาทึบปกคลุมเหวลึกระหว่า(@NameIsNovel)งสองผา ทำให้ไม่อาจแลเห็นสิ่งใดด้านล่าง

เซินลั่วรีบเบือนสายตากลับ กวาดมองไปยังฝั่งตรงข้ามแทน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] บนหน้าผานั้นปรากฏถ้ำภูเขา(@NameIsNovel)อยู่หนึ่งแห่ง ห่างออกไปร่วมสิบฉื่อ ปากถ้ำถูกบังไว้ด้วยบานหินแตกหัก ประดับด้วยตะปูทองสัมฤทธิ์ ภายในมืดมิดสนิทจนไม่อาจแลเห็นสิ่งใดได้(@NameIsNovel)เลย

[Source: NameIsNovel] สายตาเซินลั่วเคลื่อนไป พลันเห็นศิลาสลักสูงราวสามฉื่อ ตั้งอยู่ด้านซ้ายของปากถ้ำ แม้จะเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวคล้ายใยแมงมุม หากแต่ยังคงตั้งตระหง่านมั่นคงอยู่ ตัวอักษรโบราณใหญ่หลายตัวบนแผ่นศิลานั้นยังมองเห็นได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน

“ถ้ำซานซิง นี่มันสถานที่(@NameIsNovel)อันใดกันแน่?” เซินลั่วอดเอ่ยพึมพำซ้ำออกมาไม่ได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขณะเขา(@NameIsNovel)ยังครุ่นคิดอยู่นั้น พลันสายตาเหลือบไปเห็นรอยบุ๋มลึกอยู่บนผนังเขา(@NameIsNovel)ด้านขวาของถ้ำ อยู่สูงขึ้นไปและ(@NameIsNovel)เอียงไปเล็กน้อย เมื่อเพ่งมองอย่างละเอียดจึงพบว่า(@NameIsNovel)มันคือรอยฝ่ามือขนาดมหึมา

เซินลั่วเหยียดฝ่ามือออกไปเปรียบเทียบ ก็พบว่า(@NameIsNovel)รอยฝ่ามือนั้นผิดแผกอย่างยิ่ง นิ้วทั้งห้าเรียวยาวผิดธรรมชาติ ข้อนิ้วใหญ่โตผิดปกติ เส้นลายฝ่ามือเลือนราง ไม่คล้ายฝ่ามือของมนุษย์เลย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)เดินมาถึงขอบหน้าผา เพียงเคลื่อนไหวความคิดเล็กน้อย พลันบิดข้อมือภายในแขนเสื้อ เกล็ดละอองน้ำพลันผุดก่อตัวกลางความว่า(@NameIsNovel)ง เชื่อมพาดระหว่า(@NameIsNovel)งสองผา แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สะพานใสน้ำหนึ่งสาย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วเหินกายขึ้น เหยียบลงบนสะพานน้ำนั้น เกลียวระลอกกระเพื่อมออกไปใต้ฝ่าเท้า เขา(@NameIsNovel)ก้าวเดินอย่างสงบข้ามไปยังอีกฝั่งหน้าผา

เมื่อยืนบนขอบหน้าผาแล้ว เขา(@NameIsNovel)เงยหน้ามองบานประตูหินโบราณสองบาน พบว่า(@NameIsNovel)ตะปูสัมฤทธิ์ที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่เต็มไปด้วยคราบสนิมเขียวคล้ำ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ประตูหินทั้งสองบานเบี้ยวเอียงอย่างหนัก ช่องประตูไม่อาจปิดสนิท เหลือช่องว่า(@NameIsNovel)งกว้างราวหนึ่งจั้ง สูงสามฉื่อ ภายในมืดมิดสนิทไม่อาจแลเห็นสิ่งใด เซินลั่วจึงก้าวเข้าไปใกล้ หวังจะมองให้ถนัดชัดเจน แต่ก็ยังไม่อาจมองเห็นได้(@NameIsNovel)อยู่ดี

“ไร้เสียงใดเล็ดลอดออกมา แม้แต่ลมสักกระแสก็ไม่มี(@NameIsNovel)?” เขา(@NameIsNovel)จ้องอยู่พักหนึ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่า(@NameIsNovel)นี่ผิดปกติยิ่งนัก

จากนั้น เซินลั่วจึงหลับตาลงครู่หนึ่ง ทะเลจิตวิญญาณสงบนิ่ง พลังจิตเทวะเริ่มแผ่กระจายออกไป ภายใต้การชี้นำของใจและ(@NameIsNovel)จิต เขา(@NameIsNovel)จงใจสอดส่องเข้าไปยังปากถ้ำ

แต่เมื่อพลังจิตเทวะเพิ่งสอดแทรกเข้าไปในช่องว่า(@NameIsNovel)งของประตู ที่(@NameIsNovel)สายตาธรรมดามองเห็นเป็น(@NameIsNovel)เพียงความมืดมิดนั้น กลับพลันปะทุแสงขาวเจิดจ้า แทงตรงเข้าสู่ดวงจิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] พลังจิตเทวะของเซินลั่วถูกกระแทกอย่างรุนแรง รีบหดกลับเข้าสู่ทะเลจิตวิญญาณโดยฉับพลัน

“อึก…”

ดวงตาเขา(@NameIsNovel)เปิดพรึ่บ ปากเปล่งเสียงครางต่ำ ก่อนที่(@NameIsNovel)สติจะดับวูบ ร่างร่วงคะมำลงกับพื้น

พักใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะค่อยๆ ฟื้นสายตา มองเห็นฟ้าเบื้องบน พลันรู้สึกเวียนศีรษะอย่างหนัก ร่างสั่นโงนเงน

เขา(@NameIsNovel)ฝืนพลิกกายลุกขึ้นนั่ง ส่ายศีรษะอย่างแรง ความมึนงงในหัวค่อยๆ คลายลง

“เป็น(@NameIsNovel)ตราผนึกอีกแล้ว…” เซินลั่วทอดสายตามองบานประหินสองบาน พลางถอนหายใจเบาๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

นี่เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พบตราผนึกที่(@NameIsNovel)สามารถย้อนต้านพลังจิตเทวะของตน ทว่า(@NameIsNovel)จากสภาพเมื่อครู่คาดว่า(@NameIsNovel)ตราผนึกนี้เสียหายไปไม่น้อย มิเช่นนั้นด้วยพลังจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ในยามนี้ ความเสียหายย่อมร้ายแรงยิ่ง และ(@NameIsNovel)ไม่อาจฟื้นฟูได้(@NameIsNovel)รวดเร็วเช่นนี้แน่ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ลังเลเล็กน้อย แต่ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ยังคงก้าวเข้าไปใกล้ประตูหินนั้น เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นลูบคลำตามรอยแยกของบานประตู พลันฝ่ามือสัมผัสเข้ากับกำแพงพลังบางสิ่งที่(@NameIsNovel)ตาเปล่าไม่อาจแลเห็นได้(@NameIsNovel)ทันที

กำแพงพลังนั้นให้ความรู้สึกยืดหยุ่นเล็กน้อย หาได้(@NameIsNovel)แข็งเย็นเฉกเช่นผนังหินไม่

เซินลั่วขมวดคิ้วฉับพลัน รีดปราณเต๋าขึ้นมา มือที่(@NameIsNovel)วางอยู่ก็ทุ่มแรงอันรุนแรง กดทะลวงเข้าไปด้านใน

ครานี้ มี(@NameIsNovel)แสงขาวมัวพร่าลุกวาบขึ้นภายในประตูหิน ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วคิดจะดึงมือกลับออกมา แรงสะท้อนกลับพลันปะทุใส่ ร่างเขา(@NameIsNovel)สั่นสะเทือนพลิกปลิวกระเด็นออกไป

เขา(@NameIsNovel)รีบทรุดกายลงต่ำ กระแทกเท้าลงพื้นอย่างหนักหน่วง ฝืนหยุดร่างกายไว้ได้(@NameIsNovel)ก่อนจะตกจากหน้าผาเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

“มี(@NameIsNovel)ตราผนึก ก็ต้องมี(@NameIsNovel)หนทางทำลายมันอยู่ เพียงแต่ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)กลไกอยู่แห่งใด?” เซินลั่วยืนอยู่ริมผา ลูบคางพลางครุ่นคิด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

สายตาเขา(@NameIsNovel)กวาดมองหน้าผาอีกครา พลันหยุดลงที่(@NameIsNovel)รอยฝ่ามือมหึมานั้นอีกครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ตรงนี้…” เซินลั่วลังเลชั่วอึดใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันใดนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็กระโดดขึ้น รีดพลังปราณหยางบริสุทธิ์ออกมา ใช้วิชาฝ่ามือชิงหยาง ตบฟาดอย่างแรงลงไปบนรอยฝ่ามือมหึมานั้น

เสียง “ตู้ม!” ดังสนั่น หน้าผาทั้งผาสั่นสะเทือนเล็กน้อย ใบไม้แห้งและ(@NameIsNovel)ดินร่วนหล่นกระจาย

เซินลั่วลงสู่พื้นอีกครั้ง แต่ก็ไม่พบสัญญาณว่า(@NameIsNovel)ประตูหินจะเปิดออก หากแต่หางตาพลันสะดุดกับแสงริบหรี่ที่(@NameIsNovel)ส่องวูบออกมาจากศิลาสลักที่(@NameIsNovel)ตั้งอยู่หน้าปากถ้ำ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)จึงก้าวไปยังศิลาสลักที่(@NameIsNovel)สลักว่า(@NameIsNovel) “ถ้ำซานซิง” เพ่งพิจารณาอย่างละเอียด ศิลาสลักนั้นเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว แลดูบอบช้ำยิ่งนัก ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อสังเกตใกล้ๆ เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)พบสิ่งใดผิดปกติ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------