ตอนที่ 193 : เส้นทางที่แตกต่าง

เซินลั่วกดข่มความตื่นเต้นในใจ พลางสูดลมหายใจเข้าลึก

ถึงแม้ยันต์ทั้งห้านี้จะทรงพลังนัก แต่กระบวนการสร้างนั้นยากกว่า(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีบาตขนาดเล็กมากนัก จำต้องอาศัยหมึกยันต์ระดับสูงที่(@NameIsNovel)กลั่นพิเศษ ประกอบกับกระดาษยันต์เมฆม่วง

“กระดาษยันต์เมฆม่วง? เช่นนั้นก็คงเป็น(@NameIsNovel)กระดาษยันต์ชั้นสูงชนิดหนึ่งแน่แล้ว” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง

แต่เดิมเขา(@NameIsNovel)รู้เรื่องวัตถุวิญญาณอยู่เพียงเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบคัมภีร์ สมุนไพรเทวะ ที่(@NameIsNovel)พบในถ้ำซานซิง เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)รับความรู้เพิ่มเติมขึ้นไม่น้อย จึงตระหนักว่า(@NameIsNovel)ทั้งหมึกยันต์ระดับสูงและ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์เมฆม่วงนั้น ต่างล้วนเป็น(@NameIsNovel)ของล้ำค่า หาได้(@NameIsNovel)ง่ายไม่ ต่อให้กลับออกไปยังโลกจริงภายนอกหมู่บ้านชั่วนิรันดร์ ที่(@NameIsNovel)ขาดแคลนทรัพยากรแห่งนี้ ก็ใช่ว่า(@NameIsNovel)จะหามาได้(@NameIsNovel)โดยสะดวก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] แม้บนภูเขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)วัตถุวิญญาณมาบ้าง แต่ก็ล้วนไม่ใช่สิ่งจำเป็น(@NameIsNovel)ต่อการสร้างยันต์ทั้งห้านี้

ในขณะนั้นเอง พลันมี(@NameIsNovel)เสียงฟ้าร้องกึกก้องดังขึ้นจากท้องฟ้า

หัวใจเซินลั่วพลันสั่นสะท้าน เขา(@NameIsNovel)รีบเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างไม้ [Source: NameIsNovel]

สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นคือท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)เดิมมืดหม่นอยู่แล้วยิ่งทึบทึมหนักอึ้ง เมฆดำกลิ้งตัวสลับกัน พลันมี(@NameIsNovel)สายฟ้าสีขาววาบขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ระยะ

“ฟ้าธรรมชาติช่างมาได้(@NameIsNovel)ถูกเวลาเสียจริง… เสียดายที่(@NameIsNovel)น่าเสียดายยิ่ง” เซินลั่วเอ่ยพึมพำ

ทันทีที่(@NameIsNovel)คำพูดจบลง หยาดฝนก็นับพันสายโปรยปรายลงมาจากฟ้า กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านฝนกั้นระหว่า(@NameIsNovel)งฟ้าดิน ท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)มืดครึ้มเมื่อครู่ก็ตกลงเป็น(@NameIsNovel)ฝนเสียแล้ว

เม็ดฝนเทลงไม่หยุด พลางมี(@NameIsNovel)แสงอัสนีแวบวับสลับเสียงฟ้าคำราม

พายุฝนเช่นนี้ตรงกับเงื่อนไขที่(@NameIsNovel)ใช้หลอมยันต์อัสนีสวรรค์พอดี หากแต่เขา(@NameIsNovel)กลับไร้ซึ่งวัตถุจำเป็น(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วส่ายหัวด้วยความเสียดาย หากมี(@NameIsNovel)วัตถุพร้อมอยู่ในมือ เขา(@NameIsNovel)ก็อยากจะลองวาดยันต์อัสนีสวรรค์ขึ้นสักครั้ง เพื่อดูว่า(@NameIsNovel)มันจะสามารถผนึกอัสนีสวรรค์ได้(@NameIsNovel)เช่นไร

เขา(@NameIsNovel)ถอนหายใจ เตรียมจะถอนจิตเทวะออกจากศิลาหยก

“หืม นั่นมันอะไร?”
ทันใดนั้นเอง เขา(@NameIsNovel)กลับสังเกตเห็นตัวอักษรเล็กๆ หลายบรรทัด ปรากฏอยู่ใต้คำอธิบายยันต์อัสนีสวรรค์บนศิลาหยก

ตัวอักษรเหล่านั้นเล็กจ้อยและ(@NameIsNovel)พร่ามัวนัก หากมิใช่เพราะ พลังจิตเทวะ ของเขา(@NameIsNovel)แข็งแกร่งเมื่อบรรลุถึง ระดับก่อกำเนิด เกรงว่า(@NameIsNovel)คงพลาดมิได้(@NameIsNovel)เห็นแน่ อีกทั้งใต้คำอธิบายยันต์อีกสี่ผืนก็หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ตัวอักษรลักษณะเดียวกันนี้ปรากฏไม่ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วเพ่งพินิจตัวอักษรเล็กๆ เหล่านั้นอย่างถี่ถ้วน ไม่นานนักก็เริ่มมองเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ

“นี่มัน…” ดวงตาเขา(@NameIsNovel)เบิกกว้าง สีหน้าฉายชัดถึงความเหลือเชื่อ [Source: NameIsNovel]

ตัวอักษรเล็กพวกนั้นกลับบันทึก วิธีสร้างยันต์อัสนีสวรรค์แบบทางเลือก เอาไว้ วิธีนี้ใช้เพียงวัตถุธรรมดาหลายอย่างเป็น(@NameIsNovel)หมึกยันต์ และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)กำหนดเงื่อนไขพิเศษต่อกระดาษยันต์ด้วย กล่าวกันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หนทางที่(@NameIsNovel)เจ้าของแผ่นหยกเดิม ครุ่นคิดและ(@NameIsNovel)ทดลองอยู่นานปี จึงตกผลึกออกมา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel)แม้จะใช้ได้(@NameIsNovel)จริง อัตราสำเร็จก็ย่อมต่ำลงมาก เมื่อเทียบกับวิธีทำแบบปรกติ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

กระนั้น สำหรับสถานการณ์ของเขา(@NameIsNovel)ในยามนี้ นับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ข่าวดีอย่างไม่ต้องสงสัย—อัตราต่ำเพียงใดก็ยังดีกว่า(@NameIsNovel) ไร้โอกาสทดลอง เสียเลย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ศิลาอัสนีสีคราม, หยกเงาล่องลอย, กระดองทอง…” เซินลั่วท่องรายชื่อวัตถุที่(@NameIsNovel)ใช้ปรุงหมึกยันต์ทางเลือกพลาง สีหน้าก็ค่อยๆ ผ่องใสขึ้น

[Source: NameIsNovel] สามสิ่งนี้หาใช่ของหายากไม่ ที่(@NameIsNovel)แท้บรรดาวัตถุวิญญาณที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เก็บได้(@NameIsNovel)จาก ถ้ำซานซิง ยังมี(@NameIsNovel) ศิลาอัสนีสีคราม กับ หยกเงาล่องลอย อยู่ไม่น้อย อีกทั้งกระดาษยันต์ธรรมดาก็มี(@NameIsNovel)พร้อม

ส่วน กระดองทอง ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)วัตถุวิญญาณสามัญที่(@NameIsNovel)อสูรทะเลชั้นต่ำลอกทิ้งไว้ หากขอให้ หล่างผู่ ช่วยจัดหา คงรวบรวมได้(@NameIsNovel)จำนวนมากโดยไม่ยาก

เมื่อตระเตรียมวัตถุครบครัน เช่นนี้ก็เท่ากับมี(@NameIsNovel)ทุกอย่างพร้อมสำหรับสร้าง ยันต์อัสนีสวรรค์

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่ววางแผ่นหยกลง เดิมคิดจะเรียกหล่างผู่มาพบ แต่พอเดินไปได้(@NameIsNovel)ครึ่งก้าว ก็เงยหน้ามองพายุฝนฟ้าคะนองนอกหน้าต่าง จากนั้นหยิบ พู่กันเจ็ดดารา ออกมา ปรับลมปราณตาม เคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติ เริ่มลงมือ หลอมศาสตรา ชิ้นนี้ก่อน

สิ่งใดจะสำเร็จ ต้องเริ่มจาก ลับคมศาสตรา เสียก่อน การสร้างยันต์อัสนีสวรรค์ย่อมมิใช่เรื่องง่าย พู่กันเจ็ดดารามิใช่เพียงภาชนะเก็บของเท่านั้น เท่าที่(@NameIsNovel)ทราบยังเป็น(@NameIsNovel) ศาสตราตราที่(@NameIsNovel)ใช้สำหรับวาดยันต์ด้วย หากสามารถหลอมตราผนึก ภายในครบถ้วน บางทีอาจเพิ่มโอกาสสำเร็จในการวาดยันต์ได้(@NameIsNovel) อีกอย่างดูท่าว่า(@NameIsNovel)พายุครานี้ยังไม่จางไปง่ายๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ด้วยระดับบำเพ็ญในปัจจุบัน การหลอมศาสตราเวทหาใช่เรื่องลำบาก ไม่นาน ชั้นตราผนึกลำดับที่(@NameIsNovel)สอง ของพู่กันเจ็ดดาราก็ถูกหลอมสำเร็จ ดวงดาว “ไคหยาง” บนด้ามพู่กันพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ

แสงเงินเรื่อเรืองค่อยๆ ผุดขึ้นจากพู่กันเจ็ดดารา งามระยับนักท่ามกลางความสลัวในเรือน

ไม่เพียงเท่านั้น สัมผัสจิตเทวะ ของเขา(@NameIsNovel)ยังรู้สึกได้(@NameIsNovel)ชัด—เมื่อความผันผวนในพู่กันเริ่มก่อเกิด ภายในกลับปรากฏ พื้นที่(@NameIsNovel)ของมิติ กว้างออกไปอีกหลายฉื่อ หลอมรวมเข้ากับพื้นที่(@NameIsNovel)เดิม ทำให้ความจุโดยรวม เพิ่มขึ้นราวสามในสิบส่วน เลยทีเดียว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่เมื่อเขา(@NameIsNovel)ลองสะบัดพู่กันในอากาศอีกครั้ง ก็พบว่า(@NameIsNovel)รอยแสงสีเงินที่(@NameIsNovel)ปรากฏนั้นไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระยะเวลายาวนานขึ้นเลยแม้แต่น้อย บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)การพัฒนาที่(@NameIsNovel)สำคัญใดๆ เกี่ยวกับการวาดยันต์ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)คิดมากนัก เขา(@NameIsNovel)จึงเดินหน้าต่อด้วยการหลอมศาสตราพู่กันต่อไปอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เพียงพริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยไปเกือบครึ่งวัน ภายนอกฝนยังคงกระหน่ำหนัก เสียงฟ้าคำรามก็ยังดังก้องอยู่ไม่หาย

เวลานี้ พื้นผิวของพู่กันเจ็ดดารา ในมือเซินลั่วกำลังส่องประกายแสงเงินระยิบระยับ ลวดลายรูปดาวทั้งเจ็ดเปล่งแสงสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าออกมา บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)ชั้นตราผนึกทั้งเจ็ดถูกหลอมศาสตราสำเร็จสมบูรณ์แล้ว

คลื่นพลังปราณพลันกระจายออกมาจากพู่กันนั้น แต่คลื่นพลังนี้แตกต่างไปจากเชือกทองและ(@NameIsNovel)วงแหวนครึ่งจันทร์ มันเต็มไปด้วยความรู้สึกเลื่อนลอยแปลกประหลาด

เซินลั่วลูบพู่กันตราประทับในมือ พลางสูดหายใจลึก เขา(@NameIsNovel)ผนึกปราณเต๋าภายในเข้าสู่พู่กันแล้วลองสะบัดวาดในอากาศอีกครั้ง ทันใดนั้นก็มี(@NameIsNovel)รอยแสงปรากฏขึ้นกลางอากาศเช่นเคย

ทว่า(@NameIsNovel)ความผิดหวังก็แล่นเข้ามา เพราะระยะเวลาของรอยแสงเหล่านั้นกลับมิได้(@NameIsNovel)ยาวนานขึ้นแม้แต่น้อย

“ดูท่าว่า(@NameIsNovel)ศาสตราเวทชิ้นนี้ แม้จะสามารถใช้วาดยันต์ได้(@NameIsNovel) แต่กลับไม่ได้(@NameIsNovel)ช่วยเพิ่มอัตราสำเร็จมากนัก หน้าที่(@NameIsNovel)หลักของมัน คงยังเป็น(@NameIsNovel)การเก็บของ เสียมากกว่า(@NameIsNovel)” เซินลั่วหัวเราะแค่นๆ พึมพำกับตนเอง ก่อนจะปล่อยจิตเทวะเข้าไปภายในพู่กัน

ดังที่(@NameIsNovel)คาดไว้ พื้นที่(@NameIsNovel)เก็บภายในพู่กันตราประทับนี้ บัดนี้ได้(@NameIsNovel)ขยายกว้างขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่าจากก่อนหลอมศาสตรา เพียงพอสำหรับการจัดเก็บสิ่งของได้(@NameIsNovel)มากมาย [Source: NameIsNovel]

“หึ!” สีหน้าของเซินลั่วพลันแข็งค้าง เพราะในส่วนลึกของพื้นที่(@NameIsNovel)พู่กันนั้น ปรากฏกองสิ่งของกองหนึ่งขึ้นมาอย่างฉับพลัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แท้จริงแล้วระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังตั้งใจหลอมศาสตรา เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ทันสังเกตว่า(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)ภายในค่อยๆ ขยายเพิ่มขึ้น จึงทำให้สิ่งของที่(@NameIsNovel)เก็บไว้ในส่วนลึกของพื้นที่(@NameIsNovel)เดิม ปรากฏออกมาในตอนนี้ หลังจากที่(@NameIsNovel)ชั้นตราผนึกทั้งหมดถูกเปิดสมบูรณ์

เซินลั่วเพ่งพิจารณาสิ่งของเหล่านั้นอย่างถี่ถ้วน ก็พบว่า(@NameIsNovel) นอกจากกระดาษยันต์สีเขียวซ้อนกองมหึมาแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)ขวดหยกขาวสองใบ และ(@NameIsNovel)หม้อสีดำรูปร่างคล้ายเบ้าหลอม อีกทั้งยังมี(@NameIsNovel)วัตถุวิญญาณประเภทต่างๆ อีกมากมาย

[Source: NameIsNovel] “กระดาษยันต์มากมายถึงเพียงนี้! ยังมี(@NameIsNovel)ไม้วิหคเขียว หญ้าเปลี่ยนดาว หินสายฟ้าน้ำเงิน… แม้แต่เปลือกทองก็มี(@NameIsNovel) นี่ราวกับฟ้าประทาน! ข้าวัตถุทดแทนสำหรับยันต์อัสนีสวรรค์ครบถ้วนแล้ว!” ดวงตาของเซินลั่วพลันส่องประกายยินดีเมื่อจำสิ่งเหล่านั้นได้(@NameIsNovel)

กระดาษยันต์สีเขียวนี้ เขา(@NameIsNovel)เคยพบมาก่อนที่(@NameIsNovel)ตระกูลอวี่แห่งเมืองตงไหล จำได้(@NameIsNovel)เลือนรางว่า(@NameIsNovel)มันถูกเรียกว่า(@NameIsNovel) “กระดาษน้ำค้างเขียว” แม้คุณสมบัติจะยังไม่ถึงเกณฑ์สำหรับวาดยันต์ชั้นสูงทั้งห้า — หรือก็คือด้อยกว่า(@NameIsNovel)กระดาษยันต์เมฆม่วง — ทว่า(@NameIsNovel)มันก็ยังดีกว่า(@NameIsNovel)กระดาษยันต์สีเหลืองที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้วาดยันต์อัสนีบาตอยู่มาก หากนำมาใช้แทนสำหรับวาดยันต์อัสนีสวรรค์ก็มิใช่เรื่องเสียหาย [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)รีบหยิบวัสดุทั้งหมดออกมา จัดแยกเป็น(@NameIsNovel)หมวดหมู่เรียงอย่างเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบ

ของเหล่านี้มี(@NameIsNovel)อยู่มาก ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)วัตถุวิญญาณระดับต่ำ หลังจากนับจำนวนแล้วก็พบว่า(@NameIsNovel) วัตถุสามัญที่(@NameIsNovel)ใช้ทำยันต์อัสนีสวรรค์นั้นมี(@NameIsNovel)ครบถ้วน แถมยังเหลือชุดสำรองอีกไม่น้อย

[Source: NameIsNovel] นอกจากวัตถุระดับต่ำ ยังมี(@NameIsNovel)วัตถุวิญญาณระดับสูงอีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งพอดีกับที่(@NameIsNovel)ต้องใช้ทำหมึกยันต์ และ(@NameIsNovel)สำหรับกระดาษยันต์เมฆม่วงเพื่อสร้างยันต์ชั้นสูงทั้งห้า เพียงแต่ปริมาณยังมี(@NameIsNovel)ไม่มากนัก

เซินลั่วหยิบกระดาษน้ำค้างเขียวแผ่นหนึ่งวางไว้ตรงหน้า จากนั้นสะบัดมือเรียกหม้อสีดำที่(@NameIsNovel)อยู่ในพื้นที่(@NameIsNovel)พู่กันตราประทับออกมา

[Source: NameIsNovel] ----------