ตอนที่ 238 : ภารกิจเมืองใบไม้แดง

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวหยุนหันไปทางต้นเสียง เพียงเพื่อจะเห็นไป๋สุ่ยกำลังมองมาทางพวกเขา(@NameIsNovel)อย่างเฉียงๆ รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏบนใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)

“ใช่แล้ว! แค่ระดับชำระปราณ ขั้นที่(@NameIsNovel)ห้า เจ้าควรจะละเว้นจากการทำตัวเองให้เป็น(@NameIsNovel)ตัวตลก” อู่ถงยืนอยู่ข้างๆ ก็เย้ยหยันเซินลั่วอย่างไม่เป็น(@NameIsNovel)มิตรเช่นกัน พร้อมด้วยแววดูถูกอย่างไม่ปิดบังในดวงตา

ฝูงชนโดยรอบ เมื่อเห็นเช่นนี้ ก็เบนสายตามาเช่นกัน [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วกวาดตามองไปรอบๆ สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ไม่สะทกสะท้าน ไม่พูดอะไรสักคำ

“ไป๋สุ่ย เท่าที่(@NameIsNovel)ข้าทราบ ไม่นานมานี้ ในคดีสะพานเจิ้นหวย ท่านยืนกรานอย่างแข็งขันว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)การก่อกวนของภูตผี พี่ใหญ่เซินพยายามเตือนท่านด้วยความหวังดี แต่ท่านกลับเพิกเฉยและ(@NameIsNovel)เกือบจะถูกผีพรายน้ำลากลงไป ทำให้ตระกูลไป๋ของเราต้องเสียหน้าต่อหน้าตระกูลอื่น มันเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นมิใช่หรือ?” แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะดูไม่แยแส แต่ไป๋เสี่ยวหยุนที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ เขา(@NameIsNovel)กลับทนไม่ได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ชี้ไปที่(@NameIsNovel)ไป๋สุ่ย ร้องโวยวาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นเสียงคำพูดของไป๋เสี่ยวหยุน คลื่นของการสนทนาอย่างเงียบๆ ก็ดังขึ้นในหมู่ฝูงชน

“โอ้ ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องนี้มาบ้าง เช่นนั้นมันก็เป็น(@NameIsNovel)อย่างนี้นี่เอง!”

“จึ๊ จึ๊ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ไป๋สุ่ยก็มี(@NameIsNovel)ช่วงเวลาที่(@NameIsNovel)ตัดสินใจผิดพลาดเหมือนกันสินะ?” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เหลวไหล!” เมื่อถูกไป๋เสี่ยวหยุนเปิดโปงเหตุการณ์น่าอับอายนี้โดยตรง สีหน้าของไป๋สุ่ยก็มืดลงในทันที

แววแห่งความดุร้ายฉายวาบในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จ้องเขม็งไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่วแล้วจึงหันสายตากลับไปยังรายการภารกิจ

“สหายหลี่ฉู่ เจ้าคนนี้ต้องเป็น(@NameIsNovel) ‘ผู้อาวุโสแปด’ คนนั้นแน่ๆ ใช่ไหม? ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ความบาดหมางกันอย่างมากระหว่า(@NameIsNovel)งเขา(@NameIsNovel)กับไป๋สุ่ย” แขกอาวุโสหนุ่มที่(@NameIsNovel)กำลังเล่นพัดพับถามชายหัวโล้นที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ข้างๆ เขา(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ใช่ มันคือ ‘ผู้อาวุโสแปด’ คนนั้น! หรือเราจะเรียกว่า(@NameIsNovel) ‘ผู้อาวุโสประจบสอพลอ’ ก็ได้(@NameIsNovel) หลังจากที่(@NameIsNovel)คุณชายใหญ่จากไป ดูสิ เขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มประจบประแจงคุณชายรอง” หลี่ฉู่ลูบหัวโล้นเกลี้ยงของเขา(@NameIsNovel)แล้วถ่มน้ำลายอย่างดูถูก

“เหะๆ ไม่น่าแปลกใจเลย” วัยรุ่นที่(@NameIsNovel)โบกพัดกล่าวพร้อมพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินบทสนทนาระหว่า(@NameIsNovel)งหลี่ฉู่และ(@NameIsNovel)ชายหนุ่มที่(@NameIsNovel)ถือพัด สายตาของแขกอาวุโสที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ๆ ซึ่งมองมายังเซินลั่วก็เพิ่มร่องรอยของความดูถูกมากขึ้น

เซี่ยอวี่ซินกำลังจ้องมองกระดานภารกิจอย่างตั้งใจ และ(@NameIsNovel)ในขณะนี้ นางก็เหลือบมองเซินลั่วด้วยหางตาเช่นกัน แววแห่งความเหยียดหยามฉายวาบผ่านดวงตาที่(@NameIsNovel)งดงามของนาง ก่อนที่(@NameIsNovel)นางจะรีบเบนสายตากลับไปเพื่อตรวจสอบรายการภารกิจต่อไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] สำหรับความคิดเห็นจากฝูงชน เซินลั่วตอบกลับด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ เท่านั้น เขา(@NameIsNovel)เอื้อมมือไปหยุดไป๋เสี่ยวหยุนซึ่งกำลังจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อโต้เถียง และ(@NameIsNovel)ส่ายหน้าเบาๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไป๋เสี่ยวหยุนดูเหมือนจะเดือดดาลด้วยความขุ่นเคือง แต่เมื่อเห็นเซินลั่วทำเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ละเว้นจากการพูดอะไรอีก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในเวลาไม่นาน ผู้คนที่(@NameIsNovel)รวมตัวกันอยู่หน้าบัญชีภารกิจ หลังจากเลือกภารกิจที่(@NameIsNovel)ตนพอใจแล้ว ก็จากไป เมื่อนั้นเซินลั่วจึงค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า สายตาของเขา(@NameIsNovel)กวาดมองไปทั่วบัญชีทีละภารกิจ

“อืม อันนี้ดูค่อนข้างดีทีเดียว...”

ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจคือ เขา(@NameIsNovel)มองได้(@NameIsNovel)ไม่นานดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น จดจ่ออยู่กับภารกิจหนึ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ท้ายสุดของบัญชี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เมืองใบไม้แดงทางตอนใต้ของเมืองถูกภูตผีหลอกหลอนทำให้ชาวเรือจำนวนมากเสียชีวิต รางวัล: ไม้เกล็ดอัคคีหนึ่งชิ้น” เซินลั่วพึมพำกับตัวเอง รู้สึกยินดีเล็กน้อยในใจ

ไม้เกล็ดอัคคีนี้เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในวัตถุดิบหลักที่(@NameIsNovel)ระบุไว้ในคัมภีร์หยางบริสุทธิ์ ซึ่งเหมาะสมที่(@NameIsNovel)สุดสำหรับการหลอมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์

เขา(@NameIsNovel)สนใจอย่างมากในการหลอมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ในช่วงหลายวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบหาวัตถุดิบที่(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)สำหรับการหลอมอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เป็น(@NameIsNovel)ผล เขา(@NameIsNovel)ไม่พบอะไรเลยจนกระทั่งถึงตอนนี้ [Source: NameIsNovel]

สายตาของเซินลั่วจดจ่ออยู่ที่(@NameIsNovel)ไม้เกล็ดอัคคี รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “คิดจะรับภารกิจของเมืองใบไม้แดงรึ? ตามหาไม้เกล็ดอัคคีนั่นอยู่สินะ? เจ้าช่างไม่รู้จักกลัวตายเสียจริง ไม่รู้รึไงว่า(@NameIsNovel)ยิ่งรางวัลสูง ภารกิจก็ยิ่งยาก?” หลี่ฉู่พึมพำกับตัวเอง เสียงของเขา(@NameIsNovel)เบาลงอาจจะเพราะเกรงใจไป๋เสี่ยวหยุน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วทำหูทวนลมกับเสียงกระซิบนั้น หันหลังกลับไปยังห้องพักของตน

ไป๋เสี่ยวหยุนพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา จ้องเขม็งไปที่(@NameIsNovel)หลี่ฉู่ แล้วรีบตามเซินลั่วไป ออกจากสถานที่(@NameIsNovel)นั้น

ไป๋สุ่ยมองดูร่างที่(@NameIsNovel)กำลังห่างออกไปของเซินลั่วด้วยแววตาเป็น(@NameIsNovel)ประกาย พึมพำกับตัวเองว่า(@NameIsNovel) “เจ้าก็กล้ารับภารกิจนี้ด้วยรึ? ไม้เกล็ดอัคคีนี้ก็เหมือนเป็น(@NameIsNovel)ของข้าแล้ว”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็รีบมุ่งหน้าไปยังทางเข้าของอาคารบัญชี

“สหายไป๋ โปรดรอสักครู่ ข้าขอร่วมภารกิจไปเมืองใบไม้แดงกับท่านด้วย” อู่ถง เมื่อเห็นเช่นนี้ ก็เผยรอยยิ้มเยาะแล้วรีบตามไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

คนอื่นๆ รอบๆ พวกเขา(@NameIsNovel) เมื่อเห็นเช่นนี้ ก็ยิ้มเยาะอย่างรู้กัน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] …

“เจ้าพวกนั้นไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความแข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)แท้จริงของท่านเลย พี่ใหญ่เซิน ทำไมท่านไม่แสดงให้พวกเขา(@NameIsNovel)เห็นสักหน่อยเพื่อทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งตาสักที?” เมื่อกลับมาถึงห้องพักของเซินลั่ว ไป๋เสี่ยวหยุนกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ผิดทั้งหมด ระดับการบำเพ็ญเพียรของข้าอยู่ที่(@NameIsNovel)ระดับชำระปราณ ขั้นที่(@NameIsNovel)ห้า ถือว่า(@NameIsNovel)ต่ำที่(@NameIsNovel)สุดในบรรดาแขกอาวุโส ต่ำกว่า(@NameIsNovel)เจ้าอู่ถงนั่นเสียอีก” เซินลั่วตอบอย่างสงบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ระดับการบำเพ็ญเพียรไม่ได้(@NameIsNovel)หมายความว่า(@NameIsNovel)อะไร! พี่ใหญ่เซิน เมื่อพิจารณาถึงความเชี่ยวชาญของท่านในวิชาว่า(@NameIsNovel)ด้วยยันต์ ข้าไม่คิดว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)แขกอาวุโสคนใดในบรรดาพวกเราที่(@NameIsNovel)สามารถแข่งขันกับท่านได้(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวหยุนโบกมือแล้วโต้แย้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วเพียงยิ้มให้กับไป๋เสี่ยวหยุนซึ่งพูดไม่ผิดเลยจริงๆ หากเขา(@NameIsNovel)ไม่ลังเลที่(@NameIsNovel)จะเปิดใช้งานยันต์อัสนีสวรรค์ ไม่ใช่แค่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับอิงปราณ แม้แต่ผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ในระดับหลอมวิญญาณก็อาจไม่สามารถทนได้(@NameIsNovel)

นั่นก็เป็น(@NameIsNovel)เหตุผลว่า(@NameIsNovel)ทำไมเขา(@NameIsNovel)ถึงไม่สนใจแขกอาวุโสเหล่านั้น การที่(@NameIsNovel)เคยต่อสู้กับอสูรระดับก่อกำเนิดในดินแดนแห่งความฝันและ(@NameIsNovel)ตอนนี้ยังครอบครองยันต์อัสนีสวรรค์ ทำให้มุมมองและ(@NameIsNovel)กรอบความคิดของเขา(@NameIsNovel)ไม่อาจเทียบได้(@NameIsNovel)กับแขกอาวุโสเหล่านั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อย่างไรก็ตาม สิ่งที่(@NameIsNovel)คนเหล่านั้นพูดเกี่ยวกับอันตรายของภารกิจเมืองใบไม้แดงน่าจะเป็น(@NameIsNovel)ความจริง บัญชีภารกิจล่าภูตผีนี้ออกโดยทางการ ขุนนางคงไม่จัดประเภทมันตามอำเภอใจ” ไป๋เสี่ยวหยุนกล่าวด้วยความกังวลเล็กน้อย

“ไม่ต้องห่วง ในเมื่อข้ารับมาแล้ว ข้าย่อมต้องมี(@NameIsNovel)วิธีจัดการกับมัน” เซินลั่ว รู้ว่า(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวหยุนมี(@NameIsNovel)เจตนาดีต่อเขา(@NameIsNovel) จึงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ข้าเชื่อว่า(@NameIsNovel)พี่ใหญ่เซินคงไม่ทำอะไรโดยปราศจากความมั่นใจ!” เมื่อเห็นสีหน้าที่(@NameIsNovel)มั่นใจของเซินลั่ว ไป๋เสี่ยวหยุนก็รู้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องวางแผนมาอย่างรอบคอบแล้วและ(@NameIsNovel)ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ว่า(@NameIsNovel)แต่ เจ้าหลินปี้ชิวนั่นในที่(@NameIsNovel)สุดก็นำศิลาเซียน 15 ก้อนมาส่งเมื่อสองสามวันก่อน นี่สำหรับท่านแปดก้อน พี่ใหญ่เซิน โปรดรับไว้ด้วย” ไป๋เสี่ยวหยุนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้(@NameIsNovel) หยิบถุงผ้าเล็กๆ ออกมาแล้ววางไว้ในมือของเซินลั่ว เสียงกระทบกันของหยกดังกังวาน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ศิลาเซียนเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)มาจากการพนันของเจ้ากับหลินปี้ชิว ไม่ได้(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับข้า ดังนั้นข้าไม่สามารถรับของขวัญอันใจกว้างเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วเหลือบมองถุงผ้าแล้วดันกลับไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “หากมิใช่เพราะความช่วยเหลือของพี่ใหญ่เซินในเรื่องยันต์วิเศษในวันนั้น ข้าคงจะพ่ายแพ้ไปนานแล้ว ต้องเสียหน้าอย่างมหาศาล! ท่านต้องรับศิลาเซียนเหล่านี้ไป มิฉะนั้น มันจะหมายความว่า(@NameIsNovel)ท่านไม่ยอมรับข้าเป็น(@NameIsNovel)สหาย!” ไป๋เสี่ยวหยุนยืนกรานอย่างจริงจัง ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)จริงจัง

“ก็ได้(@NameIsNovel)” เมื่อเห็นท่าทีที่(@NameIsNovel)จริงจังของไป๋เสี่ยวหยุน เซินลั่วก็รู้ว่า(@NameIsNovel)หากเขา(@NameIsNovel)ปฏิเสธอีก ไป๋เสี่ยวหยุน ด้วยอารมณ์ของเขา(@NameIsNovel) คงจะโกรธเคืองจริงๆ ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงหยุดปฏิเสธ [Source: NameIsNovel]

“อย่างนั้นสิ! ในเมื่อท่านกำลังจะรับภารกิจ พี่ใหญ่เซิน การเตรียมตัวให้พร้อมเป็น(@NameIsNovel)สิ่งสำคัญ อย่างที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel) กันไว้ดีกว่า(@NameIsNovel)แก้!

เอาล่ะ ข้าจะไม่รบกวนท่านอีกแล้วและ(@NameIsNovel)ขอให้ท่านประสบความสำเร็จในภารกิจ” ไป๋เสี่ยวหยุนไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่นานอีกต่อไปและ(@NameIsNovel)จากไปหลังจากกล่าวคำอำลา

เซินลั่วไปส่งเขา(@NameIsNovel)แล้วกลับมาที่(@NameIsNovel)ห้องของเขา(@NameIsNovel)เพื่อทบทวนเนื้อหาของภารกิจที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)รับมา โดยไม่รอช้า เขา(@NameIsNovel)ก็เตรียมตัวทันทีและ(@NameIsNovel)นำยันต์ทั้งหมดติดตัวไปด้วย

แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ข้อสงสัยเกี่ยวกับความสามารถในการทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่กล้าแสดงท่าทีดูถูกใดๆ เขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องราวโศกนาฏกรรมมากมาย ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับผู้ที่(@NameIsNovel)มั่นใจในตนเองเกินไปจากการอ่านหนังสือ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเตรียมการเสร็จสิ้น เขา(@NameIsNovel)ก็ออกจากจวนตระกูลไป๋ทันทีและ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปยังเมืองใบไม้แดง

----------