หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 250
ตอนที่ 250 : ทุ่มสุดตัว
ตอนที่ 250
ในเวลาเพียงหนึ่งเดือนสั้นๆ เซินลั่ว ด้วยความช่วยเหลืออย่างแข็งขันของภูตผีหน้าม้า ได้(@NameIsNovel)ทำภารกิจสำเร็จติดต่อกันหกเจ็ดภารกิจ ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับภูตผีที่(@NameIsNovel)อยู่เหนือระดับอิงปราณ ซึ่งมักจะมี(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งตน เมื่อเวลาผ่านไป ภารกิจที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างง่ายก็ถูกคนอื่นทำสำเร็จไป เหลือไว้เพียงภารกิจที่(@NameIsNovel)ยากเท่านั้น
แม้ว่า(@NameIsNovel)ความร่วมมือของเขา(@NameIsNovel)กับภูตผีหน้าม้าจะค่อนข้างเป็น(@NameIsNovel)ความลับ แต่เมื่อเวลาผ่านไป บางคนก็เริ่มสังเกตเห็นสัญญาณบางอย่าง ข่าวลือเริ่มแพร่สะพัดว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้ช่วยที่(@NameIsNovel)ทรงพลังอยู่เบื้องหลัง ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลว่า(@NameIsNovel)ทำไมเขา(@NameIsNovel)จึงสามารถทำภารกิจที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)ระดับของตนเองได้(@NameIsNovel)อย่างราบรื่น
อันที่(@NameIsNovel)จริงแล้ว ก็ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรผิดปกติกับเรื่องนี้ เขา(@NameIsNovel)ซึ่งอยู่ในระดับชำระปราณ ขั้นกลาง จะสามารถต่อสู้กับภูตผีจำนวนมากที่(@NameIsNovel)อยู่เหนือกว่า(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญเพียรของตนเองได้(@NameIsNovel)อย่างไร? ดังนั้น เขา(@NameIsNovel)จึงไม่ได้(@NameIsNovel)อธิบายอะไร
ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไรก็ตาม บนพื้นผิวแล้ว เป็น(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทำภารกิจให้สำเร็จ และ(@NameIsNovel)อัตราความสำเร็จที่(@NameIsNovel)สูงเช่นนี้ก็ได้(@NameIsNovel)แพร่กระจายชื่อเสียงของเซินลั่ว ไม่เพียงแต่ภายในตระกูลไป๋ แต่ยังค่อยๆ รับรู้ขึ้นในหมู่ตระกูลหลินและ(@NameIsNovel)ตระกูลตู้อีกด้วย
…
ในห้องหนังสือภายในจวนไป๋ ไป๋เหอเฉิงซึ่งสวมชุดคลุมสีน้ำเงินเข้ม นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน รับฟังรายงานของไป๋เจียงเฟิงด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)จริงจัง คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ยิ่งขมวดมุ่นมากขึ้น
"ท่านประมุขตระกูล ตอนนี้แต้มความดีในการทำภารกิจของเรายังคงนำหน้าตระกูลหลินและ(@NameIsNovel)ตระกูลตู้อยู่มาก หากสู้กันตัวต่อตัว พวกเขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่ใช่คู่มือของเรา
ทว่า(@NameIsNovel)... เมื่อเร็วๆ นี้ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ตระกูลหลินจะเริ่มทุ่มสุดตัว พวกมันยอมจ่ายราคาสูงเพื่อจ้างผู้บำเพ็ญเพียรอิสระหลายคนมาช่วยทำภารกิจ ทำให้ช่องว่า(@NameIsNovel)งคะแนนระหว่า(@NameIsNovel)งเราลดลงอย่างรวดเร็วขอรับ"
"จะมองเพียงตระกูลหลินอย่างเดียวไม่ได้(@NameIsNovel) ตลอดหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมาตระกูลตู้ก็แอบติดต่อกับตระกูลหลินอยู่ลับๆ
ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)ครั้งนี้พวกมันก็คงจะร่วมมือกันอีกเป็น(@NameIsNovel)แน่ เราต้องระวังให้ดี อย่าให้ตระกูลตู้ถึงขั้นจับมือเป็น(@NameIsNovel)พันธมิตรกับตระกูลหลินอย่างเต็มตัว แล้วยอมยกแต้มความดีของตนให้พวกมัน
มิเช่นนั้น... เราอาจจะเสียทีโดยไม่รู้ตัว"
"นั่นเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ข้ากังวลอยู่เช่นกันขอรับ หากถึงเวลานั้นขึ้นมาจริงๆ เหล่าแขกอาวุโสของตระกูลตู้ก็แค่ประกาศว่า(@NameIsNovel)ตนทำงานให้กับตระกูลหลิน
แต้มความดีทั้งหมดที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)ก็จะถูกนับรวมเป็น(@NameIsNovel)ของตระกูลหลินไปโดยปริยาย และ(@NameIsNovel)เมื่อนั้น... พวกมันก็อาจจะมี(@NameIsNovel)แต้มแซงหน้าตระกูลไป๋ของเราไปได้(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุด"
“ท่านลุงสาม ออกคำสั่งให้เพิ่มรางวัล เพื่อกระตุ้นให้แขกอาวุโสของเรารับภารกิจมากยิ่งขึ้น อีกอย่าง ข้าจะเขียนจดหมายถึงนักพรตเจียงจากประตูหมอก เพื่อดูว่า(@NameIsNovel)เราจะสามารถขอความช่วยเหลือจากผู้อาวุโสของพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หรือไม่” ไป๋เหอเฉิงพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูด
“เวลาของเราเหลือน้อยลงแล้วเพราะภารกิจกำลังน้อยลง และ(@NameIsNovel)ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)น้ำที่(@NameIsNovel)อยู่ไกลจะไม่สามารถดับกระหายในทันทีได้(@NameIsNovel)” ไป๋เจียงเฟิงยอมรับและ(@NameIsNovel)หันหลังจะจากไป
“มี(@NameIsNovel)ใครจากตระกูลหลินและ(@NameIsNovel)ตระกูลตู้รับภารกิจที่(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้นในชานเมืองทางใต้แล้วหรือยัง?” ไป๋เหอเฉิงเรียกไป๋เจียงเฟิง พลางถามอย่างกะทันหัน
“ภารกิจนี้อันตรายเกินไป จัดอยู่ในอันดับหนึ่งของความยากในบรรดาภารกิจทั้งหมด ทางการให้แต้มความดีสูงสุดสำหรับภารกิจนี้
ซึ่งเท่ากับรางวัลรวมของภารกิจใหญ่อื่นๆ หลายภารกิจ แม้ว่า(@NameIsNovel)ตระกูลหลินและ(@NameIsNovel)ตระกูลตู้จะกระตือรือร้นที่(@NameIsNovel)จะทำเช่นนั้น แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ยังไม่กล้าเสี่ยง” ไป๋เจียงเฟิงตอบ
“หากเราสามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้(@NameIsNovel) แม้ว่า(@NameIsNovel)ตระกูลหลินและ(@NameIsNovel)ตระกูลตู้จะรวมกัน แต้มที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับก็ไม่สามารถแซงหน้าเราได้(@NameIsNovel)ใช่ไหม?” ไป๋เหอเฉิงเลิกคิ้วขึ้น พลางซักถาม
“รวมกับที่(@NameIsNovel)เราได้(@NameIsNovel)ทำสำเร็จไปแล้ว มันจะเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)เลยที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะแซงหน้าเรา... ท่านประมุขตระกูล ท่านกำลังวางแผนที่(@NameIsNovel)จะรับภารกิจที่(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้นรึ?” ไป๋เจียงเฟิงลังเลที่(@NameIsNovel)จะพูด
“ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไรก็ตาม ตระกูลไป๋ของเราจะแพ้ตระกูลหลินไม่ได้(@NameIsNovel)” ไป๋เหอเฉิงประกาศทีละคำ
“ท่านประมุขตระกูล สถานการณ์ในหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้นนั้นซับซ้อน ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)ภารกิจนี้จะไม่ง่ายที่(@NameIsNovel)จะทำสำเร็จและ(@NameIsNovel)เราอาจต้องเผชิญกับความสูญเสียมากมาย” ไป๋เจียงเฟิงลังเลที่(@NameIsNovel)จะพูด
"การที่(@NameIsNovel)ทางการออกบัญชีล่าภูตผีในครั้งนี้ มี(@NameIsNovel)จุดประสงค์อยู่สองอย่าง หนึ่งคือเพื่อควบคุมสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)กำลังวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ
และ(@NameIsNovel)สอง... คือเพื่อทดสอบหยั่งเชิงกำลังของแต่ละตระกูลในเมืองเรา รางวัลสำหรับผู้ชนะนั้นมี(@NameIsNovel)ค่ามากกว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ประกาศไว้เบื้องหน้ามากนัก
ดังนั้นอย่าได้(@NameIsNovel)กังวลเรื่องความสูญเสียไปเลย ตราบใดที่(@NameIsNovel)เราเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายชนะ ทุกอย่างที่(@NameIsNovel)เสียไปย่อมได้(@NameIsNovel)รับการชดเชยอย่างคุ้มค่า"
“ท่านประมุขตระกูลคิดอย่างรอบคอบแล้ว” ไป๋เจียงเฟิงพยักหน้า
“ความกังวลของท่านก็ไม่ใช่ว่า(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)เหตุผล เราต้องวางแผนให้ดีเพื่อลดความสูญเสียให้เหลือน้อยที่(@NameIsNovel)สุด เพื่อให้ได้(@NameIsNovel)ผลประโยชน์สูงสุดด้วยการลงทุนน้อยที่(@NameIsNovel)สุด สำหรับบุคลากรสำหรับภารกิจนี้ ท่านลุงสามมี(@NameIsNovel)ความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?” ไป๋เหอเฉิงถาม
ไป๋เจียงเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง เอ่ยชื่อขึ้นมาสองสามชื่อ และ(@NameIsNovel)ไป๋เหอเฉิงก็เห็นด้วยกับแต่ละชื่อเมื่อได้(@NameIsNovel)ยิน
“สำหรับภารกิจนี้ จะเป็น(@NameIsNovel)การดีที่(@NameIsNovel)สุดหากเราสามารถนำเซินลั่วไปด้วย” ในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด ไป๋เจียงเฟิงกล่าวต่อ
“เซินลั่ว... ข้าก็ได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องเกี่ยวกับเขา(@NameIsNovel)มาบ้าง เขา(@NameIsNovel)ทำผลงานได้(@NameIsNovel)ดีมากเมื่อเร็วๆ นี้ เขา(@NameIsNovel)คงจะมี(@NameIsNovel)คนคอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลังใช่ไหม? เพราะท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อนข้างต่ำ หากเขา(@NameIsNovel)เข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้น ความเสี่ยงที่(@NameIsNovel)จะเสียชีวิตก็จะไม่น้อยเลย” ไป๋เหอเฉิงลังเลที่(@NameIsNovel)จะพูด
“คนที่(@NameIsNovel)หนุนหลังเขา(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญเพียรสูงอย่างแน่นอน หากเขา(@NameIsNovel)สามารถช่วยเหลือเราในการเดินทางไปยังหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้นได้(@NameIsNovel) ก็จะเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์อย่างยิ่ง
สำหรับความปลอดภัย ตราบใดที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่รีบร้อนไปอยู่แนวหน้าและ(@NameIsNovel)เผชิญหน้ากับภูตผีโดยตรง ด้วยพรสวรรค์ของเขา(@NameIsNovel)ในเรื่องยันต์และ(@NameIsNovel)การเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)ลึกลับของเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็น่าจะไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหาในการป้องกันตัวเอง” ไป๋เจียงเฟิงตอบ
“ถ้าเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น เราควรจะให้เขา(@NameIsNovel)ลองเสี่ยงดูสักครั้งในครั้งนี้ สำหรับภารกิจนี้ ให้เก็บเป็น(@NameIsNovel)ความลับที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)จะลงมือจริงๆ เผื่อไว้ก่อน” ไป๋เหอเฉิงครุ่นคิด
ขณะที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)กำลังพูดคุยกัน มี(@NameIsNovel)เสียงฟ้าร้องดังสนั่นอยู่นอกบ้าน พายุฝนฟ้าคะนองที่(@NameIsNovel)ก่อตัวมาครึ่งวันในที่(@NameIsNovel)สุดก็ปะทุออกมาและ(@NameIsNovel)เริ่มเทลงมา
ในลานเล็กๆ เซินลั่วมองดูแสงสีขาวที่(@NameIsNovel)วาบขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราวในเมฆดำบนท้องฟ้า เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เหมือนชาวนาที่(@NameIsNovel)ขยันขันแข็ง มองดูทุ่งข้าวสาลีสีทอง ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความยินดี
ภารกิจที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ทำสำเร็จก่อนหน้านี้ทำให้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับศิลาเซียนจำนวนมาก เขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)ซื้อยันต์และ(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณจำนวนมากจากหอลู่เป่า ทว่า(@NameIsNovel) เนื่องจากขาดพายุฝนฟ้าคะนอง เขา(@NameIsNovel)จึงไม่สามารถวาดยันต์อัสนีสวรรค์ได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงพยายามวาดยันต์อื่นๆ ต่อไป
หลังจากใช้กระดาษยันต์เมฆาม่วงไปมากกว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบแผ่น ในที่(@NameIsNovel)สุดเขา(@NameIsNovel)ก็สามารถวาดยันต์เหินบินได้(@NameIsNovel)หนึ่งแผ่น ซึ่งทำให้เขา(@NameIsNovel)เจ็บปวดใจอยู่หลายวันเนื่องจากค่าใช้จ่าย
ในที่(@NameIsNovel)สุด วันนี้ก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนองขึ้นตามที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)รอคอย เขา(@NameIsNovel)รีบหยิบกระดาษน้ำค้างเขียวและ(@NameIsNovel)หมึกยันต์พู่กันออกมาแล้วเริ่มวาดยันต์อัสนีสวรรค์
จนกระทั่งถึงตอนเย็น เมื่อเริ่มมืดและ(@NameIsNovel)พายุฝนฟ้าคะนองหยุดลง เซินลั่วจึงหยุดงานวาดภาพของเขา(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุด
จากกระดาษยันต์น้ำค้างเขียวเจ็ดสิบสองแผ่น เกือบหกสิบแผ่นถูกใช้ไป และ(@NameIsNovel)วาดยันต์อัสนีสวรรค์สำเร็จเพียงสองแผ่นเท่านั้น แม้กระนั้น อัตราความสำเร็จก็ดีขึ้นกว่า(@NameIsNovel)เดิมค่อนข้างมาก
แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะเกือบจะหมดแรง แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกสบายใจอยู่ข้างใน
ในเช้าวันที่(@NameIsNovel)อากาศแจ่มใสสองวันต่อมา เซินลั่วกำลังนั่งสมาธิและ(@NameIsNovel)พักฟื้นเมื่อเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับข้อความจากภูตผีหน้าม้าอย่างกะทันหัน ขอให้เขา(@NameIsNovel)รีบไปยังประตูเมืองทางใต้เพื่อพบกัน ข้อความไม่ได้(@NameIsNovel)กล่าวถึงสถานที่(@NameIsNovel)ของภารกิจหรือรายละเอียดของมัน
แม้จะงุนงง แต่เซินลั่วก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดการบำเพ็ญเพียรของตน ออกจากจวนไป๋และ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปทางใต้อย่างรีบร้อน
ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก้าวออกไป ไป๋เจียงเฟิงก็มาถึงลานเล็กๆ ของเขา(@NameIsNovel) หลังจากตะโกนเรียกหลายครั้งโดยไม่มี(@NameIsNovel)ใครตอบและ(@NameIsNovel)สอบถามยามเฝ้าประตูในจวน เขา(@NameIsNovel)ก็พบว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ออกไปแล้ว
ไป๋เจียงเฟิงตั้งใจจะแจ้งให้เขา(@NameIsNovel)ทราบว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะออกเดินทางตอนเที่(@NameIsNovel)ยงของวันรุ่งขึ้นเพื่อปฏิบัติภารกิจในหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้น ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเพิ่งจะจากไป ทำให้เขา(@NameIsNovel)พลาดโอกาสที่(@NameIsNovel)จะแบ่งปันข้อมูลนี้
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา