หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 253
ตอนที่ 253 : พบพานโดยบังเอิญ
ตอนที่ 253
“ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)โอสถหยินหลิงนี้เป็น(@NameIsNovel)อะไรกัน? แค่ให้เจ้าไปหนึ่งเม็ดก็ทำให้ข้าปวดใจไปหลายเดือนแล้ว เจ้ายังจะเอาอีกรึ? ไม่มี(@NameIsNovel)ทาง” กล้ามเนื้อบนใบหน้าของภูตผีหน้าม้ากระตุกเล็กน้อยเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ตำหนิ
“ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)หมายความว่า(@NameIsNovel)จะขอโดยไม่ตอบแทนสิ่งใด หากท่านยินดีจะขาย ข้าก็พร้อมที่(@NameIsNovel)จะนำทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)มาแลกเปลี่ยน” เซินลั่วยังคงยืนกราน
“แค่การมอบให้เจ้าโดยไม่คิดมูลค่าในครั้งนี้ก็ถือว่า(@NameIsNovel)ผิดกฎแล้ว สำหรับเม็ดต่อไป เจ้าเลิกคิดไปได้(@NameIsNovel)เลย” ภูตผีหน้าม้าสะบัดแขนเสื้อแล้วกล่าว
“นี่เรียกว่า(@NameIsNovel)ให้เปล่าจริงๆ หรือ? การที่(@NameIsNovel)ข้าต้องติดตามท่านไปยังหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้น นั่นมิใช่ราคาที่(@NameIsNovel)ต้องจ่ายหรอกรึ?” เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไรอีกและ(@NameIsNovel)พึมพำในใจ
ทว่า(@NameIsNovel) ในใจลึกๆ แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกขอบคุณภูตผีหน้าม้าอย่างแท้จริง
“ท่านผู้อาวุโส ไม่มี(@NameIsNovel)ทางอื่นที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)โอสถหยินหลิงนี้มาเลยจริงๆ หรือ?” เซินลั่วถามอย่างจริงจัง
“มันก็ไม่ใช่ว่า(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ทางอื่นเสียทีเดียว” ภูตผีหน้าม้าลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าว
“โปรดชี้แนะด้วย ท่านผู้อาวุโส” เซินลั่วดีใจและ(@NameIsNovel)รีบกล่าว
“เจ้าจำภารกิจพิเศษ สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรระดับหลอมวิญญาณขึ้นไป ที่(@NameIsNovel)ยมโลกต้องการ ซึ่งข้าเคยกล่าวถึงเจ้าเมื่อครั้งก่อนได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ภูตผีหน้าม้าถาม
“แน่นอน ท่านบอกว่า(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านี้ จะได้(@NameIsNovel)รับผลประโยชน์พิเศษบางอย่างจากการทำภารกิจให้สำเร็จ โอสถหยินหลิงเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในนั้นด้วยหรือไม่?” เซินลั่วถาม
“เจ้าสามารถแลกเปลี่ยนโอสถได้(@NameIsNovel)จากการทำภารกิจให้สำเร็จ และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงโอสถหยินหลิงเท่านั้น แต่ยังมี(@NameIsNovel)โอสถระดับสูงอื่นๆ อีกด้วย
อันที่(@NameIsNovel)จริง นอกจากนี้ยังมี(@NameIsNovel)ผลประโยชน์อื่นๆ อีกมากมาย ตัวอย่างเช่น การใช้สัญญาผูกวิญญาณแบบสิ้นเปลือง ที่(@NameIsNovel)ข้าเคยกล่าวถึงก่อนหน้านี้สามารถอัญเชิญทหารผีตนอื่นๆ จากยมโลกมาช่วยได้(@NameIsNovel)
อีกทั้ง พวกเขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)รับอนุญาตให้เข้าไปในสถานที่(@NameIsNovel)บางแห่งที่(@NameIsNovel)ยมโลกควบคุมอยู่...” ภูตผีหน้าม้ากล่าว
“สิทธิพิเศษเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ให้เฉพาะผู้บำเพ็ญเพียรระดับหลอมวิญญาณเท่านั้น ข้ายังห่างไกลจากระดับนี้มากนัก” เซินลั่วดีใจในตอนแรกแล้วก็รู้สึกท้อแท้เล็กน้อย
“เจ้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องตลาดผีหรือไม่?” ภูตผีหน้าม้าถามกลับ
“ตลาดผี ข้าเคยอ่านเกี่ยวกับมันในตำราโบราณ มันกล่าวว่า(@NameIsNovel)ในบางช่วงเวลาที่(@NameIsNovel)เฉพาะเจาะจง ในบางสถานที่(@NameIsNovel)พิเศษ จะมี(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)โลกหยินและ(@NameIsNovel)หยางมาบรรจบกัน
ตลาดผีจะปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)นี่ มันเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ภูตผีจากยมโลกมาค้าขายกัน หากมนุษย์จากโลกหยางพลัดหลงเข้าไป พวกเขา(@NameIsNovel)มักจะถูกภูตผีหลอกลวง ซื้อของไร้ประโยชน์มากมายมาแลกกับเงินยมโลกที่(@NameIsNovel)ไร้ค่า” เซินลั่วคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว
“เหล่านี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)การคาดเดาไปเรื่อยเปื่อยของชาวโลก บางคนถึงกับเขียนเรื่องราวไร้สาระเกี่ยวกับ การถ่มน้ำลายใส่ผีแล้วเปลี่ยนมันเป็น(@NameIsNovel)แพะเพื่อนำไปขายในตลาดผี
ตลาดผีที่(@NameIsNovel)แท้จริงคือสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเพียรจากโลกหยางมาค้าขายกับภูตผีจากยมโลก ข้าไม่สามารถให้โอสถหยินหลิงที่(@NameIsNovel)เจ้าต้องการได้(@NameIsNovel)โดยตรง แต่ก็อาจจะมี(@NameIsNovel)วิธีที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)มันมาที่(@NameIsNovel)นั่น” ภูตผีหน้าม้ากล่าวช้าๆ
“ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)ตลาดผีจะเปิดที่(@NameIsNovel)ไหนและ(@NameIsNovel)เมื่อไหร่?” เซินลั่วรู้สึกใจเต้นแรงและ(@NameIsNovel)รีบถาม
“เดี๋ยวก่อน! ข้าจะบอกเจ้าเกี่ยวกับตลาดผีได้(@NameIsNovel)หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับผลงานของเจ้าในหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้น” ภูตผีหน้าม้ายกฝ่ามือขึ้นห้ามเซินลั่วแล้วกล่าวอย่างเฉยเมย
“วางใจเถอะ ท่านผู้อาวุโส! แม้จะไม่มี(@NameIsNovel)เรื่องตลาดผี ข้าก็จะทุ่มสุดตัวอยู่แล้ว ครั้งนี้ระดับการบำเพ็ญเพียรของข้าได้(@NameIsNovel)พัฒนาขึ้นสองขั้นเล็กๆ ต้องบอกว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของข้าเพิ่มขึ้นอย่างแท้จริง
ข้าควรจะสามารถใช้ยันต์อัสนีสวรรค์ได้(@NameIsNovel)สองครั้ง ซึ่งก็น่าจะเพียงพอที่(@NameIsNovel)จะรับมือกับสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดบางอย่างได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วหัวเราะแล้วกล่าว
“เช่นนั้นก็ดี อย่าได้(@NameIsNovel)ชักช้าเลย ไปกันเถอะ” สีหน้าของภูตผีหน้าม้าผ่อนคลายลงเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พยักหน้า
เมื่อพูดเช่นนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบยันต์ขึ้นมาในมือ คว้าไหล่ของเซินลั่วอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)ใช้วิชามุดดิน ออกจากถ้ำใต้ดินอย่างรวดเร็ว
กว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทั้งสองจะโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน ร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นหน้าหุบเขา(@NameIsNovel)แห่งหนึ่งแล้ว
เซินลั่วมองขึ้นไปบนดวงอาทิตย์ และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เวลาเที่(@NameIsNovel)ยงวันที่(@NameIsNovel)พลังหยางแข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)สุด ทว่า(@NameIsNovel) ลมเย็นยังคงพัดมาจากหุบเขา(@NameIsNovel)เบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)มันให้ความรู้สึกเย็นยะเยือก
สายตาของเขา(@NameIsNovel)ย้ายไปยังทางเข้าหุบเขา(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)ซึ่งมี(@NameIsNovel)ชั้นหมอกสีซีดปกคลุมอยู่ ค่อยๆ สลายตัวออกไปนอกหุบเขา(@NameIsNovel) เมื่อมองลึกลงไปในหุบเขา(@NameIsNovel) หมอกก็หนาแน่นขึ้น และ(@NameIsNovel)ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้(@NameIsNovel)ชัดเจน
“พลังหยินอัปมงคล ที่(@NameIsNovel)นี่หนักหน่วงกว่า(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)ข้ามาครั้งที่(@NameIsNovel)แล้วเล็กน้อย มองดูท้องฟ้าเหนือหุบเขา(@NameIsNovel)สิ มันก็ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากพลังหยินอัปมงคลเช่นกัน มี(@NameIsNovel)บางอย่างไม่ค่อยจะถูกต้องนัก” ภูตผีหน้าม้ากล่าวช้าๆ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสูง และ(@NameIsNovel)เมื่อนั้นจึงสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เมฆสีดำรูปไข่ลอยอยู่ในอากาศเหนือหุบเขา(@NameIsNovel)โดยตรง
เมื่อมองแวบแรก ดูเหมือนจะไม่มี(@NameIsNovel)อะไรผิดปกติ แต่เมื่อมองใกล้ๆ ก็จะพบว่า(@NameIsNovel)หมอกข้างในกำลังปั่นป่วน และ(@NameIsNovel)ใบหน้าของภูตผีก็ปรากฏขึ้นจางๆ ดูน่าสยดสยอง
“เมฆดำเหนือศีรษะ พลังหยินอัปมงคลบรรจุอยู่ ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)อันตรายจริงๆ” เซินลั่วละสายตากลับมาและ(@NameIsNovel)เห็นด้วย
ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสองกำลังจะเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel) พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงอึกทึกจากที่(@NameIsNovel)ไกล
ภูตผีหน้าม้ารีบดึงเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินขนาดใหญ่ในระยะไกล
ในไม่ช้า กลุ่มคนก็เดินตามถนนมาจากที่(@NameIsNovel)ไกล เซินลั่วสังเกตเห็นไป๋เหอเฉิง ประมุขตระกูลไป๋ ซึ่งสวมชุดนักปราชญ์และ(@NameIsNovel)ดูหล่อเหลาและ(@NameIsNovel)สง่างาม กำลังนำกลุ่มมา
ตามหลังเขา(@NameIsNovel)มาติดๆ คือร่างเล็กๆ ในชุดคลุมสีเทา ใบหน้าผอมและ(@NameIsNovel)ผมหงอก นั่นคือไป๋เจียงเฟิง
นอกจากทั้งสองคนแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)เงาสี่ห้าเงาตามหลังพวกเขา(@NameIsNovel)มา เมื่อพิจารณาจากเครื่องแต่งกายของพวกเขา(@NameIsNovel) พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหมดเป็น(@NameIsNovel)สมาชิกของตระกูลไป๋
ในหมู่พวกนั้น ผู้ที่(@NameIsNovel)สะดุดตาที่(@NameIsNovel)สุดโดยธรรมชาติคือผู้บำเพ็ญเพียรสตรีเซี่ยอวี่ซินในชุดสีแดง
นักพรตไป๋สุ่ยในชุดนักพรตสีเทาขาวและ(@NameIsNovel)เฝิงหลิงพร้อมพัดพับในมือก็อยู่ในทีมเช่นกัน ทว่า(@NameIsNovel) อู่ถงและ(@NameIsNovel)ฉู่หลี่กลับไม่เห็นอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน
นอกจากนี้ เซินลั่วยังสังเกตเห็นคนคุ้นเคยอีกคนหนึ่ง นางผอมบาง ผมสีเงินมัดรวบไว้ข้างหลังศีรษะ ดูคล่องแคล่วว่องไว นั่นคือท่านย่าห้า ที่(@NameIsNovel)ประจำการอยู่ที่(@NameIsNovel)ก้นทะเลสาบในห้องลับของตระกูลไป๋
“ไม่เพียงแต่ท่านประมุขตระกูลจะนำทีมมาด้วยตนเอง แต่แม้แต่ท่านย่าห้าก็ยังออกมาด้วย ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ตระกูลไป๋จะมุ่งมั่นที่(@NameIsNovel)จะคว้าภารกิจอันดับหนึ่งของบัญชีล่าภูตผีมาให้ได้(@NameIsNovel) เช่นนี้ท่านก็โล่งใจได้(@NameIsNovel)แล้วสินะ” เซินลั่วกลืนน้ำลายแล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้มให้กับภูตผีหน้าม้า
“ถ้าพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เตรียมวิธีการพิเศษใดๆ ไว้ การเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel)นี้คงจะมี(@NameIsNovel)ผลเสียมากกว่า(@NameIsNovel)ผลดี ทว่า(@NameIsNovel) ก็เป็น(@NameIsNovel)การดีที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)คนนำทาง” ภูตผีหน้าม้ากล่าวอย่างเฉยเมย
หัวใจของเซินลั่วเต้นแรง และ(@NameIsNovel)ความลังเลก็ฉายวาบในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) ต่อมา เขา(@NameIsNovel)ยกเท้าขึ้น และ(@NameIsNovel)กำลังจะก้าวออกไป
“เจ้าจะทำอะไร?” ภูตผีหน้าม้าหยุดเขา(@NameIsNovel)ไว้ด้วยมือข้างหนึ่งและ(@NameIsNovel)ถามเสียงต่ำ
“ในเมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่พร้อมสำหรับเรื่องนี้ ข้าก็ควรจะหยุดพวกเขา(@NameIsNovel)แน่นอน ข้าไม่สนใจคนอื่น แต่ตระกูลไป๋มี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์พิเศษกับข้า ข้าไม่สามารถนั่งดูไป๋เหอเฉิงและ(@NameIsNovel)ไป๋เจียงเฟิงไปตายได้(@NameIsNovel)เฉยๆ” เซินลั่วกล่าว
“ใครบอกว่า(@NameIsNovel)เราจะปล่อยให้พวกเขา(@NameIsNovel)ไปตาย? เจ้ายังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของการเดินทางของเราอีกรึ?” ภูตผีหน้าม้ากล่าว
“ท่านผู้อาวุโสหมายความว่า(@NameIsNovel)จะปล่อยให้พวกเขา(@NameIsNovel)เบิกทางและ(@NameIsNovel)ดึงดูดความสนใจของภูตผีในหุบเขา(@NameIsNovel) ในขณะที่(@NameIsNovel)เราจะตามไปจัดการกับต้นตอของพลังหยินอัปมงคลรึ?” เซินลั่วตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วจึงถาม
----------