ตอนที่ 262 : ตลาดผี

ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะขึ้นรถม้า เหล่านักพรตที่(@NameIsNovel)เคยต่อสู้ในหุบเขา(@NameIsNovel)เมื่อครู่นี้ต่างก็เข้ามาทักทายเขา(@NameIsNovel) แสดงทั้งความขอบคุณจากใจจริง และ(@NameIsNovel)ในบางครั้ง ก็มี(@NameIsNovel)การประจบประแจงที่(@NameIsNovel)เกินงามอยู่บ้างในคำพูดของพวกเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วรับฟังแต่ละคน ตอบกลับอย่างสุภาพ

ในบรรดาผู้ที่(@NameIsNovel)มาถึงคนสุดท้ายคือสตรีในชุดแดง ซึ่งโค้งคำนับเขา(@NameIsNovel)อย่างนอบน้อมเป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้าต้องขออภัยท่าน พี่เซิน สำหรับอารมณ์ร้ายของข้าก่อนหน้านี้ บุญคุณที่(@NameIsNovel)ท่านช่วยชีวิตข้าไว้นั้นเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ข้าจะจดจำไว้เสมอ หากมี(@NameIsNovel)โอกาส ข้าจะตอบแทนเป็น(@NameIsNovel)ร้อยเท่า” เซี่ยอวี่ซินมองเซินลั่วอย่างจริงใจขณะที่(@NameIsNovel)นางพูด

“มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องทำให้เป็น(@NameIsNovel)เรื่องใหญ่โตเลย” เซินลั่วตอบกลับด้วยการโค้งคำนับและ(@NameIsNovel)รอยยิ้ม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สิ่งที่(@NameIsNovel)เล็กน้อยสำหรับพี่เซิน แต่เป็น(@NameIsNovel)เรื่องคอขาดบาดตายสำหรับข้า” เซี่ยอวี่ซินกล่าวอย่างเคร่งขรึม

เมื่อเห็นความจริงจังในคำพูดของนาง เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะลูบคางของตนอย่างครุ่นคิด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“แม้ว่า(@NameIsNovel)ท่านจะบอกว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)การช่วยชีวิต แต่ท่านจะตอบแทนเป็น(@NameIsNovel)ร้อยเท่าได้(@NameIsNovel)อย่างไร? หรือว่า(@NameIsNovel)ท่านมี(@NameIsNovel)ร้อยชีวิตที่(@NameIsNovel)จะให้? หากท่านรู้สึกเป็น(@NameIsNovel)หนี้บุญคุณจริงๆ บางทีการมอบกายถวายตัว อาจจะเป็น(@NameIsNovel)ทางออกที่(@NameIsNovel)ดีก็ได้(@NameIsNovel)”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ สีหน้าของเซี่ยอวี่ซินก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เมื่อตระหนักถึงน้ำเสียงหยอกล้อในคำพูดของเซินลั่ว นางก็เผยรอยยิ้มเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ตอบกลับว่า(@NameIsNovel) “นั่นย่อมได้(@NameIsNovel)”อ่านตอนต่อไปฟรี

เมื่อเทียบกับท่าทีขี้เล่นของเซินลั่ว เซี่ยอวี่ซินกลับดูจริงจังอย่างยิ่ง ทำให้เซินลั่วเสียอาการไปชั่วขณะ เขา(@NameIsNovel)รีบเริ่มอธิบายว่า(@NameIsNovel) “ท่านเข้าใจผิดแล้ว! ข้าแค่ล้อเล่น...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซี่ยอวี่ซิน เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่(@NameIsNovel)ลนลานของเขา(@NameIsNovel) ก็หัวเราะออกมาเป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกก่อนจะหันหลังแล้วจากไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วถูกทิ้งให้ยืนนิ่งอยู่กับที่(@NameIsNovel) งุนงงไปชั่วขณะ ไม่นานหลังจากนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงตระหนักว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ถูกเล่นงานเข้าให้แล้ว เขา(@NameIsNovel)หัวเราะเยาะตัวเองแล้วกลับขึ้นไปบนรถม้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) จากนั้น คณะของตระกูลไป๋ก็กลับมายังเมืองเจี้ยนเย่

เมื่อมาถึงจวนไป๋ เซินลั่วก็ถูกไป๋เหอเฉิงนำทางไปยังที่(@NameIsNovel)พำนักของเขา(@NameIsNovel)ด้วยตนเองเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่(@NameIsNovel)ขาซึ่งเซินลั่วได้(@NameIsNovel)รับ

“ท่านไม่ควรจะมาวุ่นวายกับข้าเช่นนี้เลย” เซินลั่วกล่าวอย่างเขินอายเล็กน้อย

“เหลวไหล หากมิใช่เพราะความช่วยเหลือของท่านเซินในวันนี้ ไม่เพียงแต่ตระกูลไป๋ของข้าจะทำภารกิจไม่สำเร็จ แต่พวกเรายังจะต้องทิ้งวิญญาณผู้บริสุทธิ์หลายดวงไว้ในหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้นอีกด้วย” ไป๋เหอเฉิงโบกมือแล้วกล่าวด้วยความจริงจังอย่างยิ่ง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วยิ้มให้กับสิ่งนี้และ(@NameIsNovel)ไม่พูดอะไรอีก

ไป๋เหอเฉิงหันไปและ(@NameIsNovel)ทำสัญญาณไปทางนอกห้อง และ(@NameIsNovel)พ่อบ้านของตระกูลไป๋ก็รีบเดินเข้ามา หลังจากวางถุงผ้าและ(@NameIsNovel)ขวดหยกขาวเล็กๆ ลงบนโต๊ะและ(@NameIsNovel)โค้งคำนับให้เซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ก็ล่าถอยออกไป

“นี่คือศิลาเซียนยี่สิบก้อน พร้อมขี้ผึ้งหยกดำสำหรับสมานบาดแผล ถือเป็น(@NameIsNovel)สิ่งแทนใจของตระกูลไป๋ โปรดรับไว้ด้วย ท่านเซิน” ไป๋เหอเฉิงเอ่ยพลางผายมือไปยังถุงผ้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ขอบคุณในน้ำใจของท่าน” เซินลั่วเอ่ย พลันแววตาฉายประกายยินดี เพราะศิลาเซียนนั้นคือสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังโหยหาอยู่พอดี

หลังจากพูดคุยสัพเพเหระ กับเซินลั่วสองสามคำ ไป๋เหอเฉิงก็ไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่นานอีกต่อไปและ(@NameIsNovel)ขอตัวลา

[Source: NameIsNovel] เมื่อเปิดห่อออก เซินลั่วก็ค้นพบว่า(@NameIsNovel)มันบรรจุขวดหยกขาวเล็กๆ และ(@NameIsNovel)กองศิลาเซียน

เขา(@NameIsNovel)เปิดขวดหยกขาว และ(@NameIsNovel)กลิ่นยาเย็นๆ ผสมกับกลิ่นหอมหวานก็ลอยออกมา เมื่อมองเข้าไปในขวด เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นว่า(@NameIsNovel)มันบรรจุขี้ผึ้งสีดำ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านยา เขา(@NameIsNovel)สามารถบอกได้(@NameIsNovel)เพียงแค่จากกลิ่นว่า(@NameIsNovel)ขี้ผึ้งนี้ล้ำค่าอย่างยิ่ง เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ ตักออกมาเล็กน้อย ทาลงบนบาดแผล และ(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)เต้นตุบๆ ลดลง ถูกแทนที่(@NameIsNovel)ด้วยความรู้สึกเย็นสบาย [Source: NameIsNovel]

เมื่อเห็นผลลัพธ์น่าพอใจ เซินลั่วจึงทาขี้ผึ้งรอบบาดแผลอย่างระมัดระวัง แล้วพันด้วยผ้าขาวสะอาด”

หลังจากทำเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรต่อและ(@NameIsNovel)กลับล้มตัวลงนอนบนเตียง

หลังจากการต่อสู้ที่(@NameIsNovel)หนักหน่วงกับภูตผีหน้าม้า เขา(@NameIsNovel)ก็เหนื่อยล้าทั้งกายและ(@NameIsNovel)ใจและ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็หลับไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ราตรีผ่านไปโดยไม่มี(@NameIsNovel)เหตุการณ์ใดๆ

“รุ่งขึ้น ไป๋เจียงเฟิง เซี่ยอวี่ซิน และ(@NameIsNovel)เหล่าสหายต่างมาเยี่ยมเยียน พร้อมของฝากติดมือ ทว่า(@NameIsNovel)ไร้ร่องรอยไป๋เสี่ยวหยุน เมื่อไถ่ถามจึงได้(@NameIsNovel)ความว่า(@NameIsNovel) ด้วยพลังบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ยังอ่อนด้อย เขา(@NameIsNovel)จึงมิอาจเข้าร่วมภารกิจที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมอบหมาย ความขุ่นเคืองใจต่อความไร้พลังของตนเอง ทำให้เขา(@NameIsNovel)ปิดประตูเร่งบำเพ็ญเพียร ซึ่งเซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)แปลกใจ” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สามวันต่อมา บาดแผลที่(@NameIsNovel)ขาของเซินลั่วเกือบจะหายดีแล้วต้องขอบคุณขี้ผึ้งมหัศจรรย์ที่(@NameIsNovel)ไป๋เหอเฉิงมอบให้ เขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหาในการเคลื่อนไหวอีกต่อไป และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังสามารถกลับมาบำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)ห้องลับใต้น้ำได้(@NameIsNovel)อีกด้วย [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ในห้วงเวลานี้ แขกอาวุโสนามว่า(@NameIsNovel)ฉู่หลี่ ผู้เคยเพ่งเล็งเซินลั่วซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลับนำของกำนัลมาเพื่อขอขมาในถ้อยคำล่วงเกินแต่หนหลัง

ด้วยเหตุที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพียงดูหมิ่นด้วยวาจา มิได้(@NameIsNovel)ลงมือเป็น(@NameIsNovel)อันตราย เซินลั่วจึงหาได้(@NameIsNovel)ติดใจเอาความ เพียงรับของแล้วส่งเขา(@NameIsNovel)กลับไป

ทว่า(@NameIsNovel)ฉู่หลี่กลับปลาบปลื้มยิ่งนัก ออกปากนับถือเซินลั่วตั้งแต่นี้ไป ก่อนจะจากไปในที่(@NameIsNovel)สุด

คืนนั้น หลังเสร็จสิ้นการบำเพ็ญเพียร เซินลั่วเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)อาภรณ์แห้งสะอาด แล้วนั่งสงบใจตรึกตรองถึงการฝึกในวันนั้น”

“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)อาการบาดเจ็บของเจ้าเกือบจะหายดีแล้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหลังเขา(@NameIsNovel)อย่างกะทันหัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วรีบหันกลับไปและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ภูตผีหน้าม้าได้(@NameIsNovel)มาถึงที่(@NameIsNovel)นั่นโดยไม่ทันสังเกตและ(@NameIsNovel)กำลังนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง เขา(@NameIsNovel)ยังคงแต่งกายเป็น(@NameIsNovel)บัณฑิตในชุดสีขาว

“ท่านผู้อาวุโสหน้าม้า โปรดอย่าทำให้ข้าตกใจเช่นนี้เลย คนขวัญอ่อนอาจจะตายเพราะความตกใจได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วตอบอย่างหงุดหงิด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“จะกลัวอะไรกับความตาย? ข้าสนิทสนมกับยายเมิ่งผู้ปรุงน้ำแกงลืมเลือนในยมโลกดีนัก แค่ฝากบอกนาง นางก็สามารถจัดให้เจ้าได้(@NameIsNovel)ไปเกิดใหม่ในภพภูมิที่(@NameIsNovel)ดีได้(@NameIsNovel)แล้ว” ภูตผีหน้าม้าหัวเราะเบาๆ จิบชาจากถ้วยบนโต๊ะอย่างสบายๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “อืม ท่านดูอารมณ์ดีนะวันนี้” เซินลั่วกล่าว สังเกตเห็นอารมณ์ดีของภูตผีหน้าม้า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เหะๆ วันนี้ ข้าต้องบอกเจ้าว่า(@NameIsNovel) ข้ากำลังโชคดีอย่างต่อเนื่อง หลังจากข้ารายงานให้ยมโลกทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์หุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้นเมื่อวานนี้

พวกเขา(@NameIsNovel)ก็มองว่า(@NameIsNovel)มันเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความสำคัญอย่างมาก และ(@NameIsNovel)เรียกข้ากลับไปเพื่อนำเสนอรายงานของข้าทันที ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะต้องได้(@NameIsNovel)รับการยอมรับในเรื่องนี้แน่ บางทีอาจจะมี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)เลื่อนตำแหน่งด้วยซ้ำ” ภูตผีหน้าม้าซึ่งใช้เวลาอยู่กับเซินลั่วมาพอสมควร ตอนนี้ได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)กันเองมากขึ้นในรูปแบบการสนทนาของเขา(@NameIsNovel)

“เช่นนั้น ข้าก็ขอแสดงความยินดีกับท่านด้วย” เซินลั่วปิติยินดีกับเทพแห่งยมโลกผู้ ‘ใจดี’ ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คุ้นเคย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ข้าต้องกลับไปยังยมโลกในอีกสองสามวัน วันนี้ ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อจะบอกเรื่องตลาดผีกับเจ้า” ภูตผีหน้าม้ากล่าวอย่างเคร่งขรึม

แววตาของเซินลั่วส่องประกายวาบ เขา(@NameIsNovel)เฝ้ารอคอยข่าวคราวนี้มาหลายวันเต็มด้วยความกระตือรือร้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้าได้(@NameIsNovel)บอกเจ้าเกี่ยวกับที่(@NameIsNovel)มาของตลาดผีไปแล้ว ในไม่ช้าจะมี(@NameIsNovel)ตลาดผีจัดขึ้นใกล้ๆ เมืองเจี้ยนเย่ มันควรจะเกิดขึ้นในอีกประมาณหนึ่งเดือน” ภูตผีหน้าม้าอธิบาย

“ท่านจะพาข้าไปชมตลาดผี นั้นได้(@NameIsNovel)หรือไม่ ท่านผู้อาวุโส?” เซินลั่ว ทำท่าทีสว่า(@NameIsNovel)งไสวขึ้นทันทีและ(@NameIsNovel)ถาม มือของเขา(@NameIsNovel)พับเป็น(@NameIsNovel)ท่าทางเคารพ

“เจ้าเคยช่วยข้าไว้ในหุบเขา(@NameIsNovel)วายุซ่อนเร้น ข้าจึงอยากให้เจ้าได้(@NameIsNovel)เห็นตลาดด้วยตาตนเอง เพียงแต่ข้าไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)จะกลับจากยมโลกทันหรือไม่ ดังนั้น ข้าจะมอบหน้ากากตลาดผีให้ เจ้าสามารถไปเองได้(@NameIsNovel)” ภูตผีหน้าม้าว่า(@NameIsNovel) พลางหยิบหน้ากากผีสีดำส่งให้ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไปเองงั้นรึ?” เซินลั่วอุทาน รับหน้ากากมา สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ

เมื่อคิดถึงพลังบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ยังอ่อนด้อย และ(@NameIsNovel)ความจริงที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตนยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ ความคิดที่(@NameIsNovel)จะไปยังสถานที่(@NameIsNovel)อันคลาคล่ำด้วยวิญญาณก็ทำให้เขา(@NameIsNovel)หวาดหวั่นไม่น้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไม่ต้องกังวล หน้ากากตลาดผีนี้สามารถบดบังลมหายใจของมนุษย์ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชีวิตได้(@NameIsNovel)

นอกจากนี้ ตลาดผีเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ค้าขายที่(@NameIsNovel)ยมโลกจัดตั้งขึ้น มี(@NameIsNovel)ทูตผีคอยลาดตระเวนอยู่รอบๆ และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครกล้าก่อเรื่องวุ่นวายภายในนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ตราบใดที่(@NameIsNovel)เจ้าไม่ก่อเรื่องวุ่นวายด้วยตัวเอง ก็จะไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหาเรื่องความปลอดภัย” ภูตผีหน้าม้าให้ความมั่นใจแก่เขา(@NameIsNovel)ด้วยการโบกมือไปมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อโล่งใจเล็กน้อย เซินลั่วก็ถามอย่างกระตือรือร้นเกี่ยวกับขั้นตอนการเข้าสู่ตลาดผี

หมายเหตุจากผู้แปล :

"แม่นางเมิ่ง" (มิ่งโผ) คือใคร?
ในตำนานจีน "เมิ่งโผ" หรือ ยายเมิ่ง เทพธิดาแห่งการลืมเลือนผู้ประจำการอยู่ที่(@NameIsNovel)สะพานไน่เหอ (สะพานข้ามแดนสู่ยมโลก) หน้าที่(@NameIsNovel)ของนางคือการปรุง "น้ำแกงยายเมิ่ง" (เมิ่งโผทัง) ให้วิญญาณทุกดวงดื่มก่อนที่(@NameIsNovel)จะไปเกิดใหม่ เพื่อลบล้างความทรงจำในชาติภพเก่าทั้งหมด [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ----------