หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 287
ตอนที่ 287 : เรื่องราวการแต่งงาน
ตอนที่ 287
เซินหยวนเก๋อนั่งอยู่ที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นั่งประธาน โดยมี(@NameIsNovel)เซินลั่วนั่งอยู่ข้างๆ และ(@NameIsNovel)เซินมู่มู่ก็ยืนกรานที่(@NameIsNovel)จะนั่งด้วยกันกับเขา(@NameIsNovel) นางรู้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจากบ้านไปเพื่อบำเพ็ญเพียรในวิถีแห่งเต๋า ดังนั้นนางจึงมี(@NameIsNovel)คำถามมากมายที่(@NameIsNovel)จะถามเขา(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อมี(@NameIsNovel)บิดามารดาอยู่ด้วย จึงไม่เหมาะสมที่(@NameIsNovel)นางจะพูดออกมา
ท่านแม่รอง พร้อมกับเซินฉือที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพวกเขา(@NameIsNovel) ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความยินดีขณะที่(@NameIsNovel)จับจ้องไปยังเซินลั่ว
เซินลั่ว ซึ่งไม่ค่อยจะได้(@NameIsNovel)เห็นรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)จริงใจเช่นนี้บนใบหน้าของท่านแม่รอง ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างไม่ค่อยจะถูกต้องนัก
“ลั่วเอ๋อร์ มันแปลกไปหน่อยนะ ข้าเพิ่งจะส่งจดหมายไปเจี้ยนเย่เมื่อครึ่งเดือนก่อน แม้ว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะรีบกลับมา เจ้าก็ควรจะเพิ่งได้(@NameIsNovel)รับจดหมาย เหตุใดวันนี้เจ้าถึงกลับมาเร็วนัก?” เซินหยวนเก๋อถาม
“ท่านพ่อ ข้าออกจากเจี้ยนเย่มาตั้งแต่เดือนก่อน จึงมิได้(@NameIsNovel)รับจดหมายของท่าน” เซินลั่วเอ่ยด้วยความประหลาดใจ
“อ๋อ เช่นนั้นเองรึ…เจ้ามิได้(@NameIsNovel)รับจดหมายก็กระจ่างแล้ว” เซินหยวนเก๋อหัวเราะเบาๆ
“ท่านพ่อ ท่านส่งจดหมายมาหาข้าอย่างกะทันหันเพราะมี(@NameIsNovel)เรื่องด่วนที่(@NameIsNovel)บ้านหรือขอรับ?” เซินลั่วถาม คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดเล็กน้อย
“ลั่วเอ๋อร์ ไม่มี(@NameIsNovel)เรื่องด่วนอะไรหรอก เราเพียงแค่มี(@NameIsNovel)เรื่องสู่ขอเท่านั้น” ท่านแม่รองประกาศก่อนที่(@NameIsNovel)เซินหยวนเก๋อจะทันได้(@NameIsNovel)พูด
ขณะที่(@NameIsNovel)นางพูด ดวงตาของนางก็เป็น(@NameIsNovel)ประกาย และ(@NameIsNovel)นางดูมี(@NameIsNovel)ความสุขมาก
ด้วยความงุนงง เซินลั่วถามว่า(@NameIsNovel) “เรื่องสู่ขออะไรหรือขอรับ? เซินฉือกับมู่มู่ยังเด็กอยู่ พวกเขา(@NameIsNovel)คงจะไม่แต่งงานตอนนี้ใช่ไหม?”
“ไม่ใช่การแต่งงานของพวกเขา(@NameIsNovel) ของเจ้าต่างหาก” ท่านแม่รองชี้ไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชี้แจง
“การแต่งงานของข้ารึ? ท่านแม่รอง ท่านต้องล้อเล่นแน่ๆ ข้ากำลังบำเพ็ญเพียรอยู่บนภูเขา(@NameIsNovel) จะมี(@NameIsNovel)เรื่องแต่งงานได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วโบกมืออย่างปัดป้อง
“ลั่วเอ๋อร์ แม่รองของเจ้าไม่ได้(@NameIsNovel)ล้อเล่น มันเป็น(@NameIsNovel)การแต่งงานของเจ้าจริงๆ ซึ่งได้(@NameIsNovel)ตัดสินใจกันไว้ตั้งแต่เจ้ายังเด็ก
เจ้าเคยถูกรบกวนด้วยพลังปราณหยิน และ(@NameIsNovel)เดินอยู่บนเส้นทางชีวิตที่(@NameIsNovel)เปราะบาง ดังนั้นข้าจึงไม่เคยคิดที่(@NameIsNovel)จะกล่าวถึงมันกับเจ้า” เซินหยวนเก๋อก็กล่าวเช่นกัน
“ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เซินลั่วขมวดคิ้วแล้วถาม
“คู่หมั้นของเจ้าชื่อเนี่ยไฉ่จู นางเป็น(@NameIsNovel)บุตรีของป้าห่างๆ อ่อนกว่า(@NameIsNovel)เจ้าสองปี อันที่(@NameIsNovel)จริงก็นับเป็น(@NameIsNovel)ลูกพี่ลูกน้องของเจ้า แม้ว่า(@NameIsNovel)ป้าคนนี้จะไม่ใช่พี่สาวแท้ๆ ของมารดาเจ้า
แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็สนิทสนมกันอย่างมาก พวกเขา(@NameIsNovel)ตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของเจ้าด้วยกันเมื่อหลายปีก่อน”
“ท่านพ่อ ในเมื่อเรามี(@NameIsNovel)ญาติห่างๆ เช่นนี้ เหตุใดข้าจึงไม่เคยพบพวกเขา(@NameIsNovel)เลย?” เซินลั่วถาม คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดเล็กน้อย
การพูดคุยเรื่องงานแต่งงานอย่างกะทันหันทำให้เขา(@NameIsNovel)งุนงง หัวใจของเขา(@NameIsNovel)ต่อต้านมันโดยไม่รู้ตัว
“หากเราขาดการติดต่อไปแล้ว เหตุใดเรื่องการแต่งงานนี้จึงถูกหยิบยกขึ้นมาอีก?” เซินลั่วถามอีกครั้ง
“หลังจากขาดการติดต่อไป ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้(@NameIsNovel)กล่าวถึงข้อตกลงนั้นอีก ข้าสันนิษฐานว่า(@NameIsNovel)เรื่องราวมันจบไปแล้ว ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อครึ่งเดือนก่อน คู่หมั้นของเจ้าก็มาจากหยุนโจวอย่างไม่คาดฝัน” เซินหยวนเก๋อกล่าวหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง
“ตระกูลเนี่ยเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายริเริ่มที่(@NameIsNovel)จะรักษาสัญญาหมั้นหมายรึ?” เซินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ
“เรื่องที่(@NameIsNovel)แปลกคือ คนที่(@NameIsNovel)มาไม่ใช่ผู้ใหญ่ของตระกูลเนี่ย แต่เป็น(@NameIsNovel)คู่หมั้นของเจ้าเอง นางมาที่(@NameIsNovel)นี่พร้อมกับสาวใช้เพียงคนเดียว” เซินหยวนเก๋อกล่าวด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาด
“เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้(@NameIsNovel)ด้วยรึ? ท่านพ่อได้(@NameIsNovel)ถามคุณหนูเนี่ยหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดนางจึงมาที่(@NameIsNovel)นี่ตามลำพัง?” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้น ความสงสัยของเขา(@NameIsNovel)ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
“ลั่วเอ๋อร์ เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องอื่นใดเลย ด้วยสัญญาหมั้นหมายที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่ พวกเราย่อมไม่เสียเปรียบแน่นอน นอกจากนี้ เจ้ายังไม่เคยเห็นคุณหนูเนี่ยเลยรึ?
นางเป็น(@NameIsNovel)โฉมงามที่(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)ยาก ราวกับนางฟ้าที่(@NameIsNovel)จุติลงมาบนโลกมนุษย์จริงๆ” ท่านแม่รองพูดขึ้นอย่างกะทันหันด้วยคำชมที่(@NameIsNovel)เกินจริง
“พี่ใหญ่ พี่ไฉ่จูงดงามมากจริงๆ และ(@NameIsNovel)นางก็ใจดีกับมู่มู่ด้วย หากนางได้(@NameIsNovel)มาเป็น(@NameIsNovel)พี่สะใภ้ของมู่มู่ ก็คงจะยอดเยี่ยมไปเลย” เซินมู่มู่กล่าวเสริมด้วยรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)สดใส
“ข้าได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)ตระกูลเนี่ยมี(@NameIsNovel)เพียงไฉ่จูเป็น(@NameIsNovel)บุตรีเพียงคนเดียว นางต้องเป็น(@NameIsNovel)แก้วตาดวงใจของพวกเขา(@NameIsNovel)แน่ ลั่วเอ๋อร์ หากเจ้าแต่งงานกับนาง มันจะเป็น(@NameIsNovel)การตัดสินที่(@NameIsNovel)คุ้มค่าสำหรับพวกเราอย่างแน่นอน” ท่านแม่รองกล่าวเสริมด้วยรอยยิ้มกว้างก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันได้(@NameIsNovel)อ้าปาก
แค่ก แค่ก
เซินหยวนเก๋อไอเบาๆ ที่(@NameIsNovel)ด้านหนึ่ง ทำให้นางหยุดพูดและ(@NameIsNovel)เหลือบมองเซินลั่วอย่างระมัดระวัง
เซินลั่วเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงถามว่า(@NameIsNovel) “ในเมื่อคุณหนูเนี่ยอยู่ในจวน เหตุใดข้าจึงไม่เห็นนาง?”
“พี่ไฉ่จูไปที่(@NameIsNovel)วัดหยวนจู้เพื่อสวดมนต์แต่เช้าตรู่ นางอาจจะยังไม่กลับมาจนกว่า(@NameIsNovel)จะถึงเที่(@NameIsNovel)ยง” เซินมู่มู่ตอบทันที
เซินลั่วพยักหน้า แต่ก็ยังไม่ได้(@NameIsNovel)แสดงความคิดเห็นใดๆ เกี่ยวกับการหมั้นหมาย
แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)อคติต่อคู่หมั้นที่(@NameIsNovel)ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของท่านแม่รอง ซึ่งฟังดูราวกับว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังไต่เต้าทางสังคมโดยอาศัยนางเป็น(@NameIsNovel)บันได สิ่งนี้ก็ทำให้เขา(@NameIsNovel)ค่อนข้างจะต่อต้านการแต่งงานครั้งนี้
ไม่ต้องพูดถึงว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อยู่บนเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรแห่งเต๋าแล้ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ความสนใจในเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของโลกมนุษย์เลยจริงๆ
ในตอนนั้นเอง เสียงอึกทึกครึกโครมก็ดังมาจากนอกห้องโถง ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินหยวนเก๋อกำลังจะตะโกนตำหนิ เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นคนรับใช้ของตระกูลเซินวิ่งเข้ามาอย่างกระวนกระวายและ(@NameIsNovel)สะดุดล้มลงด้วยความรีบร้อน
“นายท่าน มัน... มันแย่แล้ว มี(@NameIsNovel)เรื่องแล้วขอรับ...” ชายผู้นั้นตะโกนขึ้นมาก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)ลุกขึ้น
ทุกคนในห้องโถงเปลี่ยนสีหน้า
“มี(@NameIsNovel)เรื่องอะไร? เกิดอะไรขึ้น?” เซินลั่วเดินเข้าไปช่วยเขา(@NameIsNovel)ขึ้นแล้วถาม
คนรับใช้จ้องมองใบหน้าของเซินลั่วอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะจำเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)รีบตอบว่า(@NameIsNovel) “คุณชาย เกิดความโกลาหล นอกเมือง ผู้คนที่(@NameIsNovel)ไปสวดมนต์ที่(@NameIsNovel)วัดหยวนจู้ถูกโจรโจมตี และ(@NameIsNovel)คุณหนูเนี่ยก็หายตัวไปในความโกลาหล...”
“อะไรนะ?” ใบหน้าของเซินหยวนเก๋อซีดเผือด
“ตายแล้ว! จะมัวรออะไรกันอยู่? ต้องรีบไปแจ้งทางการเดี๋ยวนี้!” ท่านแม่รองอุทานอย่างกระวนกระวายขณะที่(@NameIsNovel)ลุกขึ้นยืน
“มี(@NameIsNovel)คนไปแจ้งที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)การแล้ว และ(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ส่งคนไปจับโจรแล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)ขอการสนับสนุนจากกองทหารที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงอีกด้วย ทว่า(@NameIsNovel) เราก็ยังหาคุณหนูเนี่ยไม่พบ...” คนรับใช้กล่าว เกือบจะร้องไห้
“ระดมพลทุกคนในจวนแล้วออกไปนอกเมืองเพื่อค้นหา!” เซินหยวนเก๋อสั่งอย่างเคร่งขรึม
“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel) ข้าจะไปดูเอง พวกท่านแยกกับนางที่(@NameIsNovel)ไหน? และ(@NameIsNovel) วันนี้คุณหนูเนี่ยสวมใส่ชุดอย่างไร? บอกข้ามาทุกรายละเอียด” เซินลั่วกล่าว พลางขมวดคิ้ว
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดคนรับใช้ก็สงบลงและ(@NameIsNovel)แบ่งปันทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)รู้กับเซินลั่ว
“ท่านพ่อ พวกท่านทุกคนรออยู่ที่(@NameIsNovel)บ้าน ข้าจะไปตรวจสอบเอง” หลังจากพูดเช่นนั้น เซินลั่วก็เดินไปยังทางออกของห้องโถง
“เจ้ายังยืนอยู่ทำไม? ไปเตรียมม้าสิ!” เซินหยวนเก๋อจ้องเขม็งไปที่(@NameIsNovel)คนรับใช้แล้วตะโกน
คนรับใช้ตอบรับอย่างรวดเร็วแล้ววิ่งออกไป
----------