ตอนที่ 324 : โจมตีเมืองเจี้ยนเย่

อสูรที่(@NameIsNovel)บุกเข้ามาโจมตีคือฝูงแมงมุมลายม่วงขนาดมหึมาที่(@NameIsNovel)น่าเกลียดน่ากลัว แต่ละตัวใหญ่เท่าโม่หิน มี(@NameIsNovel)เปลือกแข็งดุจเหล็กกล้าและ(@NameIsNovel)พละกำลังเทียบเท่าผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณ ขั้นต้นถึงขั้นกลาง

เซินอวี่พร้อมด้วยเหล่าผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณของตระกูลเซิน แม้จะทุ่มกำลังเข้าต่อสู้สุดชีวิต ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงต้านทานพวกมันไว้อย่างยากลำบาก

ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสองฝ่ายกำลังอยู่ในภาวะคุมเชิงกันอยู่นั้น พื้นดินใต้ร่างแมงมุมลายม่วงเจ็ดแปดตัวที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหน้าก็พลันปริแตกออก ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานขึ้นมาฟาดฟันใส่เหล่าแมงมุม

เสียงร้องแหลมดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุด เปลือกแข็งของแมงมุมลายม่วงแตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ โลหิตสาดกระเซ็นไปทั่วทุกทิศทาง [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ในชั่วพริบตา แมงมุมเหล่านี้ก็ถูกหั่นเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ จากนั้นใบมี(@NameIsNovel)ดวารีก็เปลี่ยนทิศทางเข้าฟาดฟันแมงมุมที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ เพียงชั่วลมหายใจไม่กี่ครั้ง แมงมุมทั้งหมดก็ถูกกำจัดจนสิ้น

ไม่ไกลออกไป เซินลั่วกระโดดลงจากรถม้า สลายคาถาในมือ แล้วมองดูผลงานการจู่โจมด้วยใบมี(@NameIsNovel)ดวารีของตนอย่างพึงพอใจ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หลังจากบำเพ็ญเพียรอย่างหนักในช่วงที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฟื้นฟูปราณเต๋ากลับมาได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)จำนวนมาก และ(@NameIsNovel)บรรลุถึงระดับหลอมวิญญาณ ขั้นปลายแล้ว

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่(@NameIsNovel)ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ” เซินอวี่และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เดินเข้ามาแสดงความขอบคุณ [Source: NameIsNovel]

“เมืองเจี้ยนเย่อยู่ไม่ไกลจากที่(@NameIsNovel)นี่ ทว่า(@NameIsNovel)กลับไร้ร่องรอยของผู้คน แต่กลับดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)อสูรอยู่ไม่น้อย ช่างน่าประหลาดนัก” เซินลั่วโบกมือ พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วเอ่ยความคิดของตนออกมา

ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำหลีสุ่ยมี(@NameIsNovel)หมู่บ้านขนาดค่อนข้างใหญ่แห่งหนึ่ง แต่กลับดูราวกับถูกสูบชีวิตออกไปจนหมดสิ้น ไม่เห็นแม้แต่เงาของแมวหรือสุนัขแม้แต่ตัวเดียว

“สถานการณ์ดูไม่ค่อยดีนักจริงๆ ท่านผู้อาวุโสพอจะมองเห็นอะไรบ้างหรือไม่?” เซินฮัวหยวนเอ่ยถาม

“พวกท่านทุกคนรออยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ อย่าได้(@NameIsNovel)ไปไหน ข้าจะออกไปลาดตระเวนดูก่อน” หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ เซินลั่วก็เอ่ยขึ้น

“ข้าจะไปกับท่าน” เซินอวี่ก้าวออกมาข้างหน้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินฮัวหยวนขมวดคิ้ว อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ยั้งไว้

“ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่ค่อยปลอดภัยนัก อสูรอาจปรากฏตัวได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ เจ้าควรอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่และ(@NameIsNovel)ปกป้องคนในตระกูลของเรา” จากนั้นเซินลั่วก็กระโดดลงสู่แม่น้ำหลีสุ่ย

ทันทีที่(@NameIsNovel)เท้าของเขา(@NameIsNovel)กำลังจะสัมผัสผิวน้ำ ระลอกคลื่นก็พลันกระเพื่อมขึ้นมารับร่างของเขา(@NameIsNovel)อย่างพอเหมาะพอเจาะ พยุงร่างของเขา(@NameIsNovel)ให้ลอยขึ้น มันพาร่างของเซินลั่วเหินข้ามแม่น้ำมุ่งหน้าไปยังเมืองเจี้ยนเย่ด้วยความเร็วสูงยิ่ง เพียงไม่กี่อึดใจ เขา(@NameIsNovel)ก็ลับสายตาไป

เมื่อเห็นภาพนั้น สมาชิกตระกูลเซินต่างก็สูดลมหายใจด้วยความตกตะลึง ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินอวี่จ้องมองไปยังทิศทางที่(@NameIsNovel)เซินลั่วหายลับไป ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน อารมณ์ในใจผันผวน ขณะกำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่ง

…

เมื่อใช้เส้นทางที่(@NameIsNovel)ต่างออกไป เซินลั่วซึ่งใช้วิชาควบคุมน้ำของตน สามารถเดินทางได้(@NameIsNovel)เร็วกว่า(@NameIsNovel)การวิ่งเป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงจุดที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างจากนอกเมืองเจี้ยนเย่เพียงสิบลี้ ที่(@NameIsNovel)ซึ่งเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงคำราม เสียงโห่ร้องในสมรภูมิ และ(@NameIsNovel)เสียงการปะทะกันอย่างต่อเนื่อง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เมืองเจี้ยนเย่ถูกโจมตีรึ?” เซินลั่วหยุดชะงักด้วยความประหลาดใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หากสิ่งที่(@NameIsNovel)คนตระกูลไป๋พูดเป็น(@NameIsNovel)ความจริง ที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เมืองเจี้ยนเย่มี(@NameIsNovel)กำลังเสริมจำนวนมาก และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บรรพชนกึ่งเซียนของตระกูลไป๋ พร้อมด้วยผู้บำเพ็ญอีกหลายคนพำนักอยู่ แต่เมืองยังคงถูกโจมตีได้(@NameIsNovel) เช่นนั้นสถานการณ์ก็คงมิใช่เรื่องธรรมดาเสียแล้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หลังจากได้(@NameIsNovel)เห็นชะตากรรมของเมืองชุนฮวา เซินลั่วก็ไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)จึงใช้วิชาขับธาราแล้วดำดิ่งลงไปในแม่น้ำหลีสุ่ย เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ไปใต้น้ำ แม้ความเร็วจะช้าลงเล็กน้อย แต่ก็ปลอดภัยและ(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นตัวได้(@NameIsNovel)ดีกว่า(@NameIsNovel)มาก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ราวหนึ่งก้านธูปต่อมา ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็มาถึงใต้นครเจี้ยนเย่ ทว่า(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)เห็นเบื้องหน้าทำให้เขา(@NameIsNovel)ต้องตกตะลึงจนแข็งค้าง

เป็น(@NameIsNovel)ดังที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สงสัย เมืองเจี้ยนเย่ถูกล้อมไว้ด้วยอสูรนับไม่ถ้วนซึ่งมี(@NameIsNovel)รูปร่างและ(@NameIsNovel)สีสันหลากหลาย ทั้งหมาป่า เสือ และ(@NameIsNovel)เสือดาว มองจากระยะไกล พวกมันดูราวกับฝูงมดจำนวนมหาศาล

นอกเหนือจากอสูรธรรมดาเหล่านี้ ยังมี(@NameIsNovel)ตัวตนอีกหลายร้อยที่(@NameIsNovel)แผ่กลิ่นอายอสูรอันทรงพลังลอยอยู่กลางอากาศ

[Source: NameIsNovel] เมื่อมองแวบแรก พวกมันล้วนมี(@NameIsNovel)พลังอย่างน้อยระดับหลอมวิญญาณ และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)อสูรที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวระดับก่อกำเนิดอยู่จำนวนไม่น้อยอีกด้วย

ผู้นำของพวกมันคืออสูรครึ่งคนครึ่งเสือสามตน ซึ่งกลิ่นอายอสูรของพวกมันนั้นเหนือกว่า(@NameIsNovel)อสูรระดับก่อกำเนิดอย่างมหาศาล เซินลั่วไม่อาจหยั่งถึงระดับพลังบำเพ็ญของพวกมันได้(@NameIsNovel)เลย

“กลิ่นอายของอสูรสามตนนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)บรรพชนเฉียนเหยียนเลย หรือว่า(@NameIsNovel)พวกมันจะอยู่ในระดับมหาโพธิญาณ?” เซินลั่วตกใจอย่างลับๆ พยายามอย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)จะซ่อนเร้นกลิ่นอายของตนเองไว้

กองทัพอสูรที่(@NameIsNovel)หนาแน่นเปิดฉากโจมตีเมืองเจี้ยนเย่อย่างดุเดือดระลอกแล้วระลอกเล่าจากทุกทิศทาง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเทียบกับหนึ่งพันปีก่อน เมืองเจี้ยนเย่ได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก การเปลี่ยนแปลงที่(@NameIsNovel)ใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดคือกำแพงเมืองนั้นสูงและ(@NameIsNovel)หนากว่า(@NameIsNovel)เดิมมาก

บนกำแพงเมืองมี(@NameIsNovel)การติดตั้งเครื่องยิงหินคล้ายเครื่องดีดไว้มากมาย ซึ่งบนนั้นมี(@NameIsNovel)อักขระเวทสลักไว้นับไม่ถ้วน ในยามนี้ พวกมันกำลังยิงก้อนหินลุกไหม้ขนาดมหึมาเข้าใส่เหล่าอสูรใต้กำแพงอย่างไม่หยุดหย่อน

ก้อนหินลุกไหม้แต่ละก้อนที่(@NameIsNovel)ตกลงมาจะระเบิดออกและ(@NameIsNovel)ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ทะเลเพลิงกว้างหลายสิบฉื่อ กลืนกินฝูงอสูรเข้าไปเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] นอกจากเครื่องยิงหินแล้ว บนกำแพงเมืองยังมี(@NameIsNovel)หน้าไม้กลขนาดยักษ์สูงหลายสิบฉื่ออีกจำนวนมาก แต่ละคันติดตั้งซองลูกศรขนาดมหึมาที่(@NameIsNovel)บรรจุลูกดอกหน้าไม้ไว้จนแน่นขนัด

ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)หน้าไม้ยักษ์ถูกง้างขึ้น ฝนธนูสีดำก็จะถูกยิงออกไป ลูกธนูเหล่านั้นแผ่ระลอกคลื่นแห่งพลังเวทออกมา เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มิใช่ลูกธนูธรรมดา เมื่อยิงเข้าไปในฝูงอสูร ก็จะทำให้เกิดคลื่นโลหิตสาดกระเซ็น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

นอกเหนือจากกลไกป้องกันเมืองเหล่านี้แล้ว ยังมี(@NameIsNovel)เหล่านักรบในชุดเกราะและ(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญประจำการอยู่ทั่วกำแพงเมือง เงากระบี่และ(@NameIsNovel)แสงดาบพุ่งทะยาน กลิ่นอายแห่งการสังหารเย็นยะเยือก พวกเขา(@NameIsNovel)ร่วมมือกับเครื่องป้องกันเมืองเพื่อต้านทานการโจมตีของเหล่าอสูร

เหนือเมืองเจี้ยนเย่ ผู้บำเพ็ญหลายร้อยคนยืนอยู่บนอากาศ ร่างกายของพวกเขา(@NameIsNovel)แผ่รัศมี(@NameIsNovel)แสงวิญญาณสีสันสดใส

ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณ แต่ก็มี(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญระดับก่อกำเนิดอยู่ราวยี่สิบถึงสามสิบคนเช่นกัน

ผู้นำของพวกเขา(@NameIsNovel)คือผู้อาวุโสสองคนที่(@NameIsNovel)สวมมงกุฎขนนกและ(@NameIsNovel)อาภรณ์สีม่วง ดูคล้ายขุนนางของทางการ

ทั้งสองมี(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญมหาศาล เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างยิ่งว่า(@NameIsNovel)อยู่ในระดับมหาโพธิญาณ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ภายใต้การนำของผู้อาวุโสในชุดม่วงทั้งสอง เหล่าผู้บำเพ็ญไม่ว่า(@NameIsNovel)จะรวมกลุ่มกันสามถึงห้าคนหรือต่อสู้เพียงลำพัง ต่างก็กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับเหล่าอสูรเหินฟ้าที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม

ในสายตาของเซินลั่ว ฝ่ายมนุษย์ที่(@NameIsNovel)ปกป้องเมืองมี(@NameIsNovel)จำนวนน้อยกว่า(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)อ่อนแอกว่า(@NameIsNovel)เมื่อเทียบกับฝูงอสูรภายนอกอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถต้านทานกองทัพอสูรจนเกิดภาวะคุมเชิงกันได้(@NameIsNovel)นั้น เป็น(@NameIsNovel)เพราะค่ายกลแสงสีทองขนาดยักษ์กว้างหนึ่งพันฉื่อที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือเมืองเจี้ยนเย่เป็น(@NameIsNovel)หลัก

อักขระเวทสีทองนับไม่ถ้วนไหลเวียนอยู่ในค่ายกลไม่หยุดหย่อน เกราะทองคำท่องไปมาอยู่ภายใน แผ่เสียงสวดมนต์ที่(@NameIsNovel)ช่วยปลอบประโลมจิตใจและ(@NameIsNovel)ทำให้จิตวิญญาณเคลิบเคลิ้มเมื่อได้(@NameIsNovel)ยิน [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

คุณสมบัติที่(@NameIsNovel)น่าทึ่งที่(@NameIsNovel)สุดของค่ายกลนี้คือ ผู้บำเพ็ญคนใดก็ตามที่(@NameIsNovel)เข้าไปในนั้น ดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)รับการฟื้นฟูปราณเต๋า ความเหนื่อยล้าบรรเทาลง และ(@NameIsNovel)แม้แต่บาดแผลก็ยังหายเร็วขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ค่ายกลแสงยังยิงลำแสงสีทองเข้าใส่เหล่าผู้บำเพ็ญอย่างต่อเนื่อง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) โล่แสงสีทองจะปรากฏขึ้นรอบกายพวกเขา(@NameIsNovel)ทันที ช่วยเสริมพลังป้องกันและ(@NameIsNovel)พลังโจมตีได้(@NameIsNovel)อย่างมาก

ทว่า(@NameIsNovel)โล่แสงสีทองเหล่านี้ดูเหมือนจะมี(@NameIsNovel)เวลาจำกัด โดยจะหายไปหลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป

ด้วยความช่วยเหลือของค่ายกลแสงสีทองอันน่าอัศจรรย์นี้ เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งเมืองเจี้ยนเย่จึงสามารถต้านทานเหล่าอสูรภายนอกไว้ได้(@NameIsNovel)

“ช่างเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลแสงที่(@NameIsNovel)น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!” เซินลั่วซึ่งลอยตัวครึ่งหนึ่งอยู่ในแม่น้ำหลีสุ่ย อุทานขึ้นเมื่อเห็นภาพค่ายกลแสงบนท้องฟ้า และ(@NameIsNovel)พินิจพิเคราะห์มันอย่างละเอียด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] ณ ใจกลางของค่ายกลแสงสีทอง มี(@NameIsNovel)ชายชราผมและ(@NameIsNovel)เคราขาวคนหนึ่งนั่งอยู่ เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ท่าทางกระปรี้กระเปร่าและ(@NameIsNovel)แผ่กลิ่นอายแห่งความสงบนิ่งออกมา มือของเขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวอยู่เบื้องหน้าอย่างต่อเนื่องขณะพึมพำคาถาอยู่ใต้ลมหายใจ

แสงสีทองแผ่ออกจากร่างของเขา(@NameIsNovel)ไปทุกทิศทาง หลอมรวมเข้ากับค่ายกลแสงสีทองอย่างต่อเนื่อง เพื่อรักษาการทำงานของมันไว้

----------