ตอนที่ 329 : เดินทางร่วมกัน

“พวกเราคือสมาชิกตระกูลเซินจากเมืองชุนฮวา ขอเรียนถามว่า(@NameIsNovel)พวกท่านคือผู้ใด?” เซินฮัวหยวนตอบกลับเสียงดัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบคำถามของเซินฮัวหยวน เขา(@NameIsNovel)กวาดสายตามองสมาชิกตระกูลเซินแล้วสายตาก็จับจ้องไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อยขณะโค้งคำนับจากระยะไกล

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วประสานหมัดคารวะตอบกลับไป

เซินฮัวหยวนซึ่งในตอนแรกโกรธที่(@NameIsNovel)ถูกเมินเฉย เมื่อเห็นการทักทายอย่างเงียบๆ ระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็คาดเดาบางสิ่งได้(@NameIsNovel)เลาๆ และ(@NameIsNovel)ย่อมไม่แสดงความไม่พอใจออกมาอีก

ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)สำรวจบริเวณโดยรอบอีกครั้ง หันกลับไปปรึกษาหารือกับคนที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหลังเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นว่า(@NameIsNovel) “พวกเรามาจากตระกูลไป๋และ(@NameIsNovel)ตระกูลหลินแห่งเมืองเจี้ยนเย่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พวกเราหลบหนีมาตลอดทางจนถึงที่(@NameIsNovel)นี่ บอกตามตรงว่า(@NameIsNovel)พวกเราเหนื่อยล้ามากและ(@NameIsNovel)จะขอบคุณอย่างยิ่งหากเราสามารถพักผ่อนที่(@NameIsNovel)นี่สักครู่ จะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่?”

“สหาย ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ก็มิใช่ของพวกเราเช่นกัน เชิญพวกท่านตามสบายเถิด” ก่อนที่(@NameIsNovel)คนตระกูลเซินจะทันได้(@NameIsNovel)ลังเล เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ขอบคุณท่าน” ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)กล่าวขอบคุณ จากนั้นจึงหันกลับไปจัดแจงให้คนของตนพักผ่อนและ(@NameIsNovel)เตรียมอาหาร

คนบางส่วนจากตระกูลเซินไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่เนื่องจากเซินลั่วได้(@NameIsNovel)เอ่ยปากไปแล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)จึงไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไร

“ตระกูลไป๋รึ? ท่านหมายถึงตระกูลไป๋ผู้ปราบอสูรแห่งเมืองเจี้ยนเย่หรือ?” เซินฮัวหยวนเฝ้ามองขณะที่(@NameIsNovel)สมาชิกตระกูลไป๋และ(@NameIsNovel)ตระกูลหลินกำลังง่วนอยู่ พลันเอ่ยถามขึ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไม่น่าจะใช่ จะบังเอิญขนาดนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งของตระกูลเซินส่ายหน้าอยู่ใกล้ๆ

“ผู้อาวุโสเซิน ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินฮัวหยวนหันไปหาเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ใกล้ๆ แล้วก็พลันชะงักไป

นั่นเป็น(@NameIsNovel)เพราะเซินลั่วซึ่งเพิ่งจะยืนอยู่ข้างๆ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หายตัวไปแล้ว

“ทางนั้นเจ้าค่ะ” เซินอวี่ยกมือขึ้นชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในยามนี้ เซินลั่วได้(@NameIsNovel)มาถึงบริเวณที่(@NameIsNovel)ตระกูลไป๋และ(@NameIsNovel)ตระกูลหลินตั้งหลักพักพิงแล้ว เมื่อเห็นเขา(@NameIsNovel) ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวก็ออกมาต้อนรับ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หญิงสาวผู้นั้นงดงามและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)รูปร่างสง่างาม ทว่า(@NameIsNovel)คิ้วของนางที่(@NameIsNovel)ตรงราวกับคมมี(@NameIsNovel)ดกลับทำให้ดูมี(@NameIsNovel)ท่าทีเย่อหยิ่งพอสมควร นางเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณเช่นเดียวกับชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ขอบคุณที่(@NameIsNovel)อนุญาตให้พวกเราพักผ่อนที่(@NameIsNovel)นี่” ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)ถ่อมตนมาก ประสานมือคารวะ

“ที่(@NameIsNovel)นี่ก็ไม่ใช่ของพวกเขา(@NameIsNovel) สหายไป๋ ท่านจะเกรงใจไปทำไม?” หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวเหลือบมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)กลุ่มคนตระกูลเซินที่(@NameIsNovel)อยู่ไกลออกไป แววตาฉายแววดูแคลน นางพูดด้วยน้ำเสียงสูงส่งราวกับชนชั้นสูงที่(@NameIsNovel)มองลงมายังชาวบ้าน

“สหายหลิน เหตุใดท่านจึงพูดเช่นนั้น? สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ถูกพบโดยสหายเซินลั่วและ(@NameIsNovel)กลุ่มของเขา(@NameIsNovel)ก่อน

หากพวกเราต้องการพักที่(@NameIsNovel)นี่ ก็เป็น(@NameIsNovel)ธรรมดาที่(@NameIsNovel)จะต้องขออนุญาตจากพวกเขา(@NameIsNovel) นี่คือมารยาทที่(@NameIsNovel)ถูกต้อง” ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)ขมวดคิ้วเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ตำหนิด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน [Source: NameIsNovel]

ดูเหมือนจะเกรงกลัวชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)อยู่บ้าง หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวจึงส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไรอีก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ข้าคือไป๋ปี้ และ(@NameIsNovel)นี่คือหลินหานเยว่” ชายผู้มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)แนะนำตัว

“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็คือสหายไป๋และ(@NameIsNovel)สหายหลิน พวกเราตั้งใจจะไปลี้ภัยที่(@NameIsNovel)เมืองเจี้ยนเย่ แต่กลับพบว่า(@NameIsNovel)เมืองถูกอสูรล้อมไว้จึงรีบจากมา ในเมื่อพวกท่านทั้งสองมาจากเจี้ยนเย่ ข้าขอเรียนถามถึงสถานการณ์ปัจจุบันที่(@NameIsNovel)นั่นได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถามอีกครั้ง [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ แววแห่งความโศกเศร้าก็ฉายวาบขึ้นในดวงตาของไป๋ปี้ และ(@NameIsNovel)สีหน้าของหลินหานเยว่ก็มืดครึ้มลง

“เฮ้อ ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)นับจากนี้ไป คงจะไม่มี(@NameIsNovel)เมืองเจี้ยนเย่อยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว” ไป๋ปี้เงยหน้ามองท้องฟ้าพร้อมกับถอนหายใจยาว กล่าวอย่างเศร้าสลด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “ใครจะไปคาดคิดว่า(@NameIsNovel) เมืองหลวงเก่าอันรุ่งโรจน์ในอดีตของหกราชวงศ์ จะต้องมาพินาศลงด้วยน้ำมือของเหล่าอสูร” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินข่าวนี้ เซินลั่วก็เข้าใจถึงชะตากรรมของเมืองเจี้ยนเย่และ(@NameIsNovel)รู้สึกเสียดายอย่างสุดซึ้ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “สหายเซิน ท่านมี(@NameIsNovel)แผนจะเดินทางไปที่(@NameIsNovel)ใดต่อหรือ?” ไป๋ปี้ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้อีก จึงเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายเอ่ยถามขึ้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ทุกวันนี้ โลกเต็มไปด้วยภัยจากอสูร เมืองเจี้ยนเย่ล่มสลายแล้ว และ(@NameIsNovel)พวกเราเกรงว่า(@NameIsNovel)เมืองอื่นๆ ก็คงจะประสบชะตากรรมเดียวกัน

ในปัจจุบัน สถานที่(@NameIsNovel)เดียวที่(@NameIsNovel)ถือว่า(@NameIsNovel)ปลอดภัยคือเมืองฉางอัน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เราวางแผนจะไป” เซินลั่วตอบ

“พวกเราก็กำลังมุ่งหน้าไปที่(@NameIsNovel)นั่นเช่นกัน ในเมื่อเราได้(@NameIsNovel)มาพบกันที่(@NameIsNovel)นี่ คงจะเป็น(@NameIsNovel)วาสนาต่อกัน มิทราบว่า(@NameIsNovel)เราจะเดินทางไปด้วยกันได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ไป๋ปี้เอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงร่าเริง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เดินทางไปกับพวกเขา(@NameIsNovel)รึ? สหายไป๋ ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)เลย สมาชิกส่วนใหญ่ของตระกูลเซินเป็น(@NameIsNovel)เพียงคนธรรมดา หากเกิดอะไรขึ้น พวกเขา(@NameIsNovel)จะต้องถ่วงพวกเราอย่างแน่นอน” หลินหานเยว่ขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะขัดจังหวะขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“พวกเราทุกคนต่างก็เดินทางด้วยรถม้า เราทุกคนเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วเท่ากัน พวกเขา(@NameIsNovel)จะถ่วงเราได้(@NameIsNovel)อย่างไร? เมื่อมี(@NameIsNovel)สหายเซินเข้าร่วมกับเรา พลังโดยรวมของเราก็จะเพิ่มขึ้น ทำให้การเดินทางปลอดภัยยิ่งขึ้น” ไป๋ปี้โต้กลับ

“แล้วแต่ท่านแล้วกัน แต่อย่ามาถ่วงพวกเราก็แล้วกัน” หลินหานเยว่เหลือบมองเซินลั่วด้วยแววตาดูแคลนแล้วกล่าว

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)คัดค้านข้อเสนอนี้ ดังที่(@NameIsNovel)ไป๋ปี้ได้(@NameIsNovel)กล่าวไว้ ทุกคนต่างเดินทางด้วยรถม้าด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)ใกล้เคียงกัน [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] การเดินทางร่วมกับตระกูลไป๋และ(@NameIsNovel)ตระกูลหลินจะไม่ทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)ช้าลง และ(@NameIsNovel)จะปลอดภัยยิ่งขึ้นอย่างแท้จริง

ทั้งยังจะทำให้เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เวลาทุ่มเทให้กับการบำเพ็ญเพียรมากขึ้นอีกด้วย ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ตกลงตามข้อเสนอที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)นี้ในทันทีอ่านตอนต่อไปฟรี

“แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะเดินทางร่วมกับตระกูลเซินเป็น(@NameIsNovel)การชั่วคราว แต่ข้าก็มิใช่ผู้มี(@NameIsNovel)อำนาจตัดสินใจ บางทีสหายไป๋ควรจะไปสอบถามผู้นำตระกูลของพวกเขา(@NameIsNovel)ดู” เซินลั่วกล่าว พลางหันสายตาไปยังเซินฮัวหยวนแล้วกวักมือเรียก [Source: NameIsNovel]

ไป๋ปี้ประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นการกระทำของเซินลั่ว

“ผู้อาวุโสเซิน สองผู้อาวุโส” เมื่อเห็นเซินลั่วกวักมือเรียก เซินฮัวหยวนก็รีบเดินเข้ามา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] แม้จะตระหนักว่า(@NameIsNovel)เซินฮัวหยวนเป็น(@NameIsNovel)เพียงผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณ แต่ไป๋ปี้ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)มองเขา(@NameIsNovel)ด้วยความดูแคลน กลับกัน เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยื่นข้อเสนอเดิมซ้ำอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] “ทั้งสองท่านนี้เป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของผู้นำตระกูลไป๋และ(@NameIsNovel)ตระกูลหลินผู้ปราบอสูรที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงแห่งเมืองเจี้ยนเย่” เซินลั่วแทรกขึ้น พลางระบุถึงตัวตนของตระกูลไป๋และ(@NameIsNovel)ตระกูลหลิน

“ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหา การเดินทางร่วมกับตระกูลของสองผู้อาวุโสถือเป็น(@NameIsNovel)เกียรติสำหรับตระกูลเซินของเรา” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเซินลั่ว ดวงตาของเซินฮัวหยวนก็ฉายแววตื่นเต้นขณะตอบตกลงในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ยอดเยี่ยมไปเลย” ไป๋ปี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม และ(@NameIsNovel)ละสายตาไปจากเซินฮัวหยวน

เซินฮัวหยวนผู้รู้ความจึงขอตัวกลับไปที่(@NameIsNovel)กลุ่มและ(@NameIsNovel)ถ่ายทอดเนื้อหาการสนทนา รวมทั้งตัวตนของทั้งสองตระกูลให้ทุกคนฟัง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ทุกคนจากตระกูลเซินต่างก็ยินดีปรีดา เซินอวี่มองไปยังเซินลั่วที่(@NameIsNovel)อยู่ไกลออกไป ดวงตาของนางส่องประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้น

“สหายเซิน ท่านอุตส่าห์มาที่(@NameIsNovel)นี่คงมิใช่เพียงเพื่อพูดคุยกับพวกเราเท่านั้น หากมี(@NameIsNovel)สิ่งใดที่(@NameIsNovel)ท่านต้องการ ก็โปรดบอกมาได้(@NameIsNovel)เลย” ไป๋ปี้กล่าวพร้อมกับหัวเราะเบาๆ หลังจากที่(@NameIsNovel)เซินฮัวหยวนจากไปแล้ว

ตอนแรกเขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วคือผู้นำของตระกูลเซิน แต่จากเหตุการณ์ล่าสุด ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะไม่เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น

เมื่อพิจารณาว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)อนุญาตให้ตระกูลของพวกเขา(@NameIsNovel)พักที่(@NameIsNovel)นี่ก่อนหน้านี้ ไป๋ปี้จึงสงสัยว่า(@NameIsNovel)อาจมี(@NameIsNovel)เหตุผลที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งกว่า(@NameIsNovel)นั้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สหายไป๋ ท่านช่างเป็น(@NameIsNovel)คนตรงไปตรงมาเสียจริง อันที่(@NameIsNovel)จริง มี(@NameIsNovel)บางสิ่งที่(@NameIsNovel)ข้าอยากจะสอบถามท่านอยู่พอดี ไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)ท่านพอจะมี(@NameIsNovel)กระดาษยันต์และ(@NameIsNovel)หมึกยันต์อยู่บ้างหรือไม่? กระดาษยันต์สีเหลืองและ(@NameIsNovel)สีเขียวธรรมดา กับหมึกยันต์ธรรมดาก็เพียงพอแล้ว และ(@NameIsNovel)ยิ่งมี(@NameIsNovel)มากเท่าไรก็ยิ่งดี” เซินลั่วหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยถาม

ในปัจจุบัน กระดาษยันต์และ(@NameIsNovel)หมึกยันต์ที่(@NameIsNovel)เก็บไว้ในมิติพู่กันเจ็ดดาราของเขา(@NameIsNovel)ใกล้จะหมดแล้ว เหลือเพียงยันต์อัสนีบาตไม่กี่แผ่นเท่านั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

การเดินทางไปยังเมืองฉางอันนั้นเต็มไปด้วยภยันตรายที่(@NameIsNovel)คาดเดาไม่ได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องเติมเสบียงของเขา(@NameIsNovel)อย่างเร่งด่วน

“เหอะเหอะ ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)สหายเซินจะเชี่ยวชาญในศาสตร์แห่งยันต์ด้วย ตระกูลไป๋ของข้ามี(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ยันต์อยู่ไม่น้อย โปรดรอสักครู่ ข้าจะไปสอบถามให้ท่าน” ไป๋ปี้ตอบอย่างจริงใจ พลางหันหลังกลับเดินไปยังกลุ่มผู้บำเพ็ญจากตระกูลไป๋

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ใบหน้าของหลินหานเยว่เผยร่องรอยของความไม่พอใจ นางหันหลังกลับเดินไปยังรถม้าของตระกูลหลิน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ไม่สนใจที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ปฏิสัมพันธ์กับผู้บำเพ็ญอิสระเช่นเซินลั่ว

----------