ตอนที่ 356 : ฝ่าวงล้อม

[Source: NameIsNovel] ชั่วครู่ต่อมา แสงสีขาวชั้นหนึ่งก็เริ่มปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเซินลั่ว ตามมาด้วยการปรากฏตัวของเงาแสงจันทร์เลือนราง จุดแสงสีเขียวเริ่มปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าภายในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่ารอบๆ ตัวเขา(@NameIsNovel) รวมตัวกันเข้าหาเขา(@NameIsNovel)

“เซินอวี่ ไป๋ปี้ มาจับไหล่ข้า ข้าจะพาพวกเจ้าออกไปจากที่(@NameIsNovel)นี่” เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)จังหวะเหมาะสมแล้ว เซินลั่วก็เรียกออกมาในทันที

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงของเขา(@NameIsNovel) เซินอวี่และ(@NameIsNovel)ไป๋ปี้ต่างก็ยืนนิ่งอยู่กับที่(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“พาศิษย์น้องเซินเหลียนไปด้วยก่อน” เซินอวี่ผลักสมาชิกรุ่นเยาว์ที่(@NameIsNovel)สุดที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของตระกูลเข้าหาเขา(@NameIsNovel)ทันที

“พาพวกเขา(@NameIsNovel)ไปก่อน” เกือบจะในเวลาเดียวกัน ไป๋ปี้ก็ผลักเด็กสาวระดับชำระปราณสองคนเข้ามาและ(@NameIsNovel)พูดเช่นเดียวกัน

เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)เวลาที่(@NameIsNovel)จะโต้เถียงกับพวกเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงสั่งให้ทั้งสามคนจับแขนของเขา(@NameIsNovel)ไว้ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก้าวถอยหลัง ร่างของทั้งสี่พร่าเลือนไปชั่วขณะ จากนั้นพวกเขา(@NameIsNovel)ก็หายไปจากจุดนั้น

เซินอวี่และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เห็นสถานการณ์ และ(@NameIsNovel)แต่ละคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไม่ดีแล้ว มี(@NameIsNovel)บางคนหนีไปได้(@NameIsNovel)” วานรยักษ์ทรงพลังสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติในทันทีและ(@NameIsNovel)ตะโกนขึ้น

“พี่ใหญ่ แทนที่(@NameIsNovel)จะไปทีละคน ให้พวกเราโจมตีพร้อมกัน ข้าไม่เชื่อว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทนไหว” เต่าภูผาขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)กล่าว

“ตกลง”

เมื่อวานรยักษ์ทรงพลังเห็นด้วย ทั้งสองก็ทะยานขึ้นไปในอากาศพร้อมกัน มาถึงสองข้างของไป๋เซียวหยุน แต่ละตนยกขวานและ(@NameIsNovel)ค้อนขึ้น ส่องประกายแสงเจิดจ้าสองสาย และ(@NameIsNovel)ฟาดเข้าใส่ม่่านแสงสีทองอย่างหนัก

…

ที่(@NameIsNovel)อื่น เซินลั่วพลันรู้สึกหนักอึ้งใต้ฝ่าเท้าขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก้าวลงบนพื้นอีกครั้ง เกือบจะสะดุดล้ม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)รีบตั้งหลักและ(@NameIsNovel)ช่วยให้ทั้งสามคนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พามาด้วยทำเช่นเดียวกัน หลังจากกวาดตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว

เขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาถึงอ่าวที่(@NameIsNovel)ไม่คุ้นเคย รายล้อมด้วยโขดหินที่(@NameIsNovel)สับสนวุ่นวายและ(@NameIsNovel)เสียงคลื่นทะเลที่(@NameIsNovel)ดังกระหึ่ม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

โดยไม่มี(@NameIsNovel)เวลาสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบ เขา(@NameIsNovel)จึงสั่งทั้งสามคนว่า(@NameIsNovel) “ซ่อนตัวอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่อย่างระมัดระวัง ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเกิดอะไรขึ้น อย่าได้(@NameIsNovel)จากไป ข้าจะกลับมาทันที” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ผู้บำเพ็ญหนุ่มสาวหน้าซีดเผือดด้วยความกลัวแล้ว เม้มปากแน่น พยักหน้ายืนยันทั้งน้ำตา

ด้วยการถอนหายใจในใจอีกครั้ง เซินลั่วก็หันกลับมาและ(@NameIsNovel)ใช้วิชาเงาพฤกษาอีกครั้ง ย้อนกลับไปตามเส้นทางที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยใช้มา ก้าวถอยหลังอย่างพิถีพิถัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเขา(@NameIsNovel)กลับเข้าไปในค่ายกลมหาโพธิสัตว์ผู้ไม่หวั่นไหวอีกครั้ง เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นไป๋เซียวหยุน ผมเผ้ายุ่งเหยิงและ(@NameIsNovel)อาบไปด้วยเลือด ร่างอวตารเทวะที่(@NameIsNovel)เคยรายล้อมเขา(@NameIsNovel)เริ่มจางหายไปจนเกือบจะหายไป

โดยไม่มี(@NameIsNovel)เวลาแลกเปลี่ยนคำพูดแม้แต่คำเดียวกับเขา(@NameIsNovel) เซินลั่วก็ใช้วิชาเงาพฤกษาอีกครั้ง พาคนไปอีกสามคน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นคนอีกสามคนหายไปจากค่ายกล วานรยักษ์ทรงพลังและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็รู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ถูกเยาะเย้ยอย่างใหญ่หลวง และ(@NameIsNovel)โดยไม่พูดอะไรสักคำ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พวกเขา(@NameIsNovel)ก็รวบรวมความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดไปยังไป๋เซียวหยุน โจมตีม่านแสงสีทองอย่างต่อเนื่อง

ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนี้ ไป๋เซียวหยุนกลับอาบไปด้วยเลือด แต่ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)กลับสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงพุทธะเจ็ดสี

ภายใต้แสงเรืองรองนี้ ร่างอวตารของเทพทั้งสี่ดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)รับการฟื้นฟู ทำให้ม่านแสงสีทองแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

“เจ้านี่บ้าไปแล้วรึ? เขา(@NameIsNovel)กำลังเผาผลาญจิตวิญญาณเทวะของตนเอง” แม้แต่เต่าภูผาผู้เยือกเย็นก็ยังตกตะลึงกับภาพนี้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“หึ! แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเผาผลาญจิตวิญญาณเทวะของตน เขา(@NameIsNovel)ก็จะไม่สามารถทนได้(@NameIsNovel)นานนัก เร่งโจมตีให้หนักขึ้น” วานรยักษ์ทรงพลังสั่งการด้วยการขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)ตะโกนเสียงดัง

แสงสีทองตกลงมาจากที่(@NameIsNovel)สูงอีกครั้งขณะที่(@NameIsNovel)จวินจื้อยังคงโจมตีม่านแสงอย่างไม่ลดละ

[Source: NameIsNovel] เมื่อมองไปยังไป๋เซียวหยุนซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยแสงพุทธะอยู่เบื้องหน้าพวกเขา(@NameIsNovel) ทุกคนต่างก็มี(@NameIsNovel)น้ำตาคลอเบ้า หัวใจของพวกเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความเศร้าโศก ราวกับกำลังเป็น(@NameIsNovel)ประจักษ์พยานการมาถึงของพระพุทธองค์

เมื่อเซินลั่วกลับมาอีกครั้ง เหงื่อผุดเต็มทั่วหน้าผาก ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ความอ่อนแรงแผ่ซ่านไปทั่วร่างจนแทบยืนไม่ไหว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เหนือทะเลสาบแห่งนี้ พลังแก่นพฤกษาเบาบางยิ่งนัก

การเผาผลาญพลังมหาศาลเพื่อคงวิชา “เงาพฤกษา” ต่อเนื่องเช่นนี้ เป็น(@NameIsNovel)ภาระที่(@NameIsNovel)แม้ผู้บำเพ็ญขั้นสูงยังมิอาจทนได้(@NameIsNovel)นาน

กระนั้น ความคิดเรื่องหยุดพักไม่เคยแวบเข้ามาในใจแม้เพียงชั่วขณะ— [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel) หากหยุดลงตอนนี้ ทุกสิ่งจะสูญสิ้นทันที...

หลังจากนำคนไปอีกสามคน เมื่อเขา(@NameIsNovel)กลับมา การสูญเสียปราณเต๋าอย่างมหาศาลทำให้เขา(@NameIsNovel)สะดุดและ(@NameIsNovel)ล้มลงกับพื้น

แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินอวี่จะทันได้(@NameIsNovel)เข้ามาช่วยเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้งแล้ว

“ท่านไม่อาจฝืนต่อไปเช่นนี้ได้(@NameIsNovel) พักเสียก่อนเถิด แล้วค่อยดำเนินต่อภายหลัง หากยังฝืนอีก เกรงว่า(@NameIsNovel)พลังจะย้อนกลับก่ออันตราย” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เสียงของไป๋เซียวหยุนดังแว่วจากเบื้องหน้า แผ่วเบาราวลมต้องสายหมอก ทว่า(@NameIsNovel)ทุกถ้อยคำกลับหนักแน่นจนสะท้านถึงใจ

เซินลั่วมองไปยังร่างของเขา(@NameIsNovel) เห็นว่า(@NameIsNovel)แสงวิเศษรอบตัวเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หรี่แสงลงแล้ว ราวกับเทียนที่(@NameIsNovel)ไหม้จนหมดเล่ม กะพริบด้วยเปลวไฟสุดท้ายของมัน ภาพฉายเทวะทั้งสี่นั้นก็ใกล้จะสลายไปพร้อมกับลมหายใจอีกเฮือกหนึ่งอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel) ค่ายกลมหาโพธิสัตว์ผู้ไม่หวั่นไหวไม่สามารถทนได้(@NameIsNovel)อีกต่อไปแล้ว ไป๋เซียวหยุนก็ไม่สามารถทนได้(@NameIsNovel)เช่นกัน

“ข้าจะพาเจ้าไปก่อน…” ในที่(@NameIsNovel)สุด เซินลั่วก็ยังปล่อยให้ความรู้สึกส่วนตัวของตนเข้ามาครอบงำ ส่งเสียงทางจิตไปยังไป๋เซียวหยุน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเขา(@NameIsNovel) สีหน้าเศร้าสร้อยก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้คนที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ แต่ไม่มี(@NameIsNovel)ใครแย่งกันที่(@NameIsNovel)จะจากไป

“ท่านพ่อ โปรดอภัยให้ลูกสาวผู้ไม่กตัญญูผู้นี้ด้วย ลูกคงจะไม่สามารถรับใช้ท่านได้(@NameIsNovel)ในวันข้างหน้า” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินอวี่โค้งคำนับให้เซินฮัวหยวน จากนั้นก็หันไปหาฝูงชนแล้วกล่าวว่า(@NameIsNovel) “ข้ายินดีที่(@NameIsNovel)จะช่วยท่านผู้อาวุโสไป๋รักษารูปขบวนไว้ โปรดให้ท่านพ่อของข้าไปเถิด”

เมื่อกล่าวจบ นางก็นั่งลงข้างๆ พระสูตรพุทธโบราณโดยตรง รอที่(@NameIsNovel)จะรับผิดชอบในการรักษารูปขบวนทันทีที่(@NameIsNovel)ภาพฉายเทวะสลายไป

“ข้าเองก็ยินดีที่(@NameIsNovel)จะปกป้องรูปขบวนนี้ไปพร้อมกับท่านบรรพชน ลูกหลานตระกูลไป๋จะรอดชีวิตเพียงฝ่ายเดียวได้(@NameIsNovel)อย่างไร!” ไป๋ปี้ก็สละโอกาสในการหลบหนีโดยสมัครใจ และ(@NameIsNovel)นั่งลงข้างๆ ประคำพุทธปะการัง

“อวี่ เจ้าคือความหวังในวันข้างหน้าของตระกูลเซิน พ่อจะปล่อยให้เจ้าอยู่ได้(@NameIsNovel)อย่างไร? นับจากนี้ไป เจ้าคือผู้นำตระกูลเซิน” [Source: NameIsNovel]

ในช่วงสุดท้าย เซินฮัวหยวนก็ไม่หวาดกลัวอีกต่อไป ด้วยสายตาชราที่(@NameIsNovel)ปลอบโยน เขา(@NameIsNovel)ช่วยพยุงลูกสาวของตนให้ลุกขึ้น

“ในเมื่อท่านผู้นำตระกูลจะอยู่ ข้าก็จะขออยู่เป็น(@NameIsNovel)เพื่อนท่าน” เซินฉวน แม้จะเคยบาดเจ็บมาหลายครั้งก่อนหน้านี้ แต่ก็รอดตายมาได้(@NameIsNovel)เสมอ ทว่า(@NameIsNovel)บัดนี้ เขา(@NameIsNovel)เลือกที่(@NameIsNovel)จะอยู่และ(@NameIsNovel)เผชิญหน้ากับความตาย [Source: NameIsNovel]

เซินอวี่กำลังจะเอ่ยปาก แต่เสียงแหบพร่าของไป๋เซียวหยุนก็ขัดจังหวะขึ้น:

“ไป๋ปี้ เซินอวี่ บางครั้งความตายก็หาได้(@NameIsNovel)น่ากลัวไม่ การมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่ต่อไปต่างหากที่(@NameIsNovel)ต้องแบกรับภาระมากกว่า(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

พวกเจ้าทั้งสองคือเสาหลักของตระกูล และ(@NameIsNovel)จะต้องแบกรับภาระที่(@NameIsNovel)หนักหน่วงยิ่งขึ้นในวันข้างหน้า วันนี้ข้าจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้ตัดสินใจเอง พี่ใหญ่เซิน โปรดพาคนทั้งสามนี้ไปเถิด”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็พยักหน้าอย่างเงียบๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] คนที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ไม่แสดงท่าทีคัดค้านใดๆ สองคนในหมู่พวกเขา(@NameIsNovel)เดินออกมาและ(@NameIsNovel)นั่งลงเบื้องหน้าของวิเศษอีกสองชิ้นที่(@NameIsNovel)เหลือ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลังจากไป๋เซียวหยุนสอนมนต์ราชันย์จ้าวอไจย ให้พวกเขา(@NameIsNovel) เสียงสวดมนต์ก็พลันดังก้องไปในอากาศทันที

ค่ายกลแสงสีทองซึ่งดูเหมือนใกล้จะพังทลาย กลับได้(@NameIsNovel)รับการฟื้นฟู และ(@NameIsNovel)ถึงกับเนรมิตเงาพระพุทธรูปเลือนรางขึ้นบนท้องฟ้า

ดวงตาของผู้คนอื่นๆ สงบนิ่ง จับจ้องอยู่ที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว ไป๋ปี้ เซินอวี่ และ(@NameIsNovel)ทายาทอีกคนหนึ่งของตระกูลไป๋ พวกเขา(@NameIsNovel)เฝ้ามองขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งหมดจากไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สายตาของเซินลั่วยังคงจับจ้องอยู่ที่(@NameIsNovel)แผ่นหลังเปื้อนเลือดของไป๋เซียวหยุนขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เปิดใช้งานเคล็ดวิชาเงาพฤกษาอีกครั้ง

“ท่านพ่อ…” ขณะที่(@NameIsNovel)เสียงเรียกของเซินอวี่ดังก้องขึ้น แสงสว่า(@NameIsNovel)งก็วาบตามมา และ(@NameIsNovel)ร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็หายไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันใดนั้น เสาแสงที่(@NameIsNovel)ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ก็ตกลงมาจากฟากฟ้า และ(@NameIsNovel)ทะเลสาบจันทรากระจกทั้งผืนก็แตกกระจายออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ

… (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่ว พร้อมกับคนทั้งสาม ล่องลอยผ่านทรงกลมแสงสีเขียวนับไม่ถ้วนด้วยย่างก้าวที่(@NameIsNovel)แผ่วเบา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)การสูญเสียปราณเต๋าอย่างมหาศาลได้(@NameIsNovel)ทำให้ความเร็วของเขา(@NameIsNovel)ลดลงอย่างมาก และ(@NameIsNovel)เงาจันทร์เลือนรางใต้ฝ่าเท้าของเขา(@NameIsNovel)ก็พร่ามัวลง

----------