ตอนที่ 400 : นักพรตเฒ่าผู้ทำนายโชคชะตา

แผ่นหยกสีครามคือวัตถุชิ้นเดียวกับที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฉกฉวยมาจากชายหัวล้านผู้นั้น

ในช่วงสองสามวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ศึกษามันอย่างละเอียดและ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ได้(@NameIsNovel)ทำลายตราผนึกบนแผ่นหยก เผยให้เห็นเนื้อหาของมัน [Source: NameIsNovel]

ข้อความบนแผ่นหยกได้(@NameIsNovel)บันทึกเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel) “เคล็ดวิชาระลอกคลื่นมรกต” ซึ่งน่าจะเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)สืบทอดกันมาของสำนักปี้สุ่ย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แม้ว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชานี้จะลึกซึ้งเช่นกัน แต่มันก็ด้อยกว่า(@NameIsNovel)เมื่อเทียบกับเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จะไม่บำเพ็ญเพียรมัน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังคงทะนุถนอมแผ่นหยกนี้อยู่ก็เพราะว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)บันทึกคาถาไว้สามบท–

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เคล็ดวิชาน้ำพุทะยาน

เคล็ดวิชาเข็มพันฝน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

และ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาผ่าวังวน

–ไว้ที่(@NameIsNovel)ท้ายสุด

[Source: NameIsNovel] คาถาทั้งสามบทเป็น(@NameIsNovel)คาถาน้ำทั่วไป สำนักใหญ่ๆ ส่วนใหญ่ก็คงจะมี(@NameIsNovel)พวกมัน แต่เซินลั่วสนใจพวกมันอย่างแท้จริง

แม้ว่า(@NameIsNovel)วิชาควบคุมน้ำใน เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม จะลึกล้ำเหนือสามัญ แต่ก็ขาดคาถาเฉพาะทางที่(@NameIsNovel)ใช้กำหนดทิศทางพลังอย่างแท้จริง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้ เซินลั่วจึงมักรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ถูกจำกัดราวกับมี(@NameIsNovel)พละกำลังมหาศาลแต่ไร้กระบวนท่าที่(@NameIsNovel)เหมาะสม ทำได้(@NameIsNovel)เพียงรับมืออย่างทื่อ ๆ ไม่อาจดึงศักยภาพของเคล็ดวิชาออกมาได้(@NameIsNovel)เต็มที่(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)ศึกษาคาถาทั้งสามบท เขา(@NameIsNovel)กลับพบความเข้าใจใหม่ประหนึ่งเปิดประตูสู่โลกอีกชั้นหนึ่ง วิชาควบคุมน้ำที่(@NameIsNovel)เคยไร้รูปแบบในที่(@NameIsNovel)สุดก็เริ่มเผยหนทางสู่การปลดปล่อยที่(@NameIsNovel)แท้จริง

แน่นอนว่า(@NameIsNovel)คาถาเหล่านี้ยังไม่สมบูรณ์ มี(@NameIsNovel)ช่องโหว่อยู่หลายจุด โดยเฉพาะในการพลิกแพลงการควบคุมกระแสน้ำ ยังคงด้อยกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)กล่าวไว้ใน เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม อยู่มาก

ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)ครุ่นคิดถึงคาถาเหล่านี้ เซินลั่วก็ปรับปรุงและ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับเคล็ดวิชาเดิมอยู่เรื่อย ๆ จนเริ่มเห็นเค้าลางของความสำเร็จ

ทว่า(@NameIsNovel)ช่วงที่(@NameIsNovel)ผ่านมา การเดินทางกลับราบรื่นเกินไป—ยังไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)ทดสอบพลังใหม่นี้ในการต่อสู้จริงเลย

เหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เดินทางมาถึงเมืองถังชิวครั้งนี้ ก็เพื่อเสาะหาน้ำนมวิญญาณพันปี (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

—สิ่งซึ่งระบุไว้ในม้วนหยกที่(@NameIsNovel)เห็นจากความฝัน ว่า(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในก้อนหินหน้าจวนของชายมั่งคั่งผู้หนึ่งในเมืองนี้

เพียงแต่ม้วนหยกมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยนามหรือแซ่ของชายผู้นั้น และ(@NameIsNovel)ถังชิวก็กว้างใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ชุนฮวาหลายเท่านัก มี(@NameIsNovel)เจ้าที่(@NameIsNovel)ดินนับร้อยหรืออาจถึงพัน การจะหาผู้ใดผู้หนึ่งให้พบจึงไม่ต่างจากงมเข็มในห้วงธารา

แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงอายุขัยของตน เซินลั่วจึงไม่อาจยอมแพ้ ไม่ว่า(@NameIsNovel)ต้องใช้เวลาเพียงใด เขา(@NameIsNovel)จะค้นหาน้ำนมวิญญาณนั้นให้ได้(@NameIsNovel)

อย่างไรก็ตาม เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)คิดจะเดินในความมืดโดยไร้แนวทางเสียทีเดียว — เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)วางแผนเตรียมไว้แล้วทุกย่างก้าว

เซินลั่วใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ จังหวะสม่ำเสมอราวกับกำลังนับลมหายใจ ความคิดภายในเริ่มร้อยเรียงเป็น(@NameIsNovel)แผนการต่อไปทีละขั้นอย่างสงบนิ่ง

ทว่า(@NameIsNovel)เสียงเอะอะวุ่นวายจากเบื้องล่างพลันดังแทรกเข้ามา ทำลายสมาธิอันเยือกเย็นนั้นราวกับหินที่(@NameIsNovel)กระทบผิวน้ำ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)มองลงไปจากหน้าต่าง

เขา(@NameIsNovel)เห็นคนหลายคนรวมตัวกันอยู่ที่(@NameIsNovel)ทางเข้าร้านอาหารเบื้องล่าง ในหมู่พวกเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาว ผมขาวและ(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)ดูอ่อนเยาว์ อาภรณ์ของเขา(@NameIsNovel)ปลิวไสวในสายลม และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ท่าทีของเซียน

นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาวถือไม้ไผ่สีเขียว บนนั้นแขวนผ้าขาวผืนหนึ่งมี(@NameIsNovel)อักษรขนาดใหญ่สี่ตัวเขียนอยู่–“ชี้แนะโดยเซียน”–ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)หมอดูและ(@NameIsNovel)กำลังโต้เถียงกับเจ้าของร้านอาหารและ(@NameIsNovel)พนักงานคนหนึ่ง [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] หลังจากฟังอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็เข้าใจว่า(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาวได้(@NameIsNovel)มาโดยไม่ได้(@NameIsNovel)รับเชิญเพื่อประเมินฮวงจุ้ยของโรงเตี๊ยมหงเซียง

[Source: NameIsNovel] ร้านอาหารกำลังยุ่งกับธุรกิจ และ(@NameIsNovel)เจ้าของก็ไม่มี(@NameIsNovel)เวลาสำหรับหมอดู เขา(@NameIsNovel)เสนอเหรียญทองแดงสิบเหรียญ ให้พนักงานเพื่อส่งนักพรตเฒ่าไป

ซึ่งทำให้นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาวค่อนข้างโกรธ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)วิพากษ์วิจารณ์ฮวงจุ้ยที่(@NameIsNovel)ไม่ดีของโรงเตี๊ยมหงเซียงต่อสาธารณะ และ(@NameIsNovel)อ้างว่า(@NameIsNovel)หากไม่ได้(@NameIsNovel)รับการแก้ไขอย่างเหมาะสม การค้าก็จะถึงคราวล่มจม

ในฐานะคนค้าขายที่(@NameIsNovel)ให้ความสำคัญกับโชคลาภและ(@NameIsNovel)ความเจริญรุ่งเรือง เจ้าของร้านอาหารจึงไม่สามารถทนต่อนักพรตเฒ่าที่(@NameIsNovel)กล่าวหาเขา(@NameIsNovel)ตามอำเภอใจได้(@NameIsNovel) ดังนั้นพวกเขา(@NameIsNovel)จึงเริ่มทะเลาะกัน

“ข้า นักพรตเฒ่า เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์รุ่นที่(@NameIsNovel)สามสิบหกของสำนักซินเซียง นักพรตเสวียนเจิน เคล็ดคำนวณเทวะเทียนกังของสำนักเรา สามารถเข้าใจวิถีแห่งสวรรค์และ(@NameIsNovel)ทำนายอดีตและ(@NameIsNovel)ภายภาคหน้าได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เถ้าแก่ เมื่อดูจากใบหน้าของท่านแล้ว แม้ว่า(@NameIsNovel)สวรรค์ของท่านจะเต็ม แต่ก็มี(@NameIsNovel)รอยแผลเป็น(@NameIsNovel)เล็กๆ ใต้ดวงตาของท่านในวังน้ำตาซึ่งขวางโชคลาภของลูกหลานของท่าน

แม้จะมี(@NameIsNovel)ภรรยาและ(@NameIsNovel)อนุภรรยามากมาย ท่านก็ยังไม่มี(@NameIsNovel)ทายาท ข้าพูดถูกหรือไม่?” นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาวหัวเราะเบาๆ ตบแขนเสื้อของตน และ(@NameIsNovel)ประกาศอย่างสงบนิ่ง

เถ้าแก่ตกตะลึงเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้

เขา(@NameIsNovel)อายุเกินสี่สิบแล้ว ได้(@NameIsNovel)แต่งงานกับสตรีและ(@NameIsNovel)อนุภรรยาจากสามครัวเรือน แต่ไม่มี(@NameIsNovel)บุตร

นี่เป็น(@NameIsNovel)ความกังวลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่เสมอและ(@NameIsNovel)พยายามอย่างสุดความสามารถ ที่(@NameIsNovel)จะปิดบังไว้เพราะกลัวการนินทา นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาวได้(@NameIsNovel)ค้นพบความลับนี้ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ดังนั้นเถ้าแก่จึงอยู่ระหว่า(@NameIsNovel)งความโกรธและ(@NameIsNovel)ความอับอายขณะที่(@NameIsNovel)ก็รู้สึกตกใจ เขา(@NameIsNovel)ยืนตะลึงอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น

“เถ้าแก่ คิ้วของท่านบางและ(@NameIsNovel)คม มี(@NameIsNovel)ไฝเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ปลายคิ้วซ้ายของท่าน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของบิดามารดาของท่าน

บิดาของท่านได้(@NameIsNovel)จากไปแล้ว และ(@NameIsNovel)มารดาของท่านก็ป่วยและ(@NameIsNovel)เจ็บปวด ข้าพูดถูกหรือไม่?” นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาวลูบเคราของตนและ(@NameIsNovel)กล่าวต่อ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เถ้าแก่ตกใจอีกครั้ง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)คำพูดของนักพรตเฒ่าตรงประเด็นอีกแล้ว

ผู้มุงดูใกล้ๆ ที่(@NameIsNovel)เห็นสิ่งนี้ก็อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจเช่นกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วบนชั้นบนก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

“โชคชะตานั้นเป็น(@NameIsNovel)ภาพลวงตา เปลี่ยนแปลงทุกชั่วขณะ ข้าคิดเสมอว่า(@NameIsNovel)การทำนายโชคชะตาเหล่านี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)การหลอกลวง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ใครจะไปคิดว่า(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่าผู้นี้ จะสามารถมองเห็นชะตากรรมของบิดามารดาและ(@NameIsNovel)บุตรของเถ้าแก่ได้(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังเหนือธรรมชาติในการหยั่งรู้โชคชะตาในโลกนี้จริงๆ?” เขา(@NameIsNovel)คิดกับตนเอง

“ท่านนักพรต สิ่งที่(@NameIsNovel)ท่านพูดนั้นถูกต้อง แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องยากที่(@NameIsNovel)จะหาคำตอบ ด้วยการสอบถามเล็กน้อย ท่านก็อาจจะรู้ได้(@NameIsNovel) มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” เถ้าแก่ไม่เชื่อแต่ก็ไม่เต็มใจที่(@NameIsNovel)จะยอมรับและ(@NameIsNovel)ส่ายหน้า

“เหอะเหอะ ในเมื่อเถ้าแก่ไม่เชื่อในอดีต ให้ข้าทำนายภายภาคหน้าของท่านแล้วกัน” นักพรตเฒ่าในอาภรณ์สีขาวหัวเราะเบาๆ

หยิบเหรียญทองแดงสามเหรียญออกมาจากกระเป๋าของตน เขย่ามันสามครั้งในฝ่ามือ แล้วจึงโปรยลงบนพื้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

เหรียญทองแดงที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายกลิ้งไปมาบนพื้นและ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็หยุดลง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สายตาของทุกคนตามเหรียญเหล่านี้ไป รวมถึงของเซินลั่วด้วย

ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการทำนายโชคชะตาเลย เขา(@NameIsNovel)จึงไม่สามารถเข้าใจความละเอียดอ่อนได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“คำทำนายนี้คือ หลีกว้า แทนธาตุไฟ — หมายถึงเพลิงจะบังเกิดในสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ภายในวันนี้” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

นักพรตเฒ่าในอาภรณ์ขาวกล่าวอย่างสงบ หลังสูดลมหายใจเบา ๆ แล้วก้มลงเก็บเหรียญทองแดงสามเหรียญกลับเข้ามือ

ใบหน้าเถ้าแก่แดงก่ำ ทั้งโกรธทั้งอับอาย แต่เมื่อนึกถึงความแม่นยำที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายทำนายเรื่องบิดามารดาและ(@NameIsNovel)บุตรของตนไว้ก่อนหน้า เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่กล้าโต้เถียง ผลสุดท้ายได้(@NameIsNovel)แต่ยืนตัวแข็ง สีหน้าทั้งเคืองทั้งหวาด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วฟังแล้วก็เพียงยกมุมปาก หัวเราะในลำคออย่างบางเบา ครึ่งเชื่อครึ่งแคลงใจ เขา(@NameIsNovel)เหลือบมองไปยังสวนหลังร้าน แล้วลุกขึ้นเดินลงไปชั้นล่าง

ไม่ทันถึงครึ่งก้านธูป เสียงร้องตระหนกก็ดังก้องขึ้นจากด้านหลังร้าน

“ไฟไหม้! มี(@NameIsNovel)คนจุดไฟที่(@NameIsNovel)โรงเก็บฟืนหลังสวน ดับไฟเร็ว!” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เสียงโกลาหลดังสนั่น กองฟืนข้างกำแพงลุกวาบด้วยเปลวเพลิง ควันดำหนาทึบพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เถ้าแก่ถึงกับยืนนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนตะโกนเสียงหลง

“ดับไฟ! ดับไฟเร็วเข้า!”

พนักงานหลายคนรีบกรูกันวิ่งออกไป ในขณะที่(@NameIsNovel)แขกในโรงเตี๊ยมต่างแตกตื่น มองนักพรตเฒ่าในอาภรณ์ขาวด้วยแววตาเปลี่ยนจากสงสัยเป็น(@NameIsNovel)ศรัทธา [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)ใครจะถึงกองไฟ คลื่นน้ำขนาดใหญ่กลับพลันผุดขึ้นเหนือกองฟืน ก่อนเทโครมลงมาดุจสายฝนจากสวรรค์ “หวือ—!”

เสียงน้ำกระทบเปลวไฟดังสนั่น ควันดำคละคลุ้งแต่เพลิงส่วนใหญ่ดับสิ้นลงในพริบตา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พนักงานครัวที่(@NameIsNovel)เพิ่งโผล่มาเห็นต่างยืนอ้าปากค้าง ยังไม่เข้าใจว่า(@NameIsNovel)เกิดสิ่งใดขึ้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “มัวแต่ยืนทำอะไรอยู่! รีบเข้าไปดับให้หมด!” พนักงานหน้าร้านตะโกนซ้ำอีกระลอก

ทุกคนจึงได้(@NameIsNovel)สติ รีบสาดน้ำ ตบฟืน จนเปลวไฟที่(@NameIsNovel)เหลือค่อย ๆ ดับลงโดยสมบูรณ์ [Source: NameIsNovel]

ครั้นเหตุสงบ เถ้าแก่ที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่หน้าร้านถึงกับมองนักพรตเฒ่าด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง — [Source: NameIsNovel]

จากความระแวง กลายเป็น(@NameIsNovel)ความเลื่อมใสศรัทธาเต็มหัวใจ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ----------