ตอนที่ 403 : น้ำนมในศิลา

“ต้องเป็น(@NameIsNovel)จุดนี้แน่ ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)จุดที่(@NameIsNovel)อ่อนแอที่(@NameIsNovel)สุด” สายตาของเซินลั่วจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ส่วนที่(@NameIsNovel)ยุบลงเล็กน้อยของหยกอย่างรวดเร็ว ด้วยการพลิกมือเขา(@NameIsNovel)หยิบกระบี่แม่ลูกออกมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ด้วยเสียง “แคร๊ง” เขา(@NameIsNovel)ก็อัญเชิญกระบี่รองออกมาและ(@NameIsNovel)เปิดใช้งานคาถา

ลำแสงกระบี่บางๆ พุ่งออกมาจากกระบี่รอง ทะลวงเข้าไปในรอยบุ๋มของหยก [Source: NameIsNovel]

ด้วยเสียง “ติ๊ง” เบาๆ หยกก็ถูกเจาะเป็น(@NameIsNovel)รอยบุ๋มเล็กๆ แต่ไม่ทะลุ

“หยกนี้แข็งอย่างไม่น่าเชื่อ!” ร่องรอยของความประหลาดใจฉายวาบขึ้นในดวงตาของเซินลั่ว

กระบี่รองเล่มนี้เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทชั้นสูงสุดที่(@NameIsNovel)ถูกผูกมัดด้วยตราผนึกเจ็ดชั้น แสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)มันเปล่งออกมาสามารถทะลุผ่านแผ่นเหล็กหนาๆ ได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ทว่า(@NameIsNovel)มันกลับไม่สามารถทะลุหยกนี้ได้(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)เม้มปาก เปลี่ยนคาถาเวทในมือของตน และ(@NameIsNovel)กระบี่รองก็เริ่มหมุนราวกับสว่า(@NameIsNovel)ในทันที แสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)เปล่งออกมาก็เริ่มหมุนอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ทะลุเข้าไปในหยก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไม่กี่ลมหายใจต่อมา เสียง “ปุ” ก็ดังขึ้นขณะที่(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดมันก็ทะลุผ่านไป และ(@NameIsNovel)กลิ่นหอมเข้มข้นก็ลอยฟุ้งออกมาพร้อมกับมัน

เซินลั่วรีบถอนกระบี่รองกลับมา ทิ้งรูไว้ในหยกขนาดเท่าตะเกียบและ(@NameIsNovel)ลึกหลายฉื่อ

เมื่อมองผ่านรูเข้าไป ก็จะสามารถมองเห็นของเหลวสีน้ำนมอยู่ข้างในได้(@NameIsNovel)อย่างเลือนราง เปล่งกลิ่นหอมสดชื่นที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาดออกมาเป็น(@NameIsNovel)ระลอก

“แน่นอน มันคือน้ำนมวิญญาณพันปี!” เขา(@NameIsNovel)ดีใจอย่างยิ่งในใจและ(@NameIsNovel)ทำท่าเพื่อดึงมันออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

น้ำนมวิญญาณพันปีก็มี(@NameIsNovel)น้ำอยู่เช่นกัน ซึ่งถูกควบคุมโดยวิชาควบคุมน้ำในทันที ทำให้สายน้ำนมวิญญาณเล็กๆ สายหนึ่งบินออกมา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อถูกนำออกจากหยกแล้ว น้ำนมวิญญาณนี้ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าดวงตาของเซินลั่ว แม้ว่า(@NameIsNovel)มันจะเป็น(@NameIsNovel)สีขาวน้ำนม แต่มันก็มี(@NameIsNovel)สีเหลืองจางๆ บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)มันไม่บริสุทธิ์

“ก็อย่างที่(@NameIsNovel)คาดไว้...” เซินลั่วนิ่งมองของเหลวขุ่นในมือ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “น้ำนมวิญญาณที่(@NameIsNovel)สกัดก่อนถึงกาลย่อมยังไม่สมบูรณ์ ข้าสงสัยนักว่า(@NameIsNovel)พลังชีวิตในนั้นจะยังคงครบถ้วนอยู่หรือไม่... หรือว่า(@NameIsNovel)คุณค่าทางยาของมันได้(@NameIsNovel)ลดทอนลงไปแล้ว”

จากนั้นก็ดึงขวดหยกขาวออกมาและ(@NameIsNovel)เก็บน้ำนมวิญญาณบางส่วน ราวครึ่งขวด

น้ำนมวิญญาณสีขาวในขวดไหวเอนเบาๆ กลิ่นหอมหวานอย่างน่าประหลาดใจของมันยั่วยวนให้จิบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบแล้ว ทว่า(@NameIsNovel) แม้ว่า(@NameIsNovel)น้ำนมวิญญาณภายในหินจะเป็น(@NameIsNovel)สมบัติธรรมชาติ สามารถรักษาผู้ตายและ(@NameIsNovel)สร้างกระดูกขึ้นมาใหม่ได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่มันก็ยังมี(@NameIsNovel)พลังปราณธาตุดินอยู่เป็น(@NameIsNovel)จำนวนมาก หากกินเข้าไปโดยตรง มันอาจจะทำให้อวัยวะภายในกลายเป็น(@NameIsNovel)หินและ(@NameIsNovel)สร้างผลร้ายมากกว่า(@NameIsNovel)ผลดี

“ตามคัมภีร์แล้ว ผลทางยาของน้ำนมวิญญาณพันปีนั้นแรงเกินไป หากจะหลอมมันเป็น(@NameIsNovel)โอสถ ต้องมี(@NameIsNovel)ทักษะการปรุงยาที่(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยม ข้าคงจะต้องไปที่(@NameIsNovel)ฉางอันเสียแล้ว” เขา(@NameIsNovel)พึมพำ เก็บขวดหยกไปขณะที่(@NameIsNovel)ครุ่นคิด

จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็ปิดรูในหยกและ(@NameIsNovel)วางมันเข้าไปในศาสตราเวทเก็บของของตน

[Source: NameIsNovel] เพียงเมื่อกลิ่นแปลกๆ ในอากาศได้(@NameIsNovel)สลายไปแล้วเท่านั้น เซินลั่วจึงถอนโล่น้ำในห้องและ(@NameIsNovel)ไปนอน

“ผู้อาวุโสคนนั้นเป็น(@NameIsNovel)ใครกันแน่? เขา(@NameIsNovel)คำนวณได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะมาที่(@NameIsNovel)เมืองถังชิวและ(@NameIsNovel)พบตำแหน่งของน้ำนมวิญญาณพันปี

เขา(@NameIsNovel)ครอบครองพลังมหัศจรรย์ที่(@NameIsNovel)สำคัญอย่างชัดเจน เหตุใดเขา(@NameIsNovel)จึงแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)นักต้มตุ๋น? เขา(@NameIsNovel)มาเล่นสนุกในโลกมนุษย์รึ?” เซินลั่วครุ่นคิดในใจ

ไม่ว่า(@NameIsNovel)ชายผู้นั้นจะเป็น(@NameIsNovel)ใครหรือมี(@NameIsNovel)เป้าหมายอะไร เซินลั่วก็วางแผนที่(@NameIsNovel)จะตามหาเขา(@NameIsNovel)อีกครั้งหลังจากพระอาทิตย์ขึ้น

อย่างแรกเพื่อขอบคุณเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ช่วยหาน้ำนมวิญญาณพันปี และ(@NameIsNovel)อย่างที่(@NameIsNovel)สองเขา(@NameIsNovel)ไม่ต้องการที่(@NameIsNovel)จะพลาดทำความรู้จักกับปรมาจารย์เช่นนี้ ในภายภาคหน้าอาจจะต้องการความช่วยเหลือจากเขา(@NameIsNovel)

คืนหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)ท้องฟ้าสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น เขา(@NameIsNovel)ก็ลุกขึ้น ออกจากห้องและ(@NameIsNovel)ลงไปยังภูเขา(@NameIsNovel)ร้อยบุปผา

พระภิกษุชราได้(@NameIsNovel)กล่าวไว้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะมาอ่านคำทำนายอีกครั้งในวันนี้ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่เซินลั่วรอจนถึงเที่(@NameIsNovel)ยงวัน และ(@NameIsNovel)พระภิกษุชรากับศิษย์ของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังไม่ปรากฏตัว

นอกจากเซินลั่วแล้ว คนอื่นๆ อีกมากมายก็มาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อรอเช่นกัน

เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน พระภิกษุชราก็ยังไม่มาถึง และ(@NameIsNovel)ฝูงชนก็ต้องแยกย้ายกันไป

แต่เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)จากไป หลังจากที่(@NameIsNovel)ทุกคนไปแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ไปยังที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ภิกษุเคยมี(@NameIsNovel)แผงลอยเมื่อวานนี้และ(@NameIsNovel)ปล่อยแมลงวิญญาณเงาออกมา

เจ้าม่วงน้อยร่อนลงบนพื้นดิน ก้มตัวลงดมพื้นสองสามครั้ง จากนั้นก็พลันกระโจนไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)วิ่งไปตามทาง

เจ้าม่วงน้อยนำเซินลั่วออกจากเมืองและ(@NameIsNovel)ไปรอบๆบริเวณ ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มาถึงวัดโบราณที่(@NameIsNovel)ถูกทิ้งร้างทางตอนเหนือของเมือง มันส่งเสียงร้องสองครั้งใส่เซินลั่ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วงุนงง ตีความจากเสียงร้องของเจ้าม่วงน้อยได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)กลิ่นหายไปอย่างกะทันหันที่(@NameIsNovel)นี่ ทำให้มันไม่สามารถติดตามต่อไปได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้าทำงานหนักแล้ว ตอนนี้ไปพักผ่อนเถิด” เขา(@NameIsNovel)โบกมือเพื่อส่งเจ้าม่วงน้อยกลับเข้าไปในถุง เขา(@NameIsNovel)เข้าไปในวัดโบราณเพื่อตรวจสอบ แต่ไม่พบร่องรอยของเบาะแสใดๆเลย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “กลิ่นจะหายไปอย่างกะทันหันได้(@NameIsNovel)อย่างไร? และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)แหล่งน้ำ เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ชายชราคนนั้นบินไป?

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หากเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)บุคคลที่(@NameIsNovel)สูงส่งอย่างแท้จริง มันก็ไม่ใช่เรื่องที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วยืนอยู่นอกวัด พึมพำกับตนเอง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หากอีกฝ่ายบินไปจริงๆ กลิ่นก็จะสลายไปในสายลมอย่างรวดเร็ว ตามหนังสือคลังโอสถเซียนกล่าวไว้ว่า(@NameIsNovel) แมลงวิญญาณเงาจะตามกลั่นที่(@NameIsNovel)ทิ้งรองรอยเอาไว้เพียงครึ่งวันเท่านั้น

เซินลั่วไม่ท้อแท้ง่ายๆ ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)อยู่ในเมืองถังชิวอีกสองวัน ค้นหาทั้งภายในและ(@NameIsNovel)ภายนอกเมืองทุกวัน แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่เคยพบร่องรอยของชายชราคนนั้นเลย

เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น เขา(@NameIsNovel)ก็ถูกบังคับให้ยอมแพ้ เขา(@NameIsNovel)ออกจากเมืองถังชิว เปิดใช้งานยันต์เทพอัศวเกราะบนขาแต่ละข้างและ(@NameIsNovel)มุ่งตรงไปยังฉางอัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ........

สามวันต่อมา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วยืนอยู่บนเนินสูง มองออกไปไกล

ห่างออกไปหลายร้อยจั้งมี(@NameIsNovel)เมืองยักษ์ที่(@NameIsNovel)สง่างามอย่างไม่น่าเชื่อตั้งอยู่ กำแพงเมืองสูงร้อยฉื่อ สร้างด้วยก้อนหยกสีครามขนาดมหึมาและ(@NameIsNovel)ดูทั้งโอ่อ่าและ(@NameIsNovel)สะอาด

กำแพงเมืองขนาดมหึมาทอดยาวไปทั้งสองข้าง ไปไกลสุดลูกหูลูกตาไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุดให้เห็น [Source: NameIsNovel]

เมื่อเทียบกับมันแล้ว มนุษย์ดูเหมือนจะเล็กน้อยราวกับมด

เมืองฉางอัน เมืองหลวงของอาณาจักรต้าถังอันยิ่งใหญ่

นอกเมืองฉางอันมี(@NameIsNovel)คูเมืองกว้างหลายร้อยฉื่อ แม่น้ำเชี่ยวกรากและ(@NameIsNovel)คำรามเทียบได้(@NameIsNovel)กับแม่น้ำสายใหญ่บางสาย

สะพานหยกขาวถูกสร้างขึ้นเหนือคูเมือง เชื่อมต่อกับประตูเมืองคึกคักไปด้วยผู้คน

กองทหารรักษาการณ์หลวงลาดตระเวนอยู่บนกำแพงเมืองและ(@NameIsNovel)สะพานหยกขาว ทหารแต่ละคน สวมเกราะสีเงินสว่า(@NameIsNovel)งและ(@NameIsNovel)ถือทวนยาวแผ่ความแข็งแกร่งอันสง่างามออกมา

จากระยะไกล ภายในกำแพงเมืองถนนกว้างขวางตัดกันไปมาทุกทิศทาง เมืองเต็มไปด้วยเกวียนและ(@NameIsNovel)คนเดินเท้า และ(@NameIsNovel)อาคารสถาปัตยกรรมสูงตระหง่านก็ผุดขึ้นจากพื้นดิน พระราชวังเต็มไปทั่วเมืองไกลสุดลูกหูลูกตา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แม่น้ำนับไม่ถ้วนพันกันอยู่ในเมือง คลื่นที่(@NameIsNovel)ระยิบระยับสะท้อนออกจากผิวน้ำที่(@NameIsNovel)กระเพื่อมขณะที่(@NameIsNovel)เรือและ(@NameIsNovel)เรือบุปผาต่างๆ แล่นอยู่เบื้องบน แข่งขันและ(@NameIsNovel)แย่งชิงพื้นที่(@NameIsNovel)กัน

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาของเซินลั่วก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ยินถึงความงดงามของฉางอันมาก่อน – การเป็น(@NameIsNovel)เมืองหลวงของอาณาจักร – ภาพที่(@NameIsNovel)เห็นก็ยังทำให้เขา(@NameIsNovel)แทบหยุดหายใจ [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมืองเจี้ยนเย่ถือเป็น(@NameIsNovel)มหานครของอาณาจักรต้าถัง มี(@NameIsNovel)ถนนที่(@NameIsNovel)แออัดและ(@NameIsNovel)กิจกรรมมากมาย ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเทียบกับเมืองฉางอันเบื้องหน้าดวงตาของเขา(@NameIsNovel)แล้ว มันดูเหมือนเมืองเล็กๆและ(@NameIsNovel)เก่าแก่

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “สมแล้วที่(@NameIsNovel)ฉางอันคือราชธานีแห่งอาณาจักรถังอันเกริกไกร ร้อยชาติหลั่งไหลมาน้อมบูชา เพียงได้(@NameIsNovel)เห็นความโอฬารของนครนี้ หัวใจแห่งแผ่นดินทั้งหลายย่อมสยบลงโดยไม่ต้องเปลืองวาจา” เซินลั่วครุ่นคิดในใจ พลันแววตาฉายประกายชื่นชม

ไม่เพียงแต่เมืองจะยิ่งใหญ่ในขนาด ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เข้าใกล้เมืองฉางอัน เขา(@NameIsNovel)ก็สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)พลังปราณแห่งฟ้าดินนั้นอุดมสมบูรณ์กว่า(@NameIsNovel)ในพื้นที่(@NameIsNovel)อื่นๆมาก

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วไม่ประหลาดใจกับสิ่งนี้ เมืองฉางอันตั้งอยู่ที่(@NameIsNovel)จุดตัดของเส้นพลังวิญญาณของทวีปชมพูตอนใต้ทั้งหมด

ทำให้มันเป็น(@NameIsNovel)ดินแดนวิญญาณที่(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยม มิเช่นนั้นแล้ว จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ต้าถังคงจะไม่ตั้งเมืองหลวงที่(@NameIsNovel)นี่

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในแดนฝันระดับพลังบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาถึงระดับมหาโพธิญาณ ขั้นปลายแล้ว

บัดนี้เมื่อกลับสู่ความเป็น(@NameIsNovel)จริง ระดับพลังบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)ก็ลดลงร้อยเท่า ทว่า(@NameIsNovel)ความเข้าใจบางอย่างยังคงอยู่

------------