หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 407
ตอนที่ 407 : แสวงหายันต์
ตอนที่ 407
“ในอดีต เนื่องจากปัญหาบางอย่าง ข้าจึงถูกเนรเทศไปยังเมืองเจี้ยนเย่ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาต่างๆจึงได้(@NameIsNovel)แสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)คนอย่างที่(@NameIsNovel)ท่านเห็น
ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาที่(@NameIsNovel)จะหลอกลวง ข้าขอความเข้าใจจากคุณชายเซินด้วย” หม่าซิ่วซิ่วโค้งคำนับอย่างนอบน้อม
“ถูกเนรเทศรึ?” เซินลั่วจับคำนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
“บอกตามตรง ข้าเป็น(@NameIsNovel)พนักงานของโถงสมบัติ ในปีนั้น ข้าทำผิดพลาดและ(@NameIsNovel)ถูกลงโทษโดยถูกส่งไปยังเมืองเจี้ยนเย่เพื่อจัดการร้านค้าเล็กๆ แห่งหนึ่ง
จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้จึงได้(@NameIsNovel)รับการอภัยโทษและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับอนุญาตให้กลับมายังสำนักงานใหญ่ในเมืองฉางอัน” หม่าซิ่วซิ่วนั่งลงและ(@NameIsNovel)อธิบาย
“แม่นางหม่ามาจากโถงสมบัติรึ!” เซินลั่วแสดงท่าทีประหลาดใจ
เขา(@NameIsNovel)อยู่ในฉางอันมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว และ(@NameIsNovel)แม้จะไม่ได้(@NameIsNovel)ออกไปข้างนอกมากนัก ก็ยังได้(@NameIsNovel)รู้เรื่องราวมากมายเกี่ยวกับเมืองจากเซี่ยอวี้ซิน รวมถึงชื่อของกองกำลังใหญ่หลายแห่งในหมู่ผู้บำเพ็ญเพียรในเมืองฉางอัน
แน่นอนว่า(@NameIsNovel) สำนักหลวงต้าถังเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำภายในเมืองฉางอัน แต่สำนักใหญ่ๆ อื่นๆ เช่น วัดหัวเซิง และ(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวก็มี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญประจำการอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นเช่นกัน
ในทำนองเดียวกัน โถงสมบัติก็เป็น(@NameIsNovel)กองกำลังที่(@NameIsNovel)สำคัญภายในเมืองฉางอัน แตกต่างจากสำนักหลวงต้าถังและ(@NameIsNovel)สำนักต่างๆ เช่น วัดหัวเซิง
โถงสมบัติเป็น(@NameIsNovel)ตระกูลพ่อค้าที่(@NameIsNovel)โดดเด่นในธุรกิจ เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในสามสมาคมพ่อค้าที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่ในเมืองฉางอัน มี(@NameIsNovel)สาขามากมาย แทบจะครอบคลุมทุกเมืองบำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)สำคัญในอาณาจักรต้าถัง แม้กระทั่งขยายออกไปนอกเขตแดน สร้างอิทธิพลอันกว้างใหญ่
“ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงสมาชิกตัวเล็กๆ ของโถงสมบัติ ไม่ใช่คนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อิทธิพลอะไร” หม่าซิ่วซิ่วยิ้มเล็กน้อย
“แม้แต่สมาชิกตัวเล็กๆ ก็ยังสามารถตามรอยที่(@NameIsNovel)อยู่ของข้าได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย พลังของโถงสมบัติช่างหยั่งลึกไม่ได้(@NameIsNovel)จริงๆ” เซินลั่วหัวเราะเบาๆ คำพูดเต็มไปด้วยความหมายแฝง
“สหายเซินโปรดอย่าเข้าใจผิด การมาเยือนในครั้งนี้ แม้จะถือวิสาสะ แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาร้าย ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพราะยันต์แผ่นนี้” หม่าซิ่วซิ่วรีบอธิบาย พลิกมือขวา
แสงสีม่วงวาบหนึ่งปรากฏขึ้นในฝ่ามือ เผยให้เห็นกระดาษยันต์สีม่วงซึ่งมี(@NameIsNovel)ยันต์ผนึกพันธนาการอยู่
เส้นและ(@NameIsNovel)ลวดลายบนยันต์นี้คุ้นเคยกับเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี มันเป็น(@NameIsNovel)ผลงานของเขา(@NameIsNovel)เอง
ความคิดนั้นแทบจะยังไม่ทันก่อตัวขึ้นในใจ เขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)หม่าซิ่วซิ่วหาที่(@NameIsNovel)อยู่พบได้(@NameIsNovel)อย่างไร
“ในเมืองเจี้ยนเย่ในตอนนั้น ข้าได้(@NameIsNovel)จัดการกับยันต์จำนวนนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)คุณชายเซินวาดขึ้น ข้าค่อนข้างคุ้นเคยกับรูปแบบการจารึกอักขระเวทของท่าน ข้าได้(@NameIsNovel)ยันต์แผ่นนี้มาโดยบังเอิญและ(@NameIsNovel)เห็นร่องรอยผลงานของคุณชายเซินอยู่บนนั้น
ดังนั้นข้าจึงอาศัยเส้นสายบางอย่างภายในโถงสมบัติและ(@NameIsNovel)สืบสวนที่(@NameIsNovel)มาของยันต์แผ่นนี้ จนนำข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่” เป็น(@NameIsNovel)ไปตามคาด หม่าซิ่วซิ่วรีบอธิบาย
“จริงๆ แล้ว ยันต์แผ่นนี้ข้าเป็น(@NameIsNovel)คนสร้างเอง” เซินลั่วยอมรับ พยักหน้าตอบ
“เช่นนั้นก็เป็น(@NameIsNovel)ความจริง คุณชายเซิน ตอนที่(@NameIsNovel)ท่านอยู่ที่(@NameIsNovel)ตระกูลไป๋ ท่านวาดเพียงยันต์ระดับต่ำเช่นยันต์อัสนีบาตเท่านั้น ในเวลาเพียงชั่วครู่ ท่านก็ได้(@NameIsNovel)เริ่มวาดอักขระเวทขั้นสูงแล้ว
คุณชายเซิน ท่านเป็น(@NameIsNovel)อัจฉริยะด้านการจารึกยันต์ที่(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)ยากในรอบหลายปีอย่างแท้จริง” ความตื่นเต้นฉายประกายบนใบหน้าของหม่าซิ่วซิ่ว
“แม่นางหม่าชมเชยข้าเกินไปแล้ว เมื่อพิจารณาถึงความลำบากทั้งหมดที่(@NameIsNovel)ท่านต้องเผชิญ ท่านต้องการความช่วยเหลือจากข้าในเรื่องใดรึ?” เซินลั่วปฏิเสธคำชมอย่างถ่อมตน ดำเนินการถามต่อไป
“บอกตามตรง ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อขอความช่วยเหลือ หวังว่า(@NameIsNovel)คุณชายเซินจะช่วยเหลือข้าจากความสัมพันธ์ที่(@NameIsNovel)ยาวนานหลายปีของเรา” หม่าซิ่วซิ่วพลันโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง
“แม่นางหม่า ท่านไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องเป็น(@NameIsNovel)ทางการเช่นนี้ ในเมื่อเราเป็น(@NameIsNovel)คนรู้จักเก่า ข้าย่อมจะยื่นมือเข้าช่วยอย่างแน่นอนหากมันอยู่ในความสามารถของข้า แต่ข้าไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)ท่านต้องการอะไรกันแน่?” เซินลั่วรีบช่วยพยุงนางขึ้น
“สำหรับคุณชายเซินแล้ว มันไม่ซับซ้อนเลย ข้าอยากให้คุณชายเซินช่วยวาดอักขระเวทให้ข้าแผ่นหนึ่ง” ขณะพูด หม่าซิ่วซิ่วก็หยิบกระดาษเปล่าแผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ยันต์จารึกอยู่
เซินลั่วมองอย่างใกล้ชิด อักขระเวทของยันต์นี้ซับซ้อนอย่างไม่น่าเชื่อ เหนือกว่า(@NameIsNovel)ยันต์ผนึกพันธนาการและ(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์ระดับสูงอย่างมาก บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ยันต์ระดับสูง
ทว่า(@NameIsNovel)หมายเหตุที่(@NameIsNovel)มาพร้อมกับมันกล่าวว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ข้อกำหนดพิสดารสำหรับกระดาษยันต์หรือหมึกยันต์ สามารถวาดให้สำเร็จได้(@NameIsNovel)ด้วยกระดาษยันต์สีเหลืองธรรมดาและ(@NameIsNovel)หมึกยันต์ปกติ
“ยันต์นี้คืออะไร?” เซินลั่วถามด้วยความสงสัย
“ยันต์นี้รู้จักกันในชื่อ ‘ยันต์รำลึกฝัน’ เป็น(@NameIsNovel)ยันต์ขั้นสูงที่(@NameIsNovel)ช่วยให้คนเราสามารถแทรกซึมเข้าไปในความฝันของใครบางคนได้(@NameIsNovel)หลังจากเปิดใช้งานมัน
เนื่องจากลักษณะพิสดารที่(@NameIsNovel)ไม่ต้องการ การสร้างพลังงานมหาศาล จึงสามารถวาดได้(@NameIsNovel)โดยใช้กระดาษยันต์และ(@NameIsNovel)หมึกธรรมดา” หม่าซิ่วซิ่วอธิบาย
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง ความลึกซึ้งของวิถีแห่งการจารึกยันต์ช่างน่าเกรงขามอย่างแท้จริง มี(@NameIsNovel)ยันต์ที่(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยมที่(@NameIsNovel)สามารถแทรกซึมเข้าไปในความฝันได้(@NameIsNovel)ด้วย” เซินลั่วเอ่ยขึ้น หลงใหลในการศึกษาอักขระเวทของยันต์รำลึกฝันด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)หมกมุ่น
เมื่อเห็นเช่นนี้ หม่าซิ่วซิ่วก็นั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ ไม่รบกวน
หนึ่งก้านธูปผ่านไปเช่นนั้นก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะได้(@NameIsNovel)สติกลับคืนมา
“ข้าขออภัยที่(@NameIsNovel)ทิ้งท่านไว้ตามลำพัง ขณะครุ่นคิดถึงการจารึกอักขระเวทของยันต์ ข้าขออภัยด้วย” เขา(@NameIsNovel)ตบ หน้าผากตนเองอย่างสำนึกผิด
“หาไม่เลย คุณชายเซิน เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ท่านหมกมุ่นอยู่กับการศึกษายันต์เพียงใด ข้าก็มี(@NameIsNovel)แต่ความชื่นชมเท่านั้น” หม่าซิ่วซิ่วหัวเราะ
“แม่นางหม่า ข้าขอถามได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านต้องการยันต์นี้ไปทำอะไร?” ทันใดนั้น เซินลั่วก็ถาม
“คุณชายเซิน วางใจเถิด ข้าไม่มี(@NameIsNovel)เจตนาร้ายใดๆ กับยันต์นี้ เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นเมื่อหนึ่งปีก่อนเมื่อบิดาของข้าซึ่งเป็น(@NameIsNovel)สมาชิกของโถงสมบัติเช่นกัน และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ กำลังปฏิบัติภารกิจที่(@NameIsNovel)อันตราย
พวกเขา(@NameIsNovel)ถูกอสูรลอบโจมตี ทำให้บิดาของข้าตกอยู่ในอาการสาหัส ผู้เชี่ยวชาญจากโถงสมบัติตรวจสอบและ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel)บิดาของข้าอยู่ภายใต้คาถาของเคล็ดวิชาชั่วร้าย
โดยมี(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะติดอยู่ในความฝัน มี(@NameIsNovel)เพียงการใช้ยันต์รำลึกฝันนี้เพื่อเข้าสู่ความฝันและ(@NameIsNovel)ลบล้างคาถาชั่วร้ายเท่านั้น บิดาของข้าจึงจะตื่นขึ้นมาได้(@NameIsNovel)” หม่าซิ่วซิ่วถอนหายใจและ(@NameIsNovel)เล่าเรื่องราวของนาง
“เถ้าแก่หม่าแท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)ลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ของข้า ในตอนนั้นที่(@NameIsNovel)เมืองเจี้ยนเย่ พวกเราเรียกกันว่า(@NameIsNovel)พ่อลูกเพียงเพื่อความสะดวกในการจัดการเรื่องต่างๆ บิดาที่(@NameIsNovel)แท้จริงของข้าเป็น(@NameIsNovel)อีกคนหนึ่ง” หม่าซิ่วซิ่วส่ายหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าว
“ข้าเข้าใจแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)เท่าที่(@NameIsNovel)ข้าเข้าใจ มี(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ยันต์มากมายภายใต้โถงสมบัติ เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถวาดอักขระเวทยันต์รำลึกฝันนี้ได้(@NameIsNovel)?” เซินลั่วพยักหน้าก่อนจะถามคำถามอีกข้อหนึ่ง
“การสร้างยันต์รำลึกฝันนี้ท้าทายอย่างยิ่ง ข้าได้(@NameIsNovel)เชิญปรมาจารย์ยันต์หลายคนมาช่วยแล้ว แต่ทั้งหมดก็ล้มเหลว
อันที่(@NameIsNovel)จริง มี(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ยันต์ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ฝีมืออยู่ในโถงสมบัติ แต่ข้าไม่มี(@NameIsNovel)อำนาจมากนักภายในโถงสมบัติที่(@NameIsNovel)จะขอความช่วยเหลือจากปรมาจารย์ที่(@NameIsNovel)แท้จริงเหล่านั้น
เมื่อพิจารณาถึงอาการที่(@NameIsNovel)ย่ำแย่ลงของบิดา ข้าจึงมาขอความช่วยเหลือจากคุณชายเซิน” ดวงตาของหม่าซิ่วซิ่วแดงก่ำ และ(@NameIsNovel)นางก็อ้อนวอนอย่างน่าสงสาร
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำวิงวอน เซินลั่วนั่งนิ่งเงียบ
“คุณชายเซิน ระดับพลังบำเพ็ญของบิดาข้าต่ำ แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะรักษาพลังชีวิตไว้ด้วยโอสถทิพย์ แต่เขา(@NameIsNovel)อาจจะทนได้(@NameIsNovel)อีกไม่นาน
ข้าขอร้องให้ท่านช่วยเพียงครั้งนี้ และ(@NameIsNovel)ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านช่วยโดยไม่มี(@NameIsNovel)รางวัลอย่างแน่นอน ท่านสามารถเรียกร้องอะไรก็ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ท่านต้องการ” เมื่อเห็นความเงียบของเซินลั่ว หม่าซิ่วซิ่วก็อ้อนวอนอย่างเศร้าสร้อย
“แม่นางหม่า ไม่ใช่ว่า(@NameIsNovel)ข้าไม่เต็มใจที่(@NameIsNovel)จะช่วย แต่พรสวรรค์ของข้าในด้านยันต์นั้นธรรมดา
ข้าเพียงสามารถวาดอักขระเวทขั้นสูงได้(@NameIsNovel)สองสามแผ่น ต้องขอบคุณการชี้แนะของอาจารย์และ(@NameIsNovel)การทุ่มเทเวลาอย่างมหาศาล ให้กับการบำเพ็ญเพียรอย่างขยันขันแข็งและ(@NameIsNovel)การฝึกฝนอย่างหนัก
ปัจจุบัน อาจารย์ที่(@NameIsNovel)ชี้แนะข้าได้(@NameIsNovel)จากไปแล้ว และ(@NameIsNovel)ข้าสงสัยอย่างแท้จริงว่า(@NameIsNovel)ข้าด้วยตัวคนเดียว จะสามารถช่วยท่านวาดอักขระเวทยันต์รำลึกฝันนี้ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วกระตุกมุมปาก มองตรงไปยังหม่าซิ่วซิ่วและ(@NameIsNovel)กล่าว
ในความเป็น(@NameIsNovel)จริง เขา(@NameIsNovel)ก็กำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)ยากลำบากเช่นกัน
------------