หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 436
ตอนที่ 436 : อัคคีบัวสวรรค์
ตอนที่ 436
“ฉี่”
เปลวเพลิงสีเลือดแดงสายหนึ่งพลันแยกตัวออกจากกลีบบัวและ(@NameIsNovel)เข้าสู่ร่างของกระต่ายอย่างเงียบเชียบ
กระต่ายสีเทาที่(@NameIsNovel)เคยมี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาพลันแข็งทื่อ จากนั้นก็นิ่งสนิทไร้ซึ่งลมหายใจ ดวงตาสีแดงเพลิงที่(@NameIsNovel)เคยสดใสของมันก็พลอยหมองลง ราวกับว่า(@NameIsNovel)จิตวิญญาณของมันถูกสูบออกไปในพริบตา
“เปลวเพลิงนี้สามารถสังหารจิตวิญญาณได้(@NameIsNovel)จริงๆ! นี่คือเปลวเพลิงอะไรกัน ถึงได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังเช่นนี้?” เซินลั่วประหลาดใจในใจ
การทดลองสองครั้งติดต่อกันทำให้เซินลั่วมั่นใจอย่างไม่สั่นคลอนเกี่ยวกับความสามารถของเปลวเพลิงกลีบบัวนี้ พลางระลึกถึงความรู้มากมายเกี่ยวกับเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นในใจ
“สีเลือดแดง รูปร่างกลีบบัว สามารถสังหารจิตวิญญาณได้(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เปลวเพลิงนี้คืออัคคีบัวสวรรค์ ในตำนานท่ามกลาง สิบไฟวิญญาณระดับสวรรค์!”
เขา(@NameIsNovel)พลันนึกถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยอ่านซึ่งบันทึกข้อมูลและ(@NameIsNovel)ภาพของเพลิงสวรรค์ ข้อมูลเกี่ยวกับอัคคีบัวสวรรค์ที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในนั้นคล้ายกับเปลวเพลิงกลีบบัวเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)อย่างมาก
เซินลั่วมองแล้วมองอีกที่(@NameIsNovel)เปลวเพลิงเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel) พบว่า(@NameIsNovel)พวกมันยิ่งคล้ายกันมากขึ้นเท่าไหร่เขา(@NameIsNovel)ก็ยิ่งมอง
“คงจะไม่ผิดแน่ เปลวเพลิงกลีบบัวนี้ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)รูปลักษณ์ สี หรือผลลัพธ์ ก็เหมือนกับอัคคีบัวสวรรค์ที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในคัมภีร์ทุกประการ!
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น มี(@NameIsNovel)ข่าวลือว่า(@NameIsNovel)อัคคีบัวสวรรค์ถือกำเนิดขึ้นในส่วนลึกของยมโลก และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงนี้ก็มาจากยมโลกอย่างแท้จริง” เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเอง ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เขา(@NameIsNovel)ต้องการไฟวิญญาณเพื่อหลอมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ เขา(@NameIsNovel)ไม่กล้าหวังถึงระดับใดๆ แต่ก็แสวงหาไปทั่วโดยไม่ประสบความสำเร็จ
เขา(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)ในระหว่า(@NameIsNovel)งภารกิจไปยังยมโลกครั้งนี้ เขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)มาซึ่งเปลวเพลิงสวรรค์ที่(@NameIsNovel)เล่าลือกันในตำรา
อัคคีบัวสวรรค์มี(@NameIsNovel)พลังสังหารมหาศาลต่อจิตวิญญาณ และ(@NameIsNovel)ภูติผีล้วนเป็น(@NameIsNovel)ร่างวิญญาณ
ทำให้อัคคีบัวสวรรค์เป็น(@NameIsNovel)ศัตรูโดยธรรมชาติของภูติผี ทรงพลังกว่า(@NameIsNovel)ไฟวิญญาณเสวียนหยางระดับมนุษย์ถึงสิบเท่า เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการหลอมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์
บัดนี้เงื่อนไขทั้งหมดสำหรับการหลอมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ได้(@NameIsNovel)ครบถ้วนแล้ว เซินลั่ววางแผนที่(@NameIsNovel)จะเตรียมตัวอีกเล็กน้อยก่อนจะเริ่มหลอมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์
เขา(@NameIsNovel)ปิดกล่องหิน เก็บมันไป จากนั้นก็หยิบธงผลท้อป่าสีเหลืองและ(@NameIsNovel)ขวานสั้นสีเขียวออกมา โคจรเคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติเพื่อเริ่มหลอมพวกมัน
หนึ่งวันหนึ่งคืนต่อมา
ภายในลานบ้านเล็กๆ เสียงฟ้าร้องดังก้องกลางอากาศ ราวกับว่า(@NameIsNovel)สายฟ้าหลายสายได้(@NameIsNovel)ระเบิดออก!
ขวานสั้นสีเขียวลอยอยู่กลางอากาศ อัสนีสีเขียวหลายสายพุ่งลงมาจากนั้น กระแทกเข้ากับโต๊ะหินและ(@NameIsNovel)เก้าอี้ในลานบ้าน
โต๊ะหินและ(@NameIsNovel)เก้าอี้ระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที ดูเปราะบางราวกับเต้าหู้ภายใต้อัสนีสีเขียว
“ดี!” เซินลั่วเก็บขวานสั้นสีเขียวกลับมาไว้ในมือ ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)แสดงความยินดี
พลังของอัสนีสีเขียวนั้นไม่ธรรมดา ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีบาตมาก แต่ก็ยังด้อยกว่า(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์เล็กน้อย
ทว่า(@NameIsNovel)การใช้ขวานสั้นสีเขียวเพื่อสร้างอัสนีสีเขียวเพื่อโจมตีนั้นสะดวกกว่า(@NameIsNovel)มาก ตราบใดที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋าเพียงพอ มันก็สามารถเปล่งอัสนีสีเขียวออกมาได้(@NameIsNovel)อย่างต่อเนื่อง
ไม่เหมือนกับยันต์อัสนีสวรรค์ ซึ่งยังต้องวาดอักขระเวทและ(@NameIsNovel)จับสายฟ้า ทำให้ยุ่งยากและ(@NameIsNovel)ลำบากกว่า(@NameIsNovel)
เซินลั่วเก็บขวานสั้นสีเขียว หยิบธงผลท้อป่าสีเหลืองออกมา และ(@NameIsNovel)ทดสอบมันเล็กน้อย พลังของมันก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน
เขา(@NameIsNovel)ยังคงบาดเจ็บอยู่และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ลองต่อไป เขา(@NameIsNovel)เก็บธงผลท้อป่าสีเหลือง หันกลับมาและ(@NameIsNovel)กลับไปยังห้องของตนเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ
หลังจากผ่านไปอีกสามวัน บาดแผลของเซินลั่วก็หายเกือบทั้งหมด ในช่วงเวลานี้ โจวเถี่ยได้(@NameIsNovel)นำข่าวที่(@NameIsNovel)น่าตกใจมาให้เขา(@NameIsNovel)
โถงสมบัติในเมืองฉางอันน่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับแท่นบูชาหลอมกายาฝ่ายอธรรม หลังจากการสืบสวนโดยสำนักหลวงต้าถัง หัวหน้าผู้ดูแลและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสหลายคนก็ถูกจับกุม ยืนยันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สมาชิกของแท่นบูชาหลอมกายา
เจ้าของโถงสมบัติโกรธจัด เขา(@NameIsNovel)ขอโทษต่อสำนักหลวงต้าถังและ(@NameIsNovel)ตรวจสอบสมาชิกทั้งหมดของโถงสมบัติอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เป็น(@NameIsNovel)ผลให้ เมืองฉางอันทั้งเมืองอยู่ในความโกลาหล และ(@NameIsNovel)สมาคมพ่อค้าอื่นๆ ก็หวาดกลัวเช่นกัน
เซินลั่วตกใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินข่าวนี้และ(@NameIsNovel)ชื่นชมความกล้าหาญของเฉิงเหยาจินอย่างลับๆ
พลังของโถงสมบัตินั้นน่าเกรงขามอย่างแท้จริง พวกเขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวตามที่(@NameIsNovel)ต้องการ สมกับชื่อเสียงของการเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในนายพลที่(@NameIsNovel)ดุร้ายซึ่งต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์นี้อย่างแท้จริง
ทว่า(@NameIsNovel)ความเชื่อมโยงระหว่า(@NameIsNovel)งโถงสมบัติและ(@NameIsNovel)แท่นบูชาหลอมกายาทำให้เซินลั่วค่อนข้างกังวล เขา(@NameIsNovel)ไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)หม่าซิ่วซิ่วมี(@NameIsNovel)ส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้หรือไม่
ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว ก็เป็น(@NameIsNovel)เพราะคำเชิญของสตรีผู้นี้ที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ไปปฏิบัติภารกิจนั้น
จากก้นบึ้งของหัวใจ ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงหวังว่า(@NameIsNovel)หม่าซิ่วซิ่วจะไม่มี(@NameIsNovel)ส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เนื่องจากเขา(@NameIsNovel)ยังคงต้องการเส้นสายของนางในการหลอมโอสถทิพย์ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องการจะทำ
เขา(@NameIsNovel)ตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะสืบสวนอย่างละเอียดในอีกสองวันข้างหน้า หลังจากที่(@NameIsNovel)อาการบาดเจ็บของเขา(@NameIsNovel)หายสนิทแล้ว
ในขณะนี้ มี(@NameIsNovel)เสียงเคาะดังมาจากนอกประตู
เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้นและ(@NameIsNovel)ลุกขึ้นเพื่อเปิดประตู และ(@NameIsNovel)เห็นร่างสีขาวร่างหนึ่งยืนอยู่อย่างน่ารักนอกประตู – นางคือหม่าซิ่วซิ่ว
“แม่นางหม่า เหตุใดท่านจึงมาที่(@NameIsNovel)นี่?” เซินลั่วตกตะลึง แม้ว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)คำถามมากมายในใจของเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็เชิญหม่าซิ่วซิ่วเข้าไปในบ้านก่อน
“นายท่านเซิน ข้าได้(@NameIsNovel)เดินทางมาเป็น(@NameIsNovel)ความลับเพื่อขออภัย ข้าต้องการจะช่วยท่านหลอมโอสถทิพย์
แต่กลับทำให้ท่านตกอยู่ในอันตรายโดยไม่ตั้งใจ โปรดอภัยให้ข้าด้วย” หม่าซิ่วซิ่วกล่าว พลางโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง โดยไม่รอให้เซินลั่วซักถามนาง
“เรื่องนี้เป็น(@NameIsNovel)เพราะหูหย่งทั้งหมด แม่นางหม่าไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องรับผิดชอบ” เซินลั่วโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“ถึงจะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ก็เป็น(@NameIsNovel)เพราะข้าที่(@NameIsNovel)ทำให้นายท่านเซินต้องเข้าไปพัวพันกับอันตราย ข้ารู้สึกผิดอย่างยิ่งสำหรับเรื่องนี้
ปรมาจารย์ปรุงยาก็รู้สึกเสียใจต่อท่านอย่างมากและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ขอให้ข้าขอโทษในนามของท่าน” หม่าซิ่วซิ่วกล่าวอย่างจริงใจ
“หาได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อันตรายไม่ ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)ถือโทษโกรธเคือง และ(@NameIsNovel)ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านแม่นางหม่าจะถ่ายทอดความรู้สึกนี้ไปให้ท่านผู้นั้นด้วย” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มเบาๆ
“นายท่านเซิน แม้ว่า(@NameIsNovel)ท่านอาจจะไม่ใส่ใจ แต่พวกเราไม่สามารถทำราวกับว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรเกิดขึ้นได้(@NameIsNovel) เพื่อเป็น(@NameIsNovel)การชดเชยความผิดพลาดของพวกเรา
ปรมาจารย์ปรุงยากล่าวว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องการจะหลอมโอสถทิพย์ให้ท่านโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย” หม่าซิ่วซิ่วกล่าว
“เป็น(@NameIsNovel)ความจริงรึ?” ใบหน้าของเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยความยินดี
“ข้าจะไม่โกหกท่าน แน่นอน ทว่า(@NameIsNovel)นักปรุงยาต้องการจะหารือรายละเอียดบางอย่างเกี่ยวกับกระบวนการหลอมโอสถทิพย์กับท่านเป็น(@NameIsNovel)การส่วนตัว ท่านจะว่า(@NameIsNovel)งเมื่อใด?” หม่าซิ่วซิ่วถามพร้อมรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)เห็นฟัน
“ข้าว่า(@NameIsNovel)งตอนนี้” เซินลั่วกล่าว
หม่าซิ่วซิ่วยังคงเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)อย่างอิสระ ซึ่งโดยธรรมชาติแล้วก็เปิดเผยความจริงบางอย่าง แม้ว่า(@NameIsNovel)จะไม่สามารถขจัดข้อสงสัยของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์
แต่ก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินการจริงของการหลอมโอสถทิพย์ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับอายุขัยของเขา(@NameIsNovel)
นอกจากนี้ เขา(@NameIsNovel)ยังได้(@NameIsNovel)สังเกตท่าทีของเด็กสาวตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)นางเดินเข้ามาในประตู นางดูเหมือนจะไม่ได้(@NameIsNovel)เสแสร้ง ซึ่งโดยธรรมชาติแล้วก็ขจัดข้อสงสัยส่วนใหญ่ของเขา(@NameIsNovel)ไป
“เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ” หม่าซิ่วซิ่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
มี(@NameIsNovel)รถม้าคันหนึ่งจอดอยู่ในลานบ้าน ชายในอาภรณ์สีเทาที่(@NameIsNovel)ขับรถม้าเดินขึ้นมาและ(@NameIsNovel)โค้งคำนับให้หม่าซิ่วซิ่วและ(@NameIsNovel)เซินลั่ว
เซินลั่วเหลือบมองชายผู้นั้นและ(@NameIsNovel)พยักหน้าเล็กน้อย ชายผู้นั้นก็เป็น(@NameIsNovel)คนขับรถม้าของหม่าซิ่วซิ่วในระหว่า(@NameIsNovel)งการประมูลเช่นกัน
ทั้งสองคนขึ้นไปบนรถม้าและ(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)มาถึงเขตหนึ่งทางตอนเหนือของเมืองในอีกหนึ่งชั่วยามต่อมา
สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้เงียบสงบเหมือนตรอกฉางผิง แต่ก็ไม่รกเท่า พื้นดินสะอาดและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ระเบียบเรียบร้อย ไม่มี(@NameIsNovel)ใบไม้ร่วงหรือวัชพืชให้เห็น ทุกอย่างเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบเรียบร้อยอย่างยิ่ง อาคารที่(@NameIsNovel)นี่ล้วนสูงและ(@NameIsNovel)งดงาม พวกมันเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พักของคนร่ำรวยอย่างชัดเจน
“นี่คือตรอกเหยียนโซ่ว ติดกับเขตกำแพงชั้นใน ที่(@NameIsNovel)พักของท่านอาจารย์ตานหยางอยู่ข้างหน้าพอดี” หม่าซิ่วซิ่วกล่าว
ตานหยาง คือนามของนักปรุงยาผู้นั้น
“ที่(@NameIsNovel)พักของท่านอาจารย์ตานหยาง มี(@NameIsNovel)รูปแบบที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ของตนเองอย่างแท้จริง” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
----------