ตอนที่ 452 : สุสานโบราณในขุนเขาลึก

สถานการณ์ภายในถ้ำเป็น(@NameIsNovel)ไปตามที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คาดไว้ พื้นดินและ(@NameIsNovel)ผนังหินทั้งสองข้างค่อนข้างเรียบ สร้างขึ้นจากก้อนหินขนาดใหญ่ ทุกๆ ครั้งคราวจะมี(@NameIsNovel)รูดำเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนผนัง ขณะที่(@NameIsNovel)ลูกธนูผุพังก็กระจัดกระจายอยู่บนพื้น

เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กลไกถูกวางไว้ภายในผนัง แต่มันก็ถูกกระตุ้นและ(@NameIsNovel)ทำลายไปนานแล้ว

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตลอดหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา จะต้องมี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเพียรหลายคนมาเยือนสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ จิตใจของเขา(@NameIsNovel)ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

แต่ฝีเท้าก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เร่งรีบขึ้น เขา(@NameIsNovel)ยังคงเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความเร็วเท่าเดิม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังจากเดินไปได้(@NameIsNovel)ระยะหนึ่ง ทางเดินก็สิ้นสุดลงในที่(@NameIsNovel)สุด โดยมี(@NameIsNovel)ห้องหินปรากฏอยู่ข้างหน้า ประตูขนาดใหญ่ทั้งสองบานได้(@NameIsNovel)ถูกทำลายไปแล้ว นอนกองอยู่บนพื้น

ห้องหินนั้นใหญ่โตอย่างยิ่ง มี(@NameIsNovel)ขนาดประมาณร้อยฉื่อ สร้างขึ้นอย่างโอ่อ่าแต่กลับว่า(@NameIsNovel)งเปล่ามาก

นอกจากเสาหินยักษ์สองสามต้น เศษหินบางส่วน และ(@NameIsNovel)รูปปั้นหินทหารและ(@NameIsNovel)ม้าสองสามรูปที่(@NameIsNovel)ถูกโค่นล้มแล้ว ก็ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งของอื่นใดอีก ไม่แน่ชัดว่า(@NameIsNovel)พวกมันทั้งหมดถูกใครบางคนนำไปแล้วหรือไม่

ผนังด้านข้างของห้องหินถูกแกะสลักด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังที่(@NameIsNovel)วิจิตรบรรจงจำนวนมาก ทาสีด้วยสีสันสดใส ราวกับกำลังบรรยายเรื่องราวชีวิตของเจ้าของสุสาน

ทว่า(@NameIsNovel)ภาพจิตรกรรมฝาผนังเหล่านี้จำนวนมากก็ถูกทำลายไปแล้วเช่นกันและ(@NameIsNovel)ไม่ชัดเจน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)กำลังเล่าเรื่องราวชีวิตของเจ้าของสุสานในสนามรบ

เซินลั่วเหลือบมองภาพจิตรกรรมฝาผนังเหล่านี้สองสามครั้ง ก็หมดความสนใจอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)หันไปมองส่วนอื่นๆ ของห้อง

[Source: NameIsNovel] ลึกเข้าไปในห้องหิน มี(@NameIsNovel)ทางเดินอีกสามทางที่(@NameIsNovel)นำไปในทิศทางต่างๆ ความลึกของพวกมันมองไม่เห็น ทำให้เขา(@NameIsNovel)ไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)มันนำไปสู่ที่(@NameIsNovel)ใด

หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงไม่เคยมาที่(@NameIsNovel)สุสานโบราณแห่งนี้มาก่อน ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงไม่มี(@NameIsNovel)ข้อมูลเกี่ยวกับมันมากนักและ(@NameIsNovel)ไม่สามารถให้คำแนะนำใดๆ ได้(@NameIsNovel) เซินลั่วทำได้(@NameIsNovel)เพียงตะลุยไปเอง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็เลือกทางเดินทางซ้ายสุดเพื่อเดินต่อไป

ทางเดินนั้นค่อนข้างยาว เขา(@NameIsNovel)เดินไปประมาณสี่สิบหรือห้าสิบฉื่อก่อนจะถึงปลายทาง นอกจากนี้ยังมี(@NameIsNovel)ห้องหินอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายทางเดิน แม้จะเล็กกว่า(@NameIsNovel)มาก และ(@NameIsNovel)ภายในก็คล้ายกับห้องก่อนหน้านี้

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่ก็ว่า(@NameIsNovel)งเปล่ามากเช่นกัน บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)สิ่งของข้างในได้(@NameIsNovel)ถูกนำไปหรือถูกทำลายไปแล้ว

และ(@NameIsNovel)เช่นเดียวกับในห้องหินก่อนหน้านี้ มี(@NameIsNovel)ทางเดินสามทางที่(@NameIsNovel)นำไปในทิศทางอื่นๆ อีกสามทิศทาง

เมื่อเห็นฉากนี้ เซินลั่วก็ตะลึงงัน แต่ก็ตั้งสติได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็เลือกทางเดินหนึ่งและ(@NameIsNovel)เคลื่อนไปข้างหน้าต่อไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สถานการณ์ต่อมาก็เหมือนกับก่อนหน้านี้ เดินไปตามแต่ละทางเดิน เขา(@NameIsNovel)ก็จะพบกับห้องหิน และ(@NameIsNovel)ภายในห้องหินนั้น ก็มักจะมี(@NameIsNovel)ทางเดินสองสามทางที่(@NameIsNovel)นำไปข้างหน้าเสมอ

ในตอนแรก เซินลั่วค่อนข้างประหลาดใจ แต่หลังจากทำซ้ำหลายครั้ง อารมณ์ของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ สงบลง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลังจากเดินทางผ่านไปหลายทางเดิน เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกได้(@NameIsNovel)เลือนรางว่า(@NameIsNovel)ทางเดินเหล่านี้ดูเหมือนจะนำลงไปใต้ดินและ(@NameIsNovel)พลังหยินอัปมงคลก็กำลังหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่ ร่องรอยการทำลายของนักสำรวจก่อนหน้านี้ก็มี(@NameIsNovel)ให้เห็นน้อยลงในทางเดินและ(@NameIsNovel)ห้องหิน บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คนไม่มากนักที่(@NameIsNovel)มาถึงที่(@NameIsNovel)นี่

ทว่า(@NameIsNovel)จนถึงตอนนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็ยังไม่พบกับภูตผีแม้แต่ตนเดียว

‘หรือว่า(@NameIsNovel)ข้ายังไปไม่ถึงส่วนลึกของสุสานโบราณแห่งนี้?’ ความคิดพลันแล่นขึ้นในใจ เซินลั่วเริ่มรู้สึกหวั่นไหว

จากภายนอก สุสานดูเงียบสงบไร้อันตราย ทว่า(@NameIsNovel)ความกว้างใหญ่ภายในกลับเหนือกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)คาดไว้มากนัก [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)เดินลึกเข้าไปตามทางหินที่(@NameIsNovel)ทอดยาว เสียงฝีเท้าดังก้องกังวานอยู่ในอุโมงค์อันมืดมิด

ไม่นาน พื้นดินใต้ฝ่าเท้าก็พลันสั่นไหว — ผิวดินแตกออก เงาดำสายหนึ่งพุ่งทะลวงขึ้นมาจากเบื้องล่าง ราวงูพิษที่(@NameIsNovel)พุ่งจู่โจมตรงเข้าสู่ใบหน้า! [Source: NameIsNovel]

“ตูม” – เสียงทึบๆ คล้ายบางสิ่งแตกสลายดังก้อง! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วถอยหลังไปหนึ่งก้าว หลบหลีกการโจมตีของคู่ต่อสู้ จากนั้น ขวานสั้นสีเขียวของเขา(@NameIsNovel)ก็เหวี่ยงออกไป มี(@NameIsNovel)ประกายอัสนีสีเขียวกะพริบอยู่บนนั้น ฟันเข้าใส่เงาดำ

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วจะไม่ปล่อยให้มันหนีไปอย่างแน่นอน ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะใช้คทาหยกสีเขียวมรกตเหนือศีรษะของตนเพื่อไล่ตามมันไป สายตาของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หยุดคาถาเวทในมือของตน โบกมืออีกข้างหนึ่ง

[Source: NameIsNovel] ถุงดำเล็กๆ พุ่งออกมาจากมือของเขา(@NameIsNovel) แซงหน้าภูตผีกะโหลกไปในพริบตา มันคือถุงเฉียนคุน

รัศมี(@NameIsNovel)แสงสีดำม้วนตัวออกมาจากถุงและ(@NameIsNovel)ปกคลุมภูตผี ภูตผีกะโหลกแข็งค้างในทันที ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ถุงเฉียนคุนขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าในทันที และ(@NameIsNovel)เมื่อครอบคลุมลงมา ก็กลืนกินร่างของภูตผีกะโหลกเข้าไป

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปากของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้น ถุงเฉียนคุนก็หดกลับคืนสู่ขนาดเดิมอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)บินกลับเข้าสู่มือของเขา(@NameIsNovel)

ภายในถุงเฉียนคุนเป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)สีดำขนาดเท่าห้อง มี(@NameIsNovel)แสงสีดำคล้ายของเหลวนับไม่ถ้วนไหลเวียนอยู่ภายใน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ภูตผีกะโหลกตกลงไปในนั้น และ(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)พันธนาการมันไว้ก็พลันหายไป มันมองไปรอบๆ อย่างตื่นตระหนกและ(@NameIsNovel)คำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

มือโครงกระดูกทั้งสองข้างสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีดำ คล้ายกับคมดาบสีดำสองเล่ม และ(@NameIsNovel)แทงเข้าใส่กำแพงพื้นที่(@NameIsNovel)สีดำอย่างดุเดือด

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วต้องการจะทดสอบความทนทานของถุงเฉียนคุน ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงไม่ได้(@NameIsNovel)ขับเคลื่อนตราผนึกในนั้นเพื่อยับยั้งภูตผีกะโหลก ปล่อยให้มันดิ้นรนอยู่ข้างใน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ภูตผีกะโหลกตนนี้ไม่ธรรมดาและ(@NameIsNovel)เทียบได้(@NameIsNovel)กับผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณ ขั้น 5 ถึง 6

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แม้ว่า(@NameIsNovel)มันจะถูกสับเป็น(@NameIsNovel)สองท่อน แต่มันก็ยังคงรักษาพลังการต่อสู้ไว้ได้(@NameIsNovel)พอสมควร มือโครงกระดูกทั้งสองข้างกระแทกเข้ากับกำแพงสีดำ เกิดเป็น(@NameIsNovel)เสียงทึบๆ

ทว่า(@NameIsNovel)แสงสีดำที่(@NameIsNovel)ไหลเวียนอยู่บนกำแพงนั้นคล้ายกับไขมันที่(@NameIsNovel)เหนียวเหนอะหนะ การโจมตีของภูตผีกะโหลกตกลงบนนั้น และ(@NameIsNovel)ก็ไถลไปด้านข้างในทันที [Source: NameIsNovel]

สิบส่วนของการโจมตีก็ไถลออกไปโดยเจ็ดหรือแปดส่วนในทันที กำแพงสีดำนั้นทนทานอย่างยิ่ง เหมือนกับหนังวัวหนา

ไม่ว่า(@NameIsNovel)ภูตผีกะโหลกจะโจมตีอย่างไร มันก็ยังคงแข็งแกร่งอยู่เสมอ โดยไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของการแตกหัก [Source: NameIsNovel]

“ไม่เลว” เซินลั่วสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสถานการณ์ พยักหน้า และ(@NameIsNovel)หยุดปล่อยให้ภูตผีโจมตี เขา(@NameIsNovel)เคลื่อนจิตใจและ(@NameIsNovel)กระตุ้นตราผนึกโจมตีภายใน

แสงสีเขียวเข้มปะทุออกมา ห่อหุ้มภูตผีกะโหลกอ่านตอนต่อไปฟรี

ร่างกายของภูตผีกะโหลกเริ่มละลายอย่างรวดเร็วราวกับว่า(@NameIsNovel)ถูกราดด้วยกรดกัดกร่อนที่(@NameIsNovel)รุนแรง

ความหวาดกลัวปรากฏชัดในเบ้าตาของภูตผี และ(@NameIsNovel)มันก็วิ่งไปรอบๆ

แต่พื้นที่(@NameIsNovel)ภายในถุงนั้นได้(@NameIsNovel)ผล และ(@NameIsNovel)การกระทำของภูตผีกะโหลกก็ไร้ประโยชน์ ร่างกายที่(@NameIsNovel)ไม่สมบูรณ์อยู่แล้วของมันก็ละลายไปครึ่งหนึ่งอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ทรุดลงกับพื้น

แสงสีเขียวเข้มห่อหุ้มภูตผี บดขยี้มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังจากผ่านไปไม่กี่ลมหายใจ ร่างกายของภูตผีกะโหลกก็ได้(@NameIsNovel)ละลายโดยสิ้นเชิง กลายเป็น(@NameIsNovel)แอ่งเมือกสีดำ

เซินลั่วสูดอากาศเย็นเข้าไปเล็กน้อย พลังงานพิษหยางที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ในถุงนั้นทรงพลังมาก ภูตผีมักจะมี(@NameIsNovel)ความต้านทานต่อพิษค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่น้ำยาพิษในถุงนี้กลับละลายมันได้(@NameIsNovel)ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ

แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ยิ่งพลังของถุงนี้มากขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น เขา(@NameIsNovel)อัญเชิญถุงเฉียนคุนกลับมาด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)พึงพอใจและ(@NameIsNovel)เก็บมันเข้าไปในแขนเสื้อ เดินหน้าต่อไป

[Source: NameIsNovel] ในพริบตา ครึ่งวันก็ผ่านไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วนั่งอยู่ในทางเดินเพื่อพักผ่อน เขา(@NameIsNovel)หยิบโอสถทิพย์ออกมาเพื่อฟื้นฟูปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)เริ่มหลอมรวมมัน

เขา(@NameIsNovel)เข้าใจโดยสิ้นเชิงแล้วว่า(@NameIsNovel)สุสานโบราณแห่งนี้ใหญ่โตเพียงใด ทางเดินภายในคดเคี้ยวไปมา และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ทางแยกหลายทางเป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราว นำไปสู่ทุกทิศทาง มันเป็น(@NameIsNovel)เหมือนเขา(@NameIsNovel)วงกตใต้ดินอย่างแท้จริง

ในช่วงครึ่งวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ผ่านห้องหินไปกี่ห้องหรือทางเดินไปกี่ทางแล้ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ยังไม่สำรวจถึงก้นบึ้งของสุสานโบราณ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในช่วงเวลานี้ เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)เก็บเกี่ยวผลประโยชน์อยู่บ้าง พบวัตถุดิบวิญญาณคุณสมบัติหยินอยู่ไม่น้อยและ(@NameIsNovel)พบกับภูตผีบางตน

ตลอดครึ่งวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจนับได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เดินผ่านห้องหินหรือแยกทางมาแล้วกี่ครั้ง และ(@NameIsNovel)ยังคงไม่ถึงส่วนลึกสุดของสุสาน

กระนั้นก็ยังมี(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาไม่น้อย — พบวัตถุดิบวิญญาณคุณสมบัติหยินหลายชนิด และ(@NameIsNovel)เผชิญหน้ากับภูตผีบางตนระหว่า(@NameIsNovel)งทาง

---------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)