หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 456
ตอนที่ 456 : แสวงหาทรัพย์สินท่ามกลางภยันตราย
ตอนที่ 456
“ฟัน!”
เสียงคำรามของเซินลั่วดังสะท้อน เขา(@NameIsNovel)ยกขวานขึ้นเหนือศีรษะแล้วเหวี่ยงลงผ่านความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
เสียง “ฉึ่ก!” ดังขึ้นพร้อมกับภาพมายาขวานยักษ์สีเขียวที่(@NameIsNovel)พุ่งทะลวงออกจากคมขวาน สะท้อนประกายอัสนีวาบวับไปทั่วห้องหินทั้งห้อง
แสงฟ้าผ่ากระจายราวพายุ ขวานยักษ์ที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มพลังอัสนีฟาดลงบนแท่งศิลาโลหิตดำอย่างดุเดือด
เสียงปะทะดังสนั่น—แสงโลหิตบนแผ่นหินถูกผ่ากระจาย ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)แรงปะทะจะลุกลาม เงาขวานกลับจมหายลงไปในศิลาอย่างไร้ร่องรอย
ดวงตาเซินลั่วเบิกกว้าง ราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่(@NameIsNovel)เห็น—แรงอัสนีอันรุนแรงเมื่อครู่ กลับถูกหินดำกลืนกินอย่างเงียบงัน
แววตาเซินลั่วทอประกายประหลาดใจ การโจมตีเมื่อครู่คือไม้ตายสุดท้าย — หากยังทำลายผนึกนี้ไม่ได้(@NameIsNovel) คงไม่มี(@NameIsNovel)ทางอื่นเหลืออีกแล้ว
โชคยังเข้าข้าง หลังจากหินสีดำดูดกลืนเงาขวานสีเขียวเข้าไป เสียงแตกเบาๆ ก็ดังขึ้น รอยร้าวแผ่ขยายบนพื้นผิวหินราวกับใยแมงมุมที่(@NameIsNovel)เริ่มแตกออกทีละเส้น
จากนั้นรอยแตกนี้ก็แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว แผ่ไปยังส่วนต่างๆ ของหินสีดำในเวลาไม่กี่ลมหายใจ
ในที่(@NameIsNovel)สุด ด้วยเสียงฉีกขาด มันก็กลายเป็น(@NameIsNovel)ผงหินสีดำนับไม่ถ้วนและ(@NameIsNovel)หายไปกับสายลม
ผนังที่(@NameIsNovel)หินสีดำตั้งอยู่สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีดำ เผยให้เห็นรูขนาดประมาณหนึ่งฉื่อ อย่างเงียบๆ ดำมืดและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความลึกที่(@NameIsNovel)ไม่สิ้นสุด
ลมหยินที่(@NameIsNovel)เยือกเย็นดังก้องมาจากถ้ำสีดำ เย็นยะเยือกไปถึงกระดูก
ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!
ภายในเสียงของลมหยิน ยังมี(@NameIsNovel)เจตนาที่(@NameIsNovel)รุนแรงและ(@NameIsNovel)บ้าคลั่ง แทรกซึมเข้าไปในจิตใจของทั้งหกคนโดยตรง ทำให้เกิดภาพฉากสนามรบ
ทิวทัศน์ที่(@NameIsNovel)อาบไปด้วยเลือด ภูเขา(@NameIsNovel)ซากศพ และ(@NameIsNovel)ท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยกระดูกขาวปรากฏขึ้นเบื้องหน้าดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)…
เซินลั่วแค่นเสียงอย่างเย็นชา โคจร “ตำราลับหลอมกายา” ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)วิธีการทำให้จิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)มั่นคง
ในใจของเขา(@NameIsNovel) ภูตผีภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามก็ปรากฏขึ้น เชื่อมต่อท้องฟ้าเบื้องบนและ(@NameIsNovel)ปฐพีเบื้องล่าง ภาพลวงตาสงครามเบื้องหน้าดวงตาของเขา(@NameIsNovel)หายไปในทันที
วิธีการลับนี้เรียกว่า(@NameIsNovel) “เคล็ดวิชาสะกดเทพแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ปู้โจว” มี(@NameIsNovel)ข่าวลือว่า(@NameIsNovel)ในสมัยโบราณมี(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ยักษ์ลูกหนึ่งชื่อภูเขา(@NameIsNovel)ปู้โจว
ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้จักกันในนามเสาหลักแห่งสวรรค์ สะกดอสูรชั่วร้ายทั้งหมด ยืนตระหง่านมานานหลายพันล้านปี น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ศักดิ์สิทธิ์นี้ต่อมาถูกเทพน้ำกงกงกระแทกล้มลงและ(@NameIsNovel)สิ้นสุดการมี(@NameIsNovel)อยู่
“เคล็ดวิชาสะกดเทพแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ปู้โจว” คือการจินตนาการถึงภูเขา(@NameIsNovel)ปู้โจวด้วยพลังของจิตวิญญาณเทวะ สะกดภาพลวงตาทั้งหมด
เมื่อบำเพ็ญเพียรจนถึงแดนที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้ง เคล็ดวิชานี้สามารถทำให้พลังของจิตวิญญาณเทวะน่าเกรงขามราวกับภูเขา(@NameIsNovel) มั่นคงอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากพลังภายนอกใดๆ
ในขณะนี้เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เชื่อมต่อกันโดยค่ายกลเมฆา ภาพมายาของภูเขา(@NameIsNovel)ปู้โจวที่(@NameIsNovel)จินตนาการขึ้นในใจของเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกถ่ายทอดเข้าไปในจิตสำนึกของอีกห้าคนเช่นกัน
ห้าสหายแห่งภูเขา(@NameIsNovel)หมั่งสะดุ้ง และ(@NameIsNovel)จากนั้นทีละคน พวกเขา(@NameIsNovel)ก็หลุดพ้นจากอิทธิพลของเจตนาฆ่าของลมหยิน
“ขอบคุณสหายเถี่ยนสำหรับความช่วยเหลือของท่าน มิเช่นนั้นแล้ว พวกเราคงจะไม่หลุดพ้นจากภาพลวงตาของเจตนาฆ่าได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย” ชายชราในชุดนักปราชญ์ขอบคุณเซินลั่ว
เซินลั่วประหลาดใจในใจ ค่ายกลเมฆาหกประสานนี้มหัศจรรย์อย่างน่าทึ่ง ถึงกับเชื่อมโยงความคิดของคนทั้งห้าคนเข้าด้วยกันได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)กล่าวถ่อมตัวตอบกลับไปอย่างสบายๆ
การโคจรค่ายกลเมฆาใช้ปราณเต๋าเป็น(@NameIsNovel)จำนวนมาก บัดนี้ผนึกที่(@NameIsNovel)ทางเข้าได้(@NameIsNovel)ถูกทำลายแล้ว ทั้งหกคนก็รีบสลายค่ายกล
ห้าสหายแห่งภูเขา(@NameIsNovel)หมั่งจ้องมองปากทางรูหินตรงหน้า แววตาเต็มไปด้วยความลังเล ไม่มี(@NameIsNovel)ใครกล้าก้าวเข้าไปก่อน
แม้ยังไม่ทันเข้าสู่โถงด้านหลัง แต่เพียงลมหยินที่(@NameIsNovel)พัดลอดออกมาก็ทรงพลังจนขนลุกซู่ พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่อาจจินตนาการได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel)ภูตผีที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ภายในจะร้ายกาจเพียงใด
“พวกเรามาถึงขั้นนี้แล้ว จะถอยกลับตอนนี้รึ? ดังที่(@NameIsNovel)กล่าวกันทั่วไปว่า(@NameIsNovel) ‘ต้องเสี่ยงเพื่อความร่ำรวย’ ไปกันต่อเถอะ” ชายชราในชุดนักปราชญ์ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันและ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
สหายอีกสี่คนของภูเขา(@NameIsNovel)หมั่งโดยธรรมชาติแล้วไม่มี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้ง มองไปยังชายชราเพื่อขอคำชี้แนะ
สำหรับเซินลั่ว ต่อให้ทุกคนถอย เขา(@NameIsNovel)ก็จะไม่ถอยตาม
เมื่ออีกห้าคนตัดสินใจเดินหน้า เขา(@NameIsNovel)เพียงพยักหน้ารับด้วยแววตาแน่วแน่ — ไม่มี(@NameIsNovel)แม้เงาความลังเลอยู่ในใจ
ทั้งหกใช้เคล็ดวิชาป้องกันร่างกายของตน แล้วก้าวเข้าสู่ถ้ำสีดำพร้อมกัน
ภายในถ้ำมืดสนิทราวกับกลืนแสง ทุกสิ่งเงียบงันจนไม่อาจได้(@NameIsNovel)ยินแม้เสียงลมหายใจ มือที่(@NameIsNovel)ยื่นออกไปแทบไม่เห็นปลายนิ้ว
ทว่า(@NameIsNovel)แต่ละคนล้วนเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับอิงปราณ สายตาแหลมคมเหนือสามัญ เพียงครู่เดียวก็มองเห็นสภาพรอบด้านได้(@NameIsNovel)ชัดเจน
นี่คือถ้ำขนาดประมาณสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อ มี(@NameIsNovel)กระเบื้องหินสีครามเรียบๆ ปูอยู่บนพื้น แต่มี(@NameIsNovel)ชั้นของผลึกน้ำแข็งสีเทาหนาประมาณหนึ่งฉื่อ อยู่บนกระเบื้อง ซึ่งเปล่งความเย็นยะเยือกที่(@NameIsNovel)ท่วมท้นออกมา
แม้จะเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับอิงปราณกันทั้งหมด ความหนาวในถ้ำกลับแผ่ซ่านจนร่างสั่นสะท้าน ราวกับเลือดในกายกำลังจะจับตัวเป็น(@NameIsNovel)น้ำแข็ง
ทั้งหกรีบโคจรเคล็ดวิชา ปลุกปราณภายในต่อต้านความเยียบเย็น จนค่อยๆ ปรับตัวให้ทนทานต่ออากาศหนาวได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วก้มมองผลึกน้ำแข็งสีเทาที่(@NameIsNovel)กระจายอยู่บนพื้น แสงวาวเยือกแข็งสะท้อนในดวงตา เขา(@NameIsNovel)นึกถึง “บทสรุปสมบัติยมโลก” ที่(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)มาจากตลาดผีทันที
ขวานสั้นสีเขียวถูกเหวี่ยงลงโดยไม่ลังเล ผลึกน้ำแข็งแตกกระจาย ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเก็บชิ้นส่วนเหล่านั้นอย่างคล่องแคล่ว
ห้าสหายจากภูเขา(@NameIsNovel)หมั่งมองดูการกระทำของเขา(@NameIsNovel)ด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)งุนงง
“นี่คือ 'น้ำแข็งโลหิตหยินอัปมงคล' มันเกิดจากการควบแน่นของลมหยินและ(@NameIsNovel)ไออัปมงคลจากซากศพในสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้
ไอเย็นหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ภายในนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่า(@NameIsNovel) น้ำแข็งเสวียนพันปีธรรมดาเสียอีก
มันเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบชั้นเลิศสำหรับการหลอมศาสตราเวทคุณสมบัติหยิน รีบเก็บมันเร็วเข้า!” ชายชราในอาภรณ์บัณฑิตระลึกถึงที่(@NameIsNovel)มาของน้ำแข็งสีเทานี้ได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)กล่าวขึ้น
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น คนอื่นๆ ก็รีบหยิบศาสตราเวทของตนออกมา ทลายผลึกน้ำแข็งสีเทาและ(@NameIsNovel)เก็บพวกมัน
มี(@NameIsNovel)น้ำแข็งโลหิตหยินอัปมงคลไม่มากนักในสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ และ(@NameIsNovel)ด้วยการทำงานร่วมกันของพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหกคน มันก็ถูกเก็บไปหมดในไม่ช้า
ไกลเข้าไปในถ้ำ มี(@NameIsNovel)บันไดที่(@NameIsNovel)นำลงไป พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งหกคนลงบันไดไปและ(@NameIsNovel)ทางเดินก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า คล้ายกับทางเดินในโถงหน้า
แต่ทางเดินที่(@NameIsNovel)นี่กว้างกว่า(@NameIsNovel)มาก และ(@NameIsNovel)เจ็ดหรือแปดคนเดินเคียงข้างกันก็จะไม่รู้สึกแออัด มันยังสูงสามสี่ฉื่อ ซึ่งดูงดงามอย่างยิ่ง
“พี่ใหญ่ หยุดชื่นชมแล้วไปกันต่อเถอะ จะต้องมี(@NameIsNovel)สมบัติอีกมากมายอยู่ข้างหน้า” ชายตาเดียวได้(@NameIsNovel)เก็บน้ำแข็งโลหิตหยินอัปมงคลไปไม่น้อยแล้วและ(@NameIsNovel)เร่งเร้า ความตื่นเต้นของเขา(@NameIsNovel)เห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
“อย่ารีบร้อน น้องเล็ก อันตรายข้างหน้าไม่เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทราบแน่ชัด พวกเรายังคงควรจะดำเนินการด้วยความระมัดระวัง” ชายชราในอาภรณ์บัณฑิตค่อนข้างสงบขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ตอบ
กลุ่มเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ประมาณหนึ่งก้านธูปต่อมา โถงยักษ์ใต้ดินที่(@NameIsNovel)ใหญ่โตอย่างไม่ธรรมดาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา(@NameIsNovel)
ฝังอยู่ในผนังของโถงยักษ์คือประตูหินที่(@NameIsNovel)ปิดสนิทเป็น(@NameIsNovel)ระยะๆ มี(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)สิบกว่า(@NameIsNovel)บาน แต่ละบานมี(@NameIsNovel)ลวดลายแปลกๆ สลักอยู่ จุดประสงค์ของมันไม่เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทราบแน่ชัด
ในส่วนที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดของโถงยักษ์ มี(@NameIsNovel)ทางเดินสีดำที่(@NameIsNovel)นำลึกลงไปอีก
“ห้องเหล่านี้ดูไม่ธรรมดามาก และ(@NameIsNovel)อาจจะซ่อนสมบัติไว้ข้างใน พี่ใหญ่ เหตุใดพวกเราจึงไม่เปิดพวกมันและ(@NameIsNovel)ดูเล่า?” ชายตาเดียว ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความโลภ เสนอขึ้นอีกครั้ง
ชายชราในอาภรณ์บัณฑิตดูเหมือนจะถูกล่อใจ เขา(@NameIsNovel)ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปถามเซินลั่วว่า(@NameIsNovel) “ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)อย่างไร สหายเถี่ยน?”
“เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงคนนอก เหตุใดจึงถามเขา(@NameIsNovel)ทุกเรื่อง?” ชายตาเดียวบ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ
“ห้องหินเหล่านี้คุ้มค่าที่(@NameIsNovel)จะตรวจสอบอย่างแท้จริง มี(@NameIsNovel)ห้องอยู่ไม่น้อย ให้พวกเราแยกย้ายกันไปตรวจสอบ ไม่ว่า(@NameIsNovel)เราจะหาสมบัติเจอหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับโชคของแต่ละคน”
เซินลั่วไม่สนใจความคิดเห็นของชายตาเดียว กล่าวออกมาขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เข้าไปใกล้ประตูหินบานหนึ่ง
เขา(@NameIsNovel)เหวี่ยงขวานสั้นสีเขียวในมือ กระแทกเข้ากับประตูหิน
แม้ไม่มี(@NameIsNovel)ตราผนึกใดปิดอยู่ แต่บานประตูหินกลับแข็งแกร่งอย่างน่าทึ่ง
เซินลั่วระดมพลังถึงสามส่วน ขวานในมือเพียงทิ้งรอยตื้นไว้เท่านั้น
เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้ว ก่อนเพิ่มพลังเวทขึ้นเป็น(@NameIsNovel)เจ็ดส่วน แสงสายฟ้าสีเขียวระเบิดออกจากขวานสั้น ฟันซ้ำอีกครั้งจนบานประตูแตกไปครึ่งหนึ่ง
ในเวลาเดียวกัน คนอื่นๆ ต่างเลือกบานของตน แล้วเร่งลงมือทำลายไม่ต่างกัน
---------