หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 479
ตอนที่ 479 : ลูกท้อสวรรค์
ตอนที่ 479
ลำแสงสีแดงโลหิตสายหนึ่งสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น แขนของเซินลั่วก็ลอยสูงขึ้นไปในอากาศ ขาดออกจากหัวไหล่โดยตรง
ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ซีดเผือดราวกับกระดาษในทันที ร่างกายแทบจะล้มลง แต่ก็ยังคงดื้อรั้นใช้แส้หกเฉินค้ำยันตัวเองกับพื้นไว้
ในขณะนี้ เงาดาวสีทองก็พุ่งชนลงมาในที่(@NameIsNovel)สุด กระแทกเข้าใส่แม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนี
“ครืน”
เสียงระเบิดอันรุนแรงดังขึ้น ส่วนโค้งอัสนีสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งกระจายไปทุกทิศทาง สร้างร่มอัสนีขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เส้นรอบวงหนึ่งร้อยฉื่อ ส่วนโค้งอัสนีนั้นคาดเดาไม่ได้(@NameIsNovel) สั่นไหวไม่หยุดหย่อน
เซินลั่วอดทนต่อความเจ็บปวดและ(@NameIsNovel)มองไปข้างหน้า แต่กลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า(@NameIsNovel)ร่างของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีอยู่ไม่ไกลเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel) มือทั้งสองข้างกำกระบองยาวสีทองแน่น คุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น
ปลายกระบองยาวนั้นตั้งรับดาวสีทองไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างพอดี ทำให้มันไม่อาจตกลงมาได้(@NameIsNovel) ประกายไฟและ(@NameIsNovel)สายฟ้าสาดกระเซ็น ณ จุดที่(@NameIsNovel)ปะทะกัน เจิดจ้าอย่างยิ่ง
ทว่า(@NameIsNovel)พลังจากการร่วงหล่นของดวงดาวนั้นมี(@NameIsNovel)จำกัดในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด พลังของมันกำลังถูกเผาผลาญอย่างต่อเนื่องในการปะทะอันรุนแรง และ(@NameIsNovel)แสงของมันก็ค่อยๆ จางลง
แต่ในขณะนี้เอง ความปั่นป่วนอย่างรุนแรงก็พลันเกิดขึ้นในพื้นที่(@NameIsNovel)ต่อสู้เบื้องบน เงาดาวดวงหนึ่งที่(@NameIsNovel)ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)เดิมสิบเท่าปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ และ(@NameIsNovel)มันก็พุ่งชนดาวดวงก่อนหน้า
แสงของทั้งสองหลอมรวมกันในทันที และ(@NameIsNovel)แรงกดดันมหาศาลก็ส่งผ่านลงมาโดยตรง
แม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีซึ่งก่อนหน้านี้รับมือได้(@NameIsNovel)อย่างฉิวเฉียด ไม่อาจต้านทานได้(@NameIsNovel)ในทันทีและ(@NameIsNovel)ถูกดวงดาวเหยียบย่ำลงไป
เสียงปะทะทึบๆ ดังขึ้น พื้นที่(@NameIsNovel)ต่อสู้ทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงหนาแน่นดังมาจากแท่นศิลาบนพื้น และ(@NameIsNovel)รอยแตกขนาดยักษ์ก็แผ่ขยายออกไปราวกับใยแมงมุม
ลวดลายสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนพื้นที่(@NameIsNovel)แตกละเอียด ตรงกลางมี(@NameIsNovel)ลวดลายดาวห้าแฉกสองดวง รอบๆ มี(@NameIsNovel)ลวดลายเมฆา และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กลิ่นอายของดวงดาวที่(@NameIsNovel)ร้อนระอุ เล็ดลอดออกมาจากมัน
เซินลั่วถือแส้หกเฉินด้วยมือข้างเดียว ค่อยๆ เดินไปข้างหน้า แขนที่(@NameIsNovel)ขาดถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีขาวเลือนราง ซึ่งจากนั้นก็มี(@NameIsNovel)ความรู้สึกชาและ(@NameIsNovel)เจ็บปวด คันและ(@NameIsNovel)แสบร้อนแผ่ออกมา
แต่ในตอนนี้เขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)เวลามาใส่ใจเรื่องเหล่านี้ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยอีกครั้งเมื่อเห็นลวดลายค่ายกลดวงดาวตรงกลางอย่างชัดเจน
เหนือค่ายกลนั้น แม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีนอนแน่นิ่งอยู่ ปีกถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้น เกราะแตกละเอียดราวฝุ่นโลหะ ทั้งร่างถูกแสงดาวกักขังไว้แน่น ไม่อาจขยับขึ้นจากพื้นได้(@NameIsNovel)อีก
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ต้องไปถึงระดับเซียนแท้ และ(@NameIsNovel)บ่มเพาะเคล็ดสามดาราสยบอสูรที่(@NameIsNovel)แท้จริงเท่านั้น จึงจะมี(@NameIsNovel)โอกาสสังหารผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ในระดับเซียนแท้ ได้(@NameIsNovel)ในกระบวนท่าเดียว”
หลังจากพูดจบ เซินลั่วก็ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เร่งพลังแห่งมังกรและ(@NameIsNovel)ช้าง เหวี่ยงแส้หกเฉิน และ(@NameIsNovel)ฟาดเข้าที่(@NameIsNovel)ศีรษะของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนี
ขณะที่(@NameIsNovel)แสงสีดำก้อนหนึ่งระเบิดขึ้นเหนือศีรษะ ร่างของแม่ทัพสวรรค์หน่วยอัสนีก็ค่อยๆ สลายไปในที่(@NameIsNovel)สุด
เซินลั่วถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเห็นแสงสีขาวสายหนึ่งลอยมาเบื้องหน้า มันพุ่งตรงเข้าสู่หน้าผากของเขา(@NameIsNovel)
เมื่อแสงสีขาวนี้หลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณเทวะ คลื่นลูกใหญ่ก็พลันก่อตัวขึ้นในทะเลจิตวิญญาณของเซินลั่ว
ราวกับมี(@NameIsNovel)ชั้นของเมฆาอัสนีปกคลุมอยู่ สว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงอัสนีเป็น(@NameIsNovel)เวลานาน จากนั้นจึงค่อยๆ กลับสู่สภาวะปกติ
เซินลั่วทรุดตัวลงนั่งบนพื้นอย่างอ่อนแรง หลังจากพักผ่อนชั่วครู่ ก็เหลือบมองไปด้านข้างเพื่อดูว่า(@NameIsNovel)แขนซ้ายที่(@NameIsNovel)ขาดของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)งอกขึ้นมาใหม่แล้ว
เมื่อแสงสีขาวจางหายไป สีของแขนที่(@NameIsNovel)เผยออกมานั้นเป็น(@NameIsNovel)สีชมพูและ(@NameIsNovel)ดูเหมือนใหม่เอี่ยม
เขา(@NameIsNovel)ลองขยับมันเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)เมื่อยืนยันว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรผิดปกติ ก็หลับตาลง ไขว่ขาและ(@NameIsNovel)เริ่มทำสมาธิเพื่อฟื้นฟู
ครู่ต่อมา เซินลั่วกลับจากพื้นที่(@NameIsNovel)ต่อสู้มายังโถงทองคำ
ในโถงทองคำ แม่ทัพสวรรค์ในชุดเกราะกำลังนั่งอยู่ แสงสว่า(@NameIsNovel)งส่องบนเจดีย์ทองคำสมบัติในมือของเขา(@NameIsNovel)
และ(@NameIsNovel)ทันใดนั้นประตูเจดีย์ที่(@NameIsNovel)ด้านล่างของเจดีย์ก็ค่อยๆ เปิดออก แสงสีทองกลุ่มหนึ่งหมุนวนออกมาและ(@NameIsNovel)ลอยมาทางเซินลั่ว
ขณะที่(@NameIsNovel)กลุ่มแสงลอยออกมา เซินลั่วก็รู้สึกถึงกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาดอย่างยิ่งยวดจากมัน สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)รีบยื่นมือออกไปรับมัน
แสงสีทองตกลงมาในมือ และ(@NameIsNovel)ประกายแสงก็ค่อยๆ รวมตัวกัน ลูกท้อสดขนาดเท่า กาน้ำชาที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีสันอ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นจากมัน
ทันทีที่(@NameIsNovel)ลูกท้อปรากฏขึ้น กลิ่นหอมที่(@NameIsNovel)ชวนให้นึกถึงกล้วยไม้ ก็ฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ
เซินลั่วขยับจมูกและ(@NameIsNovel)สูดดมเข้าไปทันที กลิ่นกล้วยไม้ ก็ตามรูจมูกตรงเข้าสู่สมอง ทำให้เขา(@NameIsNovel)รู้สึกสดชื่นและ(@NameIsNovel)สบายอย่างยิ่ง
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจและ(@NameIsNovel)ก็มองดูลูกท้อสดในมืออย่างละเอียด จากนั้นก็พบว่า(@NameIsNovel)ผิวของลูกท้อถูกปกคลุมด้วยชั้น ขนอ่อน ละเอียดสีทอง
หากมองใกล้ๆ จะเห็นประกายแสงเจ็ดสีสะท้อนออกมาจากมัน
“ของที่(@NameIsNovel)เคยลอยออกมาจากเจดีย์ทองคำของแม่ทัพสวรรค์นี้ ล้วนเป็น(@NameIsNovel)โอสถทองคำชั้นสูงอย่างไม่น่าเชื่อ
ลูกท้อสดลูกนี้ย่อมไม่ใช่ของธรรมดา... หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ลูกท้อสวรรค์เหยาฉือในตำนาน?” เซินลั่วคาดเดาในใจ
ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)นิทานพื้นบ้านหรือเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยต่างๆ เซินลั่วเคยเห็นตำนานเกี่ยวกับลูกท้อสวรรค์มาแล้วมากกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งครั้ง
ตำนานเล่าว่า(@NameIsNovel)เหนือแดนเซียนคือสวนลูกท้อสวรรค์เหยาฉือ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ต้นท้อเซียนสามพันหกร้อยต้น หนึ่งพันสองร้อยต้นแรกจะสุกทุกสามพันปี
พวกมันมี(@NameIsNovel)ขนาดเล็ก แต่การกินพวกมันจะทำให้ร่างกายแข็งแรงและ(@NameIsNovel)ป้องกันโรคภัยไข้เจ็บได้(@NameIsNovel)ทุกชนิด หนึ่งพันสองร้อยต้นกลางจะสุกทุกหกพันปี
และ(@NameIsNovel)การกินพวกมันจะทำให้คงความเยาว์วัยตลอดกาลและ(@NameIsNovel)สามารถขึ้นสวรรค์ได้(@NameIsNovel)ในเวลากลางวัน และ(@NameIsNovel)หนึ่งพันสองร้อยต้นสุดท้ายจะสุกทุกเก้าพันปี
พวกมันจะทำให้มี(@NameIsNovel)อายุขัยไร้ขีดจำกัด เทียบเท่าฟ้าดิน อายุยืนยาวเท่าตะวันและ(@NameIsNovel)จันทรา
เซินลั่วดีใจอย่างยิ่งในใจ แม้กระทั่งลืมที่(@NameIsNovel)จะออกจากโถงทองคำ และ(@NameIsNovel)รีบยกท้อสวรรค์ขึ้นมากัดทันที
เซินลั่วกัดผ่านเปลือกกรอบของท้อสวรรค์ เนื้อผลไม้ชิ้นหนึ่งร่วงเข้าปาก เคี้ยวเพียงสองสามครั้ง น้ำหวานเข้มข้นหอมละมุนก็พรั่งพรูออกมา เติมเต็มทั้งลิ้นและ(@NameIsNovel)ไรฟัน
ม่านตาเบิกกว้าง ความหอมหวานกระจายทั่วเพดานปาก รสสัมผัสนั้นราวกับแตะถึงขีดสุดของชีวิต ไม่เคยลิ้มลองสิ่งใดเทียบเท่าได้(@NameIsNovel)มาก่อน
น้ำหวานอุ่นรินลงลำคอ แผ่กระจายไปทั่วกาย ราวกับพลังบางอย่างกำลังหล่อเลี้ยงทุกหยาดโลหิตและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณ
ไม่รู้ตัวเลยว่า(@NameIsNovel)ผ้าคลุมพลันพลิ้วไหวโดยไร้ลม ร่างทั้งร่างถูกห่อด้วยแสงห้าสีอ่อนโยน ละอองปราณบนเส้นลมปราณทุกสายเริ่มส่องประกายระยิบระยับ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนเส้นลมปราณสามสิบสามเส้น แสงสีครามน้ำทะเลก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น
กระแสที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นค่อยๆ ก่อตัวล้อมรอบ รวบรวมพลังวิญญาณฟ้าดินจากทุกทิศทางมาหลอมรวมอยู่รอบกาย
หลังจากกลืนท้อสวรรค์ไปหนึ่งคำ เซินลั่วก็กัดอีกคำทันที เคี้ยวมันอย่างช้าๆ และ(@NameIsNovel)สัมผัสถึงพลังวิญญาณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)บริสุทธิ์อย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ในนั้น ซึมซาบเข้าสู่ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)
ในขณะเดียวกัน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คลื่นยักษ์โหมกระหน่ำขึ้นในตันเถียนของเขา(@NameIsNovel) ดูราวกับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เสียงคำรามของมังกรดังออกมาจากภายใน
คลื่นที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำโจมตีอย่างต่อเนื่อง มังกรน้ำสีครามที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นจากปราณเต๋าธาตุน้ำบริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้นภายในนั้น
ดุจมังกรวารีผุดจากทะเล ทันทีที่(@NameIsNovel)มังกรน้ำสีครามนี้ทะลักออกจากตันเถียน มันก็ได้(@NameIsNovel)พบกับพลังวิญญาณของท้อสวรรค์ที่(@NameIsNovel)พร่ามัว ราวกับลมทองคำพบน้ำค้างหยก และ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็หลอมรวมเข้าด้วยกันในทันที
มังกรน้ำซึ่งในตอนแรกเป็น(@NameIsNovel)เพียงตัวอ่อน ดูเหมือนจะถูกฉีดวิญญาณเข้าไปในทันทีที่(@NameIsNovel)มันดูดซับพลังวิญญาณของท้อสวรรค์
มันเงยหน้าขึ้นและ(@NameIsNovel)เปล่งเสียงคำรามของมังกร แสงแห่งวิญญาณคู่หนึ่งส่องประกายในดวงตาของมัน และ(@NameIsNovel)ดูราวกับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เกล็ดมังกรปรากฏขึ้นทั่วร่างกายของมัน
----------