หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 483
ตอนที่ 483 : ยันต์ระเบิด
ตอนที่ 483
เมื่อจิตวิญญาณเทวะของเซินลั่วเผยตัว แม้ยังไม่อาจฝ่าข้อห้ามของเจดีย์ทองคำได้(@NameIsNovel) แต่สัมผัสได้(@NameIsNovel)ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)มันเริ่มมี(@NameIsNovel) “รูป” ของตนเองขึ้นมา — ไม่ใช่เพียงเงาจิตอีกต่อไป
จิตเทวะนั้นล่องลอยอยู่ท่ามกลางฟ้าดิน อิสระไร้ขอบเขต ราวกับสามารถมองเห็นเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นไกลออกไปนับพันลี้ได้(@NameIsNovel)ในพริบตา
ดวงตาของเซินลั่วพลันเบิกกว้าง ราวกับมี(@NameIsNovel)แสงสีทองพวยพุ่งออกมา หดกลับและ(@NameIsNovel)ขยายออกอย่างคาดเดาไม่ได้(@NameIsNovel)
ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ไหลเวียน อยู่รอบตัว ราวกับไหลมาจากแดนไกลอย่างไม่ขาดสาย
เพียงแค่โบกมือหรือยกเท้า พลังวิญญาณฟ้าดินรอบตัวเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกดึงดูดเข้ามาดุจแม่น้ำ ไหลเวียน อยู่รอบกายไม่หยุดหย่อน
ในขณะนั้นเอง เสียงประหลาดก็ดังมาจากเบื้องบน
จากนั้น เสียง "ครืน" ดังสนั่นก็ดังก้อง และ(@NameIsNovel)ทัณฑ์สวรรค์ก็ตกลงมาอีกครั้ง
เหนือศีรษะของเขา(@NameIsNovel) ตาข่ายสายฟ้าถูกถักทอขึ้น และ(@NameIsNovel)ลูกบอลอัสนีขนาดเท่ากำปั้นก็ควบแน่น ตกลงมาดุจฝนห่าใหญ่ ระเบิดออกทีละลูกๆ แม้จะยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ตกถึงพื้น
ลูกบอลอัสนีที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกนั้นบรรจุเจตนาอัสนีและ(@NameIsNovel)สายฟ้าบริสุทธิ์ ฟาดฟันเข้าใส่เซินลั่วอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ลุกขึ้นยืน แต่ไม่ได้(@NameIsNovel)เอื้อมมือไปหยิบแส้หกเฉินที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างกาย กลับกัน หมุนตัวราวกับลูกข่าง สะสมพลังหมัด เขา(@NameIsNovel)พลันลุกขึ้นยืนและ(@NameIsNovel)ชกขึ้นไปเบื้องบน
ในชั่วขณะที่(@NameIsNovel)ชกหมัดนี้ ปราณเต๋าภายในก็พองโตราวกับแม่น้ำที่(@NameIsNovel)เชี่ยวกราก พุ่งทะลักออกมาผ่านเส้นลมปราณบนแขนของเขา(@NameIsNovel)
เมื่อหมัดหนึ่งมาถึง ร้อยหมัดก็ตามมา!
เงาหมัดสีน้ำเรียงเป็น(@NameIsNovel)แถวปรากฏขึ้น ปกคลุมด้วยชั้นของหมัดสีทองอ่อนๆ ราวกับพายุที่(@NameIsNovel)พัดขึ้นจากพื้นดิน โต้กลับสายฟ้าบนท้องฟ้า
ทั่วร่างของเซินลั่วไหลเวียนไปด้วยเจตนาแห่งหมัด ราวกับเชื่อมต่อกับฟ้าดิน ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ดึงดูดพลังวิญญาณฟ้าดินจำนวนมหาศาลพุ่งขึ้นไป ตามหลังเงาหมัดดุจคลื่นยักษ์
เงาหมัดและ(@NameIsNovel)ลูกบอลอัสนีปะทะกัน แสงที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกสาดส่องไปทั่วทั้งโถงทองคำ การไหลย้อนกลับของพลังวิญญาณฟ้าดินรวบรวมพลังหมัดและ(@NameIsNovel)สายฟ้าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ทั้งหมดเข้าสู่ค่ายกล
ค่ายกลรูปกากบาทที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือโถงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ชั้นของแสงสีทองกระเพื่อม และ(@NameIsNovel)รวมกับพลังวิญญาณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)หมุนวน ทำลายความผันผวนทั้งหมด และ(@NameIsNovel)สายฟ้าทั้งหมดก็หายไป
ทัณฑ์อัสนีครั้งนี้ถูกเซินลั่วผลักกลับไป
“เมื่อนำวิชาของทหารสวรรค์มาใช้ในระดับเซียนแท้ แล้ว พลังของมันช่างไม่ธรรมดาจริงๆ” เซินลั่วค่อนข้างประหลาดใจกับเรื่องนี้
เขา(@NameIsNovel)เรียนรู้หมัดสะเทือนนี้มาจากทหารสวรรค์ในชุดเกราะสีเงินที่(@NameIsNovel) เคยต่อสู้ด้วยมาก่อน และ(@NameIsNovel)พลังของมันก็เหนือความคาดหมายของเขา(@NameIsNovel)ไปไกลนัก
เซินลั่วสูดหายใจเข้าลึกๆ และ(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิอีกครั้ง เริ่มปรับลมหายใจ และ(@NameIsNovel)ทำให้ระดับพลังมั่นคง
ครู่ต่อมา ค่ายกลรูปกากบาทเหนือศีรษะ ก็เริ่มผันผวนอีกครั้ง เซินลั่วค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองขึ้นไป และ(@NameIsNovel)เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ราวกับว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้(@NameIsNovel)
จากนั้น เซินลั่วก็หยิบพู่กันเจ็ดดาราออกมาจากใต้ตัว ปาดฝ่ามือเบาๆ หยิบชุดเสื้อผ้าใหม่ออกมาชุดหนึ่ง และ(@NameIsNovel)สวมมัน
จากนั้น พู่กันเจ็ดดาราก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์ปึกหนึ่งกับกล่องหมึกยันต์ก็ปรากฏขึ้น
เซินลั่วหยิบกระดาษน้ำค้างเขียวออกมาหลายแผ่น พู่กันยันต์ร่ายรำบนกระดาษหลังจากจุ่มหมึกแล้ว
ชั่วขณะหนึ่ง ปราณเต๋าภายในตัวเขา(@NameIsNovel)ก็ไหลออกมาดุจน้ำพุมี(@NameIsNovel)ชีวิต ไหลลงมาตามปลายพู่กัน
และ(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)อักขระเวทถูกเขียนขึ้น กระดาษยันต์ทั้งแผ่นก็ส่องประกายแสงสีม่วง และ(@NameIsNovel) “ยันต์อัสนีสวรรค์” ก็ก่อตัวขึ้น
เซินลั่วไม่ลังเลและ(@NameIsNovel)เขียนลงบนกระดาษยันต์แผ่นที่(@NameIsNovel)สองทันที น่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)มันเป็น(@NameIsNovel)ไปอย่างราบรื่นมากและ(@NameIsNovel)ยันต์ก็ก่อตัวขึ้นในขีดเดียว
หลังจากสร้างยันต์อัสนีสวรรค์สำเร็จสามแผ่นติดต่อกัน ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันได้(@NameIsNovel)เริ่มเขียนยันต์แผ่นที่(@NameIsNovel)สี่
เสียงฟ้าร้องก็พลันดังขึ้นเหนือศีรษะ และ(@NameIsNovel)เสาแสงอัสนีและ(@NameIsNovel)สายฟ้าสีเขียวและ(@NameIsNovel)ม่วงที่(@NameIsNovel)พันกันก็ตกลงมาจากท้องฟ้า ฟาดฟันเข้าใส่เขา(@NameIsNovel)
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็สะบัดมือทันที และ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์แผ่นหนึ่งก็ลอยออกไปทันทีด้วยเสียง “ฟิ้ว” แสงระยิบระยับของลวดลายยันต์นั้นงดงาม ดึงดูดสายฟ้าให้ตกลงบนกระดาษยันต์
“เปรี๊ยะ”
แสงสายฟ้าวาบขึ้น และ(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์ก็เริ่มดูดซับอัสนีและ(@NameIsNovel)สายฟ้ารอบๆ อย่างจริงจัง
ทว่า(@NameIsNovel)ฉากที่(@NameIsNovel)ดีไม่ได้(@NameIsNovel)คงอยู่ได้(@NameIsNovel)นาน เพียงไม่กี่ชั่วขณะต่อมา ยันต์อัสนีสวรรค์ก็ระเบิดออกด้วยเสียงดังสนั่น แสงเปลวไฟวาบหนึ่งฉีกมันเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ
สายฟ้าสีเขียว อมม่วงยังคงพุ่งลงมาอย่างต่อเนื่อง มุ่งหน้าไปยังเซินลั่ว
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แสงสีครามน้ำทะเลส่องสว่า(@NameIsNovel)งไปทั่วร่าง ด้วยมือข้างหนึ่ง
เขา(@NameIsNovel)ยกแส้หกเฉินขึ้นและ(@NameIsNovel)แทงมันขึ้นไปบนท้องฟ้าสูงด้วยแรงมหาศาล แส้หมุนอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ลอยขึ้นไป
แสงสีดำจากมันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ดวงตะวันสีดำที่(@NameIsNovel)หมุนวน ขวางกั้นสายฟ้าสีเขียวอมม่วงที่(@NameIsNovel)ร่วงหล่นลงมา
“เปรี๊ยะ”
เสียงแตกของสายฟ้าดังขึ้นเรื่อยๆ แส้สายฟ้าสีเขียวและ(@NameIsNovel)ม่วงทีละเส้นๆ ก็ปะทุออกมาจากดวงตะวันหมุนวน เฆี่ยนตีออกไปทุกทิศทาง
สายตาของเซินลั่วคมกริบ และ(@NameIsNovel)ด้วยการสะบัดมืออีกข้างหนึ่ง กระดาษยันต์สีเขียวอีกแผ่นก็ลอยขึ้นไปในอากาศ มุ่งหน้าไปยังแส้สายฟ้าที่(@NameIsNovel)สาดกระเซ็น
กระดาษยันต์ลอยเข้าไปใกล้ และ(@NameIsNovel)แสงของลวดลายยันต์ก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งบนนั้น สำรวจไปยังแส้สายฟ้าอีกครั้ง
แส้สายฟ้าดุจงูวิญญาณ ทะลวงผ่านพื้นผิวของกระดาษยันต์ มันถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ ทันทีโดยพลังภายในและ(@NameIsNovel)เริ่มหลอมรวมเข้ากับกระดาษยันต์
ครั้งนี้ กระดาษยันต์สีเขียวทนต่อการระดมยิงของสายฟ้าได้(@NameIsNovel)นานประมาณสิบลมหายใจ แสงบนพื้นผิวของมันก็เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เซินลั่วเฝ้าดูสิ่งนี้ด้วยความยินดี
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)พลังของสายฟ้าที่(@NameIsNovel)กระดาษยันต์ดูดซับเข้าไปใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็รีบกวักมือเรียก พยายามเรียกกระดาษยันต์กลับมา
ทว่า(@NameIsNovel)กระดาษยันต์กลับแกว่งไปมาสองสามครั้งกลางอากาศ แล้วก็ถูกแส้สายฟ้าจับไว้แน่น
ไม่ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะดึงอย่างไร มันก็ไม่สามารถบินกลับมาได้(@NameIsNovel) ชั่วครู่ต่อมา มันก็ระเบิดเป็น(@NameIsNovel)ฝุ่นในแสงระยิบระยับ
เซินลั่วขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)กำลังจะลองใช้กระดาษยันต์แผ่นที่(@NameIsNovel)สาม เมื่อสายฟ้าสีเขียวและ(@NameIsNovel)ม่วงเหนือศีรษะของเขา(@NameIsNovel)พลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นอย่างกะทันหัน
ตามมาด้วยแรงกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นจากมัน บีบให้แส้หกเฉินลดต่ำลง
“ยังมี(@NameIsNovel)อีกรึ?”
เซินลั่วตกใจเล็กน้อย รีบเปลี่ยนวิธีการควบคุมจากมือเดียวเป็น(@NameIsNovel)สองมือ และ(@NameIsNovel)แสงสีครามก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งจากฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel) ด้วยการผลักขึ้นอย่างกะทันหัน ดวงตะวันสีดำบนแส้หกเฉินก็ระเบิดออกในทันที
ด้วยเสียง “ตูม” ดังสนั่น แสงสีดำผสมกับสายฟ้าสีเขียวอมม่วงก็ระเบิดออก
สายฟ้าที่(@NameIsNovel)พันกันสีเขียวอมม่วงนับไม่ถ้วนสั่นไหวเป็น(@NameIsNovel)ระยะๆ ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า กระจัดกระจายและ(@NameIsNovel)ลอยห่างออกไป
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วรู้สึกเสียดายเล็กน้อย โบกมือและ(@NameIsNovel)ส่งยันต์อัสนีสวรรค์แผ่นสุดท้ายขึ้นไปบนท้องฟ้า ดูดซับสายฟ้าที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจาย
เซินลั่วเงยหน้าขึ้น เรียกกระดาษยันต์สีเขียวแผ่นนั้นกลับมา ถือไว้ในฝ่ามือและ(@NameIsNovel)มองอย่างละเอียด
เมื่อตรวจสอบ ก็พบว่า(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์แผ่นนี้แตกต่างจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยเขียนมาก่อนโดยสิ้นเชิง
แม้ว่า(@NameIsNovel)กระดาษยันต์จะยังไม่ถูกกระตุ้นด้วยปราณเต๋า แต่ร่องรอยของพลังอัสนีและ(@NameIsNovel)สายฟ้าก็ซึมออกมาแล้ว น่าประหลาดใจที่(@NameIsNovel)ลวดลายสายฟ้าสีเขียวอมม่วงปรากฏขึ้นในอากาศรอบๆ ลวดลายยันต์
แม้จะไม่ใช้ยันต์นี้ ก็เพียงพอที่(@NameIsNovel)จะยับยั้งภูตผีหยินอัปมงคลส่วนใหญ่ได้(@NameIsNovel)เพียงแค่วางไว้ที่(@NameIsNovel)นั่น
ด้วยความยินดี เซินลั่วก็เก็บยันต์ในมือไป ด้วยความลังเลชั่วขณะ เขา(@NameIsNovel)เหวี่ยงพู่กันเจ็ดดารา และ(@NameIsNovel)แสงสีม่วงก็วาบขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า กระดาษยันต์เมฆาม่วงอันล้ำค่าหลายชิ้นก็ปรากฏขึ้น
----------