หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 507
ตอนที่ 507 : การไล่ล่าภูตผี
ตอนที่ 507
สีหน้าของเซินลั่วไม่เปลี่ยนแปลงขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้น เบื้องหน้ามี(@NameIsNovel) แสงสีแดงเข้มปรากฏขึ้น เปล่งเสียงหึ่งของกระบี่ที่(@NameIsNovel)ใสออกมาจากตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์
ซึ่งจากนั้นก็ระเบิดแสงกระบี่ออกมายาวหลายฉื่อ พุ่งออกไปราวกับม้าที่(@NameIsNovel)ควบเต็มเหยียด
เส้นทางของแสงกระบี่ทิ้งระลอกคลื่นแสงสีแดงไว้ ภูตผีที่(@NameIsNovel)กำลังเข้ามาถูกแสงกระแทก และ(@NameIsNovel)พวกมันก็กรีดร้องและ(@NameIsNovel)โหยหวนในทันที
ราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกมันกำลังถูกเผาโดยไฟที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำ พวกมันทั้งหมดพยายามจะหลบไปในทิศทางต่างๆ
ทว่า(@NameIsNovel)ตรอกนั้นแคบเกินไป ทำให้พวกมันไม่มี(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)หลบหลีกมากนัก
พวกมันเบียดกันเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มอย่างโกลาหล ร่างชนร่างจนถอยหนีไม่ทันเวลา
แสงกระบี่สีแดงเข้มแทงทะลุทุกสิ่ง พุ่งตรงเข้าไปในตรอก ทันทีที่(@NameIsNovel)มันเข้าไปในตรอก มันก็บิดตัวและ(@NameIsNovel)เลี้ยวไปมาทันที พุ่งไปมาเหมือนร้อยเข็ม
ภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจ มันก็สลายภูตผีทั้งหมดไป ทิ้งไว้เพียงร่องรอยโคลนเป็น(@NameIsNovel)ชุด
เซินลั่วเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)แสงจันทร์ก็กระจัดกระจายใต้ฝ่าเท้า เขา(@NameIsNovel)พุ้งผ่านตรอกไปในทันที มุ่งตรงไปยังภูตผีหัวกวาง
เมื่อเข้าใกล้ ก็ขว้างยันต์อัสนีสวรรค์จากมือของเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว เล็งไปที่(@NameIsNovel)หลังคอของมัน
ดวงตาของภูตผีหัวกวางสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีเลือด มือของมันประสานเป็น(@NameIsNovel)ตราธรรมะเบื้องหน้า
ทันใดนั้น แสงโลหิตก็ขยายออกรอบตัวมัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงทรงกลมที่(@NameIsNovel)ป้องกันมันไว้
ยันต์อัสนีสวรรค์กระแทกม่านแสงสีเลือด ทำให้เกิดเสียงระเบิด!
สายฟ้าสีเงินหนาเท่าแขนสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นในท้องฟ้ายามค่ำคืน และ(@NameIsNovel)แสงสายฟ้าสีขาวก็ปะทะกับม่านแสงสีเลือด
ทำให้เกิดประกายสายฟ้าระเบิด ประกายไฟบางๆ นับไม่ถ้วนพุ่งไปทุกทิศทางอย่างบ้าคลั่ง
ม่านแสงสีเลือดเพียงแค่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่แสดงอาการแตกหัก
สายตาของเซินลั่วจับจ้องอยู่กับที่(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ก็ประสานคาถาทันที
พร้อมกับเสียงหึ่ง แสงสีเหลืองเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ ระฆังยักษ์สีเหลืองปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ
พื้นผิวของมันสร้างรัศมี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)รูปธรรม ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ปราการระฆังเหลืองขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มเขา(@NameIsNovel)ไว้
ในขณะนี้ มี(@NameIsNovel)ดยาวสีเลือดของภูตผีหัวกวางก็ลงมาบนเกราะป้องกันของเกราะเซียนทองคำ ทำให้เกิดเสียง “แคร๊ง!” ดังสนั่น
ระฆังยักษ์สีเหลืองสั่นสะเทือนขณะที่(@NameIsNovel)แสงบนพื้นผิวหดตัวลงอย่างรวดเร็ว เพียงเพื่อจะสร้างเสียงระฆังที่(@NameIsNovel)ดังสนั่นหวั่นไหวในชั่วขณะต่อมา
พร้อมกับเสียงขนาดใหญ่นี้ ระลอกคลื่นที่(@NameIsNovel)สังเกตได้(@NameIsNovel)ของปราณเต๋าสีเหลืองก็สั่นสะเทือนจากปราการระฆังเหลือง แพร่กระจายเหมือนคลื่น ผลักภูตผีหัวกวาง
- รวมทั้งมี(@NameIsNovel)ด - ถอยหลังไป
ภูตผีตนอื่นที่(@NameIsNovel)รีบเข้ามาก็เสียหลักจากคลื่นพลังงานขนาดใหญ่นี้ กลิ้งและ(@NameIsNovel)ล้มระเนระนาดไปทั่ว
“ไป”
ด้วยความคิดจากเซินลั่ว เสียงหวีดแหลมก็ดังขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า แสงสีแดงเข้มที่(@NameIsNovel)แปลงร่างโดยตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็พุ่งออกไป ไล่ตามและ(@NameIsNovel)เล็งตรงไปยังกะโหลกศีรษะของภูตผีหัวกวาง
ภูตผีเพิ่งจะทรงตัวได้(@NameIsNovel)จากการถอยกลับ และ(@NameIsNovel)เมื่อมันเห็นแสงกระบี่ที่(@NameIsNovel)เข้ามา มันก็ยกมี(@NameIsNovel)ดยาวสีเลือดของมันขึ้นทันที ทำการตัดในแนวตั้งไปข้างหน้า
ด้วยเสียง “แคร๊ง” ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ตัดผ่านมี(@NameIsNovel)ดยาวสีเลือดโดยไม่มี(@NameIsNovel)การต้านทานใดๆ แรงผลักดันของมันไม่เปลี่ยนแปลงขณะที่(@NameIsNovel)มันตัดผ่านคอของภูตผี
หมอกเลือดสีดำพุ่งออกมา ย้อมผนังตรอกครึ่งหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)สีแดง กะโหลกศีรษะของภูตผีถูกโยนขึ้นไปในอากาศสูง แล้วก็ “ตุ้บ” ขณะที่(@NameIsNovel)มันตกลงไปด้านข้าง
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ถอนเกราะเซียนทองคำเหนือศีรษะของเขา(@NameIsNovel) เรียกคืนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์กลับมาไว้ในมือด้วยการโบกมือ
ด้วยการตบเบาๆ ที่(@NameIsNovel)ถุงเฉียนคุน เขา(@NameIsNovel)เตรียมที่(@NameIsNovel)จะรวบรวมปราณหยินอัปมงคลจากภูตผีหัวกวาง
ทว่า(@NameIsNovel)แสงวาบหนึ่งก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งถุงเฉียนคุน แต่ไม่มี(@NameIsNovel)ปราณหยินอัปมงคลแผ่ออกมาจากภูตผีหัวกวาง
คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มองใกล้ๆ ก็เห็นภูตผีไร้ศีรษะกำลังปีนกลับขึ้นมายืนอย่างงุ่มง่าม คลำไปรอบๆ บนพื้นจนกระทั่งมันพบหัวกวางที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยาว และ(@NameIsNovel)ยืนขึ้นอีกครั้ง
มันวางหัวที่(@NameIsNovel)ถูกตัดกลับลงบนคอของมัน และ(@NameIsNovel)เส้นใยสีแดงคล้ายหนอนก็ยื่นออกมาจากคอที่(@NameIsNovel)ถูกตัดทันที เย็บหัวกวางกลับเข้าที่(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยความรีบร้อน หัวก็ถูกเย็บกลับด้าน หันหน้าไปทางหลังของมัน
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วขยับร่างหมายจะเคลื่อนไปข้างหน้า เหล่าภูตผีน้ำรอบบริเวณก็พากันคำรามกรูเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
แต่ตรงกันข้าม — ภูตผีหัวกวาง กลับหันหลังวิ่งหนีไปตามริมฝั่งแม่น้ำ ราวกับรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ตนไม่ใช่คู่มือ
“คิดจะหนีรึ?” เสียงหัวเราะเย้ยหยันหลุดจากริมฝีปาก เซินลั่วพลิกข้อมือ หมายจะเรียก ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ออกมาอีกครั้ง
ทว่า(@NameIsNovel)เพียงครู่เดียว ดวงตาเขา(@NameIsNovel)แคบลง — เปลี่ยนใจ ถอนมือกลับ แล้วตบถุงเฉียนคุนที่(@NameIsNovel)เอวเบาๆ
ควันดำเส้นหนึ่งลอยพวยพุ่งออกมา ก่อนควบรวมเป็น(@NameIsNovel)ร่างสูงใหญ่ของ แม่ทัพผี ที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นตรงหน้
“ข้าฝากภูตผีพวกนี้ไว้กับเจ้า ฆ่าพวกมันและ(@NameIsNovel)ดูดซับปราณหยินอัปมงคลของพวกมัน แล้วกลับไปที่(@NameIsNovel)ตรอกของเรา
หากเจ้าพบภูตผีตนอื่นอีก ก็จัดการกับพวกมันด้วย แต่อย่าหักโหมเกินไป หากเจ้าพบผู้บำเพ็ญมนุษย์ ให้หลีกเลี่ยง รอข้ากลับไปที่(@NameIsNovel)ลานเล็กๆ” เซินลั่วสั่ง
“เข้าใจแล้ว” แม่ทัพผีตอบพร้อมกับคารวะทันที
โดยไม่พูดอะไรอีก เซินลั่วก็กระโดดขึ้นไปในอากาศทันที ทะยานขึ้นเหนือหัวของเหล่าภูตผีน้ำและ(@NameIsNovel)ไล่ตามภูตผีหัวกวางไป
เมื่อเห็นเซินลั่วจากไป แม่ทัพผี พลันถอนหายใจอย่างโล่งอก แววตาเยียบเย็นฉายแสงสีหม่นขณะจ้องเหล่าภูตผีเบื้องหน้า แววตานั้นคล้ายสัตว์ร้ายที่(@NameIsNovel)มองเห็นเหยื่อ
— เปี่ยมด้วยความหิวกระหาย เขา(@NameIsNovel)กลืนน้ำลายเบาๆ ก่อนก้าวย่างไปข้างหน้า
ขณะเดียวกัน เซินลั่วไล่ตาม ภูตผีหัวกวาง ที่(@NameIsNovel)เร่งหนีไปอย่างบ้าคลั่ง เสียงลมหายใจของมันขาดห้วงปะปนกับกลิ่นปราณหยินขุ่นมัวในอากาศ
แต่แทนที่(@NameIsNovel)จะลงมือสังหารในทันที เขา(@NameIsNovel)กลับเร่งความเร็วเพียงพอให้รักษาระยะห่าง พินิจติดตามจากระยะไกล
— ต้องการดูว่า(@NameIsNovel)ภูตผีไร้ลักษณ์ตนนั้น จะหนีไปสู่ที่(@NameIsNovel)ใด... และ(@NameIsNovel)ซ่อนสิ่งใดไว้เบื้องหลัง
ภูตผีวิ่งไปได้(@NameIsNovel)ครู่หนึ่งก่อนจะจับหัวของมันอย่างกะทันหันและ(@NameIsNovel)บิดมันกลับเข้าที่(@NameIsNovel)ด้วยเสียง “แครก” จากนั้นมันก็เริ่มเร่งความเร็วและ(@NameIsNovel)วิ่งไปในทิศทางที่(@NameIsNovel)แน่นอน
เซินลั่วก็ยิ่งมั่นใจในความสงสัยของเขา(@NameIsNovel)มากขึ้น เจ้านั่นกำลังหนีไปยังรังของมันจริงๆ
เขา(@NameIsNovel)เห็นมันกระโดดข้ามกำแพงและ(@NameIsNovel)หลังคา ข้ามถนนสองสายโดยตรงหลังจากออกจากตรอกฉางเล่อ และ(@NameIsNovel)เข้าสู่เขตหย่งซิงฟาง
หย่งซิงฟางเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อยู่ของพ่อค้าและ(@NameIsNovel)นักเดินทางจากทั่วทุกสารทิศที่(@NameIsNovel)มาเยือนฉางอัน
ในย่านนั้นมี(@NameIsNovel)ผู้คนหลากหลาย ทั้งชาวต่างถิ่นและ(@NameIsNovel)พ่อค้าเดินทางเข้าออกไม่ขาดสาย เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ชีวิตและ(@NameIsNovel)ความวุ่นวายผสมปนอยู่ตลอดเวลา
เมื่อเซินลั่วติดตาม ภูตผีหัวกวาง เข้ามายัง หย่งซิงฟาง ก็พบว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่ตกอยู่ในความโกลาหลเช่นเดียวกัน เปลวไฟลุกวูบวาบสะท้อนตามกำแพงบ้านทุกด้าน
เสียงหวีดร้องและ(@NameIsNovel)เสียงตะโกนดังระงมสลับกับเสียงไม้ลั่นเพราะความร้อน
ไม่ไกลจากคฤหาสน์ใหญ่หลังหนึ่ง — ภูตผีหลายตนกำลังรุมโจมตีกลุ่มคนต่างถิ่นที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คิ้วสูง ดวงตาลึกโบ๋เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เซินลั่วชะงัก ฝีเท้าหยุดกลางอากาศ ความลังเลแล่นผ่านในใจทันที
หากรีบไปช่วย พวกภูตเหล่านั้นอาจรอดพ้นไม่มากนัก แต่โอกาสที่(@NameIsNovel)จะตามทัน ภูตผีหัวกวาง ก็แทบเป็น(@NameIsNovel)ศูนย์
ทว่า(@NameIsNovel) หากเมินเฉย... ความรู้สึกผิดย่อมตามหลอกหลอนแน่นอน
ขณะความคิดตีกันอยู่ในหัว เสียงโลหะกระทบกันดัง เคร้ง! ตามด้วยจังหวะก้าวเท้าหนักแน่นสม่ำเสมอจากนอกกำแพง
กองทหารรักษาการณ์เมืองขนาดใหญ่ นำโดยพระในชุดคลุมสีดำสองรูป รีบเข้ามาในตรอกและ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปยังบ้านหลังนั้น
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ทางการจะลงมือแล้ว” เซินลั่วรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)รีบไล่ตามต่อทันที
เมื่อถึงเวลานั้น ภูตผีหัวกวางก็เกือบจะออกจากหย่งซิงฟางและ(@NameIsNovel)มาถึงขอบ ใกล้กับชายฝั่งทะเลสาบชิงฮวา แค่ข้ามทะเลสาบไปก็คือเขตเซวียนฮวาฟาง
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วตามทันและ(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปประมาณร้อยฉื่อ เขา(@NameIsNovel)เห็นภูตผีหัวกวางกระโดดลงไปในทะเลสาบและ(@NameIsNovel)หายไป
สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ก็รีบตามไป ประสานวิชาขับธาราด้วยมือ และ(@NameIsNovel)ดำลงไปในน้ำในทะเลสาบ
----------