หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 509
ตอนที่ 509 : สังหารเพื่อปิดปาก
ตอนที่ 509
นักพรตเฒ่าชิงเปียนกำลังยืนอยู่บนใบบัวสีเขียวขนาดใหญ่ มองลงมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่วด้วยรอยยิ้มเยาะ
“หึ ลูกไม้ตื้นๆ เช่นนี้”
หลังจากพูดจบ ก็สะบัดแขนเสื้ออย่างแรง พายุหมุนสีเขียวสองลูกก็ทะลักออกมาจากเสื้อคลุมของเขา(@NameIsNovel)ในทันที ปะทะกับใบมี(@NameIsNovel)ดวารีวังวนทั้งสองลูก
ด้วยเสียง “ปัง ปัง” ดังสนั่น แสงสีเขียวก็ระเบิดออกกลางอากาศ ใบมี(@NameIsNovel)ดวารีทั้งสองลูกก็แตกออกพร้อมกัน
เมื่อเห็นเช่นนี้ คิ้วของเซินลั่วก็ขมวดเข้าหากัน ตระหนักถึงช่องว่า(@NameIsNovel)งระหว่า(@NameIsNovel)งตนเองกับนักพรตเฒ่า ความคิดที่(@NameIsNovel)จะถอยกลับก็เกิดขึ้นในใจของเขา(@NameIsNovel)
ดวงตาของ นักพรตเฒ่าชิงเปียน หรี่ลงวูบเดียว ก่อนโบกมือออกอย่างฉับพลัน แสงทองพุ่งพรวดจากแขนเสื้อที่(@NameIsNovel)สะบัดออกกว้าง กลายเป็น(@NameIsNovel)เชือกสีทองวาววับพาดกลางอากาศ พุ่งเข้าโอบรัดร่างเซินลั่วไว้แน่น
แสงจันทร์ใต้ฝ่าเท้าของเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ร่างเคลื่อนถอยกลับอย่างรวดเร็ว ราวกับหลุดออกจากการควบคุมในเสี้ยวลมหายเดียว
ในขณะเดียวกัน ลมแรงจากการสะบัดแขนเสื้อพัดกระหน่ำ — กระบี่ยาวรูปงูดีดตัวพุ่งทะยานออกจากปลายแขนเสื้อ มุ่งตรงไปยังนักพรตเฒ่า
แสงสีครามบนตัวกระบี่พลันทะลักออกมา ราวกับงูหลามสีครามที่(@NameIsNovel)ท่องไปบนท้องฟ้า มันเข้าใกล้นักพรตเฒ่าในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วขณะ
“นี่คือทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เจ้าทำได้(@NameIsNovel)รึ กล้ามาที่(@NameIsNovel)นี่คนเดียวเพื่อพบกับความตายงั้นรึ?” นักพรตเฒ่าเห็นกระบี่บินที่(@NameIsNovel)เข้ามาใกล้ แววเยาะเย้ยในดวงตา และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ตบไปข้างหน้าอย่างรุนแรง
รอยฝ่ามือแสงสีเขียวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ต้านทานกระบี่บินของเซินลั่วโดยตรง
เซินลั่วขณะที่(@NameIsNovel)หลบเชือกสีทอง ก็ยังคงกระตุ้นกระบี่ยาวให้รุดหน้าต่อไป
ทว่า(@NameIsNovel)ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชั้นของปราการแสงสีเขียวแข็งตัวอยู่ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าหน้าปลายกระบี่ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะกวนปราณเต๋าอย่างไร เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถรุดหน้าต่อไปได้(@NameIsNovel)อีก
ทันใดนั้น มุมปากของเขา(@NameIsNovel)ก็กระตุกขึ้น ด้วยการโบกมือที่(@NameIsNovel)กำลังประสานอาคม
เสียง “คลิก” ก็ดังขึ้นอย่างกะทันหันจากกระบี่ยาวที่(@NameIsNovel)เปี่ยมไปด้วยแสงสีคราม
แสงสีครามเรียวบางสองสายก็แยกออกจากกระบี่ยาวในทันที อ้อมรอยฝ่ามือแสงสีเขียวไปทางซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวา ราวกับงูสีครามสองตัว
พุ่งออกมาอย่างกะทันหันด้วยความเร็วปานสายฟ้า พุ่งไปยังศีรษะของนักพรตเฒ่า
“กระบี่แม่ลูก!”
คิ้วของนักพรตเฒ่ากระตุกขึ้น แต่ไม่มี(@NameIsNovel)ความประหลาดใจในดวงตากลับกัน
เขา(@NameIsNovel)ก็คำรามขึ้นอย่างกะทันหัน เสื้อผ้าทั่วร่างกายพองขึ้นในทันที แรงผลักดันที่(@NameIsNovel)รุนแรงก็ระเบิดออกมาจากตัวเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศูนย์กลาง
กระบี่สีครามเล็กๆ สองเล่มกระแทกเข้ากับกำแพงปราณที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นและ(@NameIsNovel)ไม่เพียงแต่ไม่สามารถแทงทะลุได้(@NameIsNovel) แต่ยังถูกกระแทกกลับมา
นักพรตเฒ่าพอใจกับสิ่งที่(@NameIsNovel)เห็น แสงสีครามในมือพลันทะลักออกมาอีกครั้ง วางแผนที่(@NameIsNovel)จะจัดการกับเซินลั่วผู้ซึ่งบุกรุกเข้ามาอย่างบุ่มบ่ามให้สิ้นซากในคราวเดียว
แต่แล้ว ใบหน้าเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเปลี่ยนสี สายตาก้มลงอย่างตกตะลึง —
แสงกระบี่สีแดงเข้ม ปรากฏขึ้นโดยไม่รู้ตัว! มันแหวกทะลวงขึ้นจากพื้นอย่างเงียบงัน เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นทุกขณะ ก่อนพุ่งขึ้นด้วยแรงอันรุนแรงราวกับพญามังกรผงาด!
นักพรตเฒ่าจึงตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)การโจมตีสองครั้งก่อนหน้า ของกระบี่แม่ลูกนั้นเป็น(@NameIsNovel)เพียงการหลอกล่อ กระบี่บินสีแดงเข้มที่(@NameIsNovel)พุ่งขึ้นมาจากด้านล่างนี้คือท่าไม้ตายที่(@NameIsNovel)แท้จริง
เมื่อตระหนักถึงสิ่งนี้ ก็สายไปแล้ว แสงสีแดงเข้มของกระบี่บินนั้นได้(@NameIsNovel)ทะลุผ่านใบบัวสีเขียวใต้ฝ่าเท้าของเขา(@NameIsNovel)แล้ว
ชั่วขณะต่อมา ปลายกระบี่ชิ้นหนึ่งก็แทงทะลุใบบัว แทงตรงไปยังท้องน้อยของเขา(@NameIsNovel)
ความโกรธวาบขึ้นในดวงตาของนักพรตเฒ่า จึงประสานเคล็ดวิชาแปลกๆ ด้วยมืออีกข้างหนึ่ง แสงสีเขียวพวยพุ่งรอบฝ่ามือ
และ(@NameIsNovel)ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)โล่แสงทรงกลมในทันที ทุบลงมาที่(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)กำลังมาถึง
เมื่อปลายกระบี่อยู่ใกล้ แสงสีเขียวก็ระเบิดออกอย่างกะทันหัน และ(@NameIsNovel)เสียงครืนกึกก้องก็ดังขึ้น!
ยันต์อัสนีสวรรค์ที่(@NameIsNovel)พันอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็แตกสลายในทันที สายฟ้าสีขาวราวหิมะหนาเท่าแขนก็พุ่งออกมาอย่างกะทันหัน
และ(@NameIsNovel)ในขณะที่(@NameIsNovel)มันกระทบโล่แสง มันก็ระเบิดเป็น(@NameIsNovel)เส้นใยสายฟ้านับไม่ถ้วน
นักพรตเฒ่ารู้สึกเพียงอาการชาที่(@NameIsNovel)แขน และ(@NameIsNovel)แสงของโล่ทรงกลมในฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)ก็จางลงอย่างรวดเร็ว
มี(@NameIsNovel)เสียง “แครก” เบาๆ
โล่ทรงกลมสีเขียวแตกสลายในทันทีและ(@NameIsNovel)แสงกระบี่สีแดงเข้มก็แทงทะลุผ่านมันไป ดูราวกับว่า(@NameIsNovel)มันกำลังจะแทงทะลุท้องน้อยของนักพรตเฒ่า
ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนี้ เสื้อคลุมนักพรตสีเทาขาวบนร่างของนักพรตเฒ่าก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)แผนภาพไท่จีหยินหยางก็ปรากฏขึ้นจากภายใน ขวางอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)ราวกับม่านน้ำ
ปลายของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์แทงเข้าไปในแผนภาพหยินหยาง เพียงแค่ทำให้มันยุบเข้าไป แต่ไม่สามารถแทงทะลุได้(@NameIsNovel)ในคราวเดียว และ(@NameIsNovel)อยู่ในภาวะชะงักงัน
“เจ้าเฒ่านี่มี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาช่วยชีวิตมากมายจริงๆ” เซินลั่วพึมพำใต้ลมหายใจ เส้นลมปราณสี่เส้นในร่างกายสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นพร้อมกัน กวนเข้ากับปราณเต๋าในตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)พวยพุ่งออกมา
กระบี่แม่และ(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหน้าส่งเสียงร้องของกระบี่ที่(@NameIsNovel)แหลมคม และ(@NameIsNovel)พวกมันก็แทงนักพรตเฒ่าอย่างก้าวร้าวด้วยเสียง “แคร๊ง แคร๊ง”
ในขณะเดียวกัน มี(@NameIsNovel)เสียง “ฟิ้ว” แหลมคมสองครั้งดังขึ้น กระบี่ลูกสองเล่มที่(@NameIsNovel)ถูกกระแทกกลับมาก่อนหน้านี้ก็บินกลับมาอีกครั้ง แทงไปยังขมับของนักพรตเฒ่าจากทั้งซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวา
กระบี่บินอยู่ห่างจากกะโหลกศีรษะของนักพรตเฒ่าเพียงหนึ่งนิ้ว แต่แรงผลักดันของพวกมันก็หยุดลงในทันที และ(@NameIsNovel)พวกมันก็ถอยกลับด้วยความเร็วสูง
ไม่เพียงแค่นั้น แต่ทั้งตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)กระบี่แม่ก็ถอนการรุกรานของพวกมันพร้อมกันและ(@NameIsNovel)บินกลับไปที่(@NameIsNovel)ข้างๆ เซินลั่ว
สายตาของเขา(@NameIsNovel)กวาดไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง และ(@NameIsNovel)แสงสีทองก็วาบขึ้นเหนือศีรษะ และ(@NameIsNovel)เกราะเซียนทองคำก็ปรากฏขึ้นตามนั้น
แม้จะกำลังต่อสู้ตัวต่อตัวกับนักพรตเฒ่า แต่เซินลั่วก็คอยจับตาดูทุกคนที่(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น
เมื่อครู่นี้ เขา(@NameIsNovel)สังเกตเห็นอย่างกะทันหันว่า(@NameIsNovel)ชายหญิงคู่หนึ่งข้างค่ายกลบนจัตุรัสริมฝั่งพลันไม่มี(@NameIsNovel)ตัวตนและ(@NameIsNovel)หายไป
เมื่อนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงตื่นขึ้นและ(@NameIsNovel)ตระหนักว่า(@NameIsNovel)คนสองคนก่อนหน้านี้เป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพลวงตา
“เจ้าหนูนี่ระวังตัวดีไม่น้อย...” ในตอนนี้ เสียงของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นห่างจากข้างๆ เขา(@NameIsNovel)ไปไม่กี่สิบฉื่อ มันคือชายร่างเตี้ยและ(@NameIsNovel)อ้วนในชุดคลุมผ้าไหม ยังคงมี(@NameIsNovel)รอยยิ้มใจดีบนใบหน้า
“ผู้อาวุโสชางมู่ ท่านไม่ได้(@NameIsNovel)โอ้อวดว่า(@NameIsNovel)จะจัดการได้(@NameIsNovel)ด้วยตัวเองรึ? ทำไมเด็กคนนี้ยังไม่ตายอีก?” อีกด้านหนึ่ง ร่างของหญิงสาวร่างเพรียวก็ปรากฏขึ้นและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างเยาะเย้ย
“สหายชางมู่ เราได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบแล้ว เด็กคนนี้มาที่(@NameIsNovel)นี่คนเดียวจริงๆ ไม่มี(@NameIsNovel)พระองค์อื่นอยู่รอบๆ” สายตาของชายร่างเตี้ยและ(@NameIsNovel)อ้วนตกลงบนผู้อาวุโสชางมู่ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พูด
“เอาล่ะ สหายเฉียนถง ลงมือพร้อมกันและ(@NameIsNovel)จัดการให้เสร็จเร็วๆ เถอะ” ผู้อาวุโสชางมู่พยักหน้าตกลง
“ไม่ต้องรีบร้อนไปไหน—ในเมื่อสหายนู่ชวนอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ ข้าก็มั่นใจว่า(@NameIsNovel)เด็กนี่หนีไม่พ้นหรอก”
ชายที่(@NameIsNovel)ชื่อ เฉียนถง แค่นหัวเราะเสียงแหลม “ฮี่ฮี่... ข้าเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่า(@NameIsNovel)จะเล่นกับเจ้าหน่อยได้(@NameIsNovel)ไหม”
พูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก้าวพรวดไปข้างหน้า มือสะบัดออกเบาๆ แสงทองพุ่งพรวดจากแขนเสื้อกลายเป็น(@NameIsNovel)ประกายราวฟ้าผ่า
ภายในแสงนั้น — แท่งทองคำ ทอประกายระยับ ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ก่อนขยายตัวตามแรงลมเพียงไม่กี่ลมหายใจ
มันโตขึ้นเท่าบ้านทั้งหลัง พุ่งลงมาจากฟ้าอย่างรุนแรงจนอากาศสั่นสะเทือน
เซินลั่วหรี่ตา ใจคำนวณอย่างฉับไว แสงจันทร์วาบขึ้นใต้ฝ่าเท้า — เตรียมใช้ วิชาเยื้องย่างจันทรา เพื่อหลีกหนี
ทว่า(@NameIsNovel)... แสงทองพลันระเบิดล้อมรอบแท่งทองคำ ก่อเป็น(@NameIsNovel)พลังอัดแน่นแปลกประหลาด มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้(@NameIsNovel) ราวแรงดูดมหาศาลที่(@NameIsNovel)ดักร่างไว้แน่นหนา
ไม่ว่า(@NameIsNovel)พยายามจะเคลื่อนไปทางใด ร่างกลับถูกตรึงราวกับติดอยู่ในโคลนทองคำ
เฉียนถงหัวเราะเบาๆ เสียงคล้ายโลหะเสียดสี “ฮี่ฮี่... เสน่ห์ของเงินทอง ไม่ใช่ใครจะต้านได้(@NameIsNovel) บางครั้ง—ต่อให้คิดหนี ก็หนีไม่ได้(@NameIsNovel)หรอก”
เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นลูบคาง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเย็นเยียบ
----------