ตอนที่ 515 : ภารกิจแรก

“วันนี้ข้าตั้งใจจะบำเพ็ญเพียร โดยอาศัยปราณหยินอัปมงคลที่(@NameIsNovel)เก็บไว้ในถุงเฉียนคุน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ดูจากสภาพเจ้าแล้ว ในถุงคงเหลือปราณหยินอัปมงคลไม่มากนักใช่หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสภาพของแม่ทัพผี

“ข้าได้(@NameIsNovel)ดูดซับปราณหยินอัปมงคลจนหมดแล้ว แต่พลังที่(@NameIsNovel)คงอยู่ภายในร่างนี้กลับบริสุทธิ์กว่า(@NameIsNovel)เดิม ท่านสามารถใช้ได้(@NameIsNovel)โดยไม่ติดขัด” แม่ทัพผีรีบประสานหมัดคำนับและ(@NameIsNovel)ตอบกลับ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ดีมาก ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าย่อมไม่ขาดภารกิจสังหารภูตผี ดังนั้นเจ้าไม่ต้องกังวลว่า(@NameIsNovel)จะหาของมาเสริมพลังไม่ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วกล่าว

“ขอรับ” แม่ทัพผีตอบรับทันทีแล้วนั่งขัดสมาธิเบื้องหน้าเซินลั่วอย่างรู้ความ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ดวงตาของเซินลั่วหรี่ลงเล็กน้อย นิ้วประสานเข้าด้วยกันแล้วเริ่มวาดลวดลายบนแขนของตน ไม่นาน ก็วาดลวดลายค่ายกลอักขระเวทสีแดงเลือดที่(@NameIsNovel)หนาแน่นเสร็จสิ้น

นิ้วชี้ไปยังแม่ทัพผี ปราณหยินอัปมงคลบริสุทธิ์สายหนึ่งเริ่มเคลื่อนไปยังลวดลายยันต์บนแขน

ยันต์บนแขนสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น และ(@NameIsNovel)ความเจ็บแล่นพล่านราวมดกัดหนอนแทะทั่วทั้งแขน ก็กลับมาอีกครั้ง เซินลั่วรีบรวบรวมสติและ(@NameIsNovel)เริ่มใช้วิชาเคล็ดเปิดเส้นลมปราณหยินมืดอย่างระมัดระวัง

วันคืนล่วงเลย จนถึงย่ำรุ่งวันที่(@NameIsNovel)สาม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เสียงคำรามอันอัดแน่นพลันดังออกมาจากเรือนหลังเล็ก และ(@NameIsNovel)หน้าต่างบนชั้นสองที่(@NameIsNovel)ปิดอยู่ตลอดเวลาก็พลันถูกผลักเปิดออก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ดวงตาเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต ความผันผวนของลมปราณที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่บนร่างกายยังคงพลุ่งพล่าน

มี(@NameIsNovel)แสงสีครามจางๆ สั่นไหวบนเส้นลมปราณหยางหมิงมือบนแขน บ่งชี้ว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)ถูกเชื่อมต่อแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เพื่อที่(@NameIsNovel)จะเปิดเส้นลมปราณนี้ เซินลั่วต้องประสบกับความเจ็บปวดมากกว่า(@NameIsNovel)ครั้งก่อนๆ แม้กระทั่งเมื่อเทียบกับตอนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ฝันถึงการเปิดเส้นลมปราณ

ในช่วงเวลานั้น เส้นลมปราณหยางหมิงมือขาดถึงสามครั้ง ในขณะที่(@NameIsNovel)จุดฝังเข็มชวีฉือและ(@NameIsNovel)จุดฝังเข็มเหอกู่ก็ระเบิดออกอย่างละหนึ่งครั้ง

[Source: NameIsNovel] การขาดของเส้นลมปราณทั้งสามครั้งยังพอทนได้(@NameIsNovel) เนื่องจากสามารถซ่อมแซมได้(@NameIsNovel)โดยใช้เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์

ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อจุดฝังเข็มชวีฉือระเบิด มันเกือบจะทำลายแขนไปครึ่งหนึ่งและ(@NameIsNovel)สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่อเส้นลมปราณหน้าอก ท้อง และ(@NameIsNovel)หัวใจ

หากไม่ได้(@NameIsNovel)กินโอสถน้ำนมวิญญาณทันเวลา แม้จะรอดชีวิตมาได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด เส้นทางแห่งการบำเพ็ญก็อาจจะสิ้นสุดลง

ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะต้องเผชิญกับความยากลำบากเพียงใด ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็สร้างเส้นลมปราณได้(@NameIsNovel)สำเร็จ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)ยืนอยู่ริมหน้าต่าง สูดลมหายใจลึก มองทิวทัศน์เบื้องนอกที่(@NameIsNovel)อบอวลด้วยแสงอรุณ จิตใจค่อยๆ สงบลง

แล้วกลับไปนั่งบนพื้นก่อนจะหลับตาลงทำสมาธิ พยายามจะบำเพ็ญเคล็ดวิชาหวงถิงอีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พยายาม ดวงตาก็พลันเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

อุปสรรคที่(@NameIsNovel)เคยติดคัดหายไปมาก การโคจรลมปราณลื่นไหลกว่า(@NameIsNovel)ก่อนอย่างชัดเจน

“ที่(@NameIsNovel)แท้จำนวนเส้นลมปราณก็ส่งผลต่อคุณภาพของการบำเพ็ญจริงๆ หากเปิดเส้นลมปราณหลักทั้งสิบสองได้(@NameIsNovel)ครบ ความเร็วในการบำเพ็ญคงเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงกระมัง?” เซินลั่วครุ่นคิดกับตนเอง

ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังคิดที่(@NameIsNovel)จะบำเพ็ญเพียรต่อ แสงสีเขียวก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นรอบเอว เขา(@NameIsNovel)รีบก้มลงมองและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ศิลาผลึกสีเขียวเข้มบนป้ายของทางการกำลังสั่นไหว

คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)จึงต้องหยุดการบำเพ็ญชั่วคราวแล้วลุกขึ้นมุ่งหน้าไปยังหอเก็บศาสตรา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันทีที่(@NameIsNovel)เข้าไปในหอ เซินลั่วก็สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)ต่างจากความเงียบเมื่อวาน วันนี้หอกลับคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) นอกจากเหอเหวินเจิ้งและ(@NameIsNovel)เสมี(@NameIsNovel)ยนกระทรวงกลาโหมอีกสองคนแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญอีกสิบคนยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น

คนทั้งสิบนี้แบ่งออกเป็น(@NameIsNovel)สองกลุ่มอย่างชัดเจน แต่ละกลุ่มนำโดยชายร่างกำยำและ(@NameIsNovel)ชายชราหลังค่อม

[Source: NameIsNovel] ชายร่างกำยำมี(@NameIsNovel)ลักษณะค่อนข้างบึกบึน และ(@NameIsNovel)คนไม่กี่คนที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหลังก็แข็งแรงเช่นกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เครื่องแบบของพวกเขา(@NameIsNovel)ค่อนข้างเป็น(@NameIsNovel)แบบเดียวกัน ทั้งหมดสวมชุดสั้นสีคราม และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คำว่า(@NameIsNovel) “หมัดภูผา” ปักอยู่ที่(@NameIsNovel)หน้าอก

ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งนั้นนำโดยชายชราหลังค่อมผู้มี(@NameIsNovel)ดวงตาขุ่นมัว ผิวกร้าน ทว่า(@NameIsNovel)มือกลับเรียบลื่นราวหนุ่มวัยยี่สิบต้น

ศิษย์ที่(@NameIsNovel)ติดตามอีกสี่คนล้วนยังเยาว์ วัยราวสิบกว่า(@NameIsNovel)ปีเท่านั้น พวกเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดวงตาที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งไสว ค่อนข้างหล่อเหลา เสื้อผ้าหลากหลาย แต่ทุกคนสวมถุงมือลายงูสีม่วงคู่หนึ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ท่านเซิน ท่านมาแล้ว” เมื่อเห็นเช่นนี้ เหอเหวินเจิ้งก็ลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)คารวะทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] คนอื่นๆ ก็ทำเช่นเดียวกันเมื่อเห็นเช่นนั้น

[Source: NameIsNovel] “ท่านเหอ และ(@NameIsNovel)สหายทุกท่าน” เซินลั่วคารวะตอบ

“ท่านเซิน สหายทั้งสิบคนนี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)สมาชิกในกลุ่มของเรา” เหอเหวินเจิ้งแนะนำ

“ผู้อาวุโสเซิน ข้าคือผู้อาวุโสโจวเหมิงจากสำนักหมัดภูผา เหล่านี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของข้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พวกเรามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อร่วมกัน ในนามของสำนักเพื่อสร้างคุณูปการให้กับฉางอัน” ชายร่างใหญ่กำยำกล่าวขณะคารวะ [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วก็คารวะตอบเช่นกัน

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นท่าทีของชายชราหลังค่อมและ(@NameIsNovel)ลูกศิษย์ของเขา(@NameIsNovel) เซินลั่วก็ดูประหลาดใจเล็กน้อย พินิจพิเคราะห์ชายชราอยู่ครู่หนึ่ง แต่ลืมที่(@NameIsNovel)จะตอบรับคำคารวะ

“ข้าขออภัยที่(@NameIsNovel)เสียมารยาทไป” เขา(@NameIsNovel)รีบกล่าวเมื่อกลับมามี(@NameIsNovel)สติ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรเลย รูปลักษณ์ปัจจุบันของข้าคงจะทำให้ใครก็ตามที่(@NameIsNovel)เห็นมันประหลาดใจ” จ้าวถิงเซิงที่(@NameIsNovel)ดูชราสิ้นดี เพียงโบกมือ

ในตอนนี้ เซินลั่วก็นึกขึ้นมาได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)จะมาถึงฉางอัน เซี่ยอวี่ซินเคยกล่าวถึงสำนักซวยหรง

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วถูกบอกให้หลีกเลี่ยงผู้บำเพ็ญ ของสำนักนี้หากพบเจอ เพราะพวกเขา(@NameIsNovel)เก่งในการใช้ยาพิษและ(@NameIsNovel)มักจะสามารถสังหารคนได้(@NameIsNovel)อย่างเงียบเชียบ

“สหายจ้าว หรือว่า(@NameIsNovel)ท่านได้(@NameIsNovel)ฝึกฝนเคล็ดวิชาลับของสำนัก ‘เคล็ดวิชาผุกระดูกสลายใจ’ รึ?” เซินลั่วถามอย่างสงสัย

“ถูกต้องแล้ว ข้ากำลังอยู่ใน 'ช่วงเสื่อมถอย' ซึ่งทำให้ผู้อาวุโสสับสน” จ้าวถิงเซิงพยักหน้าและ(@NameIsNovel)หัวเราะเบาๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็สับสนเล็กน้อย คำพูดและ(@NameIsNovel)การกระทำของจ้าวถิงเซิงที่(@NameIsNovel)อยู่ตรงหน้า ไม่ตรงกับที่(@NameIsNovel)เซี่ยอวี่ซินได้(@NameIsNovel)บรรยายเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญของสำนักซวยหรงเลย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] นางกล่าวว่า(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่พวกเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)นิสัยแปลกประหลาด มักจะตอบแทนตาต่อตาฟันต่อฟันและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กลิ่นอายของการเป็น(@NameIsNovel)ทั้งฝ่ายธรรมะและ(@NameIsNovel)อธรรมในเวลาเดียวกัน

“ข้าคือเซินลั่วจากสำนักชุนชิว สายสกุลเขา(@NameIsNovel)เสี่ยวเฉ่า ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ทุกคนจะให้การสนับสนุนสำหรับภารกิจที่(@NameIsNovel)จะมาถึง” เซินลั่วกล่าวจากใจจริง มองไปที่(@NameIsNovel)ทุกคน [Source: NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดดังนั้น ละคนอื่นๆ ก็มี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยา แต่ก็เพียงแค่คารวะตอบ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)รู้สึกค่อนข้างจะทำไปตามมารยาท

เซินลั่วตระหนักว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)คงจะไม่ได้(@NameIsNovel)ยินชื่อสำนักชุนชิว จึงไม่ได้(@NameIsNovel)เก็บมาใส่ใจ

“ตอนนี้ที่(@NameIsNovel)พวกท่านทุกคนรู้จักกันแล้ว ให้ข้าบอกเกี่ยวกับภารกิจเถอะ” เหอเหวินเจิ้งกล่าวในตอนนี้

“เชิญเลย ท่านเหอ” เซินลั่วกล่าว

“ภารกิจนี้ ให้พวกท่านมุ่งหน้าไปยังเขตตุนอี้ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง ที่(@NameIsNovel)นั่นมี(@NameIsNovel)โรงงานดอกไม้ไฟใหญ่สุดของฉางอัน กักเก็บดินประสิวจำนวนมาก

หากดินประสิวเหล่านั้นตกในมือผู้ไม่หวังดี อาจก่อให้เกิดความสูญเสียมหาศาล ดังนั้น ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)พวกท่านทุกคนจะสามารถแอบเข้าไปและ(@NameIsNovel)ทำลายมันได้(@NameIsNovel)” เหอเหวินเจิ้งกล่าวอย่างช้าๆ

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ค่อนข้างจะตกตะลึง ในที่(@NameIsNovel)สุด โจวเหมิงก็สามารถพูดออกมาได้(@NameIsNovel)สองคำ: (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“แค่นี้รึ?”

นี่เป็น(@NameIsNovel)ภารกิจแรกของทุกคน เดิมคิดว่า(@NameIsNovel)จะยกพลสู้ภูตผี มิคาดว่า(@NameIsNovel)กลับได้(@NameIsNovel)รับมอบหมายเช่นนี้?อ่านตอนต่อไปฟรี

[Source: NameIsNovel] “แค่ทำลายดินประสิวเท่านั้น รึ?” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถาม

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)