หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 526
ตอนที่ 526 : การเรียกตัวยามดึก
ตอนที่ 526
ทันใดนั้น เซินลั่วก็หันศีรษะไปยังสถานที่(@NameIsNovel)แห่งหนึ่ง เพียงเพื่อจะเห็นร่างสองร่างในชุดคลุมสีเหลืองกำลังเข้าใกล้เคียงข้างกันอย่างรวดเร็ว
“ผู้อาวุโส ท่านต่อสู้อย่างหนักมาทั้งคืนแล้ว เรามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อรับช่วงต่อการป้องกันเขตกว่า(@NameIsNovel)งเต๋อ
จากนี้ไป เป็น(@NameIsNovel)หน้าที่(@NameIsNovel)ของพวกเรา” ผู้บำเพ็ญในชุดคลุมสีเหลืองคนหนึ่งกล่าวกับเซินลั่วพร้อมกับโค้งคำนับ
จากนั้น ผู้บำเพ็ญจากถนนสายอื่นในเขตกว่า(@NameIsNovel)งเต๋อก็เริ่มรีบเข้ามา เข้าร่วมแนวป้องกัน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ลูกน้องของผู้บำเพ็ญในชุดคลุมสีเหลืองทั้งสองคน
“ข้าจะฝากเรื่องนี้ไว้กับท่านทั้งสองจากประตูโฮ่วถู่แล้วกัน” เซินลั่วพยักหน้าเล็กน้อย แล้วก็หันไปตามหาโจวเหมิงและ(@NameIsNovel)จ้าวถิงเซิง
เมื่อเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว อสูรศพสีเงินตัวหนึ่งซึ่งถูกผ่าครึ่ง ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มันเป็น(@NameIsNovel)ตัวแรกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สังหาร
มี(@NameIsNovel)อสูรศพสีเงินเช่นนี้อีกสองตัวปรากฏขึ้นในภายหลัง
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วก้าวข้ามซากศพของอสูรศพ ก็สำรวจใบหน้าของมัน พลันหยุดชะงักในทันที แล้วกลับไปที่(@NameIsNovel)ซากศพเพื่อตรวจสอบใบหน้าอย่างละเอียด
ผิวบนใบหน้าของอสูรศพแตก และ(@NameIsNovel)ของเหลวสีเหลืองยังคงซึมออกมาจากมัน ปากเต็มไปด้วยเขี้ยวที่(@NameIsNovel)ไขว้กันไปมา ทำให้ดูน่าเกลียดอย่างยิ่ง
ทว่า(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)น่าเกลียดของอสูรศพกลับทำให้รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
“คุ้นเคย...” เซินลั่วประหลาดใจกับความคิดของตนเอง เขา(@NameIsNovel)พินิจพิเคราะห์ใบหน้า สีหน้าก็ค่อยๆ เคร่งขรึมลง
หากลบรอยบวม การเน่าเปื่อย และ(@NameIsNovel)เขี้ยวออกจากใบหน้าที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวของอสูรศพนี้และ(@NameIsNovel)ฟื้นฟูลักษณะเดิม ก็จะเผยให้เห็นใบหน้าที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างอ้วนท้วนและ(@NameIsNovel)ใจดี
ใบหน้านั้น เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นมันมาก่อน เป็น(@NameIsNovel)ของเถียนปู้ตัว สารถีร่างเตี้ยที่(@NameIsNovel)ชื่นชมเส้นทางแห่งเซียน!
“ไม่มี(@NameIsNovel)ผิดพลาด เป็น(@NameIsNovel)ชายผู้นั้นจริงๆ! กลายเป็น(@NameIsNovel)อสูรศพได้(@NameIsNovel)อย่างไร?
เดี๋ยวก่อน หรือว่า(@NameIsNovel)อสูรศพที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหล่านี้ทั้งหมดคือชาวเมืองฉางอันที่(@NameIsNovel)ถูกกลายร่าง?” เซินลั่ว
มองไปที่(@NameIsNovel)อสูรศพที่(@NameIsNovel)เกลื่อนกลาดอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง ดวงตาสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยความตกใจ
ในขณะนั้น ร่างสีดำร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มันคือแม่ทัพผี
“ผู้อาวุโสเซิน!” ด้านหลังแม่ทัพผี โจวเหมิงและ(@NameIsNovel)จ้าวถิงเซิงก็รีบเดินเข้ามา
โจวเหมิงและ(@NameIsNovel)จ้าวถิงเซิงดูเหมือนจะไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร แต่ลูกน้องของพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับความสูญเสีย – มี(@NameIsNovel)เพียงสองคนที่(@NameIsNovel)ตามโจวเหมิงมาและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงคนเดียวที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ จ้าวถิงเซิง
“ทุกคนทำงานหนักในคืนนี้ ข้าจะรายงานการเสียสละของพวกท่านให้ผู้บังคับบัญชาทราบในไม่ช้า
สำนักหลวงต้าถังจะไม่เพิกเฉยต่อการสูญเสียของพวกท่าน ค่าชดเชยจะได้(@NameIsNovel)รับรางวัลในภายหลัง” เซินลั่วถอนหายใจในใจและ(@NameIsNovel)พูด
“ขอบคุณ ผู้อาวุโสเซิน” ทั้งโจวเหมิงและ(@NameIsNovel)จ้าวถิงเซิงพยักหน้าอย่างเศร้าสร้อย
หลังจากทั้งหมดกลับไปยังสถานที่(@NameIsNovel)ประจำการของทางการแล้ว เซินลั่วก็ให้คนอื่นๆ พักผ่อนในขณะที่(@NameIsNovel)ตนไปยังหอเก็บศาสตราเพื่อรายงานสถานการณ์และ(@NameIsNovel)จำนวนผู้เสียชีวิต
ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รายงานความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)อสูรศพเหล่านี้จะถูกกลายร่างมาจากคนธรรมดาให้เหอเหวินเจิ้งทราบ
หลังจากออกจากหอเก็บศาสตรา เขา(@NameIsNovel)ก็มุ่งตรงไปยังที่(@NameIsNovel)พักของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง แต่ครึ่งทาง ร่างหนึ่งก็รีบมาหา มันคือหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง
“พี่เซิน ข้ากำลังจะไปหาท่านพอดี” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวด้วยความยินดีเมื่อเห็นเซินลั่ว
“ข้าก็มี(@NameIsNovel)เรื่องจะหารือกับท่านเช่นกัน พี่หลู่” เซินลั่วตอบ แต่ดูไม่ค่อยพอใจนัก
“ท่านกำลังตามหาข้างั้นรึ? มี(@NameIsNovel)เรื่องอะไรรึ?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถาม ตกใจ
“การระบาดอย่างกะทันหันของอสูรศพในเมือง พี่หลู่คงจะทราบดีอยู่แล้ว ข้าพบเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับที่(@NameIsNovel)มาของอสูรศพเหล่านั้น
พี่หลู่ช่วยจัดการให้ข้าได้(@NameIsNovel)เข้าพบท่านเฉิงได้(@NameIsNovel)หรือไม่? ข้าอยากจะรายงานเรื่องนี้ให้ท่านทราบด้วยตนเอง” เซินลั่วอธิบาย
“นั่นยอดเยี่ยมเลย ข้ากำลังตามหาท่านเพราะท่านอาจารย์สั่งให้ข้าหารือบางอย่างกับท่าน” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงตอบ
“ท่านเฉิงต้องการพบข้ารึ? ท่านรู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เรื่องอะไร พี่หลู่?” เซินลั่วเลิกคิ้วและ(@NameIsNovel)ถาม
“ข้าไม่รู้ แต่จากน้ำเสียงและ(@NameIsNovel)ท่าทีของท่านอาจารย์ ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงตอบ
“ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญ ก็ไปกันเถอะ” เซินลั่วพยักหน้า
ทั้งสองเดินทางไปยังโถงใหญ่ของสำนักหลวงต้าถัง ในไม่ช้า ก็มาถึงภายในโถงอันโอ่อ่า
ทว่า(@NameIsNovel)ท่านเฉิงไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น มี(@NameIsNovel)เพียงเด็กคนหนึ่งในชุดคลุมสีเหลืองยืนอยู่
“เสี่ยวหลิง ทำไมเจ้ามาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่? ท่านอาจารย์อยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงสอบถาม
“พี่ใหญ่ทั้งสอง ท่านเฉิงขอให้ข้ารอท่านที่(@NameIsNovel)นี่และ(@NameIsNovel)นำท่านไปยังโถงด้านใน” เด็กในชุดคลุมสีเหลืองโค้งคำนับและ(@NameIsNovel)ตอบ
เซินลั่วรู้สึกถึงความเร่งด่วนในทันที เรื่องนี้ต้องร้ายแรงอย่างแน่นอนหากพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่รู้สึกปลอดภัยที่(@NameIsNovel)จะหารือกันในโถงใหญ่
พวกเขา(@NameIsNovel)ตามเด็กไปยังส่วนในของโถงใหญ่ ผ่านทางเดินและ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มาถึงห้องหินที่(@NameIsNovel)เงียบสงบแห่งหนึ่ง
เซินลั่วเหลือบเห็นผู้บำเพ็ญสองคนยืนอยู่ในห้องหินแล้ว เขา(@NameIsNovel)รู้จักทั้งสองคน คนหนึ่งคือปรมาจารย์ตานหยางและ(@NameIsNovel)อีกคนคือปรมาจารย์มือแดงซึ่งเคยเป็น(@NameIsNovel)เจ้าภาพการประมูลที่(@NameIsNovel)ศาลาเซวียนหยวน
“ปรมาจารย์ตานหยาง ปรมาจารย์มือแดง ท่านทั้งสองมาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)อย่างไร? หรือว่า(@NameIsNovel)ท่านเฉิง...?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงหยุดชะงัก แล้วก็เข้าใจ
“ถูกต้องแล้ว ท่านเฉิงเชิญเรามา และ(@NameIsNovel)เราก็ไม่กล้าปฏิเสธ” ปรมาจารย์ตานหยางหัวเราะเบาๆ
ก่อนที่(@NameIsNovel)จะพูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็สังเกตเห็นเซินลั่วยืนอยู่ข้างๆ
“สหายเซิน ไม่ได้(@NameIsNovel)พบกันนานเลย การบำเพ็ญของท่านก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ท่านได้(@NameIsNovel)ทะลวงผ่านสู่ระดับหลอมวิญญาณแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วย” ดวงตาของตานหยางสั่นไหวเล็กน้อยขณะทักทายด้วยรอยยิ้ม
“ปรมาจารย์ตานหยาง ไม่ได้(@NameIsNovel)พบกันนาน” เซินลั่วตอบพร้อมกับพยักหน้าเล็กน้อย แต่ใบหน้าไร้รอยยิ้มและ(@NameIsNovel)แฝงแววเย็นชาแทน
มันไม่ใช่เพราะความแค้นที่(@NameIsNovel)ถูกบีบให้แลกเปลี่ยนน้ำนมวิญญาณพันปีในอดีต เมื่อเซินลั่วกำลังทบทวนบันทึกความทรงจำของเฉินกังก่อนหน้านี้ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ค้นพบบางเรื่องที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับตานหยาง
ก่อนหน้านี้ เหตุผลที่(@NameIsNovel)ตานหยางไม่ลังเลที่(@NameIsNovel)จะขุ่นเคืองเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)แจ้งให้เฉินกังทราบเกี่ยวกับน้ำนมวิญญาณพันปีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วครอบครอง
จึงอำนวยความสะดวกในการแลกเปลี่ยนระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสอง ไม่ได้(@NameIsNovel)ง่ายอย่างที่(@NameIsNovel)เห็น มี(@NameIsNovel)ความเชื่อมโยงที่(@NameIsNovel)สำคัญระหว่า(@NameIsNovel)งตานหยางและ(@NameIsNovel)เฉินกัง
ชายผู้นี้ซึ่งดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้ทรงธรรม และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ปรมาจารย์หลอมโอสถที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงซึ่งทุกคนเคารพนับถือ กลับชั่วร้ายอย่างยิ่งเบื้องหลัง
กำลังฝึกฝนเคล็ดวิชาสาปแช่ง “ห้าภูตสิงวิญญาณ” ซึ่งต้องการวิญญาณของเด็กที่(@NameIsNovel)เกิดในปีจันทรคติ เดือนจันทรคติ และ(@NameIsNovel)ชั่วยามจันทรคติเป็น(@NameIsNovel)เครื่องสังเวย
ในฐานะปรมาจารย์หลอมโอสถ ตานหยางอยู่ในสายตาของสาธารณชนและ(@NameIsNovel)ไม่สะดวกที่(@NameIsNovel)จะทำชั่วเช่นนั้น
วิญญาณเด็กที่(@NameIsNovel)ต้องการสำหรับการบำเพ็ญล้วนถูกเฉินกังค้นพบอย่างลับๆ ตามบันทึกในบันทึกความทรงจำ เฉินกังได้(@NameIsNovel)หาเด็กให้ตานหยางแล้วสี่คน ทั้งสองคนไร้ซึ่งมโนธรรมโดยสิ้นเชิง
เมื่อเห็นท่าทีที่(@NameIsNovel)เย็นชาของเซินลั่ว ตานหยางก็ตกใจเล็กน้อยก่อนจะเข้าใจอย่างรวดเร็ว คิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วยังคงเก็บความแค้นจากการถูกบีบให้ทำข้อตกลงก่อนหน้านี้
“เด็กน้อยที่(@NameIsNovel)หุนหันพลันแล่นเช่นนี้ คิดว่า(@NameIsNovel)การก้าวสู่ระดับหลอมวิญญาณทำให้มี(@NameIsNovel)พลังพอที่(@NameIsNovel)จะเผชิญหน้ากับข้างั้นรึ
แม้กระทั่งกล้าที่(@NameIsNovel)จะปฏิบัติต่อข้าด้วยความไม่เคารพเช่นนี้ เมื่อเรื่องของท่านเฉิงเสร็จสิ้น ข้าจะดูสิว่า(@NameIsNovel)จะจัดการกับเจ้าอย่างไร!” ตานหยางแค่นเสียงในใจ
แต่ใบหน้าไม่ได้(@NameIsNovel)เปิดเผยอะไรเลย การวางแผนของเขา(@NameIsNovel)ลึกซึ้งอย่างแท้จริง
ปรมาจารย์มือแดงที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ ก็ทักทายหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอย่างอบอุ่นเช่นกัน
แม้จะไม่รู้จักเซินลั่ว แต่เขา(@NameIsNovel)ก็มี(@NameIsNovel)นิสัยที่(@NameIsNovel)จะรักษาความสัมพันธ์อันดีกับทุกคน ดังนั้นจึงเริ่มพูดคุยกับเซินลั่วราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพื่อนเก่า
เซินลั่วไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะหยิ่งยโสเกินไปและ(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงมี(@NameIsNovel)ส่วนร่วมในการสนทนาเป็น(@NameIsNovel)ระยะๆ
------------