ตอนที่ 532 : แผนการแทรกซึม

“ค่ายกลอัญเชิญหลักตั้งอยู่ไม่ไกลจากเรา ในคฤหาสน์จางซึ่งเคยเป็น(@NameIsNovel)ของขุนนางผู้หนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

มันตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองและ(@NameIsNovel)ถูกพิจารณาว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel) 'หนานหมิงซ่อนหยิน' นับเป็น(@NameIsNovel)ตำแหน่งฮวงจุ้ยที่(@NameIsNovel)เหมาะสมที่(@NameIsNovel)สุดสำหรับที่(@NameIsNovel)พำนักแห่งหยิน” อวี่ลู่พึมพำ [Source: NameIsNovel]

“หนานหมิงซ่อนหยินรึ? หึ ขุนนางแซ่จางผู้นี้ช่างรู้จักเลือกทำเลเสียจริง คิดจะอาศัยอยู่บนค่ายกลของที่(@NameIsNovel)พำนักแห่งหยิน” ปรมาจารย์มือแดงประหลาดใจกับข้อมูลนี้

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว จากมุมมองของฮวงจุ้ย ที่(@NameIsNovel)พักอาศัยที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลักษณะของที่(@NameIsNovel)พำนักแห่งหยินนั้นไม่เหมาะสำหรับผู้มี(@NameIsNovel)ชีวิต

การปะทะกันระหว่า(@NameIsNovel)งหยินและ(@NameIsNovel)หยางสามารถส่งผลให้เกิดความไม่มั่นคงในบ้าน ทำให้ผู้พักอาศัยเป็น(@NameIsNovel)ทุกข์และ(@NameIsNovel)อายุขัยสั้นลง [Source: NameIsNovel]

“ท่านอาจจะไม่ทราบ ปรมาจารย์มือแดง ที่(@NameIsNovel)นี่คือเมืองฉางอัน ใต้ราชอำนาจของฮ่องเต้ เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)สำคัญของราชวงศ์ มิอาจสร้างสุสานได้(@NameIsNovel)ตามอำเภอใจ

ขุนนางแซ่จางผู้นี้น่าจะซื้อที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อสร้างคฤหาสน์บังหน้า แต่หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาจะพำนักอาศัยไม่ นับเป็น(@NameIsNovel)กลอุบายตบตาที่(@NameIsNovel)พบเห็นได้(@NameIsNovel)บ่อยครั้ง” [Source: NameIsNovel]

ปรมาจารย์ตานหยางซึ่งเชี่ยวชาญในวิถีแห่งภูตผี ก็คุ้นเคยกับข้อห้ามที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับหยินและ(@NameIsNovel)หยางเหล่านี้เช่นกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ใช่แล้ว คฤหาสน์หลังนี้ถูกทิ้งร้างมานาน ดังนั้นจึงถูกคนจากแท่นบูชาหลอมกายายึดครองอย่างเงียบๆ มานานแล้ว” อวี่ลู่พยักหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าว [Source: NameIsNovel]

“สหายอวี่ ท่านกล่าวถึง 'หนานหมิงซ่อนหยิน' เป็น(@NameIsNovel)การเฉพาะ มี(@NameIsNovel)สิ่งใดที่(@NameIsNovel)เราควรให้ความสนใจเป็น(@NameIsNovel)พิเศษหรือไม่?” เซินลั่วถาม

“แน่นอน หนานหมิงเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของไฟ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ธาตุหยางในห้าธาตุ แต่ตำแหน่งศูนย์กลางกลับซ่อนพลังงานหยินไว้

เพราะมี(@NameIsNovel)เส้นน้ำใต้ดินทอดยาวมาจากทิศทางของประตูเสวียนอู่ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นพลังหยินอัปมงคล

เดิมทีนี่เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ฝังศพของผู้อาวุโสตระกูลจาง บัดนี้ได้(@NameIsNovel)ถูกผู้บำเพ็ญของแท่นบูชาหลอมกายาแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ตั้งของค่ายกลอัญเชิญ พวกเราจะไปทำลายมันที่(@NameIsNovel)นี่” อวี่ลู่อธิบาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ถ้าเช่นนั้น ก็ไม่ควรชักช้า ลงมือกันเลย” ปรมาจารย์มือแดงกล่าว

“ก่อนจะไป โปรดสวมสิ่งนี้ด้วย” อวี่ลู่เสนอ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ด้วยการบิดข้อมือ ยันต์ห้าแผ่นที่(@NameIsNovel)ทำจากกระดาษน้ำค้างเขียวก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ

สายตาของเซินลั่วจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ยันต์สีเขียว และ(@NameIsNovel)เมื่อเห็นร่างมนุษย์ที่(@NameIsNovel)วาดอยู่ตรงกลาง เขา(@NameIsNovel)ก็ขมวดคิ้วแล้วถามว่า(@NameIsNovel):

“สหายอวี่ ท่านคิดจะทำอะไรโดยให้เราสวมยันต์หุ่นเชิดเหล่านี้?” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ใบหน้าของปรมาจารย์ตานหยางและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็เคร่งขรึมลง

“ข้าได้(@NameIsNovel)บอกผู้บำเพ็ญอาวุโส หวงหยาง ซึ่งเฝ้าค่ายกลอยู่ว่า(@NameIsNovel) จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องหาภูตผีสองสามตนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระดับพลังบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)เหมาะสมเพื่อทำให้ค่ายกลแข็งแกร่งขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) นั่นเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลว่า(@NameIsNovel)ทำไมข้าถึงจากมา หากไม่ใช้ข้ออ้างนี้ แล้วจะพาพวกท่านกลับไปอย่างสมเหตุสมผลได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” อวี่ลู่อธิบายอย่างสงบ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทุกคนเงียบลงเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้

“ข้าจะลองก่อนเอง” เมื่อเห็นเช่นนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็อาสา

โดยไม่รอช้า เขา(@NameIsNovel)หยิบยันต์หุ่นเชิดจากมือของอวี่ลู่และ(@NameIsNovel)แปะมันลงบนหน้าอกโดยตรง

ยันต์หุ่นเชิดสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงเจิดจ้า ชั้นของแสงสีเขียวแผ่ออกไป ห่อหุ้มร่างกายทั้งหมดไว้ ร่างกายพลันแข็งทื่อในทันที มิอาจเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel)จิตสำนึกยังคงไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบและ(@NameIsNovel)สามารถควบคุมได้(@NameIsNovel)

อวี่ลู่ประสานมนตราอาคมด้วยมือข้างหนึ่งและ(@NameIsNovel)สวดมนต์สองสามบทเบาๆ แสงสีเขียวบนร่างของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงไม่สลายไป แต่เขา(@NameIsNovel)กลับสามารถเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)ด้วยตนเอง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถาม

“ผู้เฝ้าค่ายกลสองสามคนนั้นไม่ใช่คนโง่ หากพวกเขา(@NameIsNovel)ค้นพบว่า(@NameIsNovel)เรากำลังใช้ยันต์หุ่นเชิดปลอม ภารกิจก็จะสูญเปล่า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ดังนั้น ก่อนจะลงมือ ท่านสามารถควบคุมจิตสำนึกได้(@NameIsNovel)อย่างอิสระ แต่ร่างกายจะอยู่ภายใต้การควบคุมของข้า เช่นเดียวกับหุ่นเชิด” อวี่ลู่อธิบาย

“ข้าไม่สามารถยอมรับการให้ผู้อื่นควบคุมร่างกายของตนเองได้(@NameIsNovel)” ปรมาจารย์มือแดงเป็น(@NameIsNovel)คนแรกที่(@NameIsNovel)คัดค้าน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ข้าก็ไม่สามารถตกลงกับเรื่องนี้ได้(@NameIsNovel)เช่นกัน” ปรมาจารย์ตานหยางกล่าวตามมาทันที

เซินลั่วก็มี(@NameIsNovel)ข้อสงสัยในใจเช่นกัน หากผู้ควบคุมยันต์เป็น(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง เขา(@NameIsNovel)อาจจะตกลง แต่ในเมื่อไม่ใช่ ก็ยากที่(@NameIsNovel)จะยอมรับ

ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว ไม่มี(@NameIsNovel)ใครเต็มใจที่(@NameIsNovel)จะมอบชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตายของตนให้ผู้อื่นทั้งหมด

“เป็น(@NameIsNovel)เพียงยันต์หุ่นเชิดธรรมดาเท่านั้น หากมี(@NameIsNovel)เจตนาไม่ดี ข้าก็ไม่รังเกียจจะสังหารก่อน” เก่อเทียนชิงเย้ยหยัน พร้อมรับยันต์หุ่นเชิดจากอวี่ลู่ไป

“พี่เซิน แม้ว่า(@NameIsNovel)ยันต์นี้จะเป็น(@NameIsNovel)ของจริง แต่ข้ารู้วิธีทำลายมัน ข้าจะสอนท่านในภายหลัง

สำหรับตอนนี้ ให้เราตกลงไปก่อน ทุกเรื่องควรให้ความสำคัญกับภารกิจ” ในตอนนี้ เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินเสียงของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงดังขึ้นในหัว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็กล่าวว่า(@NameIsNovel) “ในเมื่อเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สมาชิกของหน่วยลับของทางการและ(@NameIsNovel)สามารถแสดงรหัสลับที่(@NameIsNovel)ถูกต้องกับหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงได้(@NameIsNovel) ก็ไม่มี(@NameIsNovel)เหตุผลที่(@NameIsNovel)เราจะไม่เชื่อใจ

[Source: NameIsNovel] หากเราต่อสู้กันเองก่อนที่(@NameIsNovel)ภารกิจจะทันได้(@NameIsNovel)เริ่ม ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ประโยชน์ที่(@NameIsNovel)จะทำมัน”

หลังจากกล่าวเช่นนี้ เซินลั่วก็รับยันต์หุ่นเชิดและ(@NameIsNovel)ถือไว้ในมือเช่นกัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นเช่นนี้ คิ้วของอวี่ลู่ก็โค้งขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มจางๆ เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกต่อหน้าทุกคน

ปรมาจารย์ตานหยางและ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์มือแดงแลกเปลี่ยนสายตากัน ดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)สนทนากันอย่างเงียบๆ และ(@NameIsNovel)ต่อมาก็รับยันต์หุ่นเชิดและ(@NameIsNovel)ติดไว้ที่(@NameIsNovel)หน้าอกของตนเช่นกัน

เมื่อทุกคนได้(@NameIsNovel)ติดยันต์แล้ว อวี่ลู่ก็หยิบกระดิ่งทองแดงขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากแขนเสื้อและ(@NameIsNovel)เขย่ามันเบาๆ จากนั้นก็เข้าควบคุมร่างกายของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ บังคับให้ตามไปยังสวนหลังบ้าน

[Source: NameIsNovel] ออกจากประตูหลังของบ้านเก่า ข้ามตรอกเล็กๆ พวกเขา(@NameIsNovel)ก็มาถึงหน้าคฤหาสน์จางในไม่ช้า

หน้าประตูคฤหาสน์ที่(@NameIsNovel)รกร้าง ไม่มี(@NameIsNovel)แม้แต่เงาคน ไม่ต้องพูดถึงปราณหยินอัปมงคลใดๆ หากผู้บำเพ็ญของสำนักหลวงต้าถังจะโจมตี พวกเขา(@NameIsNovel)ก็น่าจะมองข้ามสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ไป

เซินลั่วสำรวจบริเวณโดยรอบอย่างแนบเนียน เห็นเพียงสิงโตหินขนาดครึ่งคนสองตัวที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามอยู่หน้าประตูใหญ่ พวกมันถูกแกะสลักอย่างชำนาญและ(@NameIsNovel)แผ่กลิ่นอายแห่งพลังออกมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

สิ่งที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาดอย่างไรก็ตาม คือดวงตาของพวกมันถูกพันด้วยผ้าซาตินสีแดงสองผืน ปิดตาไว้

“อย่างที่(@NameIsNovel)คาดไว้ มันถูกใช้เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พำนักแห่งหยิน...” แม้จะไม่เชี่ยวชาญในเรื่องฮวงจุ้ย แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รู้ข้อห้ามทั่วไปบางอย่าง

อวี่ลู่เดินไปที่(@NameIsNovel)ประตู แต่แทนที่(@NameIsNovel)จะผลักเปิด กลับใช้มือเคาะห่วงในปากสิงโตเบาๆ สองสามครั้ง

“ก๊อก, ก๊อก”

ขณะที่(@NameIsNovel)เสียงเคาะดังขึ้น รัศมี(@NameIsNovel)สีเหลืองก็กระเพื่อมจากประตูสีแดง กระจายไปทุกทิศทาง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “มี(@NameIsNovel)ค่ายกลผนึกบนประตูด้วย” เซินลั่วคิดกับตนเอง

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง ประตูใหญ่ก็พลันส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดและ(@NameIsNovel)เหวี่ยงเข้าด้านใน

เซินลั่วตกใจเล็กน้อย ปฏิกิริยาโดยไม่รู้ตัวคือการลงมือ แต่ร่างกายถูกควบคุมโดยยันต์หุ่นเชิดและ(@NameIsNovel)ชั่วขณะหนึ่งก็มิอาจเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)รีบตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)รูปลักษณ์ได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปอย่างมากและ(@NameIsNovel)อีกฝ่ายอาจจะไม่รู้จักตน [Source: NameIsNovel]

อวี่ลู่ซึ่งเดินอยู่ข้างหน้า ก็ดูประหลาดใจเช่นกันและ(@NameIsNovel)ถามว่า(@NameIsNovel) “ท่านเป็น(@NameIsNovel)ใคร?” [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้าได้(@NameIsNovel)รับแต่งตั้งมาใหม่เพื่อช่วยเฝ้าสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ ท่านสามารถเรียกข้าว่า(@NameIsNovel)เฟิงสุ่ยได้(@NameIsNovel)” เฟิงสุ่ยตอบขณะโค้งคำนับเล็กน้อย

“ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากของท่าน สหายเฟิง” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ อวี่ลู่ก็พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) จากนั้น เฟิงสุ่ยก็หลีกทาง และ(@NameIsNovel)อวี่ลู่ซึ่งเขย่ากระดิ่งทองแดงในมือ ก็ได้(@NameIsNovel)นำเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เข้าไปในคฤหาสน์

แม้คฤหาสน์จางหลังนี้โดยปกติจะไม่มี(@NameIsNovel)ผู้คนอาศัยอยู่ แต่สภาพแวดล้อมภายในกลับดีกว่า(@NameIsNovel)บ้านเก่าที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เคยพักอยู่ก่อนหน้านี้มาก

แม้จะมี(@NameIsNovel)ฝุ่นจับหนาตามระเบียงทางเดิน แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)วัชพืชขึ้นรก บ่งชี้ว่า(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้เคยได้(@NameIsNovel)รับการทำความสะอาดอยู่บ่อยครั้งในอดีต

----------