ตอนที่ 537 : ตัวตนสายลับ

“เหมาซุน ได้(@NameIsNovel)เวลาแล้ว ถอนหมอกพิษของเจ้ากลับมาเสีย” เซินลั่วขมวดคิ้วพลางเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสถานการณ์

[Source: NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)เสียงนั้นสิ้นสุดลง หมอกสีชมพูที่(@NameIsNovel)แผ่กระจายไปทั่วก็เริ่มหดกลับ

ในเวลาไม่นาน บริเวณโดยรอบก็กลับมาแจ่มชัดอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)เซินลั่วก็เห็นหนอนทะเลเหมาซุนหมอบอยู่บนร่างของอวี่ลู่ กำลังดูดซับหมอกพิษส่วนสุดท้ายกลับเข้าไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในรัศมี(@NameIsNovel)สองถึงสามศอกรอบกายของอวี่ลู่ มี(@NameIsNovel)หนอนสีแดงคลานอยู่ทั่ว ดูคล้ายไส้เดือน แต่ทั้งหมดถูกสังหารโดยหมอกพิษของเหมาซุนแล้ว

“เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” เซินลั่วถามด้วยความกังวล

“ขาดปราณอย่างหนัก แถมยังได้(@NameIsNovel)รับหมอกพิษของข้าเข้าไปอีก บาดแผลไม่เบาเลย” เหมาซุนตอบ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แววตาเซินลั่วเข้มขึ้น “เจ้าทำได้(@NameIsNovel)ดีแล้ว ตอนนี้อยู่ต่อก็ช่วยอะไรไม่ได้(@NameIsNovel) กลับไปก่อนเถอะ” [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ว่า(@NameIsNovel)จบก็ใช้ วิชาเชื่อมสื่อวิญญาณ ส่งเหมาซุนกลับไปทันที.

“สหายเซี่ย...” เซินลั่วประคอง “อวี่ลู่” ขึ้น และ(@NameIsNovel)ป้อนโอสถให้ แต่กลับเรียกอีกฝ่ายด้วยชื่ออื่น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] คนที่(@NameIsNovel)อยู่ในอ้อมแขนไอเบาๆ ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดูเหนื่อยล้าแต่ก็ยังคงถามว่า(@NameIsNovel) “ท่านรู้ได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ข้า?”

เซินลั่วเปิดฝ่ามือข้างหนึ่ง ในใจกลางนั้นมี(@NameIsNovel)หินสีเทาวางอยู่ มันคือหยกไร้เงา [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น “อวี่ลู่” ก็ยกมือลูบหลังหู แล้วก็พยายามถูใบหน้าสองสามครั้ง ใบหน้าชายธรรมดาก็พลันเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ใบหน้าหญิงงามอย่างรวดเร็วอ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หากไม่ใช่เซี่ยอวี่ซิน แล้วจะเป็น(@NameIsNovel)ใครได้(@NameIsNovel)อีก?

“ท่านเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?” เซินลั่วถามด้วยความเป็น(@NameIsNovel)ห่วง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ชีวิตปลอดภัย ขอบคุณท่าน” เซี่ยอวี่ซินดูซีดเซียวและ(@NameIsNovel)ค่อนข้างไม่เป็น(@NameIsNovel)ธรรมชาติขณะนั่งขึ้นเล็กน้อยในอ้อมแขนของเซินลั่ว

“เดิมทีข้าคิดว่า(@NameIsNovel)ท่านได้(@NameIsNovel)ออกจากฉางอันไปแล้ว แต่ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)ท่านจะแทรกซึมเข้าไปในแท่นบูชาหลอมกายา คงต้องเผชิญกับอันตรายมามากมาย” เซินลั่วกล่าวพร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “แผนการต้องการให้ข้าซ่อนตัว และ(@NameIsNovel)ข้าไม่สามารถแจ้งให้ท่านทราบล่วงหน้าได้(@NameIsNovel) ดังนั้นหวังว่า(@NameIsNovel)พี่เซินจะไม่ถือสา” เซี่ยอวี่ซินกล่าวด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ขณะที่(@NameIsNovel)นางพูด นางก็ไอเบาๆ อีกครั้ง และ(@NameIsNovel)เลือดก็ซึมออกมาจากช่องว่า(@NameIsNovel)งระหว่า(@NameIsNovel)งนิ้วที่(@NameIsNovel)ปิดปาก

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ต้องการจะช่วยนางไปยังอีกด้านหนึ่งเพื่อพักผ่อนในทันที แต่นางก็หยุดเขา(@NameIsNovel)ไว้โดยการจับแขน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ยังไม่ถึงเวลาพักผ่อน เราต้องทำลายค่ายกลนั้นก่อน” ขณะที่(@NameIsNovel)เซี่ยอวี่ซินพูด นางก็เริ่มดิ้นรนที่(@NameIsNovel)จะลุกขึ้นยืน

“ตกลง” [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วไม่ลังเลอีกต่อไป พยักหน้า และ(@NameIsNovel)ช่วยนางเดินไปยังม่านแสงเขตแดน

อีกด้านหนึ่ง หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถือกระบี่ในมือข้างหนึ่งและ(@NameIsNovel)กระจกทองสัมฤทธิ์ทรงกลมในอีกข้างหนึ่ง กำลังต่อสู้กับท่านหญิงเหมี(@NameIsNovel)่ยว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) กรงเล็บกระดูกของท่านหญิงเหมี(@NameIsNovel)่ยวพุ่งออกมาบ่อยครั้งในมุมที่(@NameIsNovel)คาดไม่ถึงและ(@NameIsNovel)มักจะถูกกระบี่ของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเบี่ยงเบนไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังจากพยายามไม่สำเร็จในแต่ละครั้ง แสงสีทองก็จะสะท้อนออกจากกระจกทองสัมฤทธิ์ ทำให้นางรู้สึกไม่สบายอย่างยิ่ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เด็กน้อยน่าเกลียดก็ถูกปรมาจารย์มือแดงดักไว้เช่นกัน ไม่สามารถถอนตัวออกมาได้(@NameIsNovel) เสวียนเซียวเหลือบมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปยังม่านแสงเขตแดน และ(@NameIsNovel)ใบหน้าก็มืดลงยิ่งขึ้น

เขา(@NameIsNovel)ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า(@NameIsNovel)หลู่ชิงจะตายอย่างรวดเร็วเช่นนี้ สายตาจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)หลังของเซินลั่วอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)ความคิดประหลาดก็ผุดขึ้นมาในใจ: หรือว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เฟิงสุ่ยพูดนั้นไม่ใช่เรื่องไร้สาระ?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขา(@NameIsNovel)ก็เหลือบมองไปรอบๆ แต่เฟิงสุ่ยก็ไม่อยู่ที่(@NameIsNovel)ไหนแล้ว ความหงุดหงิดก็ยิ่งรุนแรงขึ้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “เจ้ากำลังหาที่(@NameIsNovel)ตาย”

ด้วยเสียงคำรามโกรธเกรี้ยวจากปาก ยันต์กระดาษสีดำสองแผ่นก็หวีดหวิวออกมาจากแขนเสื้อ กระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)หลังศีรษะของภูตผียักษ์ทั้งสองตน กลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีดำและ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับกะโหลกศีรษะ

ทันทีที่(@NameIsNovel)ยันต์กระดาษหลอมรวม ภูตผีทั้งสองตนก็เงยหน้าขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างกะทันหัน ปล่อยเสียงคำรามสะเทือนปฐพี

ราชาผีในชุดเกราะทองคำ เปล่งแสงสีทองออกมาจากดวงตาอย่างน่าอัศจรรย์ ลมมืดคำรามและ(@NameIsNovel)ห่อหุ้มเก่อเทียนชิงขณะกวนทวนยาว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ราชาผีอีกตนหนึ่งปล่อยแสงโลหิตออกมาทั่วร่างเพิ่มขึ้น ด้วยแขนเสื้อขนาดใหญ่ข้างหนึ่งที่(@NameIsNovel)พลิ้วไหวขึ้นไป ลมหวีดหวิวที่(@NameIsNovel)รุนแรงก็ห่อหุ้มปรมาจารย์ตานหยางจื่อและ(@NameIsNovel)กักขังไว้ตรงกลางหลังจากแขนเสื้อหดกลับ

เสวียนเซียวรุดหน้าไปก้าวใหญ่และ(@NameIsNovel)มาถึงขอบของค่ายกลในพริบตา ยกฝ่ามือขึ้นและ(@NameIsNovel)ขับมันไปยังบริเวณหลังของเซินลั่ว

เซินลั่วมอบหยกไร้เงาให้เซี่ยอวี่ซินและ(@NameIsNovel)ผลักนางไปข้างๆ เขา(@NameIsNovel)หันกลับมาและ(@NameIsNovel)เผชิญหน้ากับเสวียนเซียว จากนั้นก็เหยียดฝ่ามือไปข้างหน้าอย่างรุนแรง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) โล่กลมสีเขียวก็บินออกมาจากหน้าอกอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ขยายใหญ่ขึ้นต้านลมในทันที

มันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)โล่ขนาดใหญ่สูงกว่า(@NameIsNovel)หกฉื่อในทันที แสงสีเขียวลวดลายน้ำที่(@NameIsNovel)สาดส่องสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นบนนั้น และ(@NameIsNovel)โล่ก็ถูกวางไว้เบื้องหน้าเซินลั่ว

เสวียนเซียวแค่นเสียงเย็นชาและ(@NameIsNovel)เพิ่มพลังในฝ่ามืออย่างกะทันหัน แสงสีดำในฝ่ามือเข้มข้นขึ้นและ(@NameIsNovel)กระแทกโล่เกราะหมึกอย่างหนัก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) มี(@NameIsNovel)เสียง “ตูม” ดังสนั่น!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แสงสีดำในฝ่ามือของเสวียนเซียวระเบิดออก พลังแห่งความตายที่(@NameIsNovel)หนาแน่นและ(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดเจนก็กระจายแสงสีเขียวบนยอดโล่โดยตรง

ฝ่ามือที่(@NameIsNovel)หนักหน่วงตกลงบนพื้นผิวกระดองเต่า ทำให้เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงของโล่ที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหน้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วซึ่งกำลังออกแรงเต็มที่(@NameIsNovel)อยู่หลังโล่ ก็ถูกส่งปลิวถอยหลังไปโดยตรงเนื่องจากพลังอันทรงพลังที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครเทียบได้(@NameIsNovel)นี้ และ(@NameIsNovel)กระแทกเข้ากับม่านแสงเขตแดน

อักขระเวทผนึกของเขตแดนถูกกระตุ้นในทันที ทำให้แสงสีเหลืองเจิดจ้าปะทุออกมาเหวี่ยงเซินลั่วไปข้างหน้าอีกครั้งอย่างไม่ลดละ

โชคดีที่(@NameIsNovel)พลังส่วนใหญ่ในการโจมตีด้วยฝ่ามือของเสวียนเซียวถูกขวางโดยโล่เกราะหมึก และ(@NameIsNovel)เขตแดนก็มี(@NameIsNovel)การป้องกันแบบพาสซีฟเท่านั้น [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ดังนั้นแรงจึงไม่มากนัก เซินลั่วจึงเพียงแค่สำรอกเลือดออกมาบ้าง แต่ร่างกายก็ไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ

เป็น(@NameIsNovel)เพียงว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วถูกเหวี่ยงออกไปด้วยแรงขนาดนั้นจนเซี่ยอวี่ซินซึ่งเพิ่งจะมาถึงเขตแดน ก็ตกใจ

“เซินลั่ว . . . ” นางอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะร้องอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ดิ้นรนที่(@NameIsNovel)จะลุกขึ้น เซินลั่วเช็ดเลือดออกจากมุมปากและ(@NameIsNovel)รีบเรียกคืนโล่เกราะหมึก แต่ก่อนจะทันได้(@NameIsNovel)พูดอะไร เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นเสวียนเซียวเข้ามาใกล้พร้อมกับการโจมตีด้วยฝ่ามืออีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยเซี่ยอวี่ซินอยู่ไม่ไกลจากด้านหลัง จึงไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสที่(@NameIsNovel)จะหลบ ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงทำการเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)กล้าหาญ

ก้าวไปข้างหน้าขณะที่(@NameIsNovel)มือทั้งสองข้างถือโล่เกราะหมึกซึ่งกลับคืนสู่ขนาดเดิม โคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามอย่างเต็มกำลังและ(@NameIsNovel)ส่งผ่านปราณเต๋าทั้งหมดเข้าไปในโล่

อีกครั้งหนึ่ง แสงสีเขียวเจิดจ้าก็แผ่ออกมาจากโล่เกราะหมึก อักขระเวทผนึกสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทีละอย่าง และ(@NameIsNovel)ลวดลายกระดองเต่ารูปเพชรก็ปรากฏขึ้นจากพื้นผิว ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)รอยแสงบนภายนอกมากถึงสิบสองชั้น

ขณะที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือของเสวียนเซียวใกล้เข้ามา เขา(@NameIsNovel)ก็งอนิ้วอย่างกะทันหัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กรงเล็บจากฝ่ามือ ที่(@NameIsNovel)ปลายนิ้ว แสงสีดำควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)วังวนแสงสีดำขนาดเล็กห้าอันที่(@NameIsNovel)หมุนวน

มี(@NameIsNovel)จิตวิญญาณที่(@NameIsNovel)แหลมคมอย่างไม่มี(@NameIsNovel)ใครเทียบ โจมตีลวดลายกระดองเต่า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“แครก, แครก, แครก . . . ” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] รอยแสงทีละรอยที่(@NameIsNovel)สอดคล้องกับลวดลายบนกระดองเต่าถูกแทงทะลุโดยนิ้วของเสวียนเซียว ผนึกทั้งสิบสองชั้นนั้นเปราะบางราวกับกระดาษและ(@NameIsNovel)ไม่สามารถขวางการโจมตีที่(@NameIsNovel)รุกรานได้(@NameIsNovel)

“ซิง”

ในที่(@NameIsNovel)สุด ก็มี(@NameIsNovel)เสียงแหลมคมดังขึ้น ขณะที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือของเสวียนเซียวทำลายรอยแสงทั้งหมดโดยสิ้นเชิง จากนั้นก็จับที่(@NameIsNovel)ตัวของโล่เกราะหมึก ทำให้เกิดเสียงแหลมคม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วรู้สึกถึงการสั่นสะเทือนในร่างกายเนื่องจากแรงที่(@NameIsNovel)ท่วมท้นนี้ และ(@NameIsNovel)ถอยหลังไปสองสามก้าว

ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็กัดฟัน หรี่ตาลง วางร่างกายเข้ากับโล่ ออกแรงทั้งหมดเพื่อหยุดเสวียนเซียวไม่ให้รุดหน้าต่อไป

[Source: NameIsNovel] ----------