ตอนที่ 566 : จักรพรรดิหอทองคำแห่งสวรรค์

หลังจากเซินลั่วจัดเก็บสมบัติทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบสิ่งของบางชิ้นออกมาจากแหวนหลินหลาง

ภายในนั้นมี(@NameIsNovel)ร่มสีดำหนึ่งคัน มี(@NameIsNovel)ดบินสีเขียวเล่มหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ปลอกแขนที่(@NameIsNovel)สลักรูปหัวสัตว์อสูรไว้ [Source: NameIsNovel]

สิ่งของทั้งสามชิ้นนี้ เดิมทีเป็น(@NameIsNovel)ของหลู่ชิง ในบรรดาพวกมัน ร่มสีดำนับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระดับสูงสุด เป็น(@NameIsNovel) ศาสตราเวทชั้นสูงสุด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อหลอมตราผนึกครบสิบห้าชั้น จะสามารถปลดปล่อยพลังสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในร่มได้(@NameIsNovel) พลังป้องกันของมันช่างแข็งแกร่งเหนือธรรมดา

[Source: NameIsNovel] ส่วนมี(@NameIsNovel)ดบินสีเขียวกับเกราะเจ็ดดารา เป็น(@NameIsNovel)เพียง ศาสตราเวทชั้นกลาง คุณสมบัติไม่โดดเด่นนัก จึงไม่มี(@NameIsNovel)ความสำคัญต่อเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ตั้งใจว่า(@NameIsNovel)จะนำไปขายแลกเป็น(@NameIsNovel) ศิลาเซียน ภายหลัง

[Source: NameIsNovel] หลังจากตรวจนับสมบัติที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทั้งหมดในช่วงที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เซินลั่วก็ลุกขึ้นเหยียดตัวอย่างพอใจ ตั้งใจจะลองหลอมรวมศาสตราเวทระดับสูงบางชิ้นด้วยตนเอง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ในขณะนั้นเอง จิตใจก็พลันรู้สึกหนักอึ้ง คลื่นของความง่วงงุนรุนแรงก็ถาโถมเข้ามาอย่างไม่อาจต้านทาน จนไม่อาจตั้งสติได้(@NameIsNovel)อีก

เซินลั่วส่ายหัวแรงๆ แล้วเดินโซเซไปยังเตียง ในความพร่ามัว เขา(@NameIsNovel)มองเห็น หมอนหยก ที่(@NameIsNovel)วางอยู่บนหัวเตียง กำลังแผ่วแสงสีขาวจางๆ ออกมา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทัศนียภาพตรงหน้าพลันมืดลง และ(@NameIsNovel)ร่างก็ล้มพับลงทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในความสลัว เซินลั่วรู้สึกร่างกายหนักขึ้นเรื่อยๆ ปลายเท้าราวกับลอยอยู่ในอากาศไร้ที่(@NameIsNovel)ยึดเหนี่ยว ร่วงหล่นสู่ห้วงเหวแห่งความมืดไม่สิ้นสุด

เขา(@NameIsNovel)แกว่งแขนไปมาอย่างสิ้นหวัง พยายามคว้าสิ่งใดไว้แต่กลับไม่อาจจับต้องได้(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)เพียงความรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ตนกำลังตกลงไปลึกขึ้นเรื่อยๆ จนแทบหายใจไม่ออก

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด การร่วงหล่นก็หยุดลงอย่างฉับพลัน ปลายเท้าพลันสัมผัสพื้นแข็งบางอย่าง และ(@NameIsNovel)ในขณะนั้น แสงทองเจิดจ้าก็สาดส่องตรงหน้า

โดยสัญชาตญาณ เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นบังดวงตา แต่ก็รับรู้ได้(@NameIsNovel)ถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากเบื้องหน้า [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ผู้ใด…?”

เซินลั่วถามขึ้นเบาๆ พยายามทนต่อแสงทองอันแสบตา ก่อนจะค่อยๆ ลืมตา

ทันทีที่(@NameIsNovel)เสียงของเขา(@NameIsNovel)ดังขึ้น แสงทองตรงหน้าก็ค่อยๆ จางลง สายตาก็กลับคืนสู่สภาพปกติ ทำให้มองเห็นสภาพโดยรอบได้(@NameIsNovel)ชัดเจน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สิ่งที่(@NameIsNovel)ปรากฏเบื้องหน้า คือหอทองคำอันโอฬารที่(@NameIsNovel)เคยมาแล้ว — เขา(@NameIsNovel)กลับเข้าสู่ แดนแห่งความฝัน อีกครั้งโดยไม่รู้ตัว. [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เวลามี(@NameIsNovel)ไม่มากแล้ว…”

เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างเศร้าสร้อย

เซินลั่วหันไปยังต้นเสียง เห็นบุรุษผู้หนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์ใหญ่ — แม่ทัพสวรรค์ผู้สวมเกราะทอง สายตาแข็งกร้าวจับจ้องมายังเขา(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ต่างจากครั้งก่อนที่(@NameIsNovel)พบกัน ครานี้แม่ทัพสวรรค์หาได้(@NameIsNovel)อยู่ในสภาพซากศพอีกต่อไป หากแต่เป็น(@NameIsNovel)ร่างที่(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่เต็มเปี่ยม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เกราะทองคำบนกายของเขา(@NameIsNovel)ไร้ฝุ่นเกาะ มงกุฎบนศีรษะเปล่งรัศมี(@NameIsNovel)เจิดจ้า ราวพร้อมจะเหินขึ้นสู่เบื้องบน

หนวดเคราสีดำไหวเบาๆ ในลมหายใจขณะเขา(@NameIsNovel)ถือ หอทองคำจำลอง ไว้ในมือ ดวงตาคมกล้าเปล่งประกายจับจ้องไปยังเซินลั่วอย่างแน่วแน่ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] โดยไม่รู้ตัว เซินลั่วก้มมองร่างของตนเอง แล้วก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมา ความตกตะลึงในขณะนั้นทำให้สติที่(@NameIsNovel)พร่ามัวก่อนหน้านี้พลันแจ่มชัดขึ้นทันที

“นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา...” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)เห็นได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนว่า(@NameIsNovel) เสื้อผ้าและ(@NameIsNovel)ร่างกายของตนยังสมบูรณ์ดีทุกประการ แตกต่างโดยสิ้นเชิงจากภาพลวงตาที่(@NameIsNovel)เคยพบมาก่อนหน้านี้

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “หรือว่า(@NameIsNovel)... แม่ทัพสวรรค์ผู้นี้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริงๆ?”

เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเองอย่างไม่แน่ใจ

“อย่าได้(@NameIsNovel)คิดมาก ข้ายังมิได้(@NameIsNovel)ฟื้นคืนชีพจริงๆ สิ่งที่(@NameIsNovel)เจ้ามองเห็นในตอนนี้ เป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพสะท้อนของเศษเสี้ยวจิตวิญญาณที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่ ซึ่งอาศัยอยู่ในร่างเดิมของข้าเท่านั้น

เดิมที ข้าตั้งใจจะรอให้เจ้ามี(@NameIsNovel)ความแข็งแกร่งมากกว่า(@NameIsNovel)นี้ อย่างน้อยจนกว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)พลังพอเอาชนะเทพจู้หลิงเสียก่อน แล้วจึงบอกความจริงทั้งหมดแก่เจ้า...

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่เวลามันเหลือน้อยเต็มทีแล้ว...”

แม่ทัพสวรรค์ผู้สวมเกราะ กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับคาดเดาความสงสัยของเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ล่วงหน้า

“ท่านผู้อาวุโส แท้จริงแล้วท่านเป็น(@NameIsNovel)ใครกันแน่? และ(@NameIsNovel)เหตุใดถึงย้ำอยู่เสมอว่า(@NameIsNovel) ‘เวลามี(@NameIsNovel)ไม่มาก’? ท่านหมายถึงสิ่งใดกันแน่?” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วขมวดคิ้ว เอ่ยถามอย่างเคร่งขรึม

“ข้านามว่า(@NameIsNovel) หลี่จิ่ง แห่งวังสวรรค์ ข้าไม่มี(@NameIsNovel)เวลาอธิบายมากนัก จึงจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องบอกบางสิ่งแก่เจ้าในตอนนี้” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แม่ทัพสวรรค์กล่าวช้าๆ แต่หนักแน่น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“หลี่จิ่ง... หรือว่า(@NameIsNovel)... มหาราชหอทองคำหลี่จิ่งนั่นเอง?” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น สีหน้าของเซินลั่วก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แม้ก่อนหน้านี้จะเคยคาดเดาไว้บ้าง แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดจากปากของอีกฝ่ายโดยตรง หัวใจก็ยังสั่นสะเทือนด้วยความตะลึง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“อย่าได้(@NameIsNovel)ตกใจไปเลย

เหล่าทหารสวรรค์ทั้งสามสิบหกนายที่(@NameIsNovel)ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเจ้าเมื่อคราก่อนนั้น ล้วนอยู่ใต้บัญชาของข้า [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หากจะพูดให้ถูก พวกนั้นเป็น(@NameIsNovel)เพียงเศษจิตเทวะที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่จากร่างจริงเท่านั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เพราะร่างกายแท้จริงของพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)สังหารสิ้นไปในสงครามครั้งใหญ่ ที่(@NameIsNovel)ทำให้วังสวรรค์ล่มสลายแล้ว...”

เสียงของหลี่จิ่งหนักแน่นและ(@NameIsNovel)แฝงด้วยความโศกเศร้า

พูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็พ่นลมหายใจออกมาเป็น(@NameIsNovel)แสงสีทองกลุ่มหนึ่ง แสงนั้นหมุนวนกลางอากาศก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel) คัมภีร์ทองคำ เล่มหนึ่ง

เมื่อเห็นคัมภีร์ทองคำปรากฏขึ้นอีกครั้ง เซินลั่วพลันถอยหลังโดยสัญชาตญาณ

เพราะยังจำได้(@NameIsNovel)ดีถึงเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เคยถูกพันธนาการด้วยแสงทองจากคัมภีร์เล่มนี้มาก่อน

“ไม่ต้องตระหนก

[Source: NameIsNovel] คัมภีร์สวรรค์เล่มนี้ คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์แห่งวังสวรรค์ ใช้สำหรับกดข่มเส้นทางแห่งชะตาฟ้า

ในอดีตกาล บรรดาเซียนทั้งหลายที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เข้าสู่สวรรค์ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับตราแห่งสวรรค์ ต่างต้องผนึกเสี้ยวจิตเทวะของตนไว้ในคัมภีร์สวรรค์นี้ทุกผู้คน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ส่วนเหล่าทหารสวรรค์ที่(@NameIsNovel)เจ้าพบและ(@NameIsNovel)ต่อสู้ด้วยก่อนหน้านี้ ก็ล้วนเป็น(@NameIsNovel)เศษจิตเทวะที่(@NameIsNovel)ถูกปลดปล่อยออกมาจากคัมภีร์เล่มนี้ทั้งสิ้น” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลี่จิ่งอธิบายพลางมองสีหน้าของเซินลั่วด้วยความสงบ

“เช่นนั้น... ถ้าเป็น(@NameIsNovel)อย่างที่(@NameIsNovel)ท่านว่า(@NameIsNovel) มิแปลว่า(@NameIsNovel)ท่านสามารถอัญเชิญเศษจิตเทวะของเหล่าเซียนสวรรค์ทั้งหมดออกมาจากคัมภีร์เล่มนั้นได้(@NameIsNovel)หรือ?”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้าคาดเดาได้(@NameIsNovel)ถูกเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น คัมภีร์สวรรค์ในมือของข้า... แท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)เพียง เศษเสี้ยวเล่มหนึ่ง ของต้นฉบับเท่านั้น

มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงส่วนเล็กน้อยของคัมภีร์สวรรค์เดิม ดังนั้นจิตเทวะที่(@NameIsNovel)ถูกเก็บไว้ภายในก็มี(@NameIsNovel)อยู่เพียงเล็กน้อยเช่นกัน

ทว่า(@NameIsNovel) หากเจ้ามี(@NameIsNovel)ความตั้งใจ ก็สามารถอัญเชิญพวกเขา(@NameIsNovel)ออกมาได้(@NameIsNovel)

ตราบใดที่(@NameIsNovel)เจ้าสามารถเอาชนะพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel) ก็จะสามารถดูดซับพลังจิตเทวะที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่เหล่านั้น และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับพลังอันมหาศาลตอบแทน” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลี่จิ่งกล่าว พลางส่ายหน้าเล็กน้อย

“ของศักดิ์สิทธิ์ที่(@NameIsNovel)ใช้กดข่มชะตาฟ้าเช่นนี้ เหตุใดถึงเหลือเพียงเศษเสี้ยว?” เซินลั่วขมวดคิ้วถามขึ้นอย่างสงสัย ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)คำถามที่(@NameIsNovel)ผุดขึ้นโดยธรรมชาติ

“เรื่องนั้น... ข้าเองก็ไม่อาจแน่ใจได้(@NameIsNovel) เพราะสิ่งที่(@NameIsNovel)เจ้ากำลังเห็นอยู่นี้ เป็น(@NameIsNovel)เพียง เศษจิตเทวะของข้าเท่านั้น ความทรงจำของข้าจึงไม่สมบูรณ์นัก [Source: NameIsNovel]

เรื่องที่(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์แตกสลายได้(@NameIsNovel)อย่างไร และ(@NameIsNovel)เหตุใดมันถึงมาตกอยู่ในมือข้า พร้อมถูกผนึกไว้ภายในหอทองคำแห่งนี้... ข้ามิอาจจดจำได้(@NameIsNovel)เลยแม้แต่น้อย” [Source: NameIsNovel]

หลี่จิ่งตอบอย่างช้าๆ

[Source: NameIsNovel] “ถ้าเช่นนั้น การที่(@NameIsNovel)ท่านพาข้าเข้ามาในหอทองคำแห่งนี้ แล้วบังคับให้ต่อสู้กับเศษจิตเทวะของเหล่าทหารสวรรค์ทั้งหมด ท่านคงพอจะรู้เหตุผลของมันใช่หรือไม่?”

เซินลั่วถามเสียงเข้มอย่างไม่อาจเชื่อได้(@NameIsNovel)ทั้งหมด

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น คิ้วทองของหลี่จิ่งก็ขมวดแน่น ราวกับกำลังพยายามนึกบางสิ่งที่(@NameIsNovel)หลงลืมไป

“บุคคลที่(@NameIsNovel)ท่านรอคอย... เป็น(@NameIsNovel)ข้าใช่หรือไม่?”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วถามต่อ

“ตอนแรก ข้าเองก็ยังไม่แน่ใจ เพราะระดับบำเพ็ญของเจ้าต่ำเกินไป แต่เมื่อเจ้าสามารถต่อเนื่องเอาชนะเหล่าทหารสวรรค์นับไม่ถ้วนได้(@NameIsNovel)

และ(@NameIsNovel)ทะลวงขึ้นสู่ ระดับเซียนแท้ ภายในเวลาอันสั้น ข้าจึงเริ่มเชื่อว่า(@NameIsNovel)... เจ้าคือผู้ที่(@NameIsNovel)ข้ารอคอยอยู่จริงๆ”

หลี่จิ่งกล่าวอย่างสงบนิ่ง [Source: NameIsNovel]

คำพูดนั้นทำให้เซินลั่วรู้สึกอับอายเล็กน้อย

เพราะหากมิใช่เพราะ แดนฝันของหมอนหยก ที่(@NameIsNovel)ช่วยให้เขา(@NameIsNovel)ฟื้นฟูและ(@NameIsNovel)ฝึกฝนได้(@NameIsNovel)อย่างไม่รู้จบ เกรงว่า(@NameIsNovel)ตนคงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเอาชนะเหล่าทหารสวรรค์เหล่านั้นได้(@NameIsNovel)เลย

และ(@NameIsNovel)อาจต้องตายซ้ำตายซ้อนนับครั้งไม่ถ้วนระหว่า(@NameIsNovel)งทาง

----------