ตอนที่ 576 : องค์หญิงอ้าวเย่

“พระบิดาอยู่ที่(@NameIsNovel)ใดในตอนนี้?” อ้าวหงเอ่ยถามขึ้นทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ตำหนักสุ่ยหยวนเสียหายหนัก พระราชาบิดาจึงประทับพักฟื้นอยู่ที่(@NameIsNovel) ตำหนักสุ่ยซิ่ว พวกเราตามข้ามาเถิด”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ้าวจงตอบสั้นๆ แล้วหมุนตัวเดินนำไป โดยไม่เอ่ยถ้อยคำใดให้ขุ่นเคืองใจน้องชายอีก

ขณะเขา(@NameIsNovel)หันหลังเดินไปนั้น หญิงสาวใน เกราะศึกสีแดง ที่(@NameIsNovel)เดินตามหลังอยู่ก็เผยรอยยิ้มบางพลางค้อมศีรษะเบาๆ “ถวายบังคมเพคะ องค์ชายเก้า”

“อะไรกัน เรียกข้าว่า(@NameIsNovel) ‘องค์ชายเก้า’ อีกแล้วรึ? เรียกข้าว่า(@NameIsNovel) พี่เก้า ก็พอ” อ้าวหงแสร้งทำหน้าบึ้งเล็กน้อยพร้อมขมวดคิ้ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หญิงสาวที่(@NameIsNovel)ชื่อ อ้าวซิน ชี้นิ้วไปทางแผ่นหลังของอ้าวจง พลางส่ายหน้าเบาๆ แล้วส่งยิ้มอายๆ ก่อนจะขยับริมฝีปากโดยไม่เปล่งเสียงว่า(@NameIsNovel) — “พี่เก้า”

อ้าวหงเห็นดังนั้นก็หัวเราะเบาๆ อย่างอดไม่ได้(@NameIsNovel)

เมื่ออ้าวจงสั่งให้ทหารข้างกายออกตรวจลาดตระเวนรอบพื้นที่(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็พาอ้าวหง เซินลั่ว และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ มุ่งหน้าไปยังตำหนักสุ่ยซิ่ว

ระหว่า(@NameIsNovel)งทาง เซินลั่วสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel) ภายในวังมังกรดูคึกคักขึ้นกว่า(@NameIsNovel)ด้านนอกไม่น้อย — (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

บางคนกำลังซ่อมแซมอาคารที่(@NameIsNovel)พังทลาย บางคนดูแลผู้บาดเจ็บ ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เดินผ่าน เหล่าผู้คนจะรีบหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วก้มศีรษะคารวะ

ความเคารพนั้นหาได้(@NameIsNovel)เกิดจากฐานันดรศักดิ์ไม่ แต่เป็น(@NameIsNovel) ความนับถือและ(@NameIsNovel)ซาบซึ้งใจจากใจจริง

เซินลั่วส่งเสียงผ่านจิตถามชิงฉือเบาๆ

“สหายชิงฉือ ดูเหมือนองค์ชายรองผู้นี้จะได้(@NameIsNovel)รับการยกย่องมากทีเดียว?” [Source: NameIsNovel]

“ท่านสหายเซินอาจยังไม่รู้ วังมังกรรอดพ้นวิกฤตครานี้ได้(@NameIsNovel) ส่วนใหญ่ก็เพราะองค์ชายรองนั่นแหละ

เป็น(@NameIsNovel)พระองค์ที่(@NameIsNovel)ขับไล่อสูรซึ่งล้อม ‘เหวเทพสมุทร’ และ(@NameIsNovel)ช่วยผู้คนออกมาได้(@NameIsNovel)ทั้งหมด” ชิงฉือตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “อสูรที่(@NameIsNovel)กล้าล้อมเหวเทพสมุทรไว้ได้(@NameIsNovel) เช่นนั้นต้องเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังไม่น้อยเลยสิ?” เซินลั่วถามต่อด้วยความฉงน

“ใช่แล้ว เป็น(@NameIsNovel)อสูรมังกรน้ำสามเศียร ถึงจะนิสัยชั่วร้าย แต่พลังของมันก็ร้ายกาจอย่างแท้จริง” ชิงฉือตอบหนักแน่น

เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ใบหน้าก็ปรากฏแววประหลาดใจ — เขา(@NameIsNovel)ไม่กล่าวสิ่งใดต่อ เพียงเก็บความคิดไว้ในใจเงียบๆ

ไม่นาน พวกเขา(@NameIsNovel)ก็มาหยุดอยู่เบื้องหน้าตำหนักใหญ่ที่(@NameIsNovel)สร้างจากหยกเขียวอมฟ้าแวววาวงดงามนัก

หน้าตำหนักนั้นมี(@NameIsNovel)เหล่าผู้คนของวังมังกรยืนเฝ้าอยู่ราวเจ็ดถึงแปดคน ทั้งแม่ทัพในเกราะศึกและ(@NameIsNovel)ขุนนางในอาภรณ์วิชาการ ดูท่าจะเป็น(@NameIsNovel)พวกขุนนางพลเรือนและ(@NameIsNovel)ทหารระดับสูงของวังมังกร [Source: NameIsNovel]

เมื่อเห็นอ้าวจงกับขบวนเดินมาถึง ทุกคนรีบประสานหมัดคำนับอย่างพร้อมเพรียง

อ้าวจงคำนับตอบเล็กน้อย แล้วกล่าวเสียงเรียบ “พระบิดาอยู่ภายใน ข้ากับหยวนอี้จะเข้าไป ส่วนคนอื่นให้รออยู่ด้านนอก”

อ้าวหงนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนส่งเสียงผ่านจิตมากล่าวขอโทษเซินลั่วว่า(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“สหายเซิน โปรดรอสักครู่ ข้าจะกลับมาโดยเร็ว”

ว่า(@NameIsNovel)จบเขา(@NameIsNovel)ก็เดินเข้าไปพร้อมอ้าวจงและ(@NameIsNovel)หยวนอี้ ทิ้งเซินลั่วไว้หน้าตำหนัก

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ใส่ใจนัก เพียงยืนนิ่งรออยู่ด้านนอกกับคนอื่นๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะนั้นชิงฉือเดินเข้ามาใกล้ พลางหัวเราะเบาๆ “สหายเซินหายไปไหนมาหลายปี? เหตุใดถึงไม่ติดต่อกับองค์ชายเก้าเลย?”

เซินลั่วชะงักในใจ — จะให้ตอบยังไงล่ะ เขา(@NameIsNovel)เองก็ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)ไหนมาตลอด — แต่ก็ไม่อาจพูดตรงๆ ได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ยกยิ้มบางแล้วตอบเรียบๆ

“ช่วงหลายปีมานี้โลกภายนอกวุ่นวายนัก ข้าจึงปลีกตัวบำเพ็ญอยู่บนเขา(@NameIsNovel) ไม่ได้(@NameIsNovel)ออกไปไหน และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ติดต่อสหายเก่าเลย”

“แล้วท่านสหายเซิน บำเพ็ญอยู่สำนักใดหรือ?” ชิงฉือถามต่อ [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วเกือบจะเอ่ยว่า(@NameIsNovel) สำนักชุนชิวเก๋อ แต่ทันใดนั้นก็ฉุกคิดได้(@NameIsNovel) จึงเปลี่ยนคำตอบทันที “ข้ามาจาก เขา(@NameIsNovel)ฝางชุน” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อ๋อ! เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของ ท่านบรมจารย์โพธิสัตว์ อย่างนั้นหรือ! โอ้โห... ศิษย์สายนี้ ข้าผู้น้อยเสียมารยาทแล้วจริงๆ”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินชื่อเสียงเกรียงไกรของเขา(@NameIsNovel)ฝางชุน ชิงฉือถึงกับยกมือคารวะอย่างนอบน้อม

เซินลั่วเพียงยิ้มตอบอย่างสุภาพ ไม่กล่าวสิ่งใดต่อ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)รออยู่หน้าตำหนัก เซินลั่วพลันนึกขึ้นได้(@NameIsNovel)บางอย่าง เขา(@NameIsNovel)จึงส่งเสียงผ่านจิตถามขึ้นอย่างลังเลเล็กน้อย

[Source: NameIsNovel] “ท่านพี่ชิงฉือ เรื่องขององค์ชายเก้ากับองค์ชายรอง... มี(@NameIsNovel)อะไรกันหรือไม่? ข้ารู้สึกว่า(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์ของทั้งสองดูประหลาดอยู่ไม่น้อย”

ชิงฉือได้(@NameIsNovel)ยินคำว่า(@NameIsNovel) “ท่านพี่” แล้วถึงกับยิ้มปลื้ม แต่ก็ยังกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“ด้วยระดับพลังของท่านสหายเซิน และ(@NameIsNovel)ฐานะที่(@NameIsNovel)ท่านเป็น(@NameIsNovel)สหายใกล้ชิดขององค์ชายเก้า การเรียกเช่นนี้อาจไม่เหมาะนัก” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วหัวเราะเบาๆ “ฮ่าๆ ท่านพี่ชิงฉือเป็น(@NameIsNovel)คนพูดตรง ซื่อตรง ข้าชอบนิสัยเช่นนี้ อีกทั้งท่านก็อายุมากกว่า(@NameIsNovel)ข้า ข้าเรียกว่า(@NameIsNovel)ท่านพี่ก็ไม่เห็นจะเป็น(@NameIsNovel)ไร”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ชิงฉือถึงกับยิ้มจนแก้มแทบปริ ความพอใจปรากฏชัดบนใบหน้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “แต่ไหนแต่ไร เรื่องเหล่านี้ถือเป็น(@NameIsNovel)เรื่องของเชื้อพระวงศ์ ข้าในฐานะข้ารับใช้ก็ไม่ควรเอ่ยถึงนัก...

แต่ไหนๆ ท่านก็เป็น(@NameIsNovel)สหายสนิทขององค์ชายเก้า ข้าคงไม่เสียหายหากจะเล่าให้ฟังเล็กน้อย” เขา(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เสียงเบา [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วรีบตอบด้วยน้ำเสียงอ่อน “หากเป็น(@NameIsNovel)เรื่องต้องห้ามก็ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องพูด ข้าเพียงสงสัยเล็กน้อยเท่านั้น”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ชิงฉือซึ่งเป็น(@NameIsNovel)พวก อยากรู้อยากเล่า อยู่แล้ว จะยอมหยุดง่ายๆ ได้(@NameIsNovel)อย่างไร เขา(@NameIsNovel)โบกมือทันที “ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอะไรหรอก ใครๆ ในวังมังกรก็รู้กันทั้งนั้น”

เซินลั่วแสร้งยิ้มบาง “ถ้าเช่นนั้น รบกวนท่านพี่เล่าให้ฟังสักหน่อยเถิด”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ชิงฉือถอนหายใจเบาๆ “เฮ้อ... เอาเข้าจริง ความผิดก็อยู่ที่(@NameIsNovel)องค์ราชามังกร พระองค์ทรงเอ็นดูองค์ชายเก้ามากเกินไปตั้งแต่ยังเล็ก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทำให้องค์ชายรองรู้สึกขุ่นเคืองใจอยู่เสมอ ทั้งที่(@NameIsNovel)จริงแล้วองค์ชายรองนั้นคือมังกรตัวแรกที่(@NameIsNovel)ถือกำเนิดในวังมังกรเสียด้วยซ้ำ”

“มังกรตัวแรกที่(@NameIsNovel)ถือกำเนิด?” เซินลั่วเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

“ใช่ ก่อนองค์ชายรอง ยังมี(@NameIsNovel)พี่สาวคนโตของพวกเขา(@NameIsNovel)อีกคน ชื่อว่า(@NameIsNovel) องค์หญิงอ้าวเย่” ชิงฉือตอบด้วยน้ำเสียงเคารพ

เซินลั่วกำลังจะถามต่อ แต่ในขณะนั้น ประตูตำหนักสุ่ยซิ่ว ก็เปิดออกพอดี อ้าวจงเดินออกมาจากด้านในแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “ทุกคน เข้ามาได้(@NameIsNovel)แล้ว”

ชิงฉือกับอ้าวซินขานรับพร้อมกัน แล้วก้าวนำเข้าไปก่อน ส่วนเซินลั่วก็เดินตามไปติดๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

[Source: NameIsNovel] เมื่อย่างก้าวเข้าไปในตำหนัก สายตาของเขา(@NameIsNovel)ก็สะดุดเข้ากับภาพตรงกลางห้องทันที —

เบื้องหน้าเป็น(@NameIsNovel) ราชรถมังกรหยกขาว ขนาดใหญ่ ภายในมี(@NameIsNovel)ชายสูงใหญ่สวม ฉลองพระองค์ทองคำ เอนกายอยู่

[Source: NameIsNovel] ดวงหน้าคมเข้มมี(@NameIsNovel)หนวดสั้นประดับรอบคาง ถึงจะดูซูบซีดคล้ายคนป่วย แต่ยังคงแผ่รัศมี(@NameIsNovel)สง่างามสมฐานะผู้ปกครอง —

นั่นคือ ราชามังกรแห่งสมุทรตะวันออก อ้าวกวง

ข้างพระวรกายมี(@NameIsNovel)หญิงสาวผู้หนึ่งสวม เกราะเกล็ดมังกรสีเงิน มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เล็กๆ งอกอยู่บนศีรษะ ผมยาวสีน้ำเงินเข้มถูกรวบขึ้นด้วยมงกุฎทอง นางยืนหลังตรง สง่างามจนเผินๆ มองจากด้านหลังอาจคิดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)บุรุษหนุ่มรูปงาม [Source: NameIsNovel]

ใบหน้าของนางงดงามแต่แฝงความเข้มแข็ง — คิ้วชี้เฉียง ดวงตาคมสว่า(@NameIsNovel)ง จมูกโด่งได้(@NameIsNovel)รูป ริมฝีปากบางแน่น เผยความมั่นคงและ(@NameIsNovel)ทรงพลัง

เซินลั่วมองเพียงแวบเดียวก็รู้สึกแน่ชัด — หญิงผู้นี้คงไม่ผิดจากที่(@NameIsNovel)ชิงฉือกล่าวไว้ นางคือ องค์หญิงอ้าวเย่ พระธิดาองค์โตของราชามังกร

อีกฟากของ ราชรถมังกร มี(@NameIsNovel)หญิงสาวหลายคนสวมอาภรณ์สีอ่อนยืนเรียงอยู่ ดูแล้วคงเป็น(@NameIsNovel)เหล่าองค์หญิงรองอื่นๆ แต่ละคนสีหน้าเคร่งเครียด บ้างก็เศร้าสร้อย บ้างก็น้ำตาคลอ

สามคน — อ้าวหง อ้าวจง และ(@NameIsNovel)หยวนอี้ — ก้าวเข้าไปข้างหน้า คุกเข่าคารวะถวายบังคม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วกับชิงฉือรีบทำความเคารพตาม

ราชามังกรอ้าวกวงขยับกายเล็กน้อย สายตาอ่อนแรงแต่ยังทรงอำนาจ “สหายเซิน ข้าได้(@NameIsNovel)ยินจากอ้าวหงแล้ว ว่า(@NameIsNovel)ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)ถูกภูตอสูรโจมตี ณ ยอดสมุทรตะวันออก เจ้าคือผู้ที่(@NameIsNovel)ช่วยชีวิตเขา(@NameIsNovel)ไว้จริงหรือ?”

อ้าวหงหันมามองเซินลั่วแล้วรีบส่งเสียงผ่านจิต

“สหายเซิน เรื่องที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นทั้งหมดก่อนหน้านี้ โดยเฉพาะการสังหารอสูรมังกรน้ำสามเศียร ขออย่าเพิ่งเปิดเผยต่อหน้าทุกคนได้(@NameIsNovel)หรือไม่”

แม้เซินลั่วไม่เข้าใจนักว่า(@NameIsNovel)เหตุใดต้องปิดบัง แต่เขา(@NameIsNovel)ก็พยักหน้ารับอย่างสงบ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) จากนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงตอบเสียงเรียบ “อ้าวหงกับข้าเป็น(@NameIsNovel)สหายเก่ากัน ข้าบังเอิญผ่านมาเห็นเข้า จึงช่วยไว้เท่านั้นเอง”

ราชามังกรพยักหน้าเบาๆ พลางหรี่ตา “ศัตรูที่(@NameIsNovel)เจ้าสู้ด้วยครั้งนั้น... ใช่หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel) อสูรคุนเผิง?”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------