หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 586
ตอนที่ 586 : เค้นคำตอบด้วยพลัง
ตอนที่ 586
“นี่มันอะไรกัน...?”
ทันใดนั้น เสียง “หึ่ง—” ดังขึ้นในหัวของเซินลั่ว — จิตรับรู้ของเขา(@NameIsNovel)ถูกดูดเข้าสู่ คัมภีร์สวรรค์ อย่างราบรื่นผิดคาด
สายตาเขา(@NameIsNovel)พลันเห็นพื้นที่(@NameIsNovel)กว้างใหญ่ไพศาลอาบไปด้วยแสงทองคำไร้ขอบเขต
ไม่มี(@NameIsNovel)เส้นแบ่งฟ้าและ(@NameIsNovel)พื้น มี(@NameIsNovel)เพียงมหาสมุทรแห่งแสงสีทองที่(@NameIsNovel)ทอดยาวสุดสายตา คล้ายจะกินเนื้อที่(@NameIsNovel)ไปนับร้อยลี้
“ที่(@NameIsNovel)นี่… คล้ายกับมิติสวรรค์ทองคำที่(@NameIsNovel)ข้าเคยถูกหลี่จิ้งดึงเข้ามาไม่มี(@NameIsNovel)ผิด มันต้องเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เดียวกันแน่” เซินลั่วพึมพำอย่างตะลึง
กลางห้วงทองคำนั้น ลอยอยู่กลุ่มควันสีชมพูอ่อนๆ — มันคือหมอกลวงตาที่(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์ดูดเข้ามาก่อนหน้านี้
ภายในแสงทองยังมี(@NameIsNovel)คลื่นพลังห้ามปรามแผ่วๆ คอยกดทับให้ควันนั้นไม่อาจกระจายหลุดออก
เพราะกำลังอยู่ในสมรภูมิ เซินลั่วไม่กล้าเสียเวลาอยู่นาน จึงรีบถอนจิตรับรู้ออกจากคัมภีร์กลับสู่ร่างจริงทันที
“คัมภีร์สวรรค์มี(@NameIsNovel)พลังดูดกลืนสิ่งภายนอกได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้รึ...?”
เขา(@NameIsNovel)ใจเต้นแรงด้วยความดีใจ แต่เมื่อรำลึกถึงสิ่งที่(@NameIsNovel)หลี่จิ้งเคยทำ — การจับเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เหล่าทหารสวรรค์เข้าสู่มิตินี้เพื่อทำศึก — ก็เริ่มเข้าใจขึ้นมาทันที ดูท่าความสามารถนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
ทว่า(@NameIsNovel)ครานี้ที่(@NameIsNovel)มันดูดหมอกได้(@NameIsNovel) ก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงผลลัพธ์จากปฏิกิริยาโดยไม่ตั้งใจ หากอยากควบคุมให้ได้(@NameIsNovel)อย่างอิสระ เขา(@NameIsNovel)ยังต้องศึกษามันให้ลึกซึ้งยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นี้
ด้านหนึ่งนั้น — ใบหน้าอสูรน้ำตากลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
นางเพิ่งใช้พลังวิญญาณไปกว่า(@NameIsNovel)แปดส่วน เพื่อโจมตีเขา(@NameIsNovel) แต่กลับถูกอีกฝ่ายกลืนคืนไป เมื่อพลังจิตวิญญาณแทบไม่เหลือ นางก็ไม่กล้าแม้แต่จะสู้ต่อ รีบหันหลังหนีทันที
“จะหนีตอนนี้งั้นรึ... สายไปแล้ว!” เสียงเซินลั่วเย็นเยียบ ร่างของเขา(@NameIsNovel)พลันแผ่แสงทองเจิดจ้า พลังมโหฬารระเบิดออกจากร่าง
งูแดงที่(@NameIsNovel)รัดร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้ตึงจนขาดสะบั้น แสงทองกวาดออกไปรอบตัวเหมือนคลื่นพายุซัดฝั่ง
หมอกสีชมพูที่(@NameIsNovel)ลอยกรุ่นอยู่โดยรอบ — แม้จะแฝงฤทธิ์ลวงตาร้ายแรง แต่พลังโจมตีกลับอ่อนยิ่ง — ถูกพลังแสงทองจากร่างเซินลั่วฉีกกระจายจนหมอกสลายฟ้าโล่ง
เซินลั่วหรี่ตาเย็นชา จ้องมองอสูรน้ำตาที่(@NameIsNovel)กำลังหลบหนีอยู่เบื้องหน้า ยกมือขึ้นเตรียมลงมือสวนกลับ
ทว่า(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตานั้นเอง ดวงตาเขา(@NameIsNovel)พลันหดแคบลง
ที่(@NameIsNovel)ระยะไกลเบื้องหลังอ้าวจง ซึ่งยังคงสู้ราวคนบ้าคลั่ง — เงาดำสายหนึ่งพลันกะพริบออกมาจากอากาศ มันเคลื่อนไหวเร็วเหนือสายตา แวบผ่านหลังอ้าวจงไปเหมือนขโมยบางสิ่ง ก่อนจะหายวับกลับเข้าเงามืด
แม้เห็นเพียงแวบเดียว แต่เซินลั่วมั่นใจ — เงาดำนี้คือสิ่งเดียวกับที่(@NameIsNovel)โจมตีเขา(@NameIsNovel)ด้วย “หมัดดำยักษ์” ก่อนหน้านี้แน่!
เขา(@NameIsNovel)ไม่เสียเวลาตามมองต่อ ยกแขนขวาขึ้น กางนิ้วทั้งห้า แล้วกดฝ่ามือลงเบื้องหน้า!
เสียง “ตูม！” ดังสะท้านฟ้า — เหนือศีรษะของอสูรน้ำตา พลันปรากฏกรงเล็บมังกรทองคำขนาดใหญ่เท่าพื้นที่(@NameIsNovel)หนึ่งฉื่อ ก่อตัวขึ้นจากอากาศ แล้วค่อยๆ กดลงมาด้วยแรงบดมหาศาล!
ทันใดนั้น มิติรอบตัวนางบิดเบี้ยวราวถูกกดทับโดยภูผา พลังรุนแรงราวจะบดขยี้กระดูกและ(@NameIsNovel)เลือดให้แหลก
ร่างของอสูรน้ำตาถูกแรงกดตรึงไว้กับที่(@NameIsNovel) หมอกสีชมพูรอบตัวพลันบิดเกลียวรุนแรง นางแทบทรุดลงกับพื้น
นางเก่งด้านพลังจิตวิญญาณ แต่ร่างกายและ(@NameIsNovel)พลังปีศาจกลับอ่อนแอกว่า(@NameIsNovel)มาก จะรับมือพลังของ เคล็ดหวงถิง ได้(@NameIsNovel)อย่างไรกัน!
แต่นางไม่ยอมแพ้ง่ายๆ — “ฮึ่ม!” นางคำรามต่ำ ยกมือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ
ลำแสงสีชมพูสองสายพุ่งจากฝ่ามือของนาง พุ่งต้านกรงเล็บมังกรทองคำไว้กลางอากาศ
ขณะเดียวกัน เส้นผมสีแดงซึ่งแท้จริงคือฝูงงูบนศีรษะของนางก็เปล่งแสงแดงเรือง ก่อนจะขยายร่างใหญ่เท่าหลายจ้าง พุ่งขึ้นไปโจมตีกรงเล็บมังกรจากด้านข้างอย่างบ้าคลั่ง!
แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)แท่งแสงสีชมพูทั้งสองหรือพยัคฆ์งูหมอกที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนมาจากเส้นผม งุ่มงามทั้งสิ้นเมื่อสัมผัสกับกรงเล็บมังกร—ทุกอย่างแตกละเอียดในพริบตา ไม่สามารถขัดขวางการตกของมันได้(@NameIsNovel)เลย
“ป๋าซาน ช่วยข้า!” อสูรน้ำตาร้องเรียกด้วยความหวาดกลัวและ(@NameIsNovel)หมดหนทาง แต่รอบกายกลับเงียบสนิท ไร้การตอบรับใดๆ ใบหน้าของนางซีดลงทันที
อย่างไรก็ตาม ในฐานะระดับเซียนแท้นางยังตั้งมั่นจิตวิญญาณได้(@NameIsNovel) ร่างกายสว่า(@NameIsNovel)งวูบด้วยแสงแดงเหมือนเตรียมจะเร่งทำบางสิ่งให้เสร็จสิ้น
เห็นเช่นนั้น เซินลั่วหรี่ตา มือทั้งห้านิ้วขยับทันที กรงเล็บมังกรทองกลางอากาศส่องแสงจ้า ความเร็วในการตกพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
เฉือนม่านแสงผสมหมอกสีชมพูกับเส้นผมงู จนแทบไม่เหลือความขวางกั้น แล้วพุ่งทับลงบนอสูรน้ำตา
“ตูม!” แผ่นดินใกล้เคียงสั่นสะเทือน หลุมยุบลึกลงไปหลายจั้ง บนพื้นหินแข็ง และ(@NameIsNovel)ศพของอสูรน้ำตาก็ถูกบดขยี้กลายเป็น(@NameIsNovel)โจ๊กเละ
อสูรน้ำตาตายไป ดวงตาเลือดของอ้าวจง อ้าวหง และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ค่อยๆ หรี่ลง ความคลุ้มคลั่งในหัวใจหายไป การสับสนและ(@NameIsNovel)การต่อสู้จบลง ทุกคนมองหน้ากันด้วยสีหน้าอับอาย
— พวกเขา(@NameIsNovel)ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ผู้มี(@NameIsNovel)อำนาจในราชวังมังกรตะวันออก แต่กลับตกอยู่ใต้อิทธิพลภาพลวง จนเกือบฆ่ากันเอง หากข่าวหลุดออกไป คงถูกสาธารณะหัวเราะเยาะไม่เลิกรา
“เซินลั่ว พวกเราติดค้างท่านไว้ครั้งหนึ่ง” อ้าวหงกล่าวขอบคุณจากใจจริง ส่วนอ้าวจงกลับมองเซินลั่วด้วยสายตาแปลกประหลาด
เหมือนพวกผู้มี(@NameIsNovel)อำนาจมองคนเชื้อสายมนุษย์ต่ำต้อย เปรียบกับเชื้อสายมังกรที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่ว—ผู้ยึดมั่นในมรรคา—กลับมี(@NameIsNovel)พลังเกินคาดจนทำให้พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องอึกอัก
“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร อย่าคิดมาก” เซินลั่วยิ้มน้อยๆ แล้วยกมือส่งออก แสงทองพุ่งทะยานไป ทุกคนตกใจชะงัก หันตัวเตรียมรับศึก
แต่แสงนั้นไม่มุ่งชนใคร กลับชี้ไปยังบริเวณขอบหลุมนั้น ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะถึง มี(@NameIsNovel)ชุดแสงสีชมพูพุ่งฉีกขึ้นจากพื้น กรีดออกเป็น(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)สีชมพูแล้วยิงขึ้นสู่บันไดชั้นบน
“นั่นคือจิตวิญญาณเทวะของนาง ห้ามให้หลุดลอย!” อ้าวจงสบถด้วยความเดือดดาล กำลังจะทำอะไรบางอย่าง
ทันทียามนั้น แส้หกเฉินพุ่งจากข้างบันได ฟาดเข้ากลุ่มแสงชมพู รัศมี(@NameIsNovel)ส่งเสียงแหลม เปรี๊ยะครึ่งหนึ่งแตกสลาย
ส่วนที่(@NameIsNovel)เหลือกระเด็นถอยหลัง เซินลั่วพลิกข้อมือ ฝ่ามือส่องแสงทอง คว้าร่างแสงสีชมพูเข้าหาอยู่ในกำมือ
“ได้(@NameIsNovel)โปรดไว้ชีวิตข้าเถิด! เผ่าพันธุ์อสูรเช่นข้ามี(@NameIsNovel)พรสวรรค์พิเศษ แม้ตอนนี้จะเหลือเพียงดวงจิตวิญญาณเทวะไร้กาย แต่หากข้าได้(@NameIsNovel)ครอบครองร่างใหม่เมื่อใด ก็จะสามารถฟื้นคืนพลังเดิมได้(@NameIsNovel)ในเวลาไม่นาน!”
“และ(@NameIsNovel)เจ้าอยากรู้เรื่องฉือโย่วใช่ไหม? ไว้ชีวิต ข้าจะบอกทุกอย่าง” นางสื่อผ่านสัมผัสจิตเทวะ
“อยากมี(@NameIsNovel)ชีวิตหรือ?” น้ำเสียงเซินลั่วเยียบเย็นดังน้ำแข็ง “เช่นนั้นบอกมา—เจ้าออกจากกรงนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร? และ(@NameIsNovel)เงาดำเมื่อครู่คือใคร?”
อสูรน้ำตาชะงักงัน สีหน้าแข็งค้าง จิตเทวะไหวระริกแต่ยังไม่ปริปาก
“ไม่ตอบคำแรก... ก็ตายเสียตรงนี้”
เสียงของเซินลั่วแผ่วต่ำราวกระซิบ แต่แรงกดดันจากปลายนิ้วกลับรุนแรงราวภูผา ห้านิ้วที่(@NameIsNovel)แผ่ออกค่อยๆ ส่องแสงทอง เส้นพลังพุ่งรัดจิตวิญญาณของนางจนสั่นระริก ราวจะสลายไปต่อหน้าต่อตา
----------