หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 599
ตอนที่ 599 : เคล็ดวิชาไร้นามฉบับสมบูรณ์
ตอนที่ 599
“ปีนั้น...หากข้าไม่ห้ามคบหากับอิงเอ๋อร์ ข้าคงไม่ต้องสูญเสียเวลาสามร้อยปีนี้ไปโดยเปล่าประโยชน์...ข้าเดาว่า(@NameIsNovel)ข้าคงผิดจริงๆ...” อ้าวกวงพึมพำ ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ปรากฏแววงุนงงชั่วขณะเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้
“ท่านผู้อาวุโส เรื่องที่(@NameIsNovel)ผ่านไปแล้วจะมาถกเถียงว่า(@NameIsNovel)ถูกหรือผิดก็ไม่มี(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใด” เซินลั่วกล่าวพลางมองอ้าวกวงที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่เบื้องหน้า
ในยามนี้ ราชามังกรแห่งทะเลตะวันออก ผู้ปกครองแห่งสี่สมุทร มิได้(@NameIsNovel)แสดงความสง่างามเยี่ยงราชันย์แม้แต่น้อย สิ่งที่(@NameIsNovel)แสดงออกมามี(@NameIsNovel)เพียงความอับจนหนทางของคนเป็น(@NameIsNovel)พ่อ
“เจ้าพูดถูก ตอนนี้จะมาเสียใจก็ไม่มี(@NameIsNovel)ประโยชน์แล้ว...ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่า(@NameIsNovel)ไม่รู้ภารกิจของตนเอง หรือไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ควรจะทำอะไร
เหตุใดไม่ลองไปเยือนภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่วในอาณาจักรเอ้าไหลเล่า?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ อ้าวกวงก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมา
“ภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว...เหตุใดข้าต้องไปที่(@NameIsNovel)นั่น?” เซินลั่วถามด้วยความสับสน
“ก่อนที่(@NameIsNovel)ซุนหงอคงจะสำเร็จเป็น(@NameIsNovel)พุทธะหลังจากการเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎก เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ชูธง ‘มหาปราชญ์ผู้เสมอสวรรค์’ ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่ว
หากเจ้าไม่รู้จริงๆ ว่า(@NameIsNovel)จะทำอะไร ก็ลองเดินตามรอยเท้าของหงอคงดู บางทีเจ้าอาจจะได้(@NameIsNovel)ข้อคิดบางอย่าง” สายตาของอ้าวกวงจับจ้องมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว ขณะที่(@NameIsNovel)กล่าวอย่างช้าๆ
“ท่านผู้อาวุโสกล่าวได้(@NameIsNovel)หลักแหลมยิ่งนัก ข้าจะไปเยือนภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่วสักครั้ง” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งหลังจากได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น แล้วจึงพยักหน้า
“รอให้หงเอ๋อร์สืบทอดตำแหน่งให้เสร็จสิ้นก่อนแล้วค่อยไป เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ให้ความสำคัญกับมิตรภาพของเจ้ามากเพียงใด” อ้าวกวงกล่าวเสริม
“ข้าก็วางแผนจะทำเช่นนั้นอยู่แล้ว” เซินลั่วพยักหน้า
หลังจากออกจากวังสุ่ยซิ่ว เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นอ้าวหงกำลังรออยู่ตามลำพังใต้เสาของระเบียงทางเดิน
“สหายเซิน” อ้าวหงกวักมือเรียกทันทีเมื่อเห็นเซินลั่วออกมา
“ท่านยังกังวลว่า(@NameIsNovel)ท่านพ่อของท่านจะกักตัวข้าไว้อีกรึ?” เซินลั่วเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว
“สหายเซิน อย่าล้อเล่นเลย ท่านรู้ล่วงหน้าว่า(@NameIsNovel)พี่หญิงใหญ่ของข้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้ทรยศ เหตุใดจึงไม่บอกข้า?” อ้าวหงถอนหายใจแล้วกล่าว
“หากข้าบอกท่านแล้ว ท่านจะทำอะไรได้(@NameIsNovel)? ด้วยนิสัยของท่าน อย่างมากก็คงจะช่วยปกปิดและ(@NameIsNovel)ไปหานางเป็น(@NameIsNovel)การส่วนตัว
แต่พวกเราเพิ่งจะกลับออกมาจากกลไกในหุบเหวมังกร อ้าวซินต้องเสียชีวิตไป ท่านจะมองข้ามเรื่องทั้งหมดนี้ได้(@NameIsNovel)จริงๆ รึ?” เซินลั่วถาม
“ข้า...” อ้าวหงกำลังจะเอ่ยปาก แต่ก็ถูกเซินลั่วขัดจังหวะ
“ถึงแม้ท่านจะไม่ช่วยนางปกปิด ท่านก็คงทำใจไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ดี เหตุใดข้าต้องทำให้ท่านต้องลำบากใจด้วยเล่า?” เซินลั่วตอบกลับ
หลังจากฟังจบ คิ้วที่(@NameIsNovel)ขมวดของอ้าวหงก็ค่อยๆ คลายลง ดูท้อแท้ใจอยู่บ้าง
“สหายอ้าว พูดตามตรง ท่านควรจะเปลี่ยนนิสัยเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)แล้ว ในภายภาคหน้าที่(@NameIsNovel)ท่านต้องบัญชาการทะเลตะวันออก หรือแม้กระทั่งกลายเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำคนใหม่ของสี่สมุทร
ท่านจะลังเลใจเช่นนี้อีกต่อไปไม่ได้(@NameIsNovel)แล้ว” เซินลั่วหยุดเดิน ใบหน้าจริงจัง
“ภายภาคหน้าข้าจะไม่เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้อีก” อ้าวหงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วตอบอย่างจริงจัง
หลังจากพูดคุยกันแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็เดินต่อไปข้างหน้าพร้อมกับเซินลั่ว แต่กลับไม่ได้(@NameIsNovel)เอ่ยถึงบทสนทนาระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วกับราชามังกรแม้แต่คำเดียว
จากนั้น หลังจากอ้าวหงจัดให้เซินลั่วพักที่(@NameIsNovel)คฤหาสน์วารีแห่งหนึ่งในวังมังกรแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็จากไปก่อน
เซินลั่วกลับมาที่(@NameIsNovel)ห้อง หลังจากนั่งลงบนเตียงและ(@NameIsNovel)ทำสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ด้วยการบิดข้อมือ แผ่นศิลาสีครามแผ่นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ
มันคือชิ้นส่วนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาจาก โถงสมบัติ ของวังมังกรก่อนหน้านี้
เขา(@NameIsNovel)ลูบไล้แผ่นศิลา ค่อยๆ ปัดผ่านพื้นผิวที่(@NameIsNovel)ปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำสีเขียว ตรงที่(@NameIsNovel)ปลายนิ้วสัมผัส สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงคลื่นพลังวิญญาณธาตุน้ำอันรุนแรง
“ไม่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ของธรรมดาไปได้(@NameIsNovel)”
หลังจากพูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็โคจรปราณเต๋าของตนเข้าไปในแผ่นศิลาอย่างเงียบๆ ตะไคร่น้ำสีเขียวบนแผ่นศิลาตั้งชันขึ้นทันทีราวกับขนสัตว์
ขณะเดียวกัน ประกายแสงสีครามเล็กๆ ก็เริ่มส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนพื้นผิวของศิลาเบื้องล่าง
หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง แสงบนแผ่นศิลาก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเล็กน้อย ตะไคร่น้ำสีเขียวบนพื้นผิวดูเหมือนจะงอกขึ้นมาเล็กน้อย แต่นั่นก็คือทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้น ไม่มี(@NameIsNovel)สถานการณ์พิเศษอื่นใดปรากฏขึ้นอีก
“หรือว่า(@NameIsNovel)มันยังคงเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวท ที่(@NameIsNovel)ต้องผ่านการหลอม?” เซินลั่วสงสัยในใจ
เขา(@NameIsNovel)กระตุ้นเคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติในทันที ตั้งใจจะลองหลอมมันดู แต่ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจคือไม่มี(@NameIsNovel)การตอบสนองใดๆ เลย
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะขมวดคิ้ว
หลังจากพิจารณาทางเลือกต่างๆ อยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็ส่งปราณเต๋าของตนไปยังแผ่นศิลาอีกครั้ง
แต่คราวนี้ได้(@NameIsNovel)โคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามไปพร้อมๆ กัน เชื่อมต่อกับแผ่นศิลาโดยใช้ปราณเต๋าธาตุน้ำของเขา(@NameIsNovel)
ผลก็คือ ทันทีที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ถูกรวบรวม ตะไคร่น้ำสีเขียวบนแผ่นศิลาก็พลันเปล่งแสงสีครามเจิดจ้า
และ(@NameIsNovel)ตะไคร่น้ำที่(@NameIsNovel)เกาะอยู่ก็เริ่มลุกไหม้ราวกับถูกไฟเผา ปล่อยเปลวไฟสีครามขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะกลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่านในที่(@NameIsNovel)สุด
ขณะที่(@NameIsNovel)ตะไคร่น้ำสีเขียวถูกเผาจนหมดสิ้น พื้นผิวของ แผ่นศิลาสีครามก็เริ่มกระเพื่อมเป็น(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)แสง ส่องสว่า(@NameIsNovel)งออกไปด้านนอก
ภายในรัศมี(@NameIsNovel)สีคราม อักขระทองคำเล็กๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้น ปกคลุมไปทั่วทั้งห้องอย่างหนาแน่น
เซินลั่วดีใจอย่างยิ่งเมื่อเห็นภาพนั้น เขา(@NameIsNovel)เลื่อนสายตาและ(@NameIsNovel)เริ่มตรวจสอบอักขระทองคำอย่างละเอียดทันที
เพียงไม่นาน สีหน้าก็ปรากฏความประหลาดใจ พร้อมกับแววตาที่(@NameIsNovel)ฉายแววไม่อยากจะเชื่อ
“นี่คือ...”
เนื้อหาที่(@NameIsNovel)สะท้อนออกมาจากแผ่นศิลาสีเขียวนั้นน่าประหลาดใจยิ่งนัก มันมี(@NameIsNovel)ส่วนที่(@NameIsNovel)เหมือนกับเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)บรรยายไว้ในคัมภีร์สวรรค์ไร้นามเป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก!
ไม่น่าแปลกใจเลยที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างอธิบายไม่ถูกเมื่อสัมผัสแผ่นศิลาก่อนหน้านี้
เซินลั่วระงับความตื่นเต้นของตนเอง และ(@NameIsNovel)ตรวจสอบเนื้อหาของอักขระทองคำอย่างละเอียดต่อไป เปรียบเทียบกับเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)เคยฝึกฝนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ยืนยันได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ที่(@NameIsNovel)นี่คือเคล็ดวิชาจากคัมภีร์สวรรค์ไร้นามจริงๆ
ทว่า(@NameIsNovel) ความแตกต่างก็คือ เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่ใช่แปดขั้น แต่เป็น(@NameIsNovel)สิบสามขั้น
ขั้นแรก ขั้นที่(@NameIsNovel)สอง และ(@NameIsNovel)สามขั้นสุดท้ายล้วนสูญหายไป และ(@NameIsNovel)เนื้อหาของเคล็ดวิชาขั้นที่(@NameIsNovel)เจ็ดก็ไม่สมบูรณ์เป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก มี(@NameIsNovel)เพียงเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่เท่านั้นที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะสมบูรณ์
“โชคดีที่(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาขั้นที่(@NameIsNovel)สิบถึงสิบห้านั้นค่อนข้างสมบูรณ์ รวมถึงเคล็ดวิชาเสริมที่(@NameIsNovel)ใช้ทะลวงสู่ระดับก่อกำเนิดนาม ‘สามธาตุเบิกไท่’ ด้วย อุปสรรคน้อยลงไปหนึ่งอย่างเมื่อข้ากลับไป
หากการบำเพ็ญเป็น(@NameIsNovel)ไปอย่างราบรื่น ด้วยเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามในมือ ก็เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะบำเพ็ญจนถึงระดับมหาโพธิญาณ” เซินลั่วไม่อาจปิดบังความยินดีของตนได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)พึมพำกับตัวเอง
ว่า(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ดูต่อไปและ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็พบเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel) “เคล็ดวิชาวิญญาณวารี” ภายในเคล็ดวิชาเหล่านั้น
เคล็ดวิชานี้ต้องฝึกฝนหลังจากไปถึงระดับก่อกำเนิดแล้ว และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับในการสร้างร่างแยกจากจิตวิญญาณรากฐานผสมผสานกับธาตุน้ำ
ในระยะเริ่มต้น จิตวิญญาณรากฐานของผู้บำเพ็ญยังไม่สามารถแบ่งแยกได้(@NameIsNovel) อย่างมากก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงควบแน่นร่างแยกที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จิตสำนึกเป็น(@NameIsNovel)ของตนเอง
แม้จะไม่มี(@NameIsNovel)รูปร่างที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งเหมือนร่างหลัก แต่ก็สามารถใช้เคล็ดวิชาลับส่วนใหญ่ของร่างหลักได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ความแข็งแกร่งก็สามารถใกล้เคียงกับร่างหลักได้(@NameIsNovel)ถึงเจ็ดถึงแปดส่วน
เมื่อเคล็ดวิชาได้(@NameIsNovel)รับการฝึกฝนจนถึงระดับที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้ง และ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณรากฐานมี(@NameIsNovel)ความมั่นคงมากขึ้น
ก็จะสามารถแบ่งจิตวิญญาณรากฐานได้(@NameIsNovel)หลายดวงเพื่อหลอมรวมเข้ากับร่างแยกวารี ทำให้สามารถมี(@NameIsNovel)ร่างแยกหลายร่างกระทำการแยกกันได้(@NameIsNovel)
ยิ่งเซินลั่วอ่านมากเท่าไร ก็ยิ่งประหลาดใจมากเท่านั้น เขา(@NameIsNovel)รีบรวบรวมความคิดที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายของตนเอง
จดจำมนต์คาถาทั้งหมดของเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามที่(@NameIsNovel)ฉายอยู่ในแสง และ(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิเพื่อฝึกฝนทันที
ประสบการณ์บำเพ็ญในดินแดนแห่งความฝันส่งผลลึกซึ้งต่อเซินลั่วในโลกความจริง
จำต้องฉวยเวลาเพื่อทำความคุ้นเคยกับเคล็ดวิชานี้ให้ถ่องแท้ น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาหวงถิง ซึ่งเคยพากเพียรฝึกมา กลับดูห่างไกลจากความจริงอยู่เสมอ
ทำให้ความก้าวหน้าเชื่องช้าจนแทบไม่มี(@NameIsNovel)นัยสำคัญ
ในเวลาเพียงครึ่งชั่วยาม เซินลั่วก็เชี่ยวชาญเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามขั้นที่(@NameIsNovel)สิบได้(@NameIsNovel)อย่างถ่องแท้
ทว่า(@NameIsNovel) เนื่องจากเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ผ่านระดับก่อกำเนิดมาก่อนแล้ว จึงไม่สามารถรู้สึกถึงความรู้สึกอันละเอียดอ่อนของการทะลวงสู่ระดับก่อกำเนิดได้(@NameIsNovel)อีก
เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงใคร่ครวญถึงทุกข้อคิดที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ระหว่า(@NameIsNovel)งการฝึกฝน เพื่อวางรากฐานที่(@NameIsNovel)มั่นคงสำหรับการฝึกฝนในความเป็น(@NameIsNovel)จริง
หลังจากจบขั้นที่(@NameIsNovel)สิบ เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดพัก แต่ยังคงฝึกฝนเคล็ดวิชาต่อไป
----------