ตอนที่ 606 : ทาสโอสถ

[Source: NameIsNovel] “ให้ตายเถิด โอสถทิพย์...”

สีหน้าของอสูรวัวกระทิงสีครามเปลี่ยนไปเล็กน้อย มันทุบหน้าผากตนเองอย่างแรง หันกลับด้วยความร้อนรน แล้วรีบพุ่งไปยังถ้ำม่านวารี (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่หลังจากก้าวไปได้(@NameIsNovel)เพียงสองก้าว ก็หันกลับมาตะโกนว่า(@NameIsNovel) “นำเจ้าหมอนี่ไปที่(@NameIsNovel)คฤหาสน์ถ้ำของข้า แล้วขังไว้กับพวกทาสโอสถนั่น” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

กล่าวจบก็ทะยานร่างขึ้นสูง ในชั่วพริบตาเดียวก็บินเข้าไปในถ้ำม่านวารี

เมื่อเห็นดังนั้น ลิงม้าเฒ่าก็รีบเดินเข้ามา สั่งให้อสูรน้อยสองข้างเข้าจับกุมเซินลั่ว แล้วมุ่งหน้าไปยังถ้ำม่านวารี

เซินลั่วถูกอสูรสองตนคุมตัวไว้ หลังจากเดินโซเซไปได้(@NameIsNovel)สองสามก้าว ความเจ็บปวดรุนแรงที่(@NameIsNovel)หว่า(@NameIsNovel)งคิ้วก็เริ่มจางหายไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์เริ่มทำงานด้วยตัวเอง แสงสายหนึ่งเดินทางจากร่างกายไปยังหว่า(@NameIsNovel)งคิ้ว เริ่มกระบวนการรักษาบาดแผล (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel) ก่อนที่(@NameIsNovel)บาดแผลจะทันได้(@NameIsNovel)เริ่มสมาน เชือกทองคำบนร่างกายก็ทำงานอีกครั้ง ดูดซับปราณเต๋าทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เพิ่งเริ่มโคจรไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วถอนหายใจในใจ ทำได้(@NameIsNovel)เพียงหยุดความพยายามไว้ชั่วคราว

เซินลั่วกวาดสายตามองไปรอบๆ และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ภายในคฤหาสน์ถ้ำนั้น มี(@NameIsNovel)ไข่มุกราตรีขนาดมหึมาฝังอยู่ทุกหนทุกแห่ง ส่องแสงสีขาวนวล ทำให้บริเวณโดยรอบสว่า(@NameIsNovel)งไสว

หลังจากข้ามสะพานหิน เซินลั่วก็เห็นลานโล่งกว้างขวางภายในถ้ำ บนนั้นมี(@NameIsNovel)โต๊ะและ(@NameIsNovel)เก้าอี้หิน วางเรียงรายไปด้วยผลไม้สดนานาชนิด และ(@NameIsNovel)ถาดใส่เนื้อดิบ และ(@NameIsNovel)เครื่องในที่(@NameIsNovel)เปื้อนเลือด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทหารเผ่าพันธุ์อสูรสวมเกราะสองแถวยืนอยู่สองข้าง ท่าทางของพวกเขา(@NameIsNovel)ตั้งตรงดุจหอก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ด้านหลังของลานโล่งนี้มี(@NameIsNovel)บัลลังก์หินตั้งอยู่ ปกคลุมด้วยหนังเสือทั้งผืน ดูน่าเกรงขามยิ่งนัก ทว่า(@NameIsNovel)อสูรวัวกระทิงสีครามไม่ได้(@NameIsNovel)นั่งอยู่บนนั้น

ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะได้(@NameIsNovel)มองไปรอบๆ มากกว่า(@NameIsNovel)นี้ ก็ถูกเหล่าอสูรผลักข้ามลานโล่งนั้นไป และ(@NameIsNovel)มาถึงถ้ำด้านข้างที่(@NameIsNovel)มืดมิดทางขวา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“นำเขา(@NameIsNovel)เข้าไป” ลิงม้าเฒ่าเหลือบมองเซินลั่วแล้วออกคำสั่ง

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เหล่าอสูรน้อยก็รีบผลักเซินลั่วเข้าไปในปากถ้ำ เดินลงไปตามทางลาดอย่างรวดเร็วสู่เบื้องล่าง [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ลิงม้าเฒ่าไม่ได้(@NameIsNovel)ตามเข้ามา

ภายในถ้ำด้านข้าง ไม่มี(@NameIsNovel)ไข่มุกราตรี หลังจากเดินเข้ามาได้(@NameIsNovel)ร้อยกว่า(@NameIsNovel)ก้าว บริเวณโดยรอบก็ค่อยๆ มืดลง

ทว่า(@NameIsNovel)การมองเห็นของเซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากแสงสว่า(@NameIsNovel)งและ(@NameIsNovel)ความมืด ทำให้มองเห็นทิวทัศน์ภายในถ้ำได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในบริเวณที่(@NameIsNovel)เดินผ่าน กรงเหล็กสีดำถูกวางไว้ทุกหนทุกแห่ง แต่ละกรงมี(@NameIsNovel)ยันต์สีม่วงเข้มติดอยู่ และ(@NameIsNovel)อักขระเวทที่(@NameIsNovel)วาดบนยันต์แต่ละแผ่นก็แตกต่างกันไป [Source: NameIsNovel]

บางแผ่นกำลังแผ่ความผันผวนของพลังวิญญาณออกมาอย่างอ่อนๆ ในขณะที่(@NameIsNovel)บางแผ่นก็สิ้นพลังวิญญาณไปโดยสิ้นเชิง

ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังสงสัย ดวงตาก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ภายในกรงหนึ่ง เขา(@NameIsNovel)เห็นโครงกระดูกที่(@NameIsNovel)ส่องแสงสีขาว พิงอยู่มุมกรงอย่างสบายๆ

จากความวาวของกระดูก สามารถบอกได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดายว่า(@NameIsNovel)บุคคลผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความสำเร็จไม่น้อยก่อนตาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)เดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ จำนวนโครงกระดูกสีขาวในกรงโดยรอบก็เพิ่มมากขึ้น บางโครงถูกแขวนไว้บนยอดกรง บางโครงนั่งอยู่ตรงกลาง และ(@NameIsNovel)บางโครงก็ผุพังกลายเป็น(@NameIsNovel)กองกระดูกไปโดยสิ้นเชิง

“อืม อืม อืม...” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในขณะนั้น เสียงที่(@NameIsNovel)ถูกบีบเค้นราวกับถูกบีบออกมาจากส่วนลึกของลำคอ ก็ดังขึ้นอย่างยากลำบากจากด้านข้าง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วหันศีรษะไปและ(@NameIsNovel)เห็นชายชราคนหนึ่งถูกคุมขังอยู่ในกรงข้างๆ ซึ่งเตี้ยราวกับเด็ก เสื้อผ้าที่(@NameIsNovel)ขาดรุ่งริ่งปกคลุมทั่วร่างกาย

ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ไร้ดวงตา มี(@NameIsNovel)เพียงโพรงดำสนิทสองข้าง จมูกดูเหมือนจะถูกตัดออกไปด้วยของมี(@NameIsNovel)คม เหลือเพียงรอยแผลเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ยาวไปถึงกลางใบหน้า [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ลิ้นของเขา(@NameIsNovel)จะถูกดึงออกไปทั้งยวง และ(@NameIsNovel)ไม่สามารถส่งเสียงที่(@NameIsNovel)ชัดเจนได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วเหลือบมองเพียงครั้งเดียวก่อนจะถูกผลักไปข้างหน้า เสียง “อืม-ฮืม” ที่(@NameIsNovel)เร่งเร้ามากขึ้นดังก้องอยู่เบื้องหลัง

ผ่านไปหลายกรง ผู้คนที่(@NameIsNovel)ถูกจองจำมี(@NameIsNovel)จำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ แทบไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดร่างกายสมบูรณ์ ล้วนซอมซ่อ ผอมแห้งราวขอทานทั้งสิ้น

ทว่า(@NameIsNovel) ในกรงหลายร้อยกรงหลังๆ กลับไม่ใช่คน แต่เป็น(@NameIsNovel)ลิงชราที่(@NameIsNovel)ชำรุดทรุดโทรมถูกขังอยู่

ส่วนใหญ่สวมเสื้อผ้าที่(@NameIsNovel)เก่าคร่ำคร่า และ(@NameIsNovel)บางตัวยังสามารถมองเห็นเกราะที่(@NameIsNovel)ขึ้นสนิมและ(@NameIsNovel)แตกหักบนร่างกายได้(@NameIsNovel)อย่างเลือนราง

เมื่อมาถึงด้านหลังของถ้ำ อสูรน้อยก็หยุดเซินลั่วไว้หน้าคุกเดี่ยวที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบด้วยลูกกรงเหล็ก ใช้แผ่นป้ายเปิดอาคมผนึกของคุก แล้วผลักเขา(@NameIsNovel)เข้าไปข้างใน

หลังจากเซินลั่วโซเซ ก็ทรงตัวได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คนอีกเจ็ดแปดคนถูกขังอยู่ในห้องขังนี้เช่นกัน

แตกต่างจากผู้คนในกรงเหล็กก่อนหน้านี้ บุคคลเหล่านี้แต่งกายสะอาดสะอ้าน และ(@NameIsNovel)แม้ใบหน้าจะซีดเล็กน้อย แต่โดยทั่วไปแล้วดูแข็งแรงดี หากไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ ก็คงบอกไม่ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)นักโทษ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) ส่วนใหญ่กลับมี(@NameIsNovel)ท่าทีเฉยเมย พวกเขา(@NameIsNovel)เหลือบมองเซินลั่วแล้วก็ละสายตาไป บางคนหลับตาพักผ่อน และ(@NameIsNovel)บางคนก็หลับไปเลย

“โอ้ ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มี(@NameIsNovel)คนอื่นที่(@NameIsNovel)ถูกเชือกทองคำมัดมาอีกคน” เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากความมืด

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วหันไปตามเสียงและ(@NameIsNovel)เห็นชายชราเตี้ยในชุดคลุมสีเทานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น กำลังเงยหน้ามองมา

“สหายที่(@NameIsNovel)นี่ ข้าขอทราบชื่อของท่านได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ชายหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านในชุดผ้าไหมเดินเข้ามาถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ข้าชื่อเซินลั่ว ข้าขอทราบได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ทุกท่านคือ...” เซินลั่วถูกขัดจังหวะก่อนจะพูดจบ

“จะรู้ไปทำไม พวกเราทุกคนล้วนเป็น(@NameIsNovel)ทาสโอสถ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องตายอยู่ดี” ชายผู้นั้นตะโกนด้วยน้ำเสียงไม่แยแส

“ทาสโอสถ?” เซินลั่วตกตะลึง

“เจ้าเพิ่งจะถูกจับมาใช่หรือไม่? ยังไม่รู้สินะว่า(@NameIsNovel)อสูรวัวกระทิงเขียวนั่นชอบการปรุงโอสถ

พวกเราถูกขังไว้ที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อใช้เป็น(@NameIsNovel)ทาสโอสถสำหรับการทดลองปรุงโอสถของมัน” ชายหนุ่มในชุดผ้าไหมอธิบาย

เซินลั่วจำได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)ซินหู่เคยพูดถึงโอสถกายเนื้ออะไรสักอย่างมาก่อน?

“โอ้ ใช่ ข้าชื่อฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ และ(@NameIsNovel)ข้าเป็น(@NameIsNovel)ชาวอูซุนจากดินแดนตะวันตก” ชายหนุ่มในชุดผ้าไหมกล่าวเสริม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“สหายฉีเหลียน ท่านพอจะทราบหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใครอื่นอีกที่(@NameIsNovel)ถูกคุมขังอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่?” เซินลั่วไม่สามารถทำความเคารพกลับได้(@NameIsNovel)เพราะถูกเชือกทองคำมัดอยู่ จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงพยักหน้าแล้วถาม

“ส่วนใหญ่ในถ้ำนี้เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญพเนจรจากที่(@NameIsNovel)ต่างๆ และ(@NameIsNovel)ลิงจากภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่วที่(@NameIsNovel)ไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อพวกอสูร (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

นอกจากนี้ ยังมี(@NameIsNovel)คนธรรมดาจากอาณาจักรเอ้าไหลบางส่วนถูกขังไว้ที่(@NameIsNovel)อื่นเพื่อเป็น(@NameIsNovel)อาหารโลหิต ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เซียนสวรรค์บางตนถูกคุมขังอยู่ที่(@NameIsNovel)อื่นด้วย” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่อธิบาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “ลิงเหล่านี้ไม่ถือเป็น(@NameIsNovel)อสูรเสมอไปหรอกรึ? เหตุใดพวกมันจึงไม่ยอมจำนนต่อพวกมัน?” เซินลั่วถามด้วยความสงสัย

“ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินลิงม้าเฒ่าตนหนึ่งพูดว่า(@NameIsNovel) ในใจของพวกมัน พวกมันยอมรับเพียงมหาปราชญ์ผู้เสมอสวรรค์เป็น(@NameIsNovel)ราชาของพวกมันเท่านั้น พวกมันยอมตายดีกว่า(@NameIsNovel)ยอมรับอสูรวัวกระทิงสีครามเป็น(@NameIsNovel)ราชา

ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)อสูรวัวกระทิงสีครามจะมี(@NameIsNovel)ความแค้นบางอย่างกับมหาปราชญ์ และ(@NameIsNovel)โหดร้ายต่อภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่วเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หลังจากฆ่าลิงบนภูเขา(@NameIsNovel)ไประลอกแล้วระลอกเล่า ในที่(@NameIsNovel)สุดมันก็บังคับให้ลิงบางส่วนยอมจำนนได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เหลือก็ถูกขังไว้ที่(@NameIsNovel)นี่ เพื่อทรมานไปเรื่อยๆ” ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่อธิบาย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกเห็นใจลิงเหล่านั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------