ตอนที่ 629 : บทสวดส่งวิญญาณ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สหายเซิน ในเมื่อปรมาจารย์เจียงหลิวปฏิเสธที่(@NameIsNovel)จะไปเมืองฉางอัน พวกเราควรจะทำอย่างไรดี?

อีกอย่าง ชายผู้นี้มี(@NameIsNovel)นิสัยรุนแรง ภาษาหยาบคาย และ(@NameIsNovel)มัวเมาในความสุขสำราญ ดูไม่เหมือนพระผู้ทรงคุณธรรมเลยแม้แต่น้อย

[Source: NameIsNovel] ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์และ(@NameIsNovel)ราชครูของเราคงจะเข้าใจผิดไปตามข่าวลือ แม้จะเชิญคนเช่นนี้ไปเมืองฉางอัน เขา(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใดเล่า?”

หลังจากอาจารย์เจ๋อสือจากไป หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชาและ(@NameIsNovel)กล่าวในทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เมื่อครู่ เจียงหลิวนั้นดูไม่เหมือนพระผู้ใหญ่เลยจริงๆ พวกเราจะคอยสังเกตการณ์เขา(@NameIsNovel)อย่างละเอียดในระหว่า(@NameIsNovel)งงานประชุมธรรมในภายหลัง

หากปรากฏว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงนักต้มตุ๋น พวกเราก็จะกลับไปเมืองฉางอันและ(@NameIsNovel)ขอให้ท่านเฉิงและ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เลือกคนอื่นแทน” เซินลั่วก็มี(@NameIsNovel)ความสงสัยเกี่ยวกับปรมาจารย์เจียงหลิวผู้นี้เช่นกัน จึงกล่าวขึ้น

หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพยักหน้าเห็นด้วย และ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็นั่งขัดสมาธิในห้อง รอคอยอย่างเงียบๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เวลาเที่(@NameIsNovel)ยงวันมาถึงอย่างรวดเร็ว เสียงระฆังที่(@NameIsNovel)อยู่ไกลๆ ดังขึ้นสะท้อนก้องสามครั้ง

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงรีบลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)ไปยังลานกว้างใกล้ประตูวัดจินซาน

ในขณะนี้ ลานกว้างเต็มไปด้วยผู้แสวงบุญที่(@NameIsNovel)ศรัทธา ทุกคนต่างมองด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)จริงใจไปยังแท่นหยกขาวที่(@NameIsNovel)ส่วนลึกสุดของลานกว้าง ปกคลุมด้วยฉัตรวิเศษ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)อันเดียวกับที่(@NameIsNovel)เซินลั่วแบกมา

เซินลั่วพลันรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คนกำลังมองอยู่ หันศีรษะไปและ(@NameIsNovel)เห็นพระสงฆ์นักรบในชุดคลุมสีม่วงหลายคนยืนอยู่นอกฝูงชนไม่ไกล จ้องมองพวกเขา(@NameIsNovel)ด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)ไม่เป็น(@NameIsNovel)มิตร หนึ่งในนั้นคือฮุยหมิง

“เป็น(@NameIsNovel)พวกนั้นจากก่อนหน้านี้” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็สังเกตเห็นชายสองสามคนนั้นเช่นกัน และ(@NameIsNovel)พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เป็น(@NameIsNovel)เรื่องธรรมดา ในฐานะผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ไม่คุ้นเคยสองคนที่(@NameIsNovel)ปรากฏตัวภายในวัด เป็น(@NameIsNovel)เรื่องปกติที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะระแวดระวัง นั่งลงแล้วดูว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจียงหลิวมี(@NameIsNovel)ฝีมือจริงหรือไม่กันเถอะ” เซินลั่วหัวเราะ หาที่(@NameIsNovel)แล้วนั่งลง

หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็นั่งลงข้างเซินลั่ว หลับตาและ(@NameIsNovel)รอคอยอย่างเงียบๆ

ครู่ต่อมา ใบหน้าของฝูงชนในลานกว้างก็แสดงความตื่นเต้นและ(@NameIsNovel)เสียงเชียร์ก็ดังขึ้น

“ปรมาจารย์เจียงหลิว!”

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ เงยหน้าขึ้น และ(@NameIsNovel)เห็นร่างหนึ่งปรากฏขึ้นหน้าลานกว้าง กำลังปีนขึ้นไปบนแท่น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ถึงแม้จะอยู่ห่างจากแท่นพอสมควร แต่ทั้งสองก็สามารถมองเห็นสถานการณ์บนแท่นได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดายด้วยสายตา

บุคคลนั้นดูเด็กมาก เป็น(@NameIsNovel)เพียงเด็กชายอายุสิบเอ็ดสิบสองปี คิ้วคมเข้มและ(@NameIsNovel)ดวงตางดงาม มี(@NameIsNovel)รอยประทับสีทองอยู่กลางหว่า(@NameIsNovel)งคิ้ว แม้จะยังเด็ก แต่ก็มี(@NameIsNovel)ท่วงทีของพระผู้ใหญ่แล้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เด็กชายสวมจีวรสีแดง เต็มไปด้วยลวดลายสีทอง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อัญมณีล้ำค่ามากมายฝังอยู่ ส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงแดด

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วจ้องมองเด็กชายอย่างละเอียด ไม่ใช่ที่(@NameIsNovel)จีวรของเขา(@NameIsNovel) แต่ที่(@NameIsNovel)ลูกประคำไม้จันทน์สีม่วงที่(@NameIsNovel)ห้อยอยู่รอบ อก ลูกประคำนั้นเต็มไปด้วยพลังวิญญาณและ(@NameIsNovel)แสงแห่งพุทธะ และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนสมบัติล้ำค่า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เด็กชายพยักหน้าเล็กน้อยให้ผู้คนเบื้องล่างและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไปในฉัตรวิเศษ

“เขา(@NameIsNovel)คือปรมาจารย์เจียงหลิวรึ? อายุของเขา(@NameIsNovel)ไม่เด็กเกินไปหน่อยรึ?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะพูด

เซินลั่วก็ประหลาดใจกับเรื่องนี้เช่นกัน

เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ไปพบเจียงหลิวก่อนหน้านี้ มี(@NameIsNovel)ประตูคั่นอยู่ ด้วยความเคารพ พวกเขา(@NameIsNovel)จึงไม่กล้าใช้สัมผัสจิตเทวะสำรวจ ถึงแม้จะได้(@NameIsNovel)ยินเสียงเยาว์วัย แต่ก็ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจียงหลิวจะเป็น(@NameIsNovel)เด็กจริงๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “พวกท่านสองคนมาวัดจินซานเป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกหรือ? ความทะเยอทะยานไม่ได้(@NameIsNovel)ขึ้นอยู่กับอายุ ถึงแม้ปรมาจารย์เจียงหลิวจะยังเด็กมาก

แต่ระดับความเข้าใจในพุทธธรรมของท่านนั้นหยั่งลึกสุดคาดเดา หากพวกเจ้าไม่รู้ ก็อย่าพูดอะไรตามใจชอบ!” ผู้แสวงบุญชราที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงไม่พอใจ จ้องมองหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง

“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)คนหนุ่มที่(@NameIsNovel)รู้ความดี” ชายชราพยักหน้าให้เซินลั่วอย่างเห็นด้วย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ท่านผู้เฒ่าจะคุ้นเคยกับปรมาจารย์เจียงหลิวเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี ท่านมาเยือนวัดจินซานหลายครั้งแล้วรึ?” เซินลั่วเริ่มสนทนากับชายชรา สอบถามเกี่ยวกับปรมาจารย์เจียงหลิว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วช่างพูดคุยกับชายชราได้(@NameIsNovel)อย่างคล่องแคล่วเพียงใด หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถอนหายใจ

[Source: NameIsNovel] ใช้เวลาหลายปีในสำนักหลวงต้าถัง ใช้เวลาไปกับการปิดด่านบำเพ็ญเพียรหรือภารกิจกำจัดอสูรภายนอก การปฏิสัมพันธ์กับผู้คนไม่ใช่จุดแข็งของเขา(@NameIsNovel)

“แน่นอน ข้าเป็น(@NameIsNovel)สมาชิกของหมู่บ้านตระกูลเฉินใกล้วัดจินซาน ข้ามักจะเข้าร่วมการบรรยายทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจียงหลิวเทศนา

ปรมาจารย์เจียงหลิวคือการกลับชาติมาเกิดของจินฉานจื่อ และ(@NameIsNovel)พุทธธรรมของท่านก็ลึกซึ้ง ใ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

นฐานะผู้สูงวัย ข้าเคยปวดหลังและ(@NameIsNovel)เจ็บปวดบ่อยๆ แต่ตั้งแต่เข้าร่วมการบรรยายจากปรมาจารย์เจียงหลิว หลังของข้าก็ไม่ปวด และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็รู้สึกดีขึ้นกว่า(@NameIsNovel)เดิมมาก” ชายชรากล่าวด้วยความชื่นชม

“โอ้ เช่นนั้นการฟังเทศนาของปรมาจารย์เจียงหลิวสามารถทำให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่าได้(@NameIsNovel)จริงๆ รึ?” เซินลั่วตกใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “แน่นอน! มิเช่นนั้นเหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)คนมากมายมาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อฟังการบรรยายของปรมาจารย์เล่า?” ชายชรากล่าวอย่างภาคภูมิใจ ราวกับว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้บรรยายเสียเองอ่านตอนต่อไปฟรี

ดวงตาของเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งวาบ และ(@NameIsNovel)ในใจก็ไม่สงบ

มี(@NameIsNovel)บันทึกในพระไตรปิฎกเป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราวว่า(@NameIsNovel)พระผู้ทรงคุณธรรมบางท่าน สามารถขจัดโรคภัยไข้เจ็บของผู้คนได้(@NameIsNovel)ด้วยการเทศนาและ(@NameIsNovel)การให้ทาน [Source: NameIsNovel]

เคยอ่านบันทึกในหนังสือประวัติศาสตร์เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ว่า(@NameIsNovel)เมืองแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกเคยติดโรคระบาด

พระศากยมุนีพุทธเจ้าบังเอิญผ่านไปและ(@NameIsNovel)เทศนาเป็น(@NameIsNovel)เวลาหนึ่งวันบนกำแพงเมือง และ(@NameIsNovel)ทั้งเมืองก็หายจากโรคโดยไม่ต้องใช้ยา

“การเทศนาของปรมาจารย์เจียงหลิวไม่ใช่แค่นั้น มองไปทางนั้นสิ” ชายชราส่งสัญญาณให้เซินลั่วไปยังอีกฟากหนึ่งของลานกว้าง

เซินลั่วมองไปตามทิศทางที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ระบุ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)โลงศพตั้งอยู่ที่(@NameIsNovel)อีกฟากหนึ่งของลานกว้างจริงๆ โดยมี(@NameIsNovel)คนสองสามคนในชุดไว้ทุกข์และ(@NameIsNovel)ผ้าคาดศีรษะสีขาวนั่งอยู่ใกล้ๆ

“เหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)โลงศพอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่?” ประหลาดใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “การเทศนาของปรมาจารย์เจียงหลิวไม่เพียงแต่เป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อโลก แต่ยังปลดปล่อยดวงวิญญาณของผู้ตายอีกด้วย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ข้าเพิ่งได้(@NameIsNovel)ยินคนพูดว่า(@NameIsNovel)ผู้หญิงในโลงศพถูกแม่สามี(@NameIsNovel)ใจร้ายไล่ออกจากบ้าน ตกน้ำจากความเศร้าโศกเสียใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ครอบครัวของนางกลัวว่า(@NameIsNovel)ความแค้นของนางจะหนักเกินไป จึงนำนางมาที่(@NameIsNovel)วัดจินซานและ(@NameIsNovel)ขอให้ปรมาจารย์เจียงหลิวเทศนาและ(@NameIsNovel)ปลดปล่อยนาง

เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ครั้งคราว ไม่ว่า(@NameIsNovel)ผู้ตายจะมี(@NameIsNovel)ความแค้นมากเพียงใดก่อนตาย ปรมาจารย์ก็สามารถปลดปล่อยพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทั้งหมด” ชายชรากล่าวอย่างหยิ่งยโสต่อไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วจ้องมองโลงศพอย่างใกล้ชิด และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความแค้นหมุนวนอยู่รอบๆ จริงๆ

“ดีเลย ให้เราได้(@NameIsNovel)เห็นความสามารถของปรมาจารย์เจียงหลิวผู้นี้กัน” เขา(@NameIsNovel)กล่าวกับตัวเอง

ในขณะนี้ เสียงเคาะปลาไม้ดังมาจากฉัตรวิเศษบนแท่นสูงของลานกว้าง ปรมาจารย์เจียงหลิวเริ่มเทศนา

“ปราชญ์ผู้สามารถเพราะวางตนอยู่ในความไร้จุดหมาย ที่(@NameIsNovel)สุดแห่งเกียรติยศและ(@NameIsNovel)ความอัปยศ และ(@NameIsNovel)ผู้สืบทอดนำมาซึ่งกระแสแห่งชีวิต และ(@NameIsNovel)ความรุ่งเรืองและ(@NameIsNovel)ความเสื่อมถอยก็เข้ากับการเปลี่ยนแปลงของพวกเขา(@NameIsNovel)

ดังนั้น เมื่อรู้ว่า(@NameIsNovel)อันตรายและ(@NameIsNovel)ความสบายผลักดันซึ่งกันและ(@NameIsNovel)กัน ก็มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ให้ซ่อนตัวในปรัชญา เมื่อท่านรู้สึกถึงความตึงเครียดและ(@NameIsNovel)การผ่อนคลาย ตัวเลขก็ได้(@NameIsNovel)มาแล้วและ(@NameIsNovel)จากไป...” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เสียงดังมาจากภายในฉัตรวิเศษ ถึงแม้เสียงจะไม่ดัง แต่ก็ดังก้องไปทั่วทั้งลานกว้าง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในตอนแรก เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นอะไร แต่หลังจากฟังมากขึ้น ใบหน้าก็ค่อยๆ จริงจังขึ้น และ(@NameIsNovel)เริ่มตั้งใจฟัง

เนื้อหาของคำเทศนาของปรมาจารย์เจียงหลิวไม่ได้(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญเพียรมากนัก แต่เป็น(@NameIsNovel)การสอนให้ผู้คนรู้แจ้งและ(@NameIsNovel)หลุดพ้นจากความทุกข์

ทว่า(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)เสียงแห่งพุทธะแต่ละเสียงเข้าสู่หู พลังวิญญาณในจิตใจก็สงบลง อารมณ์ราวกับถูกชะล้างด้วยน้ำพุในฤดูใบไม้ผลิ กลายเป็น(@NameIsNovel)ใสกระจ่าง และ(@NameIsNovel)ความรำคาญที่(@NameIsNovel)รู้สึกเพราะเจียงหลิวไม่เต็มใจที่(@NameIsNovel)จะไปเมืองฉางอันก็เริ่มจางหายไป อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะแสดงรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)มุมปาก

“หืม อารมณ์ของข้ากลับถูกใครบางคนส่งผลกระทบเข้าแล้ว!” เซินลั่วสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติในทันทีและ(@NameIsNovel)ทำให้สภาพจิตใจมั่นคงขึ้น

ทว่า(@NameIsNovel) ในไม่ช้าก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)เจียงหลิวไม่ได้(@NameIsNovel)ใช้วิธีใดๆ ในการล่อลวงจิตใจ แต่คำเทศนาของบุคคลผู้นี้กลับกระตุ้นความคิดที่(@NameIsNovel)เบิกบานในใจของผู้คน

ใบหน้าของคนอื่นๆ ในลานกว้างก็เช่นเดียวกัน แสดงความยินดีอย่างยิ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เสียงเทศนาดังก้องอยู่ในลานกว้าง และ(@NameIsNovel)พลังปราณฟ้าดินในบริเวณใกล้เคียงก็เริ่มผันผวนไปพร้อมกับมัน ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)บุปผาทองคำที่(@NameIsNovel)ร่วงหล่นลงมานับไม่ถ้วน

เมื่อบุปผาทองคำแห่งพลังปราณเหล่านี้สัมผัสกับร่างกายของผู้คนเบื้องล่าง พวกมันก็หลอมรวมเข้าไปในร่างกายทันที

โดยธรรมชาติแล้ว คนธรรมดาไม่สามารถมองเห็นพลังปราณได้(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)เพียงบุคคลที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระดับพลังบำเพ็ญเท่านั้นที่(@NameIsNovel)สามารถสังเกตเห็นฉากอันงดงามเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)

----------