ตอนที่ 631 : ฉานเอ๋อร์

เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)คำสั่งของเจ้าอาวาส อาจารย์ฮุยหมิงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็มิกล้าหยุดยั้งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชายอีกคน [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel) พวกเขา(@NameIsNovel)กลับคอยติดตามอยู่เบื้องหลังทั้งสองอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)รับคำสั่งจากปรมาจารย์เจียงหลิวให้เฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อาจารย์เจ๋อสือนำเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชายคนที่(@NameIsNovel)สองไปยังหอข้างเพื่อรับประทานอาหารมังสวิรัติ

ทว่า(@NameIsNovel) ด้วยท่าทีของอาจารย์ฮุยหมิงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่รอบๆ ราวกับยามเฝ้านักโทษ เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายจึงถูกจับตามองอย่างใกล้ชิดขณะนั่งอยู่ที่(@NameIsNovel)โต๊ะไม้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็หมดความอยากอาหารไปโดยธรรมชาติ ในทางกลับกัน เซินลั่วกลับดูไม่สะทกสะท้าน กินข้าวไปสองชามใหญ่ สร้างความรำคาญใจให้หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง

วัดจินซานมี(@NameIsNovel)ผู้ศรัทธามากมาย ดังนั้นอาจารย์เจ๋อสือจึงไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่กับชายทั้งสองนานนัก หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ก็กล่าวอำลาและ(@NameIsNovel)สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป

“เอาล่ะ ผู้มี(@NameIsNovel)พระคุณทั้งสองได้(@NameIsNovel)ฟังงานประชุมธรรมและ(@NameIsNovel)รับประทานอาหารแล้ว โปรดจากไปได้(@NameIsNovel)” ทันทีที่(@NameIsNovel)อาจารย์เจ๋อสือจากไป อาจารย์ฮุยหมิงก็รีบก้าวไปข้างหน้า กล่าวเป็น(@NameIsNovel)นัยถึงการขับไล่

“พวกเรา...” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)คิดแผนการที่(@NameIsNovel)เหมาะสมและ(@NameIsNovel)พยายามจะถ่วงเวลา [Source: NameIsNovel]

“ฮ่าฮ่า ในเมื่อวัดจินซานไม่ต้อนรับพวกเรา สหายหลู พวกเราไปกันเถอะ” เซินลั่วตบไหล่หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)ลุกขึ้นจากไป

“สหายเซิน ท่าน...” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงตกตะลึง

ริมฝีปากของเซินลั่วขยับเล็กน้อย กระซิบอะไรบางอย่าง ดึงหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปยังทางออก

ดวงตาของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงสั่นไหว ไม่ได้(@NameIsNovel)ขัดขืน เดินตามเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็รีบออกจากวัดจินซานไป

เมื่อเห็นพวกเขา(@NameIsNovel)เดินจากไป ฮุยหมิงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็หยุดตามอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “สหายเซิน ท่านหมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไรกับสิ่งที่(@NameIsNovel)ท่านพูดเมื่อครู่? พวกเราจะจากไปจริงๆ รึ? แล้วเราจะพูดกับอาจารย์และ(@NameIsNovel)ราชครูว่า(@NameIsNovel)อย่างไรเมื่อกลับไป?” ทันทีที่(@NameIsNovel)ออกจากวัดจินซาน หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็ถามทันที

“พวกเราจะจากไปจริงๆ ไม่ได้(@NameIsNovel)หรอก” เซินลั่วส่ายศีรษะ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ถ้าเราไม่ไป แล้วเราจะทำอะไรได้(@NameIsNovel)อีก? พวกเขา(@NameIsNovel)ไม่ให้เราเข้าไปในวัดจินซาน แล้วเราจะไปเชิญปรมาจารย์เจียงหลิวได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวอย่างหงุดหงิด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ถ้าพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่ให้เราเข้า งั้นเราก็แอบเข้าไปตอนกลางคืนสิ” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

[Source: NameIsNovel] “แอบเข้าไปตอนกลางคืนรึ? นี่คือวัดจินซานนะ ท่านไม่เห็นรึว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญอยู่ข้างในมากมาย ท่านมั่นใจขนาดนั้นเชียวรึ?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงดูประหลาดใจ แล้วจึงลดเสียงลงถาม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ก็เคยพิจารณาแผนการเสี่ยงๆ นี้อยู่เหมือนกัน แต่ไม่กล้าเอ่ยปากออกมา

ริมฝีปากของเซินลั่วขยับเล็กน้อย กระซิบอะไรบางอย่าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ข้าเข้าใจแล้ว พวกเราควรจะจากไปก่อนจริงๆ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงพยักหน้าซ้ำๆ

เซินลั่วพยักหน้า และ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าลงจากเขา(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ผู้เข้าร่วมงานประชุมธรรมยังไม่ได้(@NameIsNovel)จากไปทั้งหมด ยังมี(@NameIsNovel)หลายคนรวมตัวกันอยู่นอกวัดจินซานเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มๆ กำลังสนทนากันอย่างตื่นเต้นเกี่ยวกับคำสอนอันยอดเยี่ยมของปรมาจารย์เจียงหลิวจากงานประชุม

“...ที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel)การสังเกตสรรพธรรมและ(@NameIsNovel)เข้าใจแก่นแท้ของมัน คือการแยกแยะแม่น้ำหลายสายและ(@NameIsNovel)ค้นหาต้นกำเนิดร่วมกันของพวกมัน” เสียงหนุ่มน้อยอ่อนโยนดังมาจากฝูงชนกลุ่มหนึ่ง

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงนี้ เซินลั่วก็หยุดฝีเท้า

“เสียงนี้ ใช่ฉานเอ๋อร์รึเปล่า?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็หยุดเช่นกันและ(@NameIsNovel)มองไปยังฝูงชนที่(@NameIsNovel)ไม่ไกลนัก

ชายทั้งสองสบตากันและ(@NameIsNovel)เบียดตัวเข้าไปในฝูงชน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พระน้อยในชุดคลุมสีเทานั่งขัดสมาธิอยู่ใจกลางฝูงชน ดูเหมือนจะอายุประมาณสิบเอ็ดสิบสองปี ดวงตาใสกระจ่างและ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งไสวอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้ผู้คนรู้สึกสงบใจเพียงแค่ได้(@NameIsNovel)มอง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ที่(@NameIsNovel)แท้ก็หมายความเช่นนี้นี่เอง ท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์ ความเข้าใจในพุทธศาสนาของท่านช่างลึกซึ้งยิ่งนัก ข้าช่างโง่เขลา ถึงแม้คำเทศนาของปรมาจารย์เจียงหลิวจะตรงไปตรงมามาก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่ข้าก็ยังคงสับสนอยู่ ข้าละอายใจจริงๆ และ(@NameIsNovel)ขอบคุณอย่างยิ่งสำหรับคำชี้แนะของท่าน” สตรีในชุดสีเขียวข้างพระน้อยในชุดคลุมสีเทาแสดงความเข้าใจอย่างกะทันหันและ(@NameIsNovel)ขอบคุณเขา(@NameIsNovel)

“โยม ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว พวกเราศิษย์พุทธะเทศนาเพื่อประโยชน์สุขของมวลมนุษยชาติ

หากท่านเคยประสบปัญหาใดๆ ในการทำความเข้าใจพุทธศาสนา ก็สามารถถามอาตมาได้(@NameIsNovel)เสมอ” พระน้อยในชุดคลุมสีเทาประสานมือและ(@NameIsNovel)กล่าว

“ท่านอาจารย์ฉานเอ๋อร์ วลีที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) ‘มลทินที่(@NameIsNovel)คุ้นเคยควบแน่นอยู่ในสิ่งที่(@NameIsNovel)ยังไม่เกิด ภาระแห่งรูปสิ้นสุดลงในการแปรเปลี่ยนทางจิตวิญญาณ’ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

จาก ‘ไตรธรรมปริวรรต’ ที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เจียงหลิวกล่าวไว้ในตอนท้ายนั้นหมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไร?” ผู้ศรัทธาอีกคนถาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ความหมายของวลีนี้คือ นิสัยที่(@NameIsNovel)แปดเปื้อนจะหยุดลงในธรรมชาติที่(@NameIsNovel)แท้จริงของการไม่เกิดและ(@NameIsNovel)การไม่ดับ และ(@NameIsNovel)ภาระของรูปกายจะสิ้นสุดลงในการแปรเปลี่ยนอันน่าอัศจรรย์” พระน้อยในชุดคลุมสีเทาตอบโดยไม่ลังเล

ผู้ศรัทธาคนอื่นๆ เมื่อเห็นดังนั้น ก็เริ่มถามคำถามของตนเอง ถึงแม้จะยังเด็ก แต่พระน้อยในชุดคลุมสีเทาก็มี(@NameIsNovel)ความเข้าใจในพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)อธิบายในลักษณะที่(@NameIsNovel)เข้าใจง่าย ผู้ศรัทธาทุกคนที่(@NameIsNovel)ถามคำถามต่างได้(@NameIsNovel)รับคำตอบที่(@NameIsNovel)น่าพอใจ

“วัดจินซานสมควรได้(@NameIsNovel)รับชื่อเสียงว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สถานศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาที่(@NameIsNovel)ให้การศึกษาแก่จินฉานจื่ออย่างแท้จริง [Source: NameIsNovel]

ไม่เพียงแต่ปรมาจารย์เจียงหลิวเท่านั้น แต่พระน้อยฉานเอ๋อร์ผู้นี้ก็น่าทึ่งเช่นกัน” เซินลั่วดูประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ครุ่นคิดในใจ

ครู่ต่อมา ผู้ศรัทธาโดยรอบก็แยกย้ายกันไป เหลือเพียงเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงอยู่เบื้องหลัง

“ท่านทั้งสองมี(@NameIsNovel)หลักธรรมทางพุทธศาสนาข้อใดที่(@NameIsNovel)ไม่ชัดเจนหรือไม่?” พระน้อยถามหลังจากโค้งคำนับคนทั้งสอง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ข้าไม่มี(@NameIsNovel)คำถามเฉพาะเจาะจง ข้าเพียงได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์มี(@NameIsNovel)ความเข้าใจในพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)รู้สึกประทับใจ นั่นคือเหตุผลที่(@NameIsNovel)ข้าหยุดฟัง” เซินลั่วคารวะกลับพลางยิ้ม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “อาตมาเป็น(@NameIsNovel)เพียงพระธรรมดาที่(@NameIsNovel)วัดจินซานและ(@NameIsNovel)ไม่สมควรได้(@NameIsNovel)รับคำชมเช่นนั้น” ฉานเอ๋อร์รีบโบกมืออย่างถ่อมตน

“ท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์ ท่านช่างมี(@NameIsNovel)ความถ่อมตนและ(@NameIsNovel)อ่อนโยนอย่างแท้จริง ข้าได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel)ท่านเติบโตมาพร้อมกับปรมาจารย์เจียงหลิว นั่นเป็น(@NameIsNovel)ความจริงหรือไม่?” เซินลั่วถามพลางยิ้ม

“ใช่ อาตมาและ(@NameIsNovel)เจียงหลิวเติบโตที่(@NameIsNovel)วัดจินซานมาตั้งแต่เด็ก” ฉานเอ๋อร์ พระน้อย พยักหน้า [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เช่นนั้นท่านคงรู้จักเจียงหลิวเป็น(@NameIsNovel)อย่างดีสินะ ข้าอยากรู้—เหตุใดเขา(@NameIsNovel)ถึงไม่ยอมไปเมืองฉางอัน เพื่อช่วยปลดปล่อยวิญญาณอาฆาตที่(@NameIsNovel)นั่น?” เซินลั่วถาม

พลางหยุดยืนกลางทาง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เรื่องนี้คือเหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เลือกจะรั้งอยู่ต่อ

“ท่านหมายถึงความวุ่นวายของภูตผีในเมืองฉางอันหรือ?” ฉานเอ๋อร์ถามกลับหลังนิ่งคิดครู่หนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ใช่ ตอนนี้พลังปราณหยินในเมืองหนาทึบยิ่งนัก วิญญาณอาฆาตมากมายยังคงวนเวียน ไม่ยอมจากไปเสียที...” เซินลั่วถอนหายใจเบาๆ

ฉานเอ๋อร์แสดงสีหน้าใจสลายและ(@NameIsNovel)พึมพำบทสวดมนต์

“ท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์ ท่านยังไม่ตอบคำถามของข้าเลย ท่านรู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดเจียงหลิวจึงไม่เต็มใจที่(@NameIsNovel)จะไปเมืองฉางอัน?” เซินลั่วถามอีกครั้ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“นี่...” ฉานเอ๋อร์ดูลังเล (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์ ท่านรู้! โปรดเถิด ท่านต้องบอกพวกเรา ในเมืองฉางอัน วิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนกำลังล่องลอยอยู่ในโลกมนุษย์และ(@NameIsNovel)ไม่เต็มใจที่(@NameIsNovel)จะจากไป [Source: NameIsNovel]

หากพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถส่งวิญญาณได้(@NameIsNovel) ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)จะเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ขึ้น” เซินลั่วจ้องมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง ย่อตัวลงและ(@NameIsNovel)อ้อนวอน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็จ้องมองฉานเอ๋อร์เช่นกัน

“ถึงแม้จะเป็น(@NameIsNovel)อย่างที่(@NameIsNovel)ท่านกล่าวไว้ แต่อาตมาสัญญากับเจียงหลิวไว้ว่า(@NameIsNovel)จะไม่บอกใคร หวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะเข้าใจ” ฉานเอ๋อร์ส่ายศีรษะและ(@NameIsNovel)พูดอย่างหนักแน่น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ทั้งสองก็ขมวดคิ้ว

“ในพุทธศาสนากล่าวไว้ว่า(@NameIsNovel) ‘หากข้าไม่ลงนรก ใครเล่าจะลงนรก’ ท่านอาจารย์น้อยฉานเอ๋อร์

ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)ความซื่อสัตย์ส่วนตัวของท่านสำคัญกว่า(@NameIsNovel) หรือการส่งวิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนในเมืองฉางอันสำคัญกว่า(@NameIsNovel)?” เซินลั่วถามอย่างจริงจัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “นี่... แน่นอนว่า(@NameIsNovel)การส่งวิญญาณอาฆาตสำคัญกว่า(@NameIsNovel)” ฉานเอ๋อร์เกาหัวและ(@NameIsNovel)ตอบ

----------