ตอนที่ 636 : การรุกรานของพลังปราณอสูร

“โปรดอภัยในความหยาบคายของข้าด้วย” ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ด้วยมือข้างเดียว ก็ประสานอิน แสงสีแดงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเบื้องหน้า เผยให้เห็นตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์

“สหายเซิน ท่านมั่นใจรึ?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกระซิบถาม

แสงสีแดงสาดส่องท่วมท้นบนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ เปลวไฟรูปดอกบัวสีแดงหลายกลุ่มระเบิดออกมา แล้วจึงหลอมรวมเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งอย่างรวดเร็ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เพียงครู่ต่อมา อัคคีบัวสวรรค์สูงตระหง่านก็ปรากฏขึ้นรอบตัวอ่อนกระบี่ มันลุกโชนอย่างรุนแรง ทว่า(@NameIsNovel)กลับไม่แผ่ความร้อนออกมา ดูน่าขนลุกอย่างไม่น่าเชื่อ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อะไรกัน! อัคคีบัวสวรรค์!” ใบหน้าของเจียงหลิวพลันซีดเผือดเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนี้

เจ้าอาวาสไห่สือก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน ส่วนพระสงฆ์องค์อื่นๆ โดยรอบก็ทำตามอย่าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วกำลังจะกระตุ้นตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ต่อไป โดยวางแผนที่(@NameIsNovel)จะเรียกอัคคีบัวสวรรค์ทั้งหมดที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในออกมา ตั้งเป้าที่(@NameIsNovel)จะโจมตีอย่างรุนแรง

“หยุด! ข้ายอมแพ้ในการเดิมพันครั้งนี้!” เจียงหลิวซึ่งยังคงอยู่ในแสงสีม่วง พลันยกมือขึ้นยอมแพ้ ร่องรอยของความหวาดกลัวฉายวาบผ่านดวงตาขณะที่(@NameIsNovel)มองไปยังอัคคีบัวสวรรค์

เซินลั่วค่อนข้างมั่นใจว่า(@NameIsNovel)จะชนะการประลองครั้งนี้ ทว่า(@NameIsNovel)การยอมแพ้อย่างตรงไปตรงมาของเจียงหลิวทำให้เขา(@NameIsNovel)ตะลึงงัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ถึงกระนั้น การยอมแพ้ของเจียงหลิวก็เป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์ เว้นแต่จำเป็น(@NameIsNovel)จริงๆ เซินลั่วก็ไม่ต้องการที่(@NameIsNovel)จะบาดหมางกับวัดจินซาน

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)จึงทำตามอย่างว่า(@NameIsNovel)ง่าย และ(@NameIsNovel)แสดงท่าที อัคคีบัวสวรรค์ทั้งหมดก็ถูกดูดกลับเข้าไปในตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์อย่างมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพราวกับวาฬดื่มน้ำ

ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์หายเข้าไปในแขนเสื้อพร้อมกับประกายแสงวาบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ทำได้(@NameIsNovel)ดีมาก!” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงตบไหล่เซินลั่วอย่างแรง หัวเราะอย่างตื่นเต้น

“พวกท่านไปได้(@NameIsNovel)แล้ว” เจียงหลิวสลายบาตรสีม่วงทองด้วยการประสานอิน และ(@NameIsNovel)โบกมือให้พระสงฆ์โดยรอบ

ฝูงพระสงฆ์เคารพเจียงหลิวประดุจเทพเจ้า พวกเขา(@NameIsNovel)โค้งคำนับแล้วหันหลังเดินจากไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“โปรดหยุดก่อน ข้าขออภัยสำหรับการกระทำก่อนหน้านี้ของข้า นี่คือศาสตราเวทของพวกท่าน โปรดรับคืนไปด้วย” เซินลั่วตวัดแขนเสื้อ และ(@NameIsNovel)ศาสตราเวททั้งหมดที่(@NameIsNovel)ยึดมาได้(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พระสงฆ์แต่ละรูปต่างรับศาสตราเวทของตนกลับไป โค้งคำนับให้เซินลั่ว พึมพำบทสวด “อมิตาภพุทธ” แล้วจากไป

ในขณะนี้ ท่านหอเฒ่าสือกลับมา เซินลั่วได้(@NameIsNovel)แสดงความเมตตาก่อนหน้านี้ เพียงแค่ทำลายกายาทองคำผนึกอสูรของเขา(@NameIsNovel) ไม่ได้(@NameIsNovel)สร้างบาดแผลสาหัส

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ท่านหอเฒ่าสือโบกมือ เรียกใบมี(@NameIsNovel)ดธรรมะสีฟ้าครามกลับมา จ้องมองเซินลั่วอย่างลึกซึ้งแล้วจึงหันหลังเดินจากไป

ในไม่ช้า ก็เหลือเพียงเซินลั่ว หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง เจียงหลิว และ(@NameIsNovel)เจ้าอาวาสไห่สืออยู่ที่(@NameIsNovel)นี่

“ท่านทั้งสอง เจียงหลิว เราเข้าไปในห้องเพื่อหารือกันต่อเถิด” เจ้าอาวาสไห่สือลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไปในที่(@NameIsNovel)พักของพระสงฆ์ในบริเวณใกล้เคียง

“เจ้าอาวาสไห่สือ ในเมื่อท่านวางแผนจะบอกพวกเขา(@NameIsNovel) ก็พูดต่อไปเถิด” เจียงหลิวเข้าไปข้างในและ(@NameIsNovel)นั่งลงบนเตียง พ่นลมหายใจเสียงดัง

“ตกลง เช่นนั้นข้าจะเล่าต่อ” เจ้าอาวาสไห่สือพยักหน้า

“ปีนั้น อสูรตนหนึ่งบุกเข้ามาในวัดจินซาน พยายามจะทำร้ายร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉาน หากมิใช่เพราะเจียงหลิวเข้าขัดขวาง อสูรตนนั้นคงจะทำร้ายได้(@NameIsNovel)สำเร็จ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) ร่างกายของเจียงหลิวกลับติดเชื้อพลังปราณอสูรเป็น(@NameIsNovel)ผลให้...” เจ้าอาวาสไห่สือหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเล่าเรื่องต่อไป

“ติดเชื้อพลังปราณอสูร!” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงตกใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้

เซินลั่วสำรวจเจียงหลิว ถึงแม้จะประหลาดใจมาก แต่ก็ยังคงมี(@NameIsNovel)ความสงสัยอยู่บ้าง

“เจ้าไม่เชื่อข้ารึ?” เจียงหลิวพ่นลมหายใจ ปลดกระดุมเสื้อคลุมอกและ(@NameIsNovel)เผยให้เห็นหน้าอกอ่านตอนต่อไปฟรี

จุดดำสนิทราวกับหมึก ขนาดประมาณเท่าอ่างล้างหน้า ตั้งอยู่กลางผิวขาวของเขา(@NameIsNovel) ราวกับก้อนเมฆดำได้(@NameIsNovel)หยั่งรากลงไปที่(@NameIsNovel)นั่น

รอบขอบของจุดดำมี(@NameIsNovel)วงแหวนลวดลายสีทองล้อมรอบอยู่ เมื่อพิจารณาอย่างใกล้ชิด พวกมันประกอบด้วยอักขระเวทสีทองขนาดเล็กจิ๋วจำนวนมาก ดูเหมือนผนึก กักขังจุดดำไว้ภายใน

จุดดำนั้นดูเหมือนสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต บิดตัวและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่ผนึกสีทองรอบๆ อยู่ตลอดเวลา ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น อักขระเวทรูปจักรขนาดเล็กจิ๋วก็จะสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นตรงจุดที่(@NameIsNovel)ผนึกถูกกระแทก ผลักจุดดำกลับไป

เซินลั่วกวาดสำรวจจุดดำด้วยสัมผัสจิตเทวะและ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เส้นพลังปราณอสูรแผ่ออกมาจากภายในจริงๆ

[Source: NameIsNovel] “เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ที่(@NameIsNovel)เส้นพลังปราณอสูรเหล่านี้จะถูกขับออกไปได้(@NameIsNovel)?” เขา(@NameIsNovel)ลี่ตาลงแล้วถาม

“เหลวไหล! หากพวกมันถูกขับออกไปได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ ข้าจะยังต้องเดือดร้อนอยู่รึ?” เจียงหลิวกล่าวอย่างโกรธเคือง พลางจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่(@NameIsNovel)

“พลังปราณอสูรสายเหล่านี้ฝังอยู่ในร่างของเจียงหลิวราวกับหนอนในกระดูก แทบจะเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะกำจัดออกไป

[Source: NameIsNovel] เราทำได้(@NameIsNovel)เพียงแค่กดข่มมันไว้ชั่วคราวโดยใช้พลังแห่งพุทธะของวัดจินซาน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลที่(@NameIsNovel)เจียงหลิวไม่สามารถอยู่ห่างจากวัดจินซานได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน

[Source: NameIsNovel] เมื่อใดก็ตามที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น เขา(@NameIsNovel)ก็ต้องเสี่ยงอย่างมากในการจากไป” เจ้าอาวาสไห่สืออธิบายอย่างช้าๆ

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ เซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงจึงตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดเจียงหลิวจึงปฏิเสธที่(@NameIsNovel)จะไปเมืองฉางอันอย่างแข็งขัน

“รายละเอียดเกี่ยวกับการติดเชื้อพลังปราณอสูรของเจียงหลิวนั้นเป็น(@NameIsNovel)ความลับอย่างยิ่ง มี(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่คนในวัดจินซานเท่านั้นที่(@NameIsNovel)ทราบถึงเหตุผล [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะไม่เปิดเผยเรื่องนี้ เพราะอาจเป็น(@NameIsNovel)อันตรายต่อเจียงหลิวได้(@NameIsNovel)” เจ้าอาวาสไห่สือกล่าวกับเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “แน่นอน เจ้าอาวาสไห่สือ วางใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เราจะไม่เปิดเผยข้อมูลนี้อย่างแน่นอน” เซินลั่วรับรองอย่างจริงจัง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ไม่มี(@NameIsNovel)ทางที่(@NameIsNovel)จะกดข่มพลังปราณอสูรโดยไม่ต้องพึ่งพาพลังของวัดจินซานเลยรึ?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงผู้ไม่พอใจซักไซ้ต่อ

“เราได้(@NameIsNovel)ลองทุกวิธีที่(@NameIsNovel)คิดออกในช่วงหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)พลังปราณอสูรนั้นพิสดาร และ(@NameIsNovel)ผลลัพธ์ก็น้อยนิด” เจ้าอาวาสไห่สือถอนหายใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วขมวดคิ้ว ในขณะที่(@NameIsNovel)การช่วยชีวิตชาวเมืองฉางอันเป็น(@NameIsNovel)สิ่งสำคัญยิ่ง แต่ก็ไม่สามารถปล่อยให้เจียงหลิวเสี่ยงชีวิตในการทำเช่นนั้นได้(@NameIsNovel)

“ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์หยวนและ(@NameIsNovel)ท่านเฉิงอาจจะมี(@NameIsNovel)วิธีที่(@NameIsNovel)จะกดข่มพลังปราณอสูรได้(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อพิจารณาจากปฏิกิริยาของเจ้าอาวาสไห่สือและ(@NameIsNovel)เจียงหลิวแล้ว ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะไม่ไว้ใจคนนอกมากนัก” เขา(@NameIsNovel)เก็บความคิดไว้ในใจ ลังเล และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เอ่ยออกมา

“อันที่(@NameIsNovel)จริง อาจจะมี(@NameIsNovel)ทางออกอยู่ ข้าเพิ่งจะศึกษาคัมภีร์ที่(@NameIsNovel)จินฉานจื่อทิ้งไว้อย่างใกล้ชิดเมื่อเร็วๆ นี้

พวกเขา(@NameIsNovel)กล่าวถึงเครื่องมือชนิดหนึ่งที่(@NameIsNovel)สามารถกดข่มพลังปราณอสูรได้(@NameIsNovel)อย่างมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพ” เจียงหลิวพลันพูดขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “โอ้? เครื่องมือชนิดใดกัน?” เจ้าอาวาสไห่สือถาม ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งขึ้น

“เครื่องมือนี้เรียกว่า(@NameIsNovel)ร่มผสานหยวน เป็น(@NameIsNovel)สมบัติที่(@NameIsNovel)สืบทอดมาจากภูเขา(@NameIsNovel)จิตวิญญาณสวรรค์ตะวันตก เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้จักกันดีในความสามารถในการกดข่มอสูรชั่วร้ายและ(@NameIsNovel)ทำให้จิตวิญญาณมั่นคง [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel) เครื่องมือนี้มี(@NameIsNovel)ความเข้มงวดในการหลอมอย่างยิ่ง อีกทั้งยังต้องใช้วัตถุดิบที่(@NameIsNovel)ล้ำค่าอย่างยิ่งอีกด้วย

อันที่(@NameIsNovel)จริง ข้าได้(@NameIsNovel)เริ่มพยายามหลอมมันมานานแล้ว แต่ปัจจุบันยังขาดวัตถุดิบหลักชิ้นหนึ่ง ซึ่งหาได้(@NameIsNovel)ยากมาก” เจียงหลิวอธิบาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ต้องการวัตถุดิบอะไร? เราพร้อมที่(@NameIsNovel)จะให้ความช่วยเหลือ” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวทันที เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประกายแห่งความหวัง [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วก็มองไปเช่นกัน [Source: NameIsNovel]

“มันเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบหายากที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel)ขนนกหงส์ทองคำ” เจียงหลิวกล่าว

“ขนนกหงส์ทองคำ?” คิ้วของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงโค้งขึ้น ไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อวัตถุดิบนี้มาก่อน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่ว ผู้ซึ่งได้(@NameIsNovel)อ่านคัมภีร์จำนวนมากเกี่ยวกับวัตถุดิบและ(@NameIsNovel)เดินทางไปยังสถานที่(@NameIsNovel)นับไม่ถ้วนในดินแดนแห่งความฝัน

รู้จักวัตถุดิบและ(@NameIsNovel)สมบัติที่(@NameIsNovel)ไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อมากมายในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรแห่งต้าถัง ทว่า(@NameIsNovel) ก็ไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อนี้เช่นกัน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขนนกหงส์ทองคำเป็น(@NameIsNovel)คำเรียกโดยทั่วไป มันสามารถเป็น(@NameIsNovel)ขนนกจาก วิหควิญญาณใดๆ ก็ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สืบเชื้อสายของหงส์” เจียงหลิวอธิบายเพิ่มเติม

“เชื้อสายหงส์!” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงสูดหายใจเข้าอย่างแรง

เซินลั่วก็ขมวดคิ้วเช่นกัน หงส์เป็น(@NameIsNovel)วิหคเทวะและ(@NameIsNovel)หาตัว ยากยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์มังกรเสียอีก การปรากฏตัวในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้นเบาบางในช่วงสองสามร้อยปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา

[Source: NameIsNovel] แม้แต่วิหควิญญาณที่(@NameIsNovel)สืบเชื้อสายของมันก็หาได้(@NameIsNovel)ยากอย่างยิ่ง ถึงแม้จะมี(@NameIsNovel) ก็คงจะหาได้(@NameIsNovel)ยากอย่างไม่น่าเชื่อ

ด้วยเวลาที่(@NameIsNovel)เหลือน้อยกว่า(@NameIsNovel)ห้าวัน ก่อนถึงพิธีปลดปล่อยวิญญาณสวรรค์ คงจะไม่มี(@NameIsNovel)เวลาพอที่(@NameIsNovel)จะหามาได้(@NameIsNovel)ในตอนนี้

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) --------------