หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 639
ตอนที่ 639 : ความแค้นเก่าและความเกลียดชังใหม่
ตอนที่ 639
พลันปรากฏแสงสีดำเหนือเศียรของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ร่างของบุรุษหนุ่มพลันวูบไหวราวกับภาพติดตา เผยให้เห็นของตนเหนือศีรษะคนทั้งสอง
เขา(@NameIsNovel)จับมี(@NameIsNovel)ดสั้นสีดำสองเล่มแน่นหนา มี(@NameIsNovel)แสงมายาสีดำจางๆ พันรอบคมมี(@NameIsNovel)ด ก่อนจะแทงดิ่งลงมายังคนทั้งสอง
เซินลั่วตวัดฝ่ามือ คลื่นแสงสีเขียวพลันพุ่งขึ้นเบื้องบน นำพาโล่หมึกสีเขียวทรงกลมทะยานสู่ฟากฟ้า พื้นผิวของมันประทับด้วยลวดลายแตกราวกับกระดองเต่า
อีกทั้งยังปกคลุมด้วยชั้นแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)รูปธรรมคล้ายระลอกน้ำ ตั้งมั่นอยู่เหนือศีรษะ
ด้วยเสียงโลหะกระทบหินอันกึกก้อง มี(@NameIsNovel)ดสั้นทั้งสองเล่มก็ถูกหยุดไว้ด้วยแสงสีเขียวบนโล่
“ระวัง!” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเห็นดังนั้น ก็เอ่ยเตือนทันควัน
เซินลั่วพลันนึกถึงพฤติกรรมประหลาดของมี(@NameIsNovel)ดสั้นทั้งสองเล่ม อุทานในใจแผ่วเบา สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)ไม่เป็น(@NameIsNovel)มงคล
จากนั้น แสงกระบี่สีดำสองสายก็พลันแทงทะลุใต้โล่เกราะหมึก เกือบจะเฉียดแขนของเซินลั่ว มุ่งตรงไปยังไหล่และ(@NameIsNovel)กะโหลกศีรษะ
“ฮ่า!”
ในขณะเดียวกัน หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็คำรามลั่น แสงพลันรวมตัวในฝ่ามือ แล้วตบขึ้นเบื้องบน
รอยฝ่ามือแห่งแสงมายาพุ่งทะยาน ตรงไปยังด้านในของโล่เกราะหมึก
เซินลั่วเข้าใจสถานการณ์และ(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวตามแรงทันที พลังทั้งสองก็ถูกส่งออกไปพร้อมกัน
โล่เกราะหมึกที่(@NameIsNovel)แต่เดิมถูกกดลงด้วยพลังมหาศาล ก็พลันเปลี่ยนจากการป้องกันเป็น(@NameIsNovel)การรุก และ(@NameIsNovel)กระแทกขึ้นไปอย่างรุนแรง
ด้วยเสียงทื่อๆ ดังปัง!
แสงสีเขียวบนโล่เกราะหมึกสั่นไหวอย่างรุนแรง พัดพาบุรุษหนุ่มปลิวกระเด็นไปโดยตรง
เมื่อเห็นดังนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็วูบกายไปด้านข้าง ตั้งใจจะพุ่งเข้าใส่ต่อไปกลางอากาศ แต่พื้นดินใต้ฝ่าเท้าก็พลันปริแตก กรงเล็บกระดูกสีขาวก็ยื่นออกมาทันที คว้าข้อเท้าของเขา(@NameIsNovel)ไว้
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)เวลาดึงโล่เกราะหมึกกลับ แต่กลับทำเคล็ดวิชากระบี่ด้วยนิ้ว ชี้ลงไป
แสงกระบี่สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นกลางอากาศและ(@NameIsNovel)แทงลงไปที่(@NameIsNovel)พื้น เกือบจะพลาดเท้าของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง
ด้วยเสียงดังแฉะ กรงเล็บภูตที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาจากพื้นก็ถูกตัดขาดด้วยกระบี่
แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะได้(@NameIsNovel)ทันดีใจ ลมหยินเย็นเยียบก็พลันพัดมาจากเบื้องหลัง ร่างสตรีก็เกาะติดอยู่ราวกับภูตผี ถือกระบี่กระดูกสีขาวโปร่งใสในมือ และ(@NameIsNovel)แทงตรงมาที่(@NameIsNovel)แผ่นหลัง
ในช่วงเวลาคับขันนี้ แสงสีทองก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเบื้องหลังเซินลั่ว สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรยาวราวครึ่งฉื่อที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความโค้งเล็กน้อยปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า หมุนราวกับลูกข่าง แทงไปข้างหลังอย่างดุเดือด
สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรและ(@NameIsNovel)กระบี่กระดูกสีขาวปะทะกัน ปรากฏว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ฝ่ายใดเอาชนะอีกฝ่ายได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ยังคงอยู่ในสภาวะคุมเชิงกันอยู่
ทว่า(@NameIsNovel) ด้วยช่วงเวลาพักสั้นๆ นี้ เซินลั่วก็หมุนตัวทันที ประสานอินด้วยมือและ(@NameIsNovel)พร้อมที่(@NameIsNovel)จะผลักฝ่ามือออกไป
แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)หันกลับไป ก็เห็นใบหน้าของผู้ที่(@NameIsNovel)โจมตีจากด้านหลัง สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันเปลี่ยนไป
“กู่ฮวาหลิง เป็น(@NameIsNovel)เจ้า!” เซินลั่วอุทาน
ไม่เคยคาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)พบบุคคลผู้นี้ที่(@NameIsNovel)นี่ ผู้ซึ่งก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)บีบบังคับให้สำนักชุนชิวต้องพินาศ และ(@NameIsNovel)ผลักดันตนเองกับไป๋เสี่ยวเถียนเข้าสู่สถานการณ์ที่(@NameIsNovel)สิ้นหวัง
กู่ฮวาหลิงได้(@NameIsNovel)ยินเซินลั่วเรียกชื่อ ดวงตาก็ฉายแววสงสัยเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่รู้จักศิษย์น้องร่วมสำนักที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้า
ทว่า(@NameIsNovel) ร่องรอยของความเกลียดชังก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเซินลั่ว ปราณเต๋าในฝ่ามือที่(@NameIsNovel)ผลักออกไปอย่างราบเรียบพลุ่งพล่านขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า
ทำให้สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรเบื้องหน้าสั่นสะท้าน สั่นไหวอย่างรุนแรงด้วยความผันผวนของปราณเต๋า
ด้วยการยกมือขึ้น สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองก็พลันส่องแสงสีทองเจิดจ้า
“ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!”
เสียงหวีดหวิวแหลมคมดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุด ขณะที่(@NameIsNovel)เงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำกว่า(@NameIsNovel)ร้อยเงาที่(@NameIsNovel)หนาเท่าแขนเด็กพุ่งออกมา ราวกับพายุฝน พวกมันถาโถมเข้าใส่กู่ฮวาหลิงอย่างรุนแรง เกือบจะเต็มพื้นที่(@NameIsNovel)เบื้องหน้า
เมื่อเห็นดังนั้น กู่ฮวาหลิงก็ผลักกระบี่ยาวกระดูกสีขาวไปข้างหน้าด้วยมือข้างเดียว ใช้แรงสะท้อนกลับเพื่อถอยหลัง
ขณะที่(@NameIsNovel)มืออีกข้างก็ประสานอินอย่างรวดเร็วอยู่เบื้องหน้า ปีกกระดูกบนหลังขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าในทันที ห่อหุ้มร่างกายทั้งหมดไว้
แสงสีขาวพร่ามัวปกคลุมปีกกระดูก สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องของเงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำ มองเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)จางลงในอัตราที่(@NameIsNovel)น่าตกใจ
เมื่อสังเกตเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ก้าวไปข้างหน้า ตวัดฝ่ามืออย่างกะทันหัน และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เบื้องหน้าก็พลันพลุ่งพล่านด้วยความเจิดจ้าและ(@NameIsNovel)พุ่งไปข้างหน้าราวกับลูกศร
กู่ฮวาหลิงที่(@NameIsNovel)ถูกเงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำผลักถอยหลังอย่างต่อเนื่องอยู่แล้ว ต้องการจะหาทางหลบหนีแต่พลันรู้สึกถึงความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัวมาจากเบื้องหน้า
ตกใจ รีบหยิบตราประทับหยกขาวออกมาและ(@NameIsNovel)บดขยี้มันทันทีด้วยเสียง “แครก”
ขณะที่(@NameIsNovel)ตราประทับหยกแตกสลาย แสงสีขาวน้ำนมก็ไหลออกมาและ(@NameIsNovel)ปกคลุมปีกกระดูกอย่างรวดเร็ว
ปีกกระดูกพลันพลุ่งพล่านด้วยความเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)ลวดลายคล้ายค่ายกลก็ก่อตัวขึ้นบนพื้นผิว
ทันทีที่(@NameIsNovel)ลวดลายปรากฏขึ้น สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองก็ได้(@NameIsNovel)เปิดการโจมตีแล้ว กระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)จุดตัดของปีกที่(@NameIsNovel)ซ้อนกันโดยตรง
เสียง “ตูม” ดังสนั่นตามมาด้วยการระเบิด
แรงแทงที่(@NameIsNovel)ทรงพลังและ(@NameIsNovel)แหลมคมแผ่ออกมาจากปลายสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร ดึงรอยแสงที่(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวเป็น(@NameIsNovel)ชุดในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
ในขณะเดียวกัน ค่ายกลบนปีกของกู่ฮวาหลิงก็ระเบิดแสงเจิดจ้า – พลังทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง
แต่การคุมเชิงนี้คงอยู่เพียงไม่กี่ชั่วขณะและ(@NameIsNovel)จบลงด้วยการระเบิดดังสนั่นอีกครั้ง
เสาแสงสีทองที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกมาจากปลายสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรทำลายค่ายกลสีขาวน้ำนมในคราวเดียว ทะลุผ่านปีกของกู่ฮวาหลิงโดยตรง และ(@NameIsNovel)ระเบิดเป็น(@NameIsNovel)รูเลือดขนาดมหึมาใกล้กระดูกไหปลาร้าขวา
กู่ฮวาหลิงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาด้วยแววตาที่(@NameIsNovel)ไม่อยากจะเชื่อ และ(@NameIsNovel)ถูกพัดปลิวไปข้างหลัง
เมื่อเห็นรูเลือดบนหน้าอก เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถอนหายใจอย่างเงียบๆ “ยังไม่พอจริงๆ หากข้าสามารถหลอมมันได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์ นางคงจะกลายเป็น(@NameIsNovel)คนตายไปแล้วในตอนนี้”
สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรนี้ ศาสตราเวทชิ้นหนึ่ง มี(@NameIsNovel)อาคมผนึกทั้งหมดสิบแปดชั้น ด้วยระดับพลังบำเพ็ญในปัจจุบัน
เขา(@NameIsNovel)สามารถหลอมได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงชั้นที่(@NameIsNovel)สิบหก ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ขีดจำกัดสูงสุดสำหรับศาสตราประทับชั้นสูงสุด
เซินลั่วแสยะยิ้มและ(@NameIsNovel)ก้าวไปข้างหน้าเพื่อไล่ตามต่อไป
ทันใดนั้น ภาพติดตาก็ปรากฏขึ้นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า บุรุษหนุ่มที่(@NameIsNovel)เพิ่งถูกโล่เกราะหมึกขับไล่กลับมาก็พุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง ดูเหมือนจะพยายามขัดขวางเส้นทางของเซินลั่วเพื่อซื้อเวลาให้กู่ฮวาหลิง
ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อเห็นคู่ต่อสู้อยู่ตรงหน้า ดวงตาของเซินลั่วก็แดงก่ำด้วยความโกรธแค้น เมื่อเห็นบุรุษหนุ่มขวางทาง ก็โกรธจัด
“ไสหัวไป!” ตะโกนอย่างโกรธเคือง โบกมือในเวลาเดียวกัน
แสงบนสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)เงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำกว่า(@NameIsNovel)ร้อยเงาก็กางออกอีกครั้ง ทั้งหมดเล็งไปที่(@NameIsNovel)บุรุษหนุ่ม
บุรุษหนุ่มขว้างมี(@NameIsNovel)ดสั้นในมืออย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ท่องคาถาสองสามคำอย่างเร่งรีบด้วยมือข้างเดียว มี(@NameIsNovel)ดสั้นสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีดำและ(@NameIsNovel)พลันกระจายออกเป็น(@NameIsNovel)แสงกระบี่สีดำหนาแน่นนับไม่ถ้วน ปะทะกับเงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำ
การปะทะและ(@NameIsNovel)การระเบิดอย่างรุนแรงเกิดขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่ว ขณะที่(@NameIsNovel)แสงกระบี่และ(@NameIsNovel)เงาสว่า(@NameIsNovel)นปะทะกันอย่างดุเดือด เงากระบี่ส่วนใหญ่แตกสลาย ขณะที่(@NameIsNovel)เงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำจำนวนมากก็สึกกร่อนไป
---------------