หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 651
ตอนที่ 651 : ผนึก
ตอนที่ 651
เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงหลิวก็ขมวดคิ้ว กำลังจะร่ายคาถา แต่พื้นดินใต้เท้าพลันขยับ ปรากฏเข็มบางสีดำเส้นหนึ่งพุ่งออกมา
“ฟิ้ว” แทงเข้าที่(@NameIsNovel)น่องของเขา(@NameIsNovel) มันคือลูกดอกเก็บวิญญาณมังกรหวนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วปล่อยออกมาก่อนหน้านี้นั่นเอง
ลูกดอกเก็บวิญญาณมังกรหวนคมกริบยิ่งนัก มันทะลุผ่านขาของเจียงหลิวในพริบตาแล้วพุ่งต่อไปยังขาอีกข้าง
เจียงหลิวคำรามด้วยความโกรธ พลางพ่นเปลวเพลิงอสูรสีดำแดงออกมาจากปาก ดับลูกดอกเก็บวิญญาณมังกรหวนลง พร้อมกับห่อหุ้มและ(@NameIsNovel)พันธนาการมันไว้
ลูกดอกเก็บวิญญาณมังกรหวนส่งเสียงใสกังวานอย่างน่าเวทนา ประกายวิญญาณบนนั้นอ่อนแสงลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดับวูบไปโดยสิ้นเชิง
น่าประหลาดที่(@NameIsNovel)มันกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เพียงวัตถุคล้ายเหล็กธรรมดาที่(@NameIsNovel)ร่วงหล่นลงสู่พื้น สร้างความตกตะลึงแก่ผู้ที่(@NameIsNovel)พบเห็นอย่างยิ่ง
ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)ใส่ใจไม่ เขา(@NameIsNovel)ฉวยโอกาสที่(@NameIsNovel)เจียงหลิวถูกลูกดอกเก็บวิญญาณมังกรหวนถ่วงเวลาไว้ พุ่งตามประคำพุทธะสีม่วงไปทันแล้วชี้นิ้วออกไป
รัศมี(@NameIsNovel)สีขาวเย็นเยียบเสียดกระดูกพุ่งออกจากแขนเสื้อ ปกคลุมประคำพุทธะสีม่วงไว้ในทันที
รอบๆ ประคำพุทธะ พลันปรากฏผลึกน้ำแข็งสีขาวชั้นหนาขึ้น แช่แข็งมันไว้ภายใน แสงจากประคำพุทธะสีม่วงพลันหม่นลงและ(@NameIsNovel)หยุดนิ่งอยู่กับที่(@NameIsNovel)
ในเวลาเดียวกัน เซินลั่วก็ยกมือขึ้นแล้วสะบัดออกไป เงาสีทองสายหนึ่งวาบผ่านร่างกาย และ(@NameIsNovel)ประคำพุทธะสีม่วงพร้อมกับสว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ถูกดึงเข้าไปในห้วงมิติของคัมภีร์สวรรค์
เมื่อเห็นภาพนี้ คิ้วของเจียงหลิวก็ขมวดแน่น เขา(@NameIsNovel)รีบประสานอินแล้วชี้ไปยังเซินลั่ว
ขณะที่(@NameIsNovel)เสียงกรีดแหลมดังขึ้น คมมี(@NameIsNovel)ดสีดำสนิทสองเล่มก็พุ่งออกมาจากมือ บนพื้นผิวของมันสามารถมองเห็นเส้นใยเพลิงสีดำบางๆ ได้(@NameIsNovel) มันหายวับเข้าไปในอากาศธาตุในพริบตา
เซินลั่วที่(@NameIsNovel)เดิมทีมี(@NameIsNovel)สีหน้าเคร่งขรึมอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งจมดิ่งลงไปอีก เขา(@NameIsNovel)สะบัดแขนเสื้อไปเบื้องหน้าทันที ปรากฏศาสตราวิเศษหลายชิ้นขึ้น ทั้งโล่ ธงผืนเล็ก และ(@NameIsNovel)แผ่นหยก
ทั้งหมดนี้เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราวิเศษป้องกันที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาในอดีต ซึ่งระดับของพวกมันไม่สูงนัก ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ระดับต่ำหรือระดับกลางเท่านั้น
ศาสตราวิเศษชิ้นสุดท้ายคือร่มขนาดใหญ่สีดำทะมึน เบื้องหลังปรากฏเงาร่างกำยำสีดำสี่ร่าง ฝ่ามือของพวกมันทั้งหมดกำลังประคองผิวร่ม ป้องกันร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ไว้อย่างสมบูรณ์
ร่มสีดำนี้คือศาสตราประทับชั้นสูงสุด ‘ร่มผสานหยวน’ ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาจากหลูชิง มันมี(@NameIsNovel)อาคมผนึกถึงสิบห้าชั้น และ(@NameIsNovel)พลังป้องกันของมันก็ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง
ด้วยเสียง “ฉึก” อันคมชัดสองครั้ง คมมี(@NameIsNovel)ดสีดำทั้งสองก็ทะลวงผ่านเครื่องป้องกันเหล่านั้นได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย ความเร็วของพวกมันแทบไม่ลดลง และ(@NameIsNovel)ยังคงรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อเมื่อกระทบเข้ากับร่มผสานหยวน
ร่มผสานหยวนเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราประทับชั้นสูงสุด ย่อมไม่อาจเทียบกับศาสตราวิเศษระดับต่ำและ(@NameIsNovel)ระดับกลางเหล่านั้นได้(@NameIsNovel) บนผิวร่ม แสงสีดำสั่นไหวอย่างรุนแรงสองครั้ง ก่อนจะถูกคมมี(@NameIsNovel)ดสีดำทะลวงผ่านไปในที่(@NameIsNovel)สุด
เสียง “ปุ๊” ดังก้อง คล้ายกับเสียงฉีกผ้าไหม ผิวร่มถูกแทงทะลุเป็น(@NameIsNovel)รูเล็กๆ สองรู ประกายวิญญาณบนร่มผสานหยวนพลันสลายไปอย่างรวดเร็วราวกับลูกโป่งที่(@NameIsNovel)ถูกเจาะ
หลังจากทะลวงผ่านร่มผสานหยวนแล้ว คมมี(@NameIsNovel)ดสีดำทั้งสองก็เล็กลงอย่างมาก ความเร็วของพวกมันก็ลดลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็พอจะรับมือได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)สั่งให้กระบี่ถอยกลับอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็ดีดนิ้วทั้งสองข้างออกไป
ปราณกระบี่สีแดงพุ่งออกมาทีละสายราวกับห่าฝน กระแทกเข้ากับคมมี(@NameIsNovel)ดสีดำทั้งสอง
ในยามนี้ หากปราณเต๋าของเขา(@NameIsNovel)ยังสมบูรณ์ การใช้พลังของคัมภีร์สวรรค์เพื่อรับมือคมมี(@NameIsNovel)ดสีดำทั้งสองคงจะเป็น(@NameIsNovel)วิธีที่(@NameIsNovel)ง่ายที่(@NameIsNovel)สุด
แต่การกระตุ้นคัมภีร์สวรรค์นั้นสิ้นเปลืองปราณเต๋าอย่างมหาศาล การใช้พลังเทวะที่(@NameIsNovel)สิ้นเปลืองเช่นนี้อย่างต่อเนื่องทำให้เขา(@NameIsNovel)อ่อนแรงลงอย่างมาก จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงใช้วิธีอื่นตอบโต้
ด้วยเสียงระเบิดเป็น(@NameIsNovel)สายดังก้อง ปราณกระบี่ลูกแล้วลูกเล่าก็แตกสลาย ขณะที่(@NameIsNovel)คมมี(@NameIsNovel)ดสีดำก็ถูกกัดกร่อนอย่างรวดเร็ว
ในที่(@NameIsNovel)สุด หลังจากทำลายปราณกระบี่ไปกว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบสายอย่างต่อเนื่อง คมมี(@NameIsNovel)ดสีดำก็หมดพลังลงและ(@NameIsNovel)สลายไปโดยสิ้นเชิง
เซินลั่วถอนหายใจอย่างโล่งอก สั่งให้กระบี่ของตนถอยกลับต่อไป ในขณะเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็ส่งจิตเทวะเข้าไปสำรวจในห้วงมิติของคัมภีร์สวรรค์ พยายามจะนำสว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองออกมา
เจียงหลิวในร่างอสูรนั้นทรงพลังเกินไป มี(@NameIsNovel)เพียงศาสตราวิเศษชิ้นนี้เท่านั้นที่(@NameIsNovel)พอจะต่อกรได้(@NameIsNovel)
แต่เมื่อเขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสถานการณ์ภายในห้วงมิติของคัมภีร์สวรรค์ สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป
ภายในห้วงมิติของคัมภีร์สวรรค์ สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองลอยนิ่งอยู่กลางก้อนผลึกน้ำแข็งสีขาว ส่วนประคำพุทธะสีม่วงและ(@NameIsNovel)ค่ายกลแสงสีทองที่(@NameIsNovel)เคยล้อมรอบกลับหายไปอย่างน่าประหลาด
“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร? หรือว่า(@NameIsNovel)ประคำพุทธะนั่นจะไม่ใช่วัตถุที่(@NameIsNovel)แท้จริง แต่เป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพลวงตาที่(@NameIsNovel)ก่อขึ้นจากปราณเต๋า?
เมื่อห้วงมิติของคัมภีร์สวรรค์ตัดขาดการเชื่อมต่อกับเจียงหลิว ประคำพุทธะและ(@NameIsNovel)ค่ายกลแสงจึงสลายไป?”
เขา(@NameIsNovel)แอบสงสัยในใจ แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ใส่ใจมากนัก รีบสะบัดมืออัญเชิญสว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองออกมาแล้วถ่ายทอดปราณเต๋าเข้าไป
สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างรุ่งโรจน์ ทำลายผลึกน้ำแข็งสีขาวโดยรอบจนแหลกละเอียด
ด้วยการสั่นสะเทือนเพียงครั้งเดียว มันก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำหลายสิบเงา พุ่งเข้าใส่เจียงหลิวราวกับดาวตก
อีกด้านหนึ่ง เจ้าอาวาสไห่สือก็กระตุ้นไม้เท้าสีทองเข้มของตนอีกครั้ง มันพลันสำแดงเงาไม้เท้านับไม่ถ้วนเข้าโจมตีเจียงหลิว
เพียงแต่ครั้งนี้ เงาไม้เท้าได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนกระบวนท่า ก่อตัวขึ้นราวกับคลื่นที่(@NameIsNovel)โหมกระหน่ำ ดูราวกับว่า(@NameIsNovel)แม่น้ำนับพันสายได้(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นภายในเงาไม้เท้านั้น พลังโจมตีของมันยิ่งใหญ่และ(@NameIsNovel)สง่างามกว่า(@NameIsNovel)เดิมมากนัก
เจียงหลิวแสยะยิ้ม นิ้วทั้งสิบหมุนวนอย่างรวดเร็วเบื้องหน้า แล้วจึงชี้ไปยังบาตรสีม่วงทอง
บาตรสีม่วงทองขยายขนาดขึ้นอีกครั้ง รัศมี(@NameIsNovel)สีม่วงเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ปรากฏบนพื้นผิว แผ่ซ่านเข้าหาเงาไม้เท้าที่(@NameIsNovel)ซัดโหมราวคลื่นทะเล
เสียงกระแทกดังกึกก้องต่อเนื่อง บาตรสีม่วงทองสั่นสะเทือนไม่หยุด ก่อนที่(@NameIsNovel)ประกายแสงเจิดจ้าชุดหนึ่งจะระเบิดออกจากผิวโลหะ ทว่า(@NameIsNovel) นอกจากนั้นกลับไม่เกิดความผิดปกติใดๆ
ไม่นาน อักขระเวทสีม่วงนับไม่ถ้วนก็ผุดขึ้นจากปากบาตร หมุนวนอย่างรวดเร็วจนเกิดเป็น(@NameIsNovel)กระแสวนสีม่วงเข้มขึ้นกลางอากาศ
พลันบังเกิดเสียง “ตูม!” ดังสนั่น แรงดูดอันมหาศาลปะทุออกจากกระแสวนนั้น ดูดกลืนทุกสิ่งรอบข้าง และ(@NameIsNovel)ครอบคลุมเงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำไว้ทั้งหมด
เงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำทั้งหมดพลันเบี่ยงเบนออกจากเส้นทางเดิม บินเข้าไปในบาตรสีม่วงทองอย่างมิอาจต้านทาน
เซินลั่วรู้สึกใจหายวาบ เขา(@NameIsNovel)รีบประสานอินต่อเนื่อง ปล่อยคาถาออกมาเป็น(@NameIsNovel)ชุด
จากเงาสว่า(@NameIsNovel)นทองคำหลายสิบเงา สว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง แผ่แสงสีทองเจิดจ้า เงาของมังกรสีทองปรากฏขึ้นรอบกาย มันพยายามทรงตัวต้านทานแรงดูดมหาศาลนั้นและ(@NameIsNovel)ถอยกลับอย่างช้าๆ
ขณะที่(@NameIsNovel)เงาสว่า(@NameIsNovel)นอื่นๆ ได้(@NameIsNovel)ถูกดูดเข้าไปในบาตรสีม่วงทองจนหมดสิ้นแล้ว
เมื่อเห็นดังนั้น เจียงหลิวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่พอใจที่(@NameIsNovel)ไม่สามารถยึดสว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองไว้ได้(@NameIsNovel) แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เพิ่มแรงดูดอีก เขา(@NameIsNovel)บินตรงไปยังบาตรสีม่วงทองแทน
“อย่าปล่อยให้มันเข้าไปในบาตรได้(@NameIsNovel) มิเช่นนั้นมันจะอยู่ในสถานะที่(@NameIsNovel)ไร้เทียมทาน และ(@NameIsNovel)พวกเราจะทำอะไรมันไม่ได้(@NameIsNovel)อีก!” เจ้าอาวาสไห่สือร้องเตือนอย่างร้อนรน
พร้อมกับพ่นโลหิตแก่นแท้สีทองออกมาคำหนึ่ง ซึ่งสว่า(@NameIsNovel)งวาบแล้วหลอมรวมเข้ากับไม้เท้าสีทองเข้ม
ยอดของไม้เท้าสีทองเข้มพลันปรากฏใบหน้าของพระพุทธเจ้ารางๆ ร่างกายของมันเปล่งแสงสีทองสว่า(@NameIsNovel)งไสว เงาไม้เท้าที่(@NameIsNovel)จับต้องได้(@NameIsNovel)ชุดหนึ่งปรากฏขึ้นอีกครั้ง พลังของพวกมันยิ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)เดิมมากนัก โจมตีไปยังเจียงหลิว
มือของเจ้าอาวาสถูกันไปมา ยิงลำแสงอัสนีสีทองออกมา พุ่งไปยังเจียงหลิว
แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เงาของไม้เท้าหรือเพลิงอัสนี ทันทีที่(@NameIsNovel)เข้าใกล้บาตรสีม่วงทอง พวกมันก็ถูกดูดเข้าไปโดยแรงมหาศาลนั้นทันที
เซินลั่วซึ่งเคยเห็นเจียงหลิวบินออกมาจากในบาตรและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินคำเตือนของเจ้าอาวาสไห่สือ ก็ต้องการจะขัดขวางเขา(@NameIsNovel)ทันที
แต่เขา(@NameIsNovel)อยู่ห่างจากเจียงหลิวพอสมควร และ(@NameIsNovel)ยังต้องคอยประคองสว่า(@NameIsNovel)นสั้นสีทองไว้ ทำให้ไม่อาจลงมือได้(@NameIsNovel)
เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น เขา(@NameIsNovel)จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงหยิบยันต์อัสนีสวรรค์ออกมาขยี้มันอีกครั้ง ปลดปล่อยสายฟ้าเข้าโจมตีเจียงหลิว
แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)สายฟ้าสีเงินเข้าสู่รัศมี(@NameIsNovel)แรงดูดของบาตรสีม่วงทอง มันก็เบี่ยงเบนออกจากเส้นทางเดิม มุ่งหน้าไปยังบาตรเช่นกัน
ร่องรอยของความเย้ยหยันฉายวาบขึ้นในดวงตาของเจียงหลิว บาตรสีม่วงทองนี้เป็น(@NameIsNovel)ของวิเศษที่(@NameIsNovel)จินฉานจื่อทิ้งไว้ พลังของมันมหาศาล คนอย่างเซินลั่วจะทำลายมันในทันทีได้(@NameIsNovel)อย่างไร?
ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)งด้วยแสงสีดำ ความเร็วเพิ่มขึ้นในทันที และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะเข้าไปในบาตรในชั่วอึดใจ
แต่ในขณะนั้นเอง แสงสีขาวสายหนึ่งก็พุ่งมาจากแดนไกลราวกับสายฟ้า พริบตาเดียวก็ข้ามผ่านระยะทางหลายสิบฉื่อมาถึงเบื้องหน้าบาตรสีม่วงทอง
มันคือยันต์สีขาวแผ่นหนึ่ง ซึ่งปกคลุมไปด้วยอักขระเวทอันซับซ้อนและ(@NameIsNovel)ลี้ลับ
------------