ตอนที่ 661 : ค้นหาสตรี

หลังจากแยกทางกัน เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายทั้งสองก็มุ่งตรงไปยังอาคารสองชั้นที่(@NameIsNovel)ซึ่งมี(@NameIsNovel)กลิ่นสุราหอมกรุ่นลอยมาแต่ไกล

“กลิ่นสุราเข้มข้นกว่า(@NameIsNovel)ปกติ ท่านอาจารย์คงจะได้(@NameIsNovel)รับสุราชั้นเลิศมาจากที่(@NameIsNovel)ใดเป็น(@NameIsNovel)แน่ พวกเราคงจะได้(@NameIsNovel)ลิ้มรสของดีกันครานี้...” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงสูดจมูก เลียริมฝีปากอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างมั่นใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นคำพูด เสียงของเฉิงเหย่าจินก็ดังมาจากในบ้าน “เจ้าพวกตัวแสบ คิดจะมาดื่มสุราของข้าตั้งแต่ยังไม่ทันจะเข้าบ้าน มัวโอ้เอ้อยู่ข้างนอกทำไม เข้ามาสิ!”

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)สหายก็รีบผลักประตูเข้าไปทันที

เมื่อเข้าไปข้างใน เซินลั่วก็เห็นเฉิงเหย่าจินนั่งอยู่ด้านหนึ่งของม้านั่งเตี้ย ถือไหสุราดินเหนียวสีดำอยู่ในมือ ใบหน้าแดงก่ำจากการดื่ม

อีกฟากหนึ่งมี(@NameIsNovel)ชายชราในชุดคลุมสีเหลืองนั่งอยู่ ซึ่งก็คือผู้อาวุโสหวงมู่นั่นเอง

ทว่า(@NameIsNovel) ผู้อาวุโสหวงมู่ไม่ได้(@NameIsNovel)ดื่มสุรา แต่กลับมี(@NameIsNovel)ถ้วยชาเขียววางอยู่ข้างกาย แผ่กลิ่นหอมจางๆ ออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ที่(@NameIsNovel)แท้ผู้อาวุโสหวงมู่ก็อยู่ด้วย” เมื่อเห็นดังนี้ ทั้งสามก็รีบแสดงความเคารพ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เจ้าหนุ่มทั้งสองคงลำบากมามากแล้ว” ผู้อาวุโสหวงมู่หัวเราะแล้วกล่าว ทว่า(@NameIsNovel)สายตากลับจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิง

“ท่านอาจารย์ ท่านผู้อาวุโส การเดินทางไปวัดจินซานในครั้งนี้...” เมื่อเห็นดังนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงจึงเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายเริ่มเล่าเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นที่(@NameIsNovel)วัดจินซานโดยสังเขป

“ข้าไม่เคยคาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ ‘เจียงหลิว’ จะกลายเป็น(@NameIsNovel)ลูกประคำพุทธะที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชีวิตขึ้นมา กล้าหาญถึงขั้นช่วงชิงตำแหน่งร่างกลับชาติมาเกิดของจินฉาน... (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หากไม่ใช่เพราะพวกเจ้า ป่านนี้ไม่เพียงแต่วัดจินซาน แม้แต่ทางการก็ยังคงถูกหลอกไปอีกนานเท่าใดก็ไม่รู้” ผู้อาวุโสหวงมู่ถอนหายใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่านผู้อาวุโส ท่านมี(@NameIsNovel)ข่าวเกี่ยวกับองค์กรลึกลับนั้นบ้างหรือไม่?” เซินลั่วถาม

“ส่วนเรื่ององค์กรเผ่าพันธุ์อสูรที่(@NameIsNovel)เจ้ากล่าวถึง พวกเราได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นเบาะแสบางอย่างอยู่บ้าง ทว่า(@NameIsNovel)พวกมันกระทำการอย่างลึกลับและ(@NameIsNovel)โหดเหี้ยมอย่างยิ่ง [Source: NameIsNovel]

ปัจจุบันมี(@NameIsNovel)หลายกรณีที่(@NameIsNovel)สำนักถูกทำลายล้างนอกเหนือจากสำนักชุนชิว และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว จึงไม่สามารถหาเบาะแสที่(@NameIsNovel)สำคัญได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

ดังนั้นตอนนี้เรายังไม่มี(@NameIsNovel)อะไรจะบอกเจ้าได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อมี(@NameIsNovel)ความคืบหน้าที่(@NameIsNovel)สำคัญ เราจะแจ้งให้เจ้าทราบก่อน” เฉิงเหย่าจินวางไหสุราลง เช็ดคราบสุราออกจากเคราแล้วกล่าว

“มี(@NameIsNovel)อะไรจะพูดก็พูดมาเถิด” เฉิงเหย่าจินกล่าว

“ผู้น้อยอยากจะขอให้ท่านผู้อาวุโสใช้พลังของสำนักหลวงช่วยตามหาคนผู้หนึ่งในเมืองหลวงให้ข้า” เซินลั่วกล่าว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “ผู้ใดรึ?” เฉิงเหย่าจินถามอย่างงุนงง

หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็สงสัยเช่นกัน ก่อนหน้านี้เขา(@NameIsNovel)ไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินเซินลั่วพูดถึงเรื่องการตามหาใครเลย

“สตรีที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)รอยดอกเหมยบนข้อมือ...” เซินลั่วกล่าว

เฉิงเหย่าจินตั้งใจฟัง แต่เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วยังคงเงียบอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถามว่า(@NameIsNovel) “แค่นั้นรึ?”

เซินลั่วพยักหน้า

“ต่อให้ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)นางอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด อย่างน้อยก็ควรจะรู้ชื่อแซ่ อายุ รูปร่างหน้าตาของนางบ้างมิใช่รึ?” เฉิงเหย่าจินถามพลางขมวดคิ้ว

“ข้ารู้เพียงว่า(@NameIsNovel)นางน่าจะอยู่ในเมืองฉางอัน นอกจากนั้น...ข้าไม่รู้อะไรเลย” เซินลั่วส่ายศีรษะและ(@NameIsNovel)กล่าวอย่างจนปัญญาอ่านตอนต่อไปฟรี

เมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)หลี่จิ่ง บอกเขา(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)หนึ่งในจิตวิญญาณเทวะปีศาจ ที่(@NameIsNovel)แบ่งภาคของฉือโย่วอยู่ในเมืองฉางอัน และ(@NameIsNovel)ให้เบาะแสเพียงเท่านี้แก่เขา(@NameIsNovel) ปฏิกิริยาของเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ต่างจากคนตรงหน้าเลย

ทว่า(@NameIsNovel) การให้สำนักหลวงต้าถังช่วยตามหาย่อมดีกว่า(@NameIsNovel)การที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องไปงมเข็มในมหาสมุทรเป็น(@NameIsNovel)ไหนๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอถามหน่อยว่า(@NameIsNovel)คนผู้นี้มี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์อันใดกับเจ้า และ(@NameIsNovel)เหตุใดเจ้าจึงต้องการพบนาง?” เฉิงเหย่าจินถาม

หลังจากลังเลเล็กน้อย เซินลั่วก็ยังคงไม่รู้จะตอบคำถามอย่างไร

ท้ายที่(@NameIsNovel)สุด ความคิดเรื่องจิตวิญญาณเทวะปีศาจทั้งห้าของฉือโย่วที่(@NameIsNovel)กลับชาติมาเกิดนั้น ก็เป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)น่าเหลือเชื่ออยู่แล้ว หากพวกเขา(@NameIsNovel)ถามต่อไปว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)รู้เรื่องนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร ก็ไม่รู้จะอธิบายให้ฟังอย่างไร

จะให้บอกว่า(@NameIsNovel)ใช้หมอนหยกเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝันและ(@NameIsNovel)ข้ามผ่านกาลเวลาไป พบกับวิญญาณที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายของมหาราชแห่งสวรรค์งั้นรึ? คนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สติดีคนใดก็คงจะพบว่า(@NameIsNovel)เหตุการณ์เช่นนี้ยากที่(@NameIsNovel)จะเชื่อได้(@NameIsNovel)

“นางเป็น(@NameIsNovel)คนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความสำคัญต่อข้าอย่างยิ่ง” เซินลั่วทำได้(@NameIsNovel)เพียงกล่าวเช่นนั้น

[Source: NameIsNovel] “คนสำคัญถึงเพียงนี้ คงไม่ใช่แม่นางงามที่(@NameIsNovel)เจ้าไปพานพบโดยบังเอิญที่(@NameIsNovel)ใดกระมัง?

ถึงข้าจะไม่รังเกียจที่(@NameIsNovel)จะช่วยเจ้า แต่มันก็ไม่ค่อยเหมาะสมที่(@NameIsNovel)จะใช้ทรัพยากรของทางการเพื่อเรื่องส่วนตัว...” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงแสดงรอยยิ้มอย่างรู้ทันและ(@NameIsNovel)แกล้งหยอก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ เซินลั่วก็ไม่ยืนยันหรือปฏิเสธ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ช่างเถอะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ข้าจะแจ้งให้หน่วยงานที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องช่วยจับตาดูให้ ตราบใดที่(@NameIsNovel)นางยังอยู่ในเมืองฉางอัน การตามหาก็ไม่ใช่เรื่องที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)” เฉิงเหย่าจินกล่าวพลางตบต้นขา

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส” เซินลั่วรีบประสานหมัดคารวะทันที [Source: NameIsNovel]

หลังจากบทสนทนาสิ้นสุดลง บรรยากาศในโถงก็เงียบลงเล็กน้อย สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิงซึ่งนิ่งเงียบมาโดยตลอด เป็น(@NameIsNovel)เชิงถามว่า(@NameIsNovel)ควรจะจัดการกับนางอย่างไร?

“ท่านอาจารย์ นาง...” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเริ่มพูดด้วยความลังเลเล็กน้อย

ทว่า(@NameIsNovel) เฉิงเหย่าจินก็โบกมือให้เขา(@NameIsNovel) ส่งสัญญาณให้เงียบ แล้วจึงหันไปถามกู่ฮวาหลิงว่า(@NameIsNovel) “แม่นาง เจ้ามี(@NameIsNovel)แผนจะทำอะไร?” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ข้าจะรับผลที่(@NameIsNovel)ตามมาจากการกระทำของข้า ข้าเพียงหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะให้โอกาสข้าได้(@NameIsNovel)สังหารอสูรวายุ ข้าไม่ขออะไรมากไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น” กู่ฮวาหลิงตอบ

“อย่าได้(@NameIsNovel)เชื่อคำพูดของอสูรง่ายๆ ข้าเชื่อว่า(@NameIsNovel)เราควรจะจองจำนางไว้ก่อน” ผู้อาวุโสหวงมู่กล่าวอย่างระมัดระวัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอสูรวายุและ(@NameIsNovel)องค์กรลึกลับ เป็น(@NameIsNovel)การดีกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะให้ราชครูสอบสวนก่อน แล้วจึงค่อยตัดสินใจ

ในระหว่า(@NameIsNovel)งนี้ เจ้าจะพักอยู่ที่(@NameIsNovel)สวนองุ่นชั่วคราวและ(@NameIsNovel)ห้ามออกไปตามอำเภอใจ” เฉิงเหย่าจินชั่งน้ำหนักเรื่องนี้เล็กน้อยก่อนจะกล่าว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

กู่ฮวาหลิงพยักหน้าโดยไม่คัดค้าน

“เซินลั่ว เจ้าได้(@NameIsNovel)สร้างคุณงามความดีอีกครั้งในการเดินทางไปวัดจินซานครั้งนี้ ข้าผู้เฒ่าเฉิงไม่รู้จะแสดงความขอบคุณต่อเจ้าอย่างไร

ในเมื่อศาสตราวิเศษป้องกันของเจ้าเสียหายไปสองชิ้น ข้าจะมอบให้เจ้าชิ้นหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)การชดเชย” เฉิงเหย่าจินกล่าว [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “คำขอก่อนหน้านี้ก็ถือเป็น(@NameIsNovel)การชดเชยแล้ว ท่านผู้อาวุโส โปรดอย่าได้(@NameIsNovel)สิ้นเปลืองอีกเลย” เซินลั่วรีบโบกมือปฏิเสธทันที

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ของสิ่งนี้ไม่มี(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อข้าอีกต่อไปแล้ว แต่กลับเหมาะกับเจ้าพอดี” ขณะที่(@NameIsNovel)เฉิงเหย่าจินพูด เขา(@NameIsNovel)ก็ยกมือขึ้นเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)กระจกทองสัมฤทธิ์แปดเหลี่ยมก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือทันที

ตัวกระจกเป็น(@NameIsNovel)สีเขียวหม่น ดูเหมือนจะหล่อขึ้นจากทองสัมฤทธิ์ พื้นผิวของมันมี(@NameIsNovel)สันแนวตั้งเจ็ดสัน แบ่งด้านหลังออกเป็น(@NameIsNovel)แปดส่วนเท่าๆ กัน โดยมี(@NameIsNovel)ลวดลายอาคมดั้งเดิมสลักอยู่ในแต่ละส่วน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “กระจกแปดแขวน...ท่านอาจารย์ ท่านลำเอียงเกินไปแล้ว! ตกลงแล้วผู้ใดเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ท่านกันแน่?” เมื่อสังเกตเห็นสิ่งนี้ หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ดวงตาเป็น(@NameIsNovel)ประกาย ก็ร้องอุทานออกมาด้วยความผิดหวังทันที

ในเวลาเดียวกัน เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)ยินกระแสจิตของหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง: “สหายเซิน อาจารย์ของข้าทุ่มทุนอย่างแท้จริงในครั้งนี้ กระจกแปดแขวนนี้เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราวิเศษส่วนตัวของท่านในสมัยที่(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียร

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ถึงแม้จะมี(@NameIsNovel)เพียงความสามารถในการป้องกัน แต่พลังของมันก็มหาศาล สามารถทนทานต่อการโจมตีเต็มกำลังจากผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณขั้นต้นได้(@NameIsNovel) ท่านรีบรับมันไว้เถิด”

[Source: NameIsNovel] “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่(@NameIsNovel)ประทานของวิเศษชิ้นนี้ให้แก่ข้า” เดิมทีเซินลั่วลังเล แต่ก็สบายใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินสิ่งที่(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อเห็นท่าทีของเซินลั่วเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เฉิงเหย่าจินก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะจ้องมอง ก่อนจะหัวเราะออกมาในไม่ช้า:

“กระจกแปดแขวนนี้อย่างไรก็ถือเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราวิเศษ ข้าจะสอนบทสวดพิเศษสำหรับหลอมมันให้เจ้า ซึ่งน่าจะช่วยให้เจ้าหลอมอาคมผนึกทั้งสิบแปดชั้นของมันได้(@NameIsNovel)

ในภายภาคหน้า การควบคุมมันอาจจะสิ้นเปลืองปราณเต๋ามากขึ้น แต่เมื่อระดับพลังบำเพ็ญของเจ้าเพิ่มขึ้น มันก็จะไม่เป็น(@NameIsNovel)ปัญหา”

หลังจากกล่าวจบ เฉิงเหย่าจินก็โยนกระจกแปดแขวนไปยังเซินลั่วพร้อมกับส่งบทสวดให้เขา(@NameIsNovel)ทางกระแสจิตในเวลาเดียวกัน [Source: NameIsNovel]

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส” เซินลั่วรับกระจกแปดแขวนและ(@NameIsNovel)แสดงความขอบคุณอย่างเคารพ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ------------