หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 709
ตอนที่ 709 : กึ่งอสูร
ตอนที่ 709
ตูม! ตูม! ตูม!
บังเกิดเสียงระเบิดสะท้านปฐพีต่อเนื่อง ประกายแสงสีแดงฉานดุจดวงตะวันและ(@NameIsNovel)สายฟ้าสีเงินเจิดจ้าพลันกลืนกินร่างของจ้านกั่วโดยสิ้นเชิง
เสียงระเบิดของเพลิงที่(@NameIsNovel)ลุกโชนและ(@NameIsNovel)เสียงคำรามของสายฟ้าสอดประสานกัน แปรเปลี่ยนพื้นที่(@NameIsNovel)หลายสิบฉื่อโดยรอบให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ทะเลเพลิงและ(@NameIsNovel)อัสนีบาตที่(@NameIsNovel)คำรามก้อง ราวกับจะทำลายล้างพลังปราณสีดำทั้งหมดให้สิ้นซาก
ผู้ที่(@NameIsNovel)เฝ้ามองจากแดนไกลต่างสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความมิอยากจะเชื่อในภาพเบื้องหน้า
ไป๋เสี่ยวเถียนเองก็อดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะทึ่งเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นเช่นนี้
ถึงแม้ระดับพลังบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)จะสูงกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วอยู่หนึ่งขั้น แต่เมื่อกล่าวถึงวิธีการโจมตีและ(@NameIsNovel)ความสามารถในการสำแดงเดชในชั่วเวลาอันสั้นแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงด้อยกว่า(@NameIsNovel)อยู่หลายส่วน
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงแค่นเย็นชาก็พลันดังออกมาจากทะเลอัสนี และ(@NameIsNovel)พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กระแสพลังปราณสีดำ ซึ่งบริสุทธิ์กว่า(@NameIsNovel)เมื่อก่อนมากนัก
พวยพุ่งออกมา และ(@NameIsNovel)น่าอัศจรรย์ที่(@NameIsNovel)มันมิได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากเปลวเพลิงและ(@NameIsNovel)สายฟ้าโดยรอบเลยแม้แต่น้อย มันม้วนตัวเป็น(@NameIsNovel)ศีรษะอสูรสีดำทะมึนอันน่าเกลียดน่ากลัวในชั่วพริบตา
ศีรษะอสูรสูงตระหง่านถึงซาวถึงสามสิบฉื่อ มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามเขา(@NameIsNovel)โผล่ออกมาจากหน้าผาก
กะโหลกศีรษะส่วนใหญ่ถูกปกคลุมไว้ด้วยชั้นเกราะเกล็ดสีดำทมิฬที่(@NameIsNovel)ทำให้มันดูดุร้ายและ(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก มี(@NameIsNovel)เขี้ยวยาวแหลมคมยื่นออกมาจากปากและ(@NameIsNovel)ดวงตาที่(@NameIsNovel)ส่องประกายสีแดงเข้ม
ด้วยการสูดลมหายใจเพียงครั้งเดียว ศีรษะอสูรก็พลันสร้างแรงดูดอันน่าทึ่งขึ้นมา ดูดกลืนสายฟ้าและ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงโดยรอบอย่างตะกละตะกลาม
ร่างของจ้านกั่วปรากฏขึ้นข้างศีรษะอสูรสีดำ แต่บัดนี้เขา(@NameIsNovel)ดูแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ยักษ์สูงสี่สิบถึงห้าสิบฉื่อ
ผิวกายของเขา(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำสนิท และ(@NameIsNovel)ชั้นเกล็ดสีม่วงดำก็งอกขึ้นทั่วทั้งร่าง มี(@NameIsNovel)ความคล้ายคลึงอย่างน่าทึ่งกับพระสงฆ์วัยกลางคนที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)เห็นก่อนหน้านี้
ถึงแม้ดวงตาของจ้านกั่วจะแดงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงกระจ่างใส มิได้(@NameIsNovel)สูญสิ้นความชัดเจนไป
คลื่นพลังปราณอสูรแผ่ออกมาจากร่าง เกินกว่า(@NameIsNovel)ระดับก่อกำเนิดและ(@NameIsNovel)เทียบเท่ากับระดับมหาโพธิญาณแล้ว!
สีหน้าของคนรอบข้างพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวงเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนี้
“มันตั้งใจจะทำลายผนึกที่(@NameIsNovel)นี่และ(@NameIsNovel)ปลดปล่อยพลังปราณพิภพ รวมไปถึงเหล่าสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอสูร เข้าสู่โลกมนุษย์! พวกเราจะปล่อยให้มันทำสำเร็จมิได้(@NameIsNovel)เด็ดขาด!
มิเช่นนั้นผลที่(@NameIsNovel)ตามมาย่อมเกินกว่า(@NameIsNovel)จะจินตนาการได้(@NameIsNovel)!” เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ลงมือในทันที แต่กลับถอยร่นกลับไป หันศีรษะแล้วตะโกนใส่ฝูงชนในแดนไกล
ในขณะนี้ จ้านกั่วซึ่งได้(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)อสูรไปแล้ว ทรงพลังอย่างยิ่งยวด เซินลั่วมิอาจรับมือกับมันได้(@NameIsNovel)โดยลำพังอย่างแน่นอน เว้นเสียแต่ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะอัญเชิญระดับพลังบำเพ็ญในดินแดนแห่งความฝันของตนออกมา
แต่เมื่อผู้คนในแดนไกลได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเขา(@NameIsNovel) พวกเขา(@NameIsNovel)เพียงแค่แลกเปลี่ยนสายตากันโดยมิได้(@NameIsNovel)ตอบรับคำเรียกของเซินลั่วในทันที มี(@NameIsNovel)เพียงไป๋เสี่ยวเถียนเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เร่งความเร็วมาอยู่ข้างกายเซินลั่ว
นอกจากพวกจากนิกายธรรมบัวศักดิ์สิทธิ์แล้ว เหล่าพระสงฆ์ทั้งหมดล้วนมาจากแคว้นอื่นๆ ในดินแดนตะวันตก พวกเขา(@NameIsNovel)เพิ่งจะถูกหลินต๋าหลอกใช้และ(@NameIsNovel)แทบจะเอาชีวิตไม่รอด
ดังนั้น แน่นอนว่า(@NameIsNovel)จะมิเต็มใจที่(@NameIsNovel)จะลงมือในตอนนี้เพื่อเห็นแก่เมืองหุบเขา(@NameIsNovel)แดง
บางคนที่(@NameIsNovel)ใจเสาะถึงกับเริ่มถอยร่นกลับไป ตั้งใจจะหลบหนีไปจากที่(@NameIsNovel)นี่
“สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอสูร! สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอสูรจากเมื่อร้อยกว่า(@NameIsNovel)ปีก่อนกลับมาแล้ว!” ปรมาจารย์ฌานถัวหลันร้องอุทานขึ้นด้วยความตกใจเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นการเปลี่ยนแปลงของจ้านกั่ว
“ท่านปรมาจารย์ฌานถัวหลัน ท่านกำลังเอ่ยถึงสิ่งใดกัน? สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอสูรจากเมื่อร้อยกว่า(@NameIsNovel)ปีก่อนรึ? พวกเราในดินแดนตะวันตกเคยได้(@NameIsNovel)พบพานสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอสูรเช่นนี้ด้วยรึ?” พระสงฆ์ข้างกายเขา(@NameIsNovel)รีบเอ่ยถาม
“ใช่ พวกเราเคยได้(@NameIsNovel)พบแล้ว สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอสูรจำนวนมากเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันในตอนนั้น สังหารผู้คนไปมากมาย
เพียงเมื่อเหล่าเซียนได้(@NameIsNovel)เสด็จลงมาจากราชสำนักสวรรค์เท่านั้นที่(@NameIsNovel)พวกมันถูกกำจัดลงได้(@NameIsNovel)! พวกเราต้องสังหารมันให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุด
มิเช่นนั้นจะมี(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอสูรปรากฏขึ้นอีกและ(@NameIsNovel)ดินแดนตะวันตกทั้งหมดจะต้องถูกทำลาย!” ชี้ไปยังจ้านกั่ว ปรมาจารย์ฌานถัวหลันร้องอุทานขึ้น แสงสีทองศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะยานออกมาจากร่างไปยังจ้านกั่ว
ด้วยบารมี(@NameIsNovel)อันสูงส่งของปรมาจารย์ฌานถัวหลัน เหล่าพระสงฆ์หลายรูปที่(@NameIsNovel)อยู่รอบกายเขา(@NameIsNovel) เมื่อเห็นดังนั้น ก็พลันใช้ศาสตราประทับของตนแล้วเล็งไปยังจ้านกั่ว
เซินลั่วบังเกิดความยินดี เขา(@NameIsNovel)เหวี่ยงพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีในมืออย่างแรง หงส์อัคคีสีแดงพุ่งทะยานออกมาอีกครั้ง โฉบไปยังจ้านกั่ว
ในขณะเดียวกัน แสงกระบี่สีแดงฉานก็พลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้น
เขา(@NameIsNovel)คว้ามันไว้ด้วยนิ้วทั้งห้าแล้วสั่นข้อมือคราหนึ่ง ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงากระบี่สีแดงฉานหลายสิบเงาในทันที และ(@NameIsNovel)ราวกับภูเขา(@NameIsNovel)กระบี่ ก็พลันม้วนตัวไปยังจ้านกั่ว
จ้านกั่วเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนี้ ก็พลันเพิ่มแสงสีดำบนร่างกายแล้วโบกมือเป็น(@NameIsNovel)อาคม
ศีรษะอสูรสีดำอ้าปากกว้างอีกครั้ง พ่นหมอกสีดำหนาทึบคล้ายหมึกออกมา ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กำแพงหมอกสีดำ ปะทะเข้ากับการโจมตีของทุกคน
“ตูม!” เสียงระเบิดดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุด การโจมตีของทุกคนล้วนถูกผลักกลับไป และ(@NameIsNovel)พลังเย็นเยียบก็รุกรานเข้ามา ทำให้ร่างกายของทุกคนชาไปครึ่งหนึ่งและ(@NameIsNovel)การไหลของปราณเต๋าก็เชื่องช้าลง
หมอกสีดำจำนวนพอสมควรถึงกับเกาะติดอยู่กับศาสตราประทับของบางคน ซึ่งจิตวิญญาณของมันก็พลันสั่นไหวอย่างรุนแรง
ราวกับถูกหมอกสีดำปนเปื้อน เจ้าของศาสตราประทับรีบใช้อาคมเพื่อขจัดมันออกไป และ(@NameIsNovel)ต้องใช้เวลาพอสมควรกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะกำจัดมันได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
ในทางตรงกันข้าม กำแพงหมอกสีดำเพียงแค่สั่นไหวเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็กลับคืนสู่ความสงบ
“หึ! พวกเจ้ากล้าต่อต้านเพลิงอันยิ่งใหญ่ของเผ่าพันธุ์อสูรด้วยพละกำลังของมดปลวกเช่นนั้นรึ!” จ้านกั่วแสยะยิ้ม
ทุกคนที่(@NameIsNovel)อยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)นั้นล้วนดูไม่สบายใจ แต่ละคนกำลังหลอมพลังเย็นที่(@NameIsNovel)รุกรานเข้ามา มิกล้าที่(@NameIsNovel)จะโจมตีอีกครั้งในชั่วขณะหนึ่ง
“อย่าให้มันหลอกลวงได้(@NameIsNovel)! จ้านกั่วยังมิได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)อสูรโดยสมบูรณ์ มันเพียงแค่ใช้ร่างกายกึ่งอสูรเพื่อใช้พลังปราณอสูรอย่างแข็งขันเพื่อป้องกันการโจมตีของพวกเรา
ในขณะนี้ พลังชีวิตภายในของมันกำลังโกลาหล...มันแค่กำลังข่มขู่!” เสียงหนึ่งดังขึ้น...เป็น(@NameIsNovel)เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ตวาดตำหนิอย่างเย็นชา
เขา(@NameIsNovel)จ้องมองไปยังจ้านกั่ว เงาของดวงตางูแผ่ออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง ยิงแสงสีเงินยาวหลายนิ้วออกไป
ใบหน้าของจ้านกั่วจมดิ่งลง หันไปมองเซินลั่ว ดวงตาฉายแววเจตนาฆ่าอย่างรวดเร็ว
คนอื่นๆ ในสนาม เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เห็นการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของจ้านกั่ว ก็พลันตระหนักได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เปิดการโจมตีอีกครั้ง
ศาสตราประทับและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับต่างๆ ลากหางแสงยาว และ(@NameIsNovel)ราวกับดาวตก ก็พลันระเบิดไปยังจ้านกั่ว เปล่งเสียงกรีดร้องแหลมคม รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)การโจมตีระลอกแรกเสียอีก!
ใบหน้าของจ้านกั่วถมึงทึง ลวดลายอสูรสีม่วงดำบนร่างกายส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)มือก็ประสานอาคมอย่างรวดเร็วราวกับกงล้อที่(@NameIsNovel)หมุนคว้าง
กำแพงหมอกสีดำโดยรอบม้วนตัวอย่างรุนแรง เผชิญหน้ากับการโจมตีจากทุกคน
หลังจากบังเกิดเสียงดังเป็น(@NameIsNovel)ชุด การโจมตีของทุกคนก็ถูกขับไล่กลับไปอีกครั้ง แต่กำแพงหมอกสีดำก็ม้วนตัวอย่างรุนแรงเช่นกัน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)กำลังดิ้นรนที่(@NameIsNovel)จะยืนหยัดอยู่ได้(@NameIsNovel)
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของจ้านกั่วก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)หยุด ยังคงประสานอาคม ทำให้กำแพงหมอกสีดำมั่นคงขึ้น
“ทุกท่าน! เจ้าอสูรนั่นทนไม่ไหวแล้ว! เร่งมือเข้า!” ไป๋เสี่ยวเถียนตะโกนเสียงดัง พ่นกลุ่มแสงสีทองออกมาแล้วถ่ายทอดเข้าไปในพัดพับสีทอง
พัดพับสีทองส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยภาพพระพุทธเจ้านับไม่ถ้วน พระพุทธวัชระองค์หนึ่งบินออกมาจากพื้นผิวของพัด พุ่งทะยานไปยังจ้านกั่วด้วยท่าทีที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม
ถึงแม้แรงผลักดันของพระพุทธวัชระนี้จะเล็กกว่า(@NameIsNovel)พายุหมุนสีทองก่อนหน้านี้มาก แต่มันกลับแผ่พลังที่(@NameIsNovel)หนักหน่วงอย่างยิ่ง ทุกที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มันเคลื่อนผ่านไป ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าก็ส่งเสียงหึ่งๆ ต่ำๆ
ด้วยมือทั้งสองข้างประสานอินวัชระ ธงพระสูตรก่อนหน้านี้ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง กระแทกลงบนกำแพงหมอกสีดำท่ามกลางแสงสีทองที่(@NameIsNovel)พวยพุ่ง
เพื่อประหยัดปราณเต๋า เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)กระตุ้นพัดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ห้าอัคคีอีกครั้ง แต่กลับโคจรเคล็ดวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์
แสงสีแดงวาบหนึ่งปรากฏขึ้นบนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ กลุ่มอัคคีบัวสวรรค์ปรากฏขึ้น ปกคลุมตัวกระบี่ และ(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตา กระบี่ทั้งเล่มก็กลายเป็น(@NameIsNovel)กระบี่เพลิง!
จากนั้น ด้วยการกวาดแขนเสื้อ กระบี่ก็ส่งเสียงหวีดหวิวดังลั่น ภูเขา(@NameIsNovel)กระบี่เพลิงปรากฏขึ้น ฟันลงบนกำแพงหมอกสีดำ
และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)อยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)นั้น ก็ได้(@NameIsNovel)เปิดการโจมตีที่(@NameIsNovel)ทรงพลังยิ่งขึ้นซึ่งกระแทกเข้ากับกำแพงหมอกสีดำเช่นกัน
------------