ตอนที่ 729 : มหันตภัยทั้งสาม

“หน่วยงานเก่าของราชสำนักสวรรค์เตรียมการอย่างไรบ้าง?” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวถาม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ส่วนใหญ่ ได้(@NameIsNovel)กลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมของเราแล้ว ปรโลกเกินกว่า(@NameIsNovel)จะซ่อมแซมได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดเหลืออยู่ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความสามารถพอจะทำอะไรที่(@NameIsNovel)สำคัญได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) วังมังกรสี่สมุทรก่อนหน้านี้ถูกโจมตี ทะเลใต้ ทะเลเหนือ และ(@NameIsNovel)ทะเลตะวันตกได้(@NameIsNovel)ถูกทำลายล้างไปแล้ว กองกำลังที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ทั้งหมดได้(@NameIsNovel)หลบหนีไปยังทะเลตะวันออก และ(@NameIsNovel)เราได้(@NameIsNovel)ติดต่อกับพวกเขา(@NameIsNovel)แล้ว” ชายในชุดเกราะเงินตอบ

“ทะเลตะวันออกรึ มันมิได้(@NameIsNovel)ถูกล้อมโดยกองทัพของอสูรเผิงก่อนหน้านี้ด้วยรึ สถานการณ์ยิ่งอันตรายกว่า(@NameIsNovel)วังมังกรสามสมุทรอื่นเสียอีก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เหตุใดพวกเขา(@NameIsNovel)จึงสามารถพลิกจากอันตรายมาสู่ความปลอดภัยได้(@NameIsNovel)ในตอนนี้?” ชายในชุดคลุมสีเหลืองตั้งคำถาม

ชายในชุดเกราะเงินแค่นเสียง “หึ ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ท่านดูจะไม่พอใจที่(@NameIsNovel)พวกเราฝ่ายราชสำนักสวรรค์เก่า ยังคงมี(@NameIsNovel)ขุมกำลังหลงเหลืออยู่อย่างนั้นรึ?” [Source: NameIsNovel]

“หึ พวกเราทุกคนต่างเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของอสูรเผิง ท่านเชื่อรึว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถต้านทานได้(@NameIsNovel)ด้วยเพียงพลังของวังมังกรสมุทรตะวันออกเท่านั้น?” ชายในชุดคลุมสีเหลืองโต้กลับด้วยเสียงแค่นเย็นชา [Source: NameIsNovel]

“มันมิใช่ภัยพิบัติที่(@NameIsNovel)ดินแดนพุทธะตะวันตกของท่านบ่มเพาะขึ้นมาหรอกรึ?” ชายในชุดเกราะเงินโกรธจัดจากความคิดเห็นนั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในปีที่(@NameIsNovel)ราชสำนักสวรรค์ถูกบุกทะลวง อสูรเผิงทรงพลังอย่างยิ่ง ทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพนับไม่ถ้วนต้องเสียชีวิตให้แก่มัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อฟังความขัดแย้งของคนทั้งสอง เซินลั่วก็นำความคิดเห็นของพวกเขา(@NameIsNovel)มาปะติดปะต่อกับสิ่งที่(@NameIsNovel)พูดไปก่อนหน้านี้

[Source: NameIsNovel] เข้าใจว่า(@NameIsNovel)ชายในชุดเกราะเงินเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของกองกำลังเก่าของราชสำนักสวรรค์ และ(@NameIsNovel)ชายในชุดคลุมสีเหลืองดูเหมือนจะมาจากดินแดนพุทธะตะวันตก

[Source: NameIsNovel] “สหายผู้บำเพ็ญทั้งสอง จะมี(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใดที่(@NameIsNovel)จะมาโต้เถียงกันในเรื่องนี้?” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวถาม น้ำเสียงของเขา(@NameIsNovel)มั่นคง ปราศจากความผันผวนทางอารมณ์ใดๆอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กลับเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)สามารถระงับความโกรธที่(@NameIsNovel)จุดประกายขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งคนทั้งสองได้(@NameIsNovel)

“ข้าเพียงแค่กังวลว่า(@NameIsNovel) ทะเลตะวันออกที่(@NameIsNovel)พลิกจากอันตรายมาสู่ความปลอดภัยได้(@NameIsNovel)นั้น ยังคงอยู่ภายใต้บัญชาของราชสำนักสวรรค์อยู่หรือไม่?” ชายในชุดคลุมสีเหลืองกล่าวอย่างใจเย็น

ความหมายเบื้องหลังคำพูดของเขา(@NameIsNovel)คือ เขา(@NameIsNovel)กังวลว่า(@NameIsNovel)วังมังกรสมุทรตะวันออกอาจจะยอมจำนนต่อเผ่าพันธุ์อสูรเพื่อที่(@NameIsNovel)จะอยู่รอด

“เจ้า ” ชายในชุดเกราะเงินโกรธจัดจนไร้คำพูด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ท่านทั้งสองใจเย็นๆ ข้าบังเอิญได้(@NameIsNovel)รับข่าวมาบางอย่าง อสูรเผิงได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัสในการต่อสู้ที่(@NameIsNovel)ราชสำนักสวรรค์ เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มหาราชหอทองคำแห่งสวรรค์ ได้(@NameIsNovel)ทิ้งไพ่ตายบางอย่างไว้ระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้ครั้งสุดท้าย

ซึ่งในที่(@NameIsNovel)สุดก็นำไปสู่การล่มสลายของอสูรเผิง หลังจากนั้น ก็เกิดความวุ่นวายบางอย่างขึ้นในทะเลตะวันออก

ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)องค์หญิงใหญ่ถูกจองจำ และ(@NameIsNovel)ราชามังกรองค์เก่าก็สิ้นพระชนม์ อดีตองค์ชายเก้าได้(@NameIsNovel)ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ราชามังกรองค์ใหม่” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวอธิบายอย่างใจเย็น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เกิดเรื่องขึ้นมากมายถึงเพียงนี้ ” ชายในชุดคลุมสีเหลืองพึมพำด้วยความประหลาดใจ ชายในชุดเกราะเงินก็ดูเหมือนจะเพิ่งได้(@NameIsNovel)รับรู้ความลับเหล่านี้เช่นกัน และ(@NameIsNovel)อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะจมอยู่ในความคิด

แม้ใบหน้าของเซินลั่วจะไม่ได้(@NameIsNovel)แสดงอารมณ์ใดๆ ทว่า(@NameIsNovel)หัวใจกลับเป็น(@NameIsNovel)ดั่งทะเลคลื่นพายุ เหตุการณ์เหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)ความลับที่(@NameIsNovel)ลึกที่(@NameIsNovel)สุดของวังมังกรสมุทรตะวันออก

นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวผู้นี้คือใครกันแน่ ที่(@NameIsNovel)สามารถรู้เรื่องราวได้(@NameIsNovel)มากถึงเพียงนี้? เขา(@NameIsNovel)ยิ่งอยากรู้มากขึ้นไปอีกว่า(@NameIsNovel) ตัวตนของตนเองถูกเขา(@NameIsNovel)ค้นพบแล้วหรือไม่

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel) หลังจากพูดคำเหล่านั้นแล้ว นักพรตเฒ่าก็ไม่ได้(@NameIsNovel)กล่าวถึงมันอีก ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไรเกี่ยวกับเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)วังมังกรได้(@NameIsNovel)ปิดข่าวเกี่ยวกับเขา(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง หรือว่า(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่ากำลังซ่อนอะไรบางอย่างอยู่

ต่อมา ทั้งสามได้(@NameIsNovel)หารือเกี่ยวกับแผนการวางกำลังอื่นๆ และ(@NameIsNovel)เซินลั่วเพียงแค่ฟังอย่างเงียบๆ โดยไม่เอ่ยคำใด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในที่(@NameIsNovel)สุด นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวก็เริ่มพูดว่า(@NameIsNovel) “ท่านไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เราจัดการประชุมกันอย่างไร ใช่หรือไม่?” [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วส่ายศีรษะ

“เนื่องจากเหตุผลบางอย่าง เราไม่สามารถพบกันบ่อยเกินไป และ(@NameIsNovel)เราจะไม่สื่อสารกันเว้นแต่จำเป็น(@NameIsNovel) เมื่อจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)การประชุม คนหนึ่งจะส่งคำเชิญไปยังผู้อื่นผ่านเศษเสี้ยวของคัมภีร์สวรรค์

หลังจากได้(@NameIsNovel)รับคำเชิญแล้ว จะต้องเข้ามาในดินแดนรกร้างแห่งคัมภีร์สวรรค์ภายในครึ่งชั่วยาม ครั้งนี้ ผู้เสนอคือข้าผู้นี้เอง” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวอธิบาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ขอเรียนถามท่านผู้เฒ่าว่า(@NameIsNovel) จะใช้เศษเสี้ยวของคัมภีร์สวรรค์ส่งคำเชิญออกไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วตั้งคำถาม

“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ท่านจะได้(@NameIsNovel)เศษเสี้ยวมาไม่นาน และ(@NameIsNovel)ยังไม่เข้าใจการใช้งานอันลึกลับของคัมภีร์สวรรค์ ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ข้าจะสรุปให้ท่านฟัง” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวลังเลเล็กน้อยแล้วจึงกล่าว

เมื่อกล่าวเช่นนี้ นักพรตเฒ่าก็ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ เปิดภาพเศษเสี้ยวของคัมภีร์สวรรค์เหนือศีรษะ ภาพนั้นบรรจุชื่อของทหารสวรรค์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) และ(@NameIsNovel)วิญญาณสวรรค์ต่างๆ ทว่า(@NameIsNovel)ชื่อเหล่านี้ถูกปกคลุมด้วยแสงที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ ไม่ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะพยายามมากเพียงใด ก็ไม่สามารถมองเห็นได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน

ที่(@NameIsNovel)ท้ายสุดของเศษเสี้ยว มี(@NameIsNovel)รอยประทับสามรอย ส่องประกายด้วยแสงจางๆ สำหรับชายในชุดเกราะเงินและ(@NameIsNovel)ชายในชุดคลุมสีเหลือง ก็มี(@NameIsNovel)รอยประทับที่(@NameIsNovel)เหมือนกันสามรอยบนเศษเสี้ยวคัมภีร์สวรรค์ของพวกเขา(@NameIsNovel)ตามมา

[Source: NameIsNovel] “หรือว่า(@NameIsNovel)รอยประทับนี้คือกุญแจสำคัญของคำเชิญรึ?” เซินลั่วตั้งคำถาม

“ถูกต้อง ตราบใดที่(@NameIsNovel)เราทิ้งรอยประทับไว้บนคัมภีร์สวรรค์ของกันและ(@NameIsNovel)กัน เราก็สามารถเชิญผู้อื่นได้(@NameIsNovel)โดยใช้รอยประทับหลังจากเข้ามาในห้วงมิตินี้แล้ว” ชายในชุดเกราะเงินยืนยัน

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ เซินลั่วก็ลังเลเล็กน้อย จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็กระตุ้นเศษเสี้ยวคัมภีร์สวรรค์ของตนเอง

เมื่อเห็นดังนี้ ทั้งสามก็ยกนิ้วหัวแม่มือขึ้นและ(@NameIsNovel)กดเข้าไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า กระแสจิตวิญญาณเทวะสายหนึ่งไหลออกมาและ(@NameIsNovel)ถูกประทับลงบนเศษเสี้ยวของคัมภีร์สวรรค์

ด้วยการมองเพียงครั้งเดียว เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)เรียนรู้วิธีการและ(@NameIsNovel)ทิ้งรอยประทับของตนไว้บนเศษเสี้ยวคัมภีร์สวรรค์ของพวกเขา(@NameIsNovel)ในลักษณะเดียวกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เวลาในดินแดนรกร้างแห่งคัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)พวกเราพำนักอยู่นี้หยุดนิ่ง แต่นั่นไม่ได้(@NameIsNovel)หมายความว่า(@NameIsNovel)เราจะสามารถอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)ตลอดไป

อันที่(@NameIsNovel)จริง เราสามารถอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)เพียงช่วงเวลาที่(@NameIsNovel)จำกัดมากในแต่ละครั้ง สูงสุดเพียงสามชั่วยามเท่านั้น ดังนั้น หากท่านมี(@NameIsNovel)คำถามใดๆ ที่(@NameIsNovel)ต้องการจะรู้ ท่านควรถามในทันที” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวกล่าวต่อ

“ท่านผู้เฒ่า เราสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของในดินแดนรกร้างแห่งคัมภีร์สวรรค์นี้ได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วถาม

เขา(@NameIsNovel)เคยพยายามจะหยิบตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ออกมา และ(@NameIsNovel)ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)จะสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของกับผู้อื่นได้(@NameIsNovel)หรือไม่

“ถึงแม้เราจะดูเหมือนอยู่ในห้องเดียวกัน แต่ก็มี(@NameIsNovel)ความแตกต่างอยู่บ้าง ไม่ใช่เรื่องยากที่(@NameIsNovel)จะแลกเปลี่ยนสิ่งของที่(@NameIsNovel)นี่ แต่มันต้องใช้ปราณเต๋าอยู่บ้าง” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีขาวกล่าว

[Source: NameIsNovel] “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าได้(@NameIsNovel)เรียนรู้มาก ข้ามี(@NameIsNovel)คำถามอีกหนึ่งข้อที่(@NameIsNovel)หวังจะถาม” เซินลั่วกล่าว พลันนึกถึงบางสิ่งบางอย่างขึ้นมา

“กล่าวมาเถิด” ชายในชุดคลุมสีเหลืองกล่าว

“ขอเรียนถามว่า(@NameIsNovel) ‘มหันตภัยทั้งสาม’ คืออะไร?” เซินลั่วถามอย่างจริงจัง

[Source: NameIsNovel] “เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นจริงหรือ? เหตุใดเจ้าจึงไม่รู้แม้กระทั่งว่า(@NameIsNovel) ‘มหันตภัยทั้งสาม’ คืออะไร?” ชายในชุดเกราะเงินฟังดูค่อนข้างเย็นชา เซินลั่วคาดหวังไว้แล้วว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะถามเช่นนี้

และ(@NameIsNovel)ตอบกลับทันทีว่า(@NameIsNovel) “ข้าผู้นี้เข้าสำนักช้ามาก และ(@NameIsNovel)ในวันที่(@NameIsNovel)สำนักถูกทำลาย ข้าไม่มี(@NameIsNovel)แม้แต่โอกาสที่(@NameIsNovel)จะต่อสู้กับเผ่าพันธุ์อสูร

และ(@NameIsNovel)ดังนั้นจึงสามารถรอดชีวิตมาได้(@NameIsNovel)จนถึงตอนนี้ เคล็ดวิชาลับบางอย่างของสำนักยังไม่สมบูรณ์ ไม่ต้องพูดถึงการเพิ่มพูนความรู้ประเภทนี้เลย”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ทั้งสามก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะยอมรับคำตอบของเขา(@NameIsNovel) “ก่อนที่(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์อสูรจะเข้ายึดครองโลก มหันตภัยทั้งสามนี้เป็น(@NameIsNovel)ศัตรูร่วมกันของผู้บำเพ็ญเพียรทุกคน

ไม่ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ อสูร วิญญาณ เหมย หรือภูตผีก็ตาม เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)บำเพ็ญจนถึงระดับเซียนแท้แล้ว อายุขัยของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็จะไร้ขีดจำกัด” ชายในชุดคลุมสีเหลืองกล่าว [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วถอนหายใจในใจ นั่นหมายความว่า(@NameIsNovel)หากเขา(@NameIsNovel)ไปถึงสถานะดังกล่าวในโลกแห่งความเป็น(@NameIsNovel)จริง เขา(@NameIsNovel)จะไม่ต้องกลัวการอ้างสิทธิ์ในความตายในความฝันจากหมอนหยกอีกต่อไปรึ?

“มหันตภัยทั้งสามที่(@NameIsNovel)ท่านกล่าวถึงนั้นมี(@NameIsNovel)พลังรุนแรงเพียงใด?” เซินลั่วถามอย่างอดทน

“ขอเรียนถามว่า(@NameIsNovel) ภัยพิบัติจากสายฟ้า ภัยพิบัติจากไฟ และ(@NameIsNovel)ภัยพิบัติจากลมคืออะไร?” เซินลั่วถามด้วยความสับสน

----------