หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 749
ตอนที่ 749 : การมาเยือนของราชันจิ้งจอก
ตอนที่ 749
ประกายความประหลาดใจวาบขึ้นในดวงตาของเซินลั่ว ทว่า(@NameIsNovel)การเคลื่อนไหวกลับมิได้(@NameIsNovel)เชื่องช้า
เขา(@NameIsNovel)วงตัวหมุนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับพลองเหล็กสะกดสมุทรซึ่งสร้างเงาซ้อนทับกันถึงหกสิบสี่เงา พละกำลังมหาศาลซึ่งมากพอที่(@NameIsNovel)จะสยบฟ้าดินได้(@NameIsNovel) ถาโถมเข้าใส่เทพจู้หลิง
ร่างกายของเทพจู้หลิงรู้สึกหนักอึ้ง ราวกับมี(@NameIsNovel)ยอดเขา(@NameIsNovel)ขนาดยักษ์สูงหมื่นจั้งกดทับอยู่ ทำให้ยากอย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)จะยกนิ้วขึ้นแม้แต่นิ้วเดียว
เทพจู้หลิงส่งเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งทันใด เกิดเสียงทึบดังขึ้นจากภายในร่างกาย ราวกับว่า(@NameIsNovel)กล้ามเนื้อพองโตขึ้นอย่างกะทันหัน
ใบหน้ากลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน และ(@NameIsNovel)ความผันผวนที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาก็แข็งแกร่งขึ้นหลายเท่าในชั่วขณะ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาลับบางอย่างเพื่อกระตุ้นศักยภาพของตน
แสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากขวานยักษ์ในมือของเทพจู้หลิงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ขณะที่(@NameIsNovel)ร่างกายพุ่งขึ้นไปข้างบน พายุหมุนก็เริ่มก่อตัวขึ้นในที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยืนอยู่ พร้อมกับแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)หมุนรอบตัว
ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)ก็กลายเป็น(@NameIsNovel)ขนาดใกญ่สีเขียวที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเงาขวานที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งวาบนับไม่ถ้วน เข้าปะทะกับเงาพลองทั้งหกสิบสี่เงา
"ตูม!" "ตูม!" "ตูม!"…
เสียงปะทะอันดังสนั่นต่อเนื่องระเบิดขึ้นจนหูดับตับไหม้ แสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีเขียวปะทะกันอย่างรุนแรง ทำให้พื้นที่(@NameIsNovel)สีทองทั้งหมดเดือดพล่าน ทำให้แสงสีทองในระยะไกลพุ่งขึ้นราวกับคลื่นที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่ง
หลังจากที่(@NameIsNovel)เงาพลองทั้งหกสิบสี่เงาเข้าโจมตี พายุขนาดใหญ่สีเขียวก็เกือบจะแตกสลายโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงชั้นบางๆ เท่านั้น ทว่า(@NameIsNovel)พลังของเพลงพลองก็ได้(@NameIsNovel)หมดสิ้นลงแล้ว
เซินลั่วตะโกนลั่น หมัดขวาเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า ภาพมายาของขาช้างปรากฏขึ้นรอบหมัด และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กระแทกมันเข้าไปในพายุขนาดใหญ่สีเขียว
อากาศโดยรอบดูเหมือนจะถูกบีบอัดโดยหมัดนั้น ทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก
ด้วยเสียง "แคร็ก" พายุขนาดใหญ่สีเขียวแตกสลายเมื่อถูกกระแทกและ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ประกายแสงสีเขียวนับไม่ถ้วน
หมัดทองคำซึ่งยังคงความเร็วไว้ได้(@NameIsNovel) พุ่งไปข้างหน้าต่อไป กระแทกเข้ากับไหล่ของเทพจู้หลิงราวกับสายฟ้าสีทองวาบหนึ่ง
ร่างสูงใหญ่ของเทพจู้หลิงถูกเหวี่ยงกระเด็นไปราวกับกองฟาง
มือซ้ายของเซินลั่วซึ่งเปล่งแสงสีทองอันรุนแรง ขว้างพลองเหล็กสะกดสมุทรไปข้างหน้า
ด้วยเสียงหวีดหวิวอันแหลมคม พลองกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาสีทอง ไล่ตามเทพจู้หลิงที่(@NameIsNovel)กำลังลอยอยู่ทันที พลองแทงทะลุหน้าอกและ(@NameIsNovel)ทะลุออกไปทางด้านหลัง ตรึงร่างไว้กับพื้น
"ยอดเยี่ยม พละกำลังของเจ้าน่านับถือ แม่ทัพผู้นี้ยินดีรับใช้เจ้า" เทพจู้หลิงมองไปที่(@NameIsNovel)หน้าอกของตนแล้วมองไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว โดยไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของความเจ็บปวดบนใบหน้า กลับกัน รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก
ทันทีที่(@NameIsNovel)พูดจบ แสงสีทองวาบหนึ่งก็ห่อหุ้มร่างไว้ ทำให้ร่างกายมหึมาระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)จุดสีทองนับไม่ถ้วน
กลุ่มแสงสีขาวสว่า(@NameIsNovel)งจ้าพุ่งออกมาจากแสงสีทองที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายและ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเซินลั่ว
สภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป และ(@NameIsNovel)เซินลั่วก็พบว่า(@NameIsNovel)ตนเองกลับมาอยู่ในถ้ำพำนักบนภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลย
แสงสีขาวปรากฏขึ้นในความคิด แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)พลังวิญญาณมหาศาล ซึ่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)เศษเสี้ยววิญญาณของทหารสวรรค์ตนใดๆ ที่(@NameIsNovel)เคยดูดซับมาก่อน มันหลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณเทวะของเซินลั่ว
แววตาแห่งความยินดีฉายวาบขึ้นบนใบหน้า ขณะที่(@NameIsNovel)รีบโคจรเคล็ดวิชาสะกดเทพเพื่อดูดซับเศษเสี้ยวของวิญญาณ
เขา(@NameIsNovel)ใช้เวลาไปครึ่งค่อนวันก่อนที่(@NameIsNovel)จะลืมตาขึ้น สายตาสว่า(@NameIsNovel)งไสวผิดปกติ ราวกับสายฟ้าสองสายที่(@NameIsNovel)สามารถทำให้ทุกคนที่(@NameIsNovel)มองมาต้องตกใจ
พลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของเทพจู้หลิงนั้นมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ หลังจากดูดซับมัน พลังวิญญาณก็เพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า และ(@NameIsNovel)ความรู้สึกตึงๆ ก็ปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)หน้าผาก
พลังวิญญาณดั้งเดิมเทียบได้(@NameIsNovel)กับระดับเซียนแท้ขั้นปลายอยู่แล้ว บัดนี้เมื่อพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า ก็เข้าใกล้ขีดจำกัดของระดับเซียนแท้แล้ว
ไม่เพียงแต่เศษเสี้ยววิญญาณของเทพจู้หลิงนี้จะทรงพลัง แต่ความทรงจำที่(@NameIsNovel)มันบรรจุอยู่ก็มี(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)ของทหารและ(@NameIsNovel)แม่ทัพสวรรค์ตนอื่นๆ
เซินลั่วสามารถจดจำเพลงขวานเสวียนฮวา พลังเทวะที่(@NameIsNovel)ทำให้คนเป็น(@NameIsNovel)อัมพาตด้วยแสงสีทอง และ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับในการกระตุ้นศักยภาพได้(@NameIsNovel)
"ทั้งหมดนี้เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยม" เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะยิ้มกริ่ม
จากนั้นก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ด้วยการโบกมือ ก็หยิบเจดีย์ทองคำที่(@NameIsNovel)มหาราชหอทองคำแห่งสวรรค์มอบให้มา เขา(@NameIsNovel)รออยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ยาเม็ดทองคำปรากฏออกมาจากหอคอยอีก
"ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ยาเม็ดในหอคอยจะถูกใช้ไปหมดแล้ว" เซินลั่วรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
แต่ในไม่ช้าก็กลับมามี(@NameIsNovel)กำลังใจอีกครั้ง การเก็บเกี่ยวจากการเข้าสู่คัมภีร์สวรรค์ในครั้งนี้ก็นับว่า(@NameIsNovel)มากมายมหาศาลแล้ว
ได้(@NameIsNovel)รับพลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของเทพจู้หลิง ได้(@NameIsNovel)เรียนรู้เคล็ดวิชาลับ และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สำคัญที่(@NameIsNovel)สุดคือ สามารถอัญเชิญเทพจู้หลิง ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)แม่ทัพสวรรค์ระดับเซียนแท้ขั้นปลายได้(@NameIsNovel)ในภายภาคหน้า ไม่ควรโลภมากไปกว่า(@NameIsNovel)นี้
หลังจากสงบพลังที่(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านลงแล้ว เซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)เข้าสู่คัมภีร์สวรรค์อีก เขา(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิและ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็ฟื้นฟูปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ใช้ไปในการต่อสู้กับเทพจู้หลิงกลับคืนมา
เซินลั่วหยิบคัมภีร์สวรรค์ออกมา พร้อมที่(@NameIsNovel)จะเข้าไปผจญภัยต่อและ(@NameIsNovel)สยบแม่ทัพสวรรค์ให้มากขึ้น
แม้ว่า(@NameIsNovel)การต่อสู้กับเทพจู้หลิงก่อนหน้านี้จะดุเดือด แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ใช้พลังงานไปมากนัก
แต่หากต้องเผชิญหน้าอีกครั้ง ต่อให้เป็น(@NameIsNovel)ยอดฝีมือระดับจุดสูงสุดของเซียนแท้ ก็เชื่อว่า(@NameIsNovel)ด้วยพละกำลังในปัจจุบันน่าจะพอรับมือไหว ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ยังมิได้(@NameIsNovel)ใช้ไพ่ตายอย่างเชือกทองคำ
ร่องรอยของความรำคาญปรากฏขึ้นบนใบหน้า แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)เพิกเฉย หลังจากแผ่สัมผัสจิตเทวะออกไปตรวจสอบข้างนอก แววตาแห่งความประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
เขา(@NameIsNovel)เก็บคัมภีร์สวรรค์และ(@NameIsNovel)ลุกขึ้นไปเปิดประตู ร่างหนึ่งยืนอยู่ข้างนอก มันคือราชันจิ้งจอกหมื่นปี
"ท่านหัวหน้าเผ่า ท่านมาที่(@NameIsNovel)นี่ด้วยเหตุใด? เชิญเข้ามาข้างในก่อน" เซินลั่วเชิญราชันจิ้งจอกหมื่นปีเข้ามาในถ้ำพำนัก
"สหายเซินลั่ว การบำเพ็ญเพียรของท่านได้(@NameIsNovel)ก้าวขึ้นสู่ระดับเซียนแท้ขั้นกลางแล้ว เป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)น่ายินดีและ(@NameIsNovel)น่าชื่นชมอย่างแท้จริง" ราชันจิ้งจอกหมื่นปียิ้ม
"ขอบคุณสำหรับผลหยกวิญญาณที่(@NameIsNovel)ท่านมอบให้ ท่านหัวหน้าเผ่า" เซินลั่วรู้ว่า(@NameIsNovel)ความวุ่นวายเมื่อเลื่อนระดับ จะต้องเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สังเกตของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกอย่างแน่นอน และ(@NameIsNovel)แสดงความขอบคุณอย่างตรงไปตรงมา
"สหายเซินลั่ว ท่านถ่อมตัวเกินไปแล้ว ด้วยพรสวรรค์อันโดดเด่น ท่านสามารถทะลวงผ่านและ(@NameIsNovel)ก้าวขึ้นสู่ระดับต่อไปได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
ภายในภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลย มี(@NameIsNovel)ต้นผลไม้หลิวเซียงอยู่สามต้นซึ่งให้ผลประมาณสิบผลทุกๆ 500 ปี
ทว่า(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่คนในเผ่าจิ้งจอกที่(@NameIsNovel)สามารถพึ่งพาผลไม้นี้เพื่อบรรลุการทะลวงผ่านได้(@NameIsNovel)" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีหัวเราะเบาๆ
"ท่านหัวหน้าเผ่า ก่อนหน้านี้ท่านเคยกล่าวว่า(@NameIsNovel)ผลหยกวิญญาณมี(@NameIsNovel)ผลในการยืดอายุขัย ขอถามได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)แต่ละผลสามารถยืดอายุขัยได้(@NameIsNovel)นานเท่าใด" เซินลั่วถามด้วยความสนใจ
"ประมาณสองหรือสามร้อยปี ทว่า(@NameIsNovel) ประโยชน์หลักของผลหยกวิญญาณอยู่ที่(@NameIsNovel)การเสริมสร้างการบำเพ็ญเพียร
ในขณะที่(@NameIsNovel)ผลในการยืดอายุขัยของมันอยู่ในระดับปานกลาง สหายเซินลั่ว ท่านต้องการใช้ผลไม้นี้เพื่อยืดอายุขัยของใครบางคนหรือ?
ถ้าเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ข้าสามารถให้คนส่งให้ท่านอีกสองผลในภายหลังได้(@NameIsNovel)" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีมองเซินลั่วด้วยความประหลาดใจและ(@NameIsNovel)กล่าว
"ผลไม้นี้เป็น(@NameIsNovel)สมบัติของภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลย ข้าโชคดีอย่างยิ่งแล้วที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)บริโภคไปหนึ่งผล จะกล้าปรารถนามากกว่า(@NameIsNovel)นี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร?
ข้าแค่ถามไปอย่างนั้นเมื่อครู่นี้ ท่านหัวหน้าเผ่า มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องลำบากเลย" เซินลั่วรีบโบกมือและ(@NameIsNovel)กล่าว
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีเพียงแค่ยิ้มเบาๆ และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)สนทนาต่อ
ในช่วงไม่กี่ปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เผ่าพันธุ์ปีศาจได้(@NameIsNovel)บุกรุกพวกเขา(@NameIsNovel)บ่อยครั้ง ทำให้เผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกพยายามอย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตนเอง
ด้วยเหตุนี้ พวกเขา(@NameIsNovel)จึงได้(@NameIsNovel)ใช้ผลหยกวิญญาณที่(@NameIsNovel)เก็บไว้ไปแล้วกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งและ(@NameIsNovel)เหลืออยู่เพียงไม่กี่ผล คำพูดที่(@NameIsNovel)พูดก่อนหน้านี้เป็น(@NameIsNovel)เพียงมารยาทเท่านั้น
"ขอถามได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดท่านหัวหน้าเผ่าจึงมาพบข้า" เซินลั่วเชิญราชันจิ้งจอกหมื่นปีให้นั่งลงและ(@NameIsNovel)ถาม
"อะไรกัน ชายชราผู้นี้จะมาสนทนากับสหายเซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)หรือ? หรือว่า(@NameIsNovel)สหายเซินลั่วพบว่า(@NameIsNovel)ข้าแก่เกินไปและ(@NameIsNovel)ทนพูดคุยกับชายชราผู้นี้มิได้(@NameIsNovel)" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีกล่าวอย่างติดตลก
"จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร ท่านหัวหน้าเผ่า? ท่านยังคงแข็งแรงและ(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)คนหนุ่มสาวส่วนใหญ่รอบตัวเสียอีก ไม่มี(@NameIsNovel)ใครกล้าเรียกท่านว่า(@NameIsNovel)แก่ได้(@NameIsNovel)หรอก" เซินลั่วหัวเราะออกมาดังๆ
"เอาล่ะ พอแล้วกับการพูดคุยไร้สาระ อันที่(@NameIsNovel)จริงข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)จะหารือกับสหายเซินลั่ว" ราชันจิ้งจอกหมื่นปีปัดเรื่องนั้นทิ้งและ(@NameIsNovel)หยุดพูดเล่น
----------