หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 762
ตอนที่ 762 : พฤกษาเทวะประทานความช่วยเหลือ
ตอนที่ 762
"มิเคยคิดมาก่อนว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)วิธีการโจมตีเช่นนี้อยู่ในโลกนี้ สหายหยวน ท่านช่างเป็น(@NameIsNovel)ผู้มี(@NameIsNovel)ความรู้กว้างขวางอย่างแท้จริง แต่พลังกรรมนั้นจับต้องมิได้(@NameIsNovel) จะรวบรวมได้(@NameIsNovel)อย่างไร" เซินลั่วบรรลุแจ้ง แต่แล้วก็รู้สึกเหลือเชื่อ
"พลังกรรมนั้นจับต้องมิได้(@NameIsNovel) คนธรรมดาย่อมมิอาจรวบรวมได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์ปีศาจซึ่งเชี่ยวชาญในการควบคุมพลังแห่งอารมณ์ทั้งเจ็ด เป็น(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์เดียวที่(@NameIsNovel)สามารถรวบรวมพลังกรรมได้(@NameIsNovel)
แต่เท่าที่(@NameIsNovel)ข้ารู้ มี(@NameIsNovel)เพียงจ้าวปีศาจฉือโย่วจากเผ่าพันธุ์ปีศาจเท่านั้นที่(@NameIsNovel)สามารถหลอมโอสถกรรมได้(@NameIsNovel)" ผู้อาวุโสในชุดขาวกล่าว
เซินลั่วตกตะลึง โอสถกรรมมี(@NameIsNovel)ความสำคัญถึงเพียงนี้ และ(@NameIsNovel)ยังหลอมขึ้นโดยจ้าวปีศาจฉือโย่วด้วยตนเองรึ?
"พลังกรรมที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ภายในโอสถนี้ช่างน่าอัศจรรย์นัก จงใช้อย่างชาญฉลาดเมื่อท่านต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม" ผู้อาวุโสในชุดขาวปิดจุกขวดและ(@NameIsNovel)ส่งขวดยาสีดำกลับคืนให้เซินลั่ว
"ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะของท่าน สหายหยวน" เซินลั่วขอบคุณอย่างจริงใจ
"ยังมี(@NameIsNovel)สิ่งอื่นใดที่(@NameIsNovel)สหายเซินต้องการอีกหรือไม่" ผู้อาวุโสในชุดขาวถามพลางโบกมือ
"อันที่(@NameIsNovel)จริงยังมี(@NameIsNovel)อีกหนึ่งเรื่อง ถ้ำลอยฟ้านั้นเต็มไปด้วยเพลิงปฐพีที่(@NameIsNovel)ลุกโชน และ(@NameIsNovel)ส่วนลึกใต้ดินก็น่าจะร้อนยิ่งกว่า(@NameIsNovel)
หากท่านมี(@NameIsNovel)สมบัติทนไฟใดๆ จะกรุณาให้ข้ายืมสักหนึ่งหรือสองชิ้นได้(@NameIsNovel)หรือไม่? ข้าสัญญาว่า(@NameIsNovel)จะนำมาคืนในภายหลัง" เซินลั่วเอ่ยขออย่างสุภาพอีกครั้ง
"เรื่องง่ายนัก ข้ามี(@NameIsNovel)สายประคำอัคคีแดงอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ พวกมันแกะสลักจากไม้เทวะฝูซาง หากท่านสวมมันไว้ มันจะช่วยท่านต้านทานความร้อนโดยทันที"
ชายในชุดเกราะสีเงินกล่าว เขา(@NameIsNovel)หยิบสายประคำไม้สีแดงชาดออกมาและ(@NameIsNovel)ส่งให้ด้วยเคล็ดวิชาเฉพาะ
เซินลั่วเคยอ่านเกี่ยวกับไม้เทวะฝูซางในตำราโบราณ มันเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในสิบสุดยอดไม้เทวะแห่งยุคโบราณและ(@NameIsNovel)กล่าวกันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พำนักของอีกาทองคำโบราณ
"ขอบคุณสหายฮั่ว" เขา(@NameIsNovel)รับมาด้วยความยินดี
"ข้ามี(@NameIsNovel)หน้ากากน้ำแข็งลึกล้ำอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ มันได้(@NameIsNovel)มาโดยบังเอิญเมื่อข้าทำลายล้างกลุ่มปีศาจเมื่อหลายปีก่อน มันบรรจุพลังแห่งความเย็นยะเยือกขั้นสุด ซึ่งสามารถต่อต้านไฟได้(@NameIsNovel)ทุกชนิด
ของชิ้นนี้มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อข้าอีกต่อไป ดังนั้นข้าจะมอบให้สหายเซิน" ผู้อาวุโสในชุดขาวหยิบหน้ากากสีขาวออกมาและ(@NameIsNovel)ส่งให้เซินลั่วด้วยพลังของตน
"ข้ามิอาจรับสมบัติของท่านไปเฉยๆ ได้(@NameIsNovel) สหายหยวน ข้าจะนำมาคืนหลังจากเรื่องนี้คลี่คลาย" เซินลั่วขอบคุณด้วยการคำนับแล้วจึงรับหน้ากากสีขาวมา ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบที่(@NameIsNovel)บาดนิ้ว
เขา(@NameIsNovel)รีบโคจรลมปราณเต๋าเพื่อต้านไอเย็นยะเยือกจากหน้ากาก
หลังจากนั้นทุกคนหารือกันอีกครู่ก่อนยุติการประชุม เซินลั่วออกจากดินแดนรกร้างแห่งคัมภีร์สวรรค์ กลับสู่ถ้ำพำนักของขนนกดำ
มือหนึ่งถือขวดหยก อีกมือกำประคำและ(@NameIsNovel)หน้ากากไว้แน่น พลางครุ่นคิดถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของดินแดนรกร้างแห่งคัมภีร์สวรรค์
ไม่ว่า(@NameIsNovel)ตนจะอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด ก็ยังมี(@NameIsNovel)บุคคลทรงพลังสามคนที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)ระดับเซียนแท้ยืนอยู่เบื้องหลัง คอยจัดหาสมบัติที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุดให้
ณ จุดนี้ เขา(@NameIsNovel)มั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในการจับตัวเด็กแดง
"นี่คือของสำหรับเจ้า หยดมันหนึ่งหยดลงในขวดน้ำมังกรสวรรค์ในครั้งต่อไปที่(@NameIsNovel)เจ้าส่งมอบให้พวกเขา(@NameIsNovel)" เซินลั่วส่งมอบพิษต้นกำเนิดวารีให้จินหลี่
"ขอรับ" จินหลี่รับคำ เก็บขวดหยกไป แล้วจากไป
เซินลั่วยืนนิ่ง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งก็หยิบยันต์สีขาวสองแผ่นออกมา และ(@NameIsNovel)ยื่นให้ขนนกดำ
"เก็บยันต์ล่องหนสองแผ่นนี้ไว้ คอยสอดส่องการเคลื่อนไหวของทหารปีศาจใต้บัญชาของผู้นำคนอื่นๆ ในถ้ำลอยฟ้าให้ข้า" เขา(@NameIsNovel)สั่งขนนกดำด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"ขอรับ" ขนนกดำรับคำ ยืนมือรับยันต์ล่องหน
เซินลั่วโคจรผ้าเช็ดหน้าแพรสีเหลือง และ(@NameIsNovel)ร่างก็หายไปในพื้นดินในพริบตา
เขา(@NameIsNovel)จึงเริ่มใช้วิชามุดดินเพื่อลอบเข้าไปใกล้ขึ้น แต่พื้นดินที่(@NameIsNovel)นี่ในถ้ำลอยฟ้ากลับมี(@NameIsNovel)พลังธาตุไฟที่(@NameIsNovel)หนาแน่นยิ่งนัก ทำให้วิชามุดดินธรรมดาแทบจะใช้มิได้(@NameIsNovel)ผล
โชคดีที่(@NameIsNovel)ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ล้ำเลิศเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ แม้จะมี(@NameIsNovel)ความยากลำบากอยู่บ้าง แต่ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สามารถแทรกซึมเข้าไปได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
ครึ่งชั่วยามต่อมา เขา(@NameIsNovel)มาถึงหุบเขา(@NameIsNovel)เล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ห่างไกลแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากถ้ำลอยฟ้าประมาณหลายสิบลี้
สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้อยู่ใกล้กับภูเขา(@NameIsNovel)ไฟยักษ์ทางด้านตะวันออกของหลุมภูเขา(@NameIsNovel) หินในหุบเขา(@NameIsNovel)ล้วนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเพลิง เหมือนถ่านที่(@NameIsNovel)ลุกไหม้ และ(@NameIsNovel)อากาศก็สั่นไหวเนื่องจากอุณหภูมิสูง
เซินลั่วกวาดสายตามองไปรอบๆ และ(@NameIsNovel)ยังคงเคลื่อนลึกเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel) ในไม่ช้าก็มาถึงหน้าถ้ำภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่สูงหนึ่งฉื่อ
"ที่(@NameIsNovel)นี่รึ" เซินลั่วถามอย่างกะทันหัน ยกมือขึ้นพร้อมกัน
ร่างสีแดงเล็กๆ ปรากฏขึ้น มันคือฮั่วซาน
"ถูกต้อง เซียนผู้ยิ่งใหญ่ ตามข้ามา" ฮั่วซานประกาศขณะที่(@NameIsNovel)เข้าไปในถ้ำ
อุณหภูมิภายในถ้ำสูงเป็น(@NameIsNovel)สองเท่าของข้างนอก แต่ฮั่วซานกลับมิได้(@NameIsNovel)สะทกสะท้าน กลับกัน เขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะพบว่า(@NameIsNovel)มันค่อนข้างสบาย
เซินลั่วตามไปอย่างใกล้ชิด คิ้วขมวดมุ่นขณะที่(@NameIsNovel)แอบโคจรเคล็ดวิชาเพื่อต้านทานอุณหภูมิสูงโดยรอบ
ถ้ำนั้นคดเคี้ยว และ(@NameIsNovel)ทั้งสองก็ลงไปด้านล่าง รุดหน้าไปหลายร้อยจั้งอย่างรวดเร็ว
สายเปลวไฟสีแดงเริ่มปรากฏขึ้นบนผนังถ้ำ พร้อมกับลมร้อนที่(@NameIsNovel)รุนแรงพัดมาจากเบื้องล่างอย่างต่อเนื่อง ขู่ว่า(@NameIsNovel)จะเปลี่ยนใครก็ตามให้กลายเป็น(@NameIsNovel)ศพแห้ง
ใบหน้าเซินลั่วแดงก่ำ ประสานผนึกมือก่อนแสงทองเจิดจ้าแผ่จากกาย ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านพลังโอบรอบตัว
แม้เคล็ดวิชาหวงถิงทรงพลัง หากแต่ไม่ชำนาญในการต้านทานเปลวเพลิง เขา(@NameIsNovel)ใช้ปราณเต๋าไปแล้วกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง ผลกลับไม่น่าพอใจนัก
“ไม่คาดว่า(@NameIsNovel)เคล็ดหวงถิงจะมี(@NameIsNovel)จุดอ่อนเช่นนี้...” เซินลั่วพึมพำอย่างประหลาดใจ
โชคยังดีที่(@NameIsNovel)อุณหภูมิในที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ยังไม่รุนแรงจนเกินไป เขา(@NameIsNovel)ยังพอทนได้(@NameIsNovel)
"เซียนผู้ยิ่งใหญ่ ท่านเป็น(@NameIsNovel)อะไรหรือไม่" ฮั่วซานสังเกตสภาพของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ถาม
"ข้ามิเป็น(@NameIsNovel)ไร ไปกันต่อเถอะ" เซินลั่วโบกมือปัดความกังวลของเขา(@NameIsNovel)
"ดี อุณหภูมิที่(@NameIsNovel)นี่ยังไม่สูงนัก ความท้าทายที่(@NameIsNovel)แท้จริงอยู่ข้างหน้า" ฮั่วซานถอนหายใจอย่างโล่งอกและ(@NameIsNovel)เดินทางต่อ
สีหน้าของเซินลั่วแข็งทื่อเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงสายประคำอัคคีแดงและ(@NameIsNovel)หน้ากากน้ำแข็งลึกล้ำ ใบหน้าก็อ่อนลง
หลังจากเดินทางไปอีกไม่ไกลและ(@NameIsNovel)เลี้ยวโค้ง แสงสีแดงเบื้องหน้าก็พลันเข้มข้นขึ้น ผนังหินทั้งสองข้างกลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้ม แสดงสัญญาณของการหลอมละลาย
อากาศถูกย้อมเป็น(@NameIsNovel)สีแดง เหมือนเปลวไฟ และ(@NameIsNovel)อุณหภูมิโดยรอบก็พุ่งสูงขึ้นหลายเท่า พุ่งเข้าใส่อย่างก้าวร้าวราวกับสัตว์ร้ายที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่ง
สาเหตุของทั้งหมดนี้อยู่ตรงหน้าพวกเขา(@NameIsNovel)
พร้อมกับเสียง "ปุดๆ" เพลิงปฐพีสีส้มแดงก็ขวางทางเดินอยู่
อุณหภูมิที่(@NameIsNovel)นี่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง เซินลั่วรู้สึกวิงเวียน อากาศที่(@NameIsNovel)หายใจเข้าไปในปอดดูเหมือนจะลุกไหม้ และ(@NameIsNovel)ม่านป้องกันสีทองรอบร่างกายก็สั่นไหวอย่างบ้าคลั่งสองสามครั้ง เริ่มจะสั่นคลอน
เซินลั่วรีบโคจรเคล็ดหวงถิง แต่ยังไม่อาจต้านทานความร้อนรอบกายได้(@NameIsNovel)
ด้วยความร้อนรน จึงหยิบสายประคำอัคคีแดงขึ้นมาสวมที่(@NameIsNovel)ข้อมือ
แสงแดงพลันพุ่งขึ้นจากประคำ ดูดซับไอเพลิงรอบตัวอย่างต่อเนื่อง ความร้อนคลายลงจนเจ้าของลมหายใจสะดวกขึ้น
“ชั้นเพลิงปฐพีนี้ไม่หนา เซียนผู้ยิ่งใหญ่ ตามข้ามา” ฮั่วซานกล่าว ก่อนร่างเปล่งแสงแดงเรื่อ โปร่งแสงบางส่วน แล้วกระโจนลงสู่ธารเพลิงสีส้มแดงที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนอยู่เบื้องล่าง
เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังเทวะเช่นฮั่วซาน แม้กายจะแข็งแกร่งเพียงใดก็มิกล้าแตะต้องเพลิงปฐพีโดยตรง
เซินลั่วหยิบพลองเหล็กสะกดสมุทรออกมา ฟาดวูบในอากาศ
แสงทองระเบิดพล่านทะลวงเข้าเพลิงปฐพี สร้างช่องว่า(@NameIsNovel)งกว้างราวสิบจั้ง หยดไฟสีแดงกระเซ็นกระจายทั่วบริเวณ
ชั้นเพลิงปฐพีแห่งนี้ไม่หนามากนัก มี(@NameIsNovel)ความลึกเพียงหลายสิบจั้งเท่านั้น
เซินลั่วแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงทอง พุ่งผ่านช่องว่า(@NameIsNovel)งในเพลิงก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะปิดตัวลง
อีกด้านหนึ่ง ฮั่วซานที่(@NameIsNovel)รออยู่เห็นภาพนั้นก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนกวักมือเรียกให้เดินทางต่อ
ภายในถ้ำนอกชั้นเพลิงปฐพี แสงแดงเข้มแผ่ไปทั่วทุกหน เปลวไฟตามผนังหนาแน่นกว่า(@NameIsNovel)เดิม อุณหภูมิก็สูงขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
โชคดีที่(@NameIsNovel)สายประคำอัคคีแดงซึ่งแกะจากไม้เทวะฝูซางมิใช่ของธรรมดา มันดูดซับความร้อนรอบกายอย่างต่อเนื่อง ทำให้เซินลั่วทนอยู่ได้(@NameIsNovel)
ระหว่า(@NameIsNovel)งการเดินทางต่อมา ทั้งคู่พบชั้นเพลิงปฐพีเล็กๆ อีกหลายแห่ง ลึกเจ็ดร้อยถึงแปดร้อยจั้ง แต่ด้วยสมบัติมากมายที่(@NameIsNovel)ติดกาย เซินลั่วก็ผ่านไปได้(@NameIsNovel)ทุกครั้งโดยไม่บาดเจ็บ
----------