หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 773
ตอนที่ 773 : การถอดถอนลูกปัดปีศาจ
ตอนที่ 773
"นี่คืออะไร...?" เซินลั่วละสายตาจากปีศาจสุนัข มองไปยังราชาอสูรวัวกระทิง และ(@NameIsNovel)พูดด้วยความประหลาดใจ
"ก่อนหน้านี้เผ่าพันธุ์ปีศาจตั้งเป้าที่(@NameIsNovel)จะโจมตีภูเขา(@NameIsNovel)ชุ่ยอวิ๋น สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตตนนี้อาศัยระดับพลังบำเพ็ญระดับเซียนแท้ขั้นปลาย
ท้าทายอย่างไม่หยุดหย่อนจากภายนอก สร้างความวุ่นวายจนทนมิได้(@NameIsNovel) ข้าจึงจับมันมาและ(@NameIsNovel)ขังไว้ในถ้ำพำนักของข้า" ราชาอสูรวัวกระทิงอธิบาย
"ระดับพลังบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)กำลังพอดี เพียงพอสำหรับการเบี่ยงเบนหายนะ
อย่ารอช้าเลย พวกเราแต่ละคนจะเข้าสู่กระบวนค่ายกล ข้าจะส่งคาถาสำหรับเปิดใช้งานกระบวนค่ายกลให้ท่าน และ(@NameIsNovel)เราจะสามารถเริ่มกระบวนการได้(@NameIsNovel)" เซินลั่วกล่าว
ทุกคนแสดงความเห็นด้วย
เซินลั่วเดินไปยังใจกลางของกระบวนค่ายกล กระทืบเท้า ทำให้แท่นบูชาทั้งแท่นสั่นสะเทือน
เนื่องจากแรงสะท้อนกลับ เสาหินตรงกลางจึงยกตัวสูงขึ้นหลายนิ้ว เซินลั่วค่อยๆ ยกแท่นหินสูงสามฉื่อขึ้นไปในอากาศด้วยการเตะปลายเท้าอย่างง่ายดาย
เขา(@NameIsNovel)หยิบพลองเหล็กสะกดสมุทรออกมา กระแทกลงบนพื้นดิน รับเสาหินที่(@NameIsNovel)ตกลงมาได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์แบบ
ถัดมา เขา(@NameIsNovel)หยิบปีศาจสุนัขที่(@NameIsNovel)ปลอมตัวเป็น(@NameIsNovel)นักพรตขึ้นมาและ(@NameIsNovel)โยนไปใต้เสาหิน โดยให้หลังพิงอยู่กับพลองเหล็ก
ปีศาจสุนัขผู้น่าสงสาร ขยับร่างกายไม่ได้(@NameIsNovel)หรือพูดมิได้(@NameIsNovel) ทำได้(@NameIsNovel)เพียงมองไปยังราชาอสูรวัวกระทิงด้วยสายตาอ้อนวอน ส่งเสียงครางไม่หยุด
ราชาอสูรวัวกระทิงเพียงแค่เมินเฉย โบกมือและ(@NameIsNovel)แสงสีแดงที่(@NameIsNovel)สาดส่องจาก ไข่มุกสงบทะเลเหนือศีรษะของเด็กแดงก็ถูกย้ายไปยังยอดพลองเหล็กบนเสาหิน
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ต่างก็บินไปและ(@NameIsNovel)นั่งลงบนเสาหินคนละต้น นั่งขัดสมาธิ
"เมื่อข้าถ่ายปราณเต๋าเข้าไปในพลองเหล็ก ท่านผู้อาวุโสราชาอสูรวัวกระทิงก็สามารถถ่ายปราณเต๋าเข้าไปในไข่มุกสงบทะเลได้(@NameIsNovel)พร้อมกัน
มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมากเกินไป เพียงแค่ประมาณเท่ากับของข้าก็พอ หลังจากนั้น ที่(@NameIsNovel)เหลือก็สามารถเริ่มท่องคาถาได้(@NameIsNovel)" เซินลั่วกล่าวหลังจากนั่งลง
อีกสามคนพยักหน้า บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เข้าใจอย่างชัดเจนแล้ว
หลังจากสั่งสอนเนื้อหาของคาถาให้คนอื่นๆ ผ่านการส่งกระแสจิตแล้ว เซินลั่วก็เริ่มร่ายคาถาด้วยมือข้างเดียว เขา(@NameIsNovel)ส่งกระแสปราณเต๋าเข้าไปในพลองเหล็กสะกดสมุทร พลองเริ่มเปล่งแสงสีทอง
เมื่อเห็นเช่นนี้ ราชาอสูรวัวกระทิงก็ควบคุมปราณเต๋าของตนให้ไหลเข้าไปในไข่มุกสงบทะเลทันที ทำให้มันเปล่งแสงสีน้ำเงินที่(@NameIsNovel)เจิดจ้ายิ่งขึ้น
ขณะที่(@NameIsNovel)แสงส่องสว่า(@NameIsNovel)ง เซินลั่วและ(@NameIsNovel)กลุ่มของเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มท่องคาถาเช่นกัน
ด้วยเสียงสะท้อนของแต่ละคาถา ปราณเต๋าจากคนทั้งสี่ก็เริ่มไหลเข้าสู่เสาหินใต้พวกเขา(@NameIsNovel)
ลวดลายมนต์บนเสาติดไฟด้วยปราณเต๋า และ(@NameIsNovel)แต่ละเสาก็เปล่งแสงสีแดงเลือด
จากนั้น สัญลักษณ์เวทมนตร์ที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนแท่นบูชายัญก็เริ่มสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเช่นกัน แสงสีแดงเลือดส่องออกมาจากพื้นดิน ดูเหมือนกลุ่มเปลวไฟได้(@NameIsNovel)ลุกโชนขึ้น
บนเสาหินที่(@NameIsNovel)ค้ำยันโดยพลองเหล็กสะกดสมุทร แสงสีแดงก็เริ่มส่องสว่า(@NameIsNovel)งเช่นกัน
เด็กแดงซึ่งนั่งเปลือยท่อนบนอยู่บนเสาหิน มี(@NameIsNovel)สีหน้าแข็งทื่อเล็กน้อย เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ประหม่า
ลำคอของเขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหว และ(@NameIsNovel)กลืนน้ำลายอึกใหญ่ มองลงไปยังลูกปัดหลอมปีศาจบนหน้าอกและ(@NameIsNovel)ท้องของตน
จนถึงตอนนี้ ยังไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติใดๆ ปรากฏขึ้นบนลูกปัดหลอมปีศาจ สิ่งเดียวคืออักขระอาคมต้องห้ามที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนนั้น ดูเหมือนจะสังเกตเห็นอิทธิพลของกระบวนค่ายกลและ(@NameIsNovel)เริ่มสั่นไหวอย่างแผ่วเบา
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็พยักหน้าให้คนอื่นๆ
คนอื่นๆ ได้(@NameIsNovel)รับสัญญาณ ก็เคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกัน แต่ละคนยกมือข้างหนึ่ง ผลักไปยังเด็กแดงตรงกลาง
จากใจกลางฝ่ามือของพวกเขา(@NameIsNovel) กระแสปราณเต๋าก็พุ่งออกมาและ(@NameIsNovel)กระแทกเข้ากับร่างของเด็กแดง
"อืม..." เด็กแดงครางเสียงทุ้ม คิ้วขมวดมุ่นในทันที
ลูกปัดหลอมปีศาจที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ในหน้าอกของเขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงอันตรายในที่(@NameIsNovel)สุด อักขระอาคมต้องห้ามที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่บนพื้นผิวของมันพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะใกล้จะระเบิดลูกปัดทั้งลูก
ณ จุดนี้ เซินลั่วก็พลันตะโกนจากปากของเขา(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) "ขึ้น"
ชั่วขณะต่อมา แสงสีแดงที่(@NameIsNovel)ส่องประกายอยู่บนเสาหินโดยรอบและ(@NameIsNovel)พื้นดิน ก็เริ่มพุ่งพล่านราวกับกระแสน้ำไปยังเสากลาง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนเกลียว ห่อหุ้มทั้งเด็กแดง เสาหิน และ(@NameIsNovel)ปีศาจสุนัขไว้ตรงกลาง
พลังอันแปลกประหลาดแทรกซึมออกมาจากภายในและ(@NameIsNovel)ไหลเข้าสู่เด็กแดง ตรามหาอาคมที่(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)งบนลูกปัดหลอมปีศาจ ก็จางลงราวกับว่า(@NameIsNovel)มันหลับใหล
เมื่อเห็นเช่นนี้ ราชาอสูรวัวกระทิงก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อยในที่(@NameIsNovel)สุด
"อย่าได้(@NameIsNovel)ลดการป้องกันลง เราเพียงแค่ระงับอาคมต้องห้ามไว้ชั่วคราว ถึงเวลาที่(@NameIsNovel)จะเริ่มแยกส่วนลูกปัดหลอมปีศาจแล้ว" เซินลั่วเตือน
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ทุกคนก็เริ่มประหม่าอีกครั้ง
ในเวลานี้ เซินลั่วกล่าวกับเด็กแดงว่า(@NameIsNovel) "นี่คือขั้นตอนที่(@NameIsNovel)สำคัญที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว หากการแยกส่วนสำเร็จ ทุกอย่างก็จะอธิบายได้(@NameIsNovel)ด้วยตัวมันเอง
แต่หากล้มเหลว เจ้าต้องระงับลูกปัดหลอมปีศาจไว้สักพัก ข้าจะใช้วิชาเหินบินพาเจ้าไปจากภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลย"
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เด็กแดงก็ดูประหม่าและ(@NameIsNovel)พยักหน้าให้เซินลั่ว
สีหน้าของเซินลั่วกลายเป็น(@NameIsNovel)มุ่งมั่น มือเริ่มสร้างคาถาอย่างรวดเร็ว พลันเอื้อมไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าและ(@NameIsNovel)คว้า
วังวนสีแดงที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มเด็กแดงยุบตัวเข้าด้านใน และ(@NameIsNovel)มือที่(@NameIsNovel)เกิดจากการรวมตัวของแสงก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เอื้อมเข้าไปในวังวน คว้าลูกปัดหลอมปีศาจที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ในร่างกายไว้อย่างอธิบายไม่ถูก
ในเวลาที่(@NameIsNovel)เซินลั่วคำรามเสียงต่ำ มือก็พลันใช้กำลังและ(@NameIsNovel)ดึงมันออกมาอย่างแรง
"อ๊า..." เด็กแดงก็พลันกรีดร้องออกมาอย่างหัวใจสลาย
"ทนไว้ ปกป้องสัมผัสจิตเทวะของเจ้าไว้!" เซินลั่วกรีดร้อง และ(@NameIsNovel)พละกำลังในมือก็เข้มข้นขึ้น
ภายใต้การดึงของเขา(@NameIsNovel) ผิวหนังและ(@NameIsNovel)เนื้อบนหน้าอกและ(@NameIsNovel)ท้องของเด็กแดงก็ถูกดึงออกมา ลูกปัดหลอมปีศาจก็เริ่มแยกออกจากเนื้อและ(@NameIsNovel)เลือดของเขา(@NameIsNovel)เล็กน้อย
ทว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์นี้มิได้(@NameIsNovel)คงอยู่นานนักจนกระทั่งลูกปัดหลอมปีศาจซึ่งค่อนข้างมั่นคง พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นด้วยแสงสีดำสนิท และ(@NameIsNovel)ไอสีดำหนาทึบก็เริ่มแผ่ออกมาจากมัน
โชคดีที่(@NameIsNovel)วังวนสีแดงห่อหุ้มอยู่โดยรอบ ป้องกันมิให้ไอสีดำแพร่กระจาย กลับกัน มันรวมตัวกันรอบตัวเด็กแดง ค้างอยู่ครู่หนึ่ง
ในขณะเดียวกัน เส้นใยสีดำที่(@NameIsNovel)แผ่ขยายไปทั่วร่างของเด็กแดงเหมือนรากไม้ก็เริ่มเคลื่อนไหว
ทว่า(@NameIsNovel)แทนที่(@NameIsNovel)จะถูกถอนรากถอนโคน พวกมันกลับแผ่ขยายไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกายของเขา(@NameIsNovel)เร็วยิ่งขึ้นและ(@NameIsNovel)ก้าวร้าวยิ่งขึ้น ราวกับพยายามจะหยั่งรากลึกเข้าไปในร่างกายของเด็กแดง
ลูกปัดหลอมปีศาจซึ่งถูกเซินลั่วดึงออกมาเพียงเล็กน้อย ก็ถูกดึงกลับเข้าไปอีกครั้ง เกือบครึ่งหนึ่งจมกลับเข้าไปในเนื้อ
"เกิดอะไรขึ้น" ราชาอสูรวัวกระทิงที่(@NameIsNovel)ตึงเครียดถาม
"ลูกปัดหลอมปีศาจตระหนักว่า(@NameIsNovel)เรากำลังพยายามจะถอนมันออกมา ดังนั้นมันจึงต่อสู้กลับ ในเมื่อกระบวนค่ายกลปิดกั้นเส้นทางภายนอกของมัน มันจึงพยายามจะเข้าสิงเด็กแดงโดยสมบูรณ์" เซินลั่วอธิบาย
"แล้วเราควรทำอย่างไร" ราชาอสูรวัวกระทิงถามด้วยความกังวล
"มิต้องกังวล มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงการชักเย่อกันเท่านั้นในตอนนี้... ฟังคำสั่งของข้า และ(@NameIsNovel)ก็ดึงมันออกมาในคราวเดียว ผนึกมันเข้าไปในปีศาจสุนัข" เซินลั่วตอบ
เมื่อสิ้นคำ คาถาในมือเปลี่ยนรูปอีกครั้ง พลังเทวะหวงถิงภายในร่างหมุนวนรุนแรง ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะดึงพลังออกไปด้วยสองมือ
แรงระเบิดอันมหาศาลปะทุออกมา ลูกปัดหลอมปีศาจถูกกระชากหลุดจากร่างเด็กแดง พร้อมเส้นใยสีดำที่(@NameIsNovel)ตามติด สะบัดบิดตัวราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต
เส้นใยเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกับเส้นเลือดและ(@NameIsNovel)หลอดเลือดของเด็กแดงแล้ว การรบกวนเพียงเล็กน้อยก็นำมาซึ่งความเจ็บปวดอย่างรุนแรง
แรงดึงจากเซินลั่วราวกับเปิดประตูระบายความเจ็บปวดให้ทะลักออกมา
คลื่นทรมานถาโถมเข้าใส่ เด็กแดงคำรามโหยหวน ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยเลือด ก่อนจะเหลือกขึ้นฟ้าแล้วร่วงหมดสติ
----------