หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 784
ตอนที่ 784 : วิญญาณกลับคืนสู่ตำแหน่ง
ตอนที่ 784
เซินลั่วรู้สึกเพียงความมืดมิดพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เงาไร้ศีรษะหลายร้อยร่างปรากฏขึ้นรอบตัวอย่างเงียบเชียบ พุ่งเข้าใส่ราวดั่งภูตร้ายที่(@NameIsNovel)มาทวงชีวิต
ความแค้นที่(@NameIsNovel)ขมขื่น รุนแรงเกินกว่า(@NameIsNovel)จะเปรียบได้(@NameIsNovel) รวมตัวกัน ขู่ว่า(@NameIsNovel)จะทำลายหัวใจและ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณให้แตกสลายในพริบตา
โชคดีที่(@NameIsNovel)แสงสว่า(@NameIsNovel)งพลันส่องมาจากไข่มุกสงบทะเล ส่องทางให้ท่ามกลางความมืดมิดที่(@NameIsNovel)กดดัน เซินลั่วคำรามลั่น ใช้พลังสัมผัสจิตเทวะเพื่อสลายความแค้นทั้งหมด และ(@NameIsNovel)ทัศนวิสัยก็กลับมาเป็น(@NameIsNovel)ปกติ
ทว่า(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)สายตากลับคืนมา พลองยาวในมือก็ได้(@NameIsNovel)ค้ำยันแท่นหินสีเขียวที่(@NameIsNovel)พุ่งลงมาจากเบื้องบนแล้ว
บนนั้น สามารถมองเห็นร่องรอยการฟันและ(@NameIsNovel)ตัดจากกระบี่ได้(@NameIsNovel) เช่นเดียวกับคราบโลหิตจำนวนมาก ทำให้มันมี(@NameIsNovel)รูปลักษณ์ที่(@NameIsNovel)สกปรก
เสียงทึบดังขึ้น
ชั่วขณะที่(@NameIsNovel)พลองเหล็กสะกดสมุทรค้ำยันแท่นหิน พลังพันธนาการที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นก็พุ่งออกมาจากมัน กักขังเซินลั่วไว้ในที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยืนอยู่ สภาพแวดล้อมก็เต็มไปด้วยความแค้นอีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน นางพญาภูตเขียวก็ได้(@NameIsNovel)พุ่งเข้าเข้ามาอีกครั้ง นางแทงหอกงูไปยังหัวใจของเซินลั่ว
ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังจะถูกแทงทะลุหน้าอกจนถึงแก่ชีวิต ดวงตาก็พลันแข็งกร้าวขึ้น รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปาก และ(@NameIsNovel)ถ่มน้ำลายใส่สตรีผู้นั้นอย่างแรง
ด้วยเสียงหวีดเบาๆ ไข่มุกกลมสีแดงฉานก็พุ่งออกจากปาก เล็งไปที่(@NameIsNovel)หน้าผากของสตรีผู้นั้น
ชั่วขณะที่(@NameIsNovel)ไข่มุกปรากฏขึ้น ความร้อนอันน่าเหลือเชื่อก็แผ่ออกมาจากภายใน มันคือไข่มุกอัคคีผลาญเมฆาที่(@NameIsNovel)นักพรตเหลยได้(@NameIsNovel)ให้เขา(@NameIsNovel)ยืม
นางพญาภูตเขียวไม่มี(@NameIsNovel)เวลาหลบหลีก และ(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงยกแขนขึ้นเพื่อป้องกัน แม้จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น นางก็ยังคงแทงหอกงูไปข้างหน้า
ไข่มุกอัคคีผลาญเมฆาปะทะเข้ากับ ท่อนแขนของสตรีผู้นั้นในชั่วขณะเดียวกับที่(@NameIsNovel)หอกยาวแทงทะลุเซินลั่ว
เสียงระเบิดดังขึ้น
เปลวไฟจากปอดปฐพีภายในไข่มุกอัคคีผลาญเมฆาระเบิดออกในทันที แตกกระจายเบื้องหน้านางพญาภูตเขียว คลื่นกระแทกอันทรงพลังทำลายเกราะแขนและ(@NameIsNovel)หน้ากากของสตรีผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ
หอกงูในมือของนางพญาภูตเขียวสามารถแทงทะลุ เข้าไปในร่างของเซินลั่วได้(@NameIsNovel)เพียงครึ่งทางเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ หญิงสาวจึงถูกบังคับให้ถอยกลับไป
ทนทานต่ออาการบาดเจ็บสาหัสของตน เซินลั่วก็หลุดพ้นจากการพันธนาการและ(@NameIsNovel)เหวี่ยงพลองเหล็กสะกดสมุทรไปยังนางพญาภูตเขียว
นางพญาภูตเขียวปัดด้วยหอกงูของนางและ(@NameIsNovel)หยุดพลองเหล็กไว้ได้(@NameIsNovel)
เมื่อสายตาของเซินลั่วจับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ข้อมือของนาง รูม่านตาของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันหดตัวลง น่าอัศจรรย์ใจ บนข้อมือที่(@NameIsNovel)ขาวละเอียดของนางมี(@NameIsNovel)รอยสีแดงเลือดห้าจุดรวมกันอยู่ ดูเหมือนดอกเหมยที่(@NameIsNovel)กำลังเบ่งบานทุกประการ
"ร่างจุติของวิญญาณปีศาจ" ความคิดหนึ่งทำให้หัวใจของเขา(@NameIsNovel)เย็นเยียบ
ทันใดนั้นเอง แผ่นหน้ากากที่(@NameIsNovel)เสียหายของนางพญาภูตเขียวก็คลายออกและ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะใกล้จะตกลงมา
ด้วยการเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)รวดเร็ว นางถอนหอกยาวกลับมา จับแผ่นหน้ากากของตน และ(@NameIsNovel)เลือกที่(@NameIsNovel)จะถอยหนี
ขณะเดียวกัน เสียงโกลาหลดังสะท้อนขึ้นจากป่าด้านล่าง ลำแสงหลบหนีเจ็ดแปดสายพุ่งทะยานขึ้นจากพื้น ไล่ตามราวฝูงอสนี
เขา(@NameIsNovel)อยากเห็นใบหน้าของสตรีผู้นั้นให้ชัดอีกสักครั้ง ทว่า(@NameIsNovel)ความเจ็บร้าวกลางอกเตือนอย่างชัดเจนว่า(@NameIsNovel)—อยู่ต่อย่อมมี(@NameIsNovel)แต่ความตาย
ลำแสงหนึ่งจึงพุ่งทะลุขอบฟ้า หายลับไปไกลนับร้อยลี้ จนพ้นเขตเฮยเหมิงโดยสิ้นเชิง ก่อนจะลดระดับลงในหุบเขา(@NameIsNovel)ลึก ผ้าแพรสีเหลืองโอบร่างแน่นเมื่อเขา(@NameIsNovel)ร่อนลงสู่พื้น
เซินลั่วนั่งขัดสมาธิอย่างเงียบงัน นิ้วมือค่อยร่ายผนึก เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์เริ่มหมุนวนเพื่อเยียวยาบาดแผลภายใน
ทว่า(@NameIsNovel)จิตกลับมิอาจสงบได้(@NameIsNovel)นาน ภาพของบุคคลผู้เป็น(@NameIsNovel)ร่างจุติแห่งวิญญาณปีศาจที่(@NameIsNovel)ปรากฏอย่างกะทันหัน ยังคงก้องอยู่ในห้วงคิด
ร่างจุติแต่ละตนล้วนมี(@NameIsNovel)พลังอันอาจก่อให้เกิดวันวิบัติอสูร หากสามารถระบุตัวผู้นั้นได้(@NameIsNovel)เสียก่อน ก็อาจป้องกันหายนะและ(@NameIsNovel)ตัดไฟแต่ต้นลมได้(@NameIsNovel)เมื่อกลับสู่โลกแห่งความจริง
เมื่อบาดแผลฟื้นตัวดีแล้ว เขา(@NameIsNovel)ดึงขวดหยกเคลือบเงาที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อออกมา ภายในมี(@NameIsNovel)จิ้งจอกน้อยกำลังลมหายใจร่อแร่
เห็นดังนั้นจึงมิกล้าชักช้าอีกต่อไป เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้ถูกปลุกใช้ ร่างพลันหายวับไปพร้อมลมแรง หวนคืนสู่ภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยในพริบตา
ผู้ที่(@NameIsNovel)รออยู่เบื้องล่างมิได้(@NameIsNovel)คาดคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะกลับมาเร็วถึงเพียงนี้ ต่างพากันตกตะลึง และ(@NameIsNovel)พากันคิดว่า(@NameIsNovel)ภารกิจช่วยเหลือครั้งนี้ล้มเหลวเสียแล้ว
มิคาดคิด ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกลับมาถึงถ้ำพำนักโม่หยุน เขา(@NameIsNovel)ก็ตะโกนเสียงดังทันที "เร็วเข้า นำสหายชิงหมั่งมา!"
ทุกคนไม่เข้าใจสถานการณ์ ในขณะที่(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงซึ่งมี(@NameIsNovel)ใบหน้าซีดเผือดและ(@NameIsNovel)ยังไม่หายดี ก็เรียกชื่อชิงหมั่งด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)งุนงงเช่นกัน
“วิญญาณนี้ไม่มั่นคงนัก ต้องรีบนำกลับคืนสู่ร่างขององค์หญิงหน้าหยก”
เซินลั่วไม่รอช้า หยิบขวดหยกเคลือบเงาออกมายื่นให้ต่อหน้าทันที
คำพูดยังไม่ทันจาง ใบหน้าของราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)ราชันจิ้งจอกหมื่นปีก็พลันเปลี่ยนสี ทั้งสองจ้องขวดหยกนั้นไม่กะพริบ
และ(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นวิญญาณจิ้งจอกน้อยที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ภายใน ดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็สั่นระริก แดงก่ำด้วยอารมณ์ที่(@NameIsNovel)เอ่อล้น
หลังจากรับขวดหยกแล้ว ชิงหมั่งก็มิได้(@NameIsNovel)พูดอะไร แต่ขยับมือทันทีเพื่อส่งร่องรอยของพลังวิญญาณเข้าไปในขวด แล้วจึงถามว่า(@NameIsNovel) "องค์หญิงอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน"
ในเวลานี้ ฝูงชนก็รีบแยกย้ายกันไป และ(@NameIsNovel)เสี่ยวอวี่ก็นำหญิงสาวที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างหวาดกลัวคนนั้นขึ้นมาข้างหน้า
เมื่อเห็นเช่นนี้ ชิงหมั่งก็ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)หยิบยันต์สีดำรูปทรงแปลกๆ ออกมา ปัดมันอย่างรวดเร็วด้วยเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)ไม่เหมือนใครและ(@NameIsNovel)แปะไว้ที่(@NameIsNovel)หน้าผากของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น เขา(@NameIsNovel)เด็ดผมเส้นหนึ่งจากหน้าผากของหญิงสาว มิได้(@NameIsNovel)ดึงออก แต่ค่อยๆ นำมันเข้าไปในปากขวดหยกเคลือบเงา
ด้วยการสอดเส้นผมเส้นนั้นเข้าไป จิ้งจอกน้อยในขวดดูเหมือนจะได้(@NameIsNovel)กลิ่นที่(@NameIsNovel)คุ้นเคย มันตามเส้นผมและ(@NameIsNovel)ปีนขึ้นไป ในไม่ช้าก็กระโดดออกจากขวด และ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าไปในหน้าผากของหญิงสาว
แสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบหนึ่งปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)คิ้วของหญิงสาว และ(@NameIsNovel)ยันต์สีดำบนหน้าผากของนางก็เริ่มลุกไหม้ด้วยตัวเอง
เมื่อกระดาษยันต์ถูกเผาจนหมดสิ้น ดวงตาที่(@NameIsNovel)ปิดสนิทของหญิงสาวก็สั่นไหวเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)เปิดออกอย่างกะทันหัน
ราชันจิ้งจอกหมื่นปีเดินขึ้นไปทันทีและ(@NameIsNovel)กำลังจะพูด แต่ก็ถูกชิงหมั่งหยุดไว้ "วิญญาณของนางเพิ่งจะกลับคืนมา นางยังคงสับสน อย่าเพิ่งพูดคุยกับนาง ปล่อยให้นางพักผ่อน"
สายตาของหญิงสาวขยับเล็กน้อย ตกลงบนใบหน้าของราชันจิ้งจอกหมื่นปี และ(@NameIsNovel)หลังจากนั้นครู่หนึ่งนางก็ร้องเรียกออกมาอย่างกะทันหันว่า(@NameIsNovel) "ท่านพ่อ"
เพียงแค่เสียงเรียกที่(@NameIsNovel)แผ่วเบานี้ก็ทำให้น้ำตาเอ่อล้นในดวงตาของราชันจิ้งจอกหมื่นปีทันที
แววตาหญิงสาวเคลื่อนไหวอีกครั้ง ครานี้หันไปยังราชาอสูรวัวกระทิง สีหน้างุนงงที่(@NameIsNovel)เคยมี(@NameIsNovel)พลันแปรเปลี่ยนในพริบตา
ทว่า(@NameIsNovel)ยังไม่ทันเอื้อนเอ่ยคำใด โลกทั้งผืนในสายตาก็พลันมืดมิด ร่างอ่อนแรงทรุดลงแนบพื้นโดยไร้เรี่ยวแรง
ราชาอสูรวัวกระทิงพุ่งไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)ประคองนางไว้ในอ้อมแขน บังเอิญไปดึงบาดแผลของตน ทำให้เขา(@NameIsNovel)นิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด
ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจใส่ใจเรื่องนั้นได้(@NameIsNovel)ในตอนนี้และ(@NameIsNovel)รีบถามด้วยเสียงทุ้มลึกว่า(@NameIsNovel) "เกิดอะไรขึ้น"
“มิต้องกังวลไป นางหาได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อันใดไม่ เพียงเพราะวิญญาณกลับคืนร่างอย่างกะทันหัน ครั้นได้(@NameIsNovel)เห็นท่าน ความทรงจำบางส่วนในชาติก่อนก็พลันฟื้นคืน
นางจึงมิอาจทนรับแรงกระทบแห่งจิตได้(@NameIsNovel)จนสิ้นสติไปชั่วครู่ ปล่อยให้นางพักสักระยะ ไม่นานก็จะฟื้นตัวเอง”
ชิงหมั่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบ หลังตรวจสอบสภาพของหญิงสาวอย่างถี่ถ้วน
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในที่(@NameIsNovel)สุด
------------