หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 790
ตอนที่ 790 : ความพยายามที่ไร้ผลในการยืดอายุขัย
ตอนที่ 790
"พวกเราสามารถเอาอะไรก็ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ต้องการจริงๆ รึ? พวกเรามี(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)มากมายในศาสตราเก็บของ บางทีอาจจะกวาดทุกอย่างที่(@NameIsNovel)นี่ไปจนหมด?" ไป๋เสี่ยวเถียนพูดติดตลก
"นิกายบูชาบัวศักดิ์สิทธิ์นั้นเผด็จการและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เนื้องอกขนาดใหญ่ในอาณาจักรไก่ดำของเรา บอกตามตรง ราชวงศ์ของเราปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะกำจัดมันมานานแล้ว
แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)พละกำลังของพวกเขา(@NameIsNovel)แข็งแกร่งเกินไป เราทำได้(@NameIsNovel)เพียงอดทนและ(@NameIsNovel)ประนีประนอม
บัดนี้เมื่อท่านทั้งสามได้(@NameIsNovel)กำจัดเนื้องอกนี้ไปแล้ว นับเป็น(@NameIsNovel)บุญคุณอันยิ่งใหญ่ต่ออาณาจักรไก่ดำของเรา มิใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)สามารถเปรียบเทียบได้(@NameIsNovel)กับสมบัติเหล่านี้" ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังดังนั้น เซินลั่วก็พลันเข้าใจว่า(@NameIsNovel)เหตุใดกษัตริย์แห่งอาณาจักรไก่ดำจึงแสดงความกระตือรือร้นต่อพวกเขา(@NameIsNovel)นัก
เขา(@NameIsNovel)จึงเลิกเกรงใจ เดินทอดน่องไปรอบโถงอย่างสงบ สายตากวาดมองหาสมบัติที่(@NameIsNovel)อาจมี(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อการบำเพ็ญของตน
ทว่า(@NameIsNovel)ระดับพลังบำเพ็ญสูงมากแล้ว และ(@NameIsNovel)ปัจจุบันมิได้(@NameIsNovel)ต้องการศาสตราตราประทับหรือของที่(@NameIsNovel)คล้ายกัน หลังจากมองหาอยู่ครู่หนึ่ง ก็มิพบสิ่งใดที่(@NameIsNovel)เหมาะสม
ในทางตรงกันข้าม ไป๋เสี่ยวเถียนโดยมิได้(@NameIsNovel)ลังเลใดๆ ก็หยิบของหลายชิ้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเลี้ยวไปรอบหนึ่ง เซินลั่วก็พลันหยุดนิ่ง มองไปยังชั้นวางข้างหน้า บนนั้นวางหอยสังข์วิญญาณสีขาวหลายสิบตัว แต่ละตัวประดับด้วยจุดสีทอง พลังวิญญาณของพวกมันค่อนข้างน่าประทับใจ
"หอยสังข์ดาวขาว!" เขา(@NameIsNovel)อุทานด้วยความยินดี
หอยสังข์ดาวขาวเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบหลักในการสร้างยันต์ล่องหน ซึ่งค่อนข้างหายาก มิคาดว่า(@NameIsNovel)จะพบมากมายถึงเพียงนี้ที่(@NameIsNovel)นี่
เมื่อคิดได้(@NameIsNovel)เช่นนี้ เซินลั่วก็รวบรวมหอยสังข์ดาวขาวทั้งหมดทันที
ข้างๆ หอยสังข์ดาวขาวมี(@NameIsNovel)หยกสีแดงเลือดสองชิ้น ซึ่งแท้จริงแล้วคือศิลาสุริยันสองชิ้น
ศิลาสุริยันทั้งสองชิ้นนี้บริสุทธิ์อย่างยิ่ง แม้จะมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความผันผวนของพลังวิญญาณมากนัก แต่พวกมันก็เปล่งพลังชีวิตชีวาที่(@NameIsNovel)ทำให้จิตวิญญาณสั่นสะเทือน
"ศิลาสุริยันที่(@NameIsNovel)บริสุทธิ์เช่นนี้ แม้จะมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อข้ามากนัก แต่ก็จะเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อคนธรรมดาหากเก็บไว้ใกล้ตัว มันสามารถทำให้จิตใจสดชื่นและ(@NameIsNovel)ยืดอายุขัยได้(@NameIsNovel)
ข้าจะจารึกยันต์สันติภาพสองแผ่นในภายหลังและ(@NameIsNovel)ขอให้สหายไป๋นำไปส่งให้ท่านพ่อและ(@NameIsNovel)ท่านป้า" เซินลั่วคิดกับตัวเองและ(@NameIsNovel)หยิบศิลาสุริยันทั้งสองชิ้นขึ้นมา
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เดินไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งโถงใหญ่แล้วและ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็มาถึงปลายสุด มิพบวัตถุดิบที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประโยชน์อื่นใดอีก
ทว่า(@NameIsNovel)การสามารถหาวัตถุดิบวิญญาณสำหรับยันต์ล่องหน และ(@NameIsNovel)ยันต์มุดดินได้(@NameIsNovel)ก็ทำให้ค่อนข้างพอใจแล้ว ทันทีที่(@NameIsNovel)กำลังจะจากไป กล่องไม้ใบหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจ
กล่องไม้นั้นเปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ข้างในเป็น(@NameIsNovel)เหง้าไม้สีเหลืองดินซึ่งดูมิได้(@NameIsNovel)น่าประทับใจด้วยพื้นผิวที่(@NameIsNovel)เหี่ยวย่น
"นี่คือ...?" เมื่อเห็นผลไม้สีเหลืองดิน สีหน้าตื่นเต้นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
"สหายเซิน ท่านพบอะไร? นี่คืออะไร? มันเหี่ยวย่นมากและ(@NameIsNovel)พลังวิญญาณของมันก็ค่อนข้างต่ำ" ไป๋เสี่ยวเถียนเดินเข้ามา มองผลไม้สีเหลืองดินอย่างสงสัย
"นี่คือใบบัวแปดเหลี่ยม ผลไม้เซียนที่(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)ยาก ซึ่งสามารถพบได้(@NameIsNovel)ในเกาะเซียนเผิงไหลเท่านั้น ไม่เพียงแต่จะเพิ่มความสามารถอย่างมากหลังจากบริโภค
แต่ยังสามารถเพิ่มอายุขัยได้(@NameIsNovel)ค่อนข้างมากอีกด้วย รูปลักษณ์ที่(@NameIsNovel)น่าเกลียดและ(@NameIsNovel)สรรพคุณทางยาที่(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นทำให้ยากที่(@NameIsNovel)จะจดจำได้(@NameIsNovel)" เซินลั่วอธิบายด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย
"ใบบัวแปดเหลี่ยมรึ? ข้าไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อนี้มาก่อนเลย มินึกว่า(@NameIsNovel)สหายเซินจะรู้เรื่องผลไม้วิญญาณมากถึงเพียงนี้ ท่านสูญเสียอายุขัยไปมากในครั้งนี้ ท่านควรจะบริโภคผลไม้นี้เร็วเข้า" ไป๋เสี่ยวเถียนเร่งเร้า
เซินลั่วสามารถระบุใบบัวแปดเหลี่ยมได้(@NameIsNovel) เพราะได้(@NameIsNovel)เห็นข้อมูลเกี่ยวกับมัน ในม้วนหยกที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาจากซากปรักหักพังของโถงสมบัติในแดนความฝัน
ผลไม้นั้นช่างตรงกับสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องการอย่างยิ่ง เขา(@NameIsNovel)ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบหยิบขึ้นมากินในทันที
ใบบัวแปดเหลี่ยมละลายอย่างรวดเร็วภายในร่าง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กระแสพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ ค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับเส้นปราณทั่วร่างของเขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วนั่งลงขัดสมาธิ เปิดใช้งานเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามเพื่อดูดซับสรรพคุณทางยา บาดแผลหายดีอย่างรวดเร็ว
ครึ่งชั่วยามต่อมา บาดแผลก็หายสนิท พลังวิญญาณไหลเวียนอย่างยินดีภายในร่างกาย แสงสีน้ำเงินพุ่งออกมาจากร่างกายและ(@NameIsNovel)ระเบิดเป็น(@NameIsNovel)คลื่นแสงสีน้ำเงิน แผ่กระจายไปทุกทิศทุกทาง
ไป๋เสี่ยวเถียนรีบโบกมือ สร้างอาคมต้องห้ามเพื่อต้านทานแรงกระแทกของคลื่นแสงสีน้ำเงิน ป้องกันมิให้เกิดความเสียหายต่อของในโถง
สรรพคุณทางยาของใบบัวแปดเหลี่ยมแข็งแกร่งอย่างไม่คาดคิด หลังจากรักษาอาการบาดเจ็บของเซินลั่วแล้ว มันก็ยังคงมี(@NameIsNovel)เหลืออยู่ค่อนข้างมาก
โดยธรรมชาติแล้ว ย่อมจะไม่ปล่อยให้มันสูญเปล่า เขา(@NameIsNovel)โคจรเคล็ดวิชาเพื่อดูดซับพลังของมันต่อไป ระดับพลังบำเพ็ญก้าวหน้าทันที และ(@NameIsNovel)ความก้าวหน้าก็รวดเร็วอย่างน่าประหลาดใจ
เซินลั่วรู้สึกทั้งประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ยินดี ทว่า(@NameIsNovel)ก็อดงุนงงมิได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)เพิ่งทะลวงสู่ระดับก่อกำเนิดได้(@NameIsNovel)ไม่นาน รากฐานเพิ่งตั้งมั่น แม้จะมี(@NameIsNovel)โอสถวิญญาณช่วยหล่อเลี้ยง ก็ไม่น่าจะก้าวหน้าได้(@NameIsNovel)รวดเร็วถึงเพียงนี้
สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มิอาจล่วงรู้ก็คือ—เพราะตลอดมาเขา(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรด้วยตนเองโดยไร้ครูชี้แนะ ความเข้าใจในวิถีเต๋าจึงยังตื้นเขิน
ทว่า(@NameIsNovel)ประสบการณ์ต่อสู้มากมาย และ(@NameIsNovel)การหยั่งรู้ระหว่า(@NameIsNovel)งบำเพ็ญในแดนฝัน ได้(@NameIsNovel)กลั่นรวมเป็น(@NameIsNovel)ปัญญาภายในอย่างไม่รู้ตัว
ระดับก่อกำเนิดของเขา(@NameIsNovel)ถูกขัดเกลาอยู่เนิ่นนานแล้ว นั่นเองที่(@NameIsNovel)ทำให้ครานี้พลังเติบโตอย่างรุนแรงเกินคาด
เมื่อได้(@NameIsNovel)ดูดซับพลังทางยาทั้งหมดของใบบัวแปดเหลี่ยมแล้ว ครึ่งวันก็ผ่านไปแล้ว
ระดับพลังบำเพ็ญก้าวกระโดดอย่างมาก ไปถึงจุดสูงสุดของช่วงต้นของระดับก่อกำเนิด และ(@NameIsNovel)อยู่ห่างจากระดับกลางของระดับก่อกำเนิดเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
เซินลั่วเปิดตาและ(@NameIsNovel)สังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)ถูกห่อหุ้มด้วยข้อจำกัดสีทอง ซึ่งกำลังต้านทานคลื่นแสงสีน้ำเงินจากร่างกาย แต่ละคลื่นแรงกว่า(@NameIsNovel)ครั้งสุดท้าย
ไป๋เสี่ยวเถียนยืนอยู่นอกข้อจำกัดสีทอง กัดฟันในความพยายามที่(@NameIsNovel)ตึงเครียดเพื่อรักษามันไว้
“สหายไป๋ ข้าต้องขออภัย ที่(@NameIsNovel)เผลอบำเพ็ญอย่างบุ่มบ่ามจนรบกวนท่านให้ต้องคอยคุ้มกัน”
เซินลั่วรีบถอนปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านรอบกายกลับคืน พร้อมเอ่ยขอโทษด้วยความเกรงใจ
“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ข้ากลับต้องขอแสดงความยินดีกับความก้าวหน้าของท่านเสียมากกว่า(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)...อายุขัยของท่านล่ะ ฟื้นคืนบ้างหรือไม่?”
ไป๋เสี่ยวเถียนสลายม่านแสงสีทอง พลางสังเกตเขา(@NameIsNovel)อย่างใกล้ชิดก่อนจะถามขึ้น
คำถามนั้นทำให้เซินลั่วพลันฉุกคิดถึงปัญหาของตน เขา(@NameIsNovel)รีบหลับตาตรวจสอบภายใน แต่เพียงครู่เดียว สีหน้าที่(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยความยินดีก็ค่อยๆ แปรเป็น(@NameIsNovel)เคร่งเครียด ซีดเผือดลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
ระดับพลังบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)พัฒนาขึ้นอย่างมาก แต่หลังจากดูดซับสรรพคุณทางยาของใบบัวแปดเหลี่ยมแล้ว อายุขัยก็มิได้(@NameIsNovel)ฟื้นคืนกลับมาเลยแม้แต่น้อย
"เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)บริโภคโอสถเพิ่มอายุขัยมากเกินไป ดังนั้นของวิญญาณเช่นนี้จึงไม่มี(@NameIsNovel)ผลต่อข้าอีกต่อไป" เซินลั่วกล่าวกับตัวเอง
เมื่อหลอมโอสถน้ำนมวิญญาณเพิ่มอายุขัย ตานหยางจื่อได้(@NameIsNovel)กล่าวถึงบางอย่างที่(@NameIsNovel)คล้ายกันแบบนี้ เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การสร้างความต้านทานต่อมันขึ้นมา?
"เกิดอะไรขึ้น" ไป๋เสี่ยวเถียนสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของเซินลั่ว รีบถาม
เซินลั่วอธิบายอย่างช้าๆ เกี่ยวกับอายุขัยของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ไม่ดีขึ้น
"จะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร? พลังของยาทรงพลังมาก และ(@NameIsNovel)ข้าสามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงผลในการเพิ่มอายุขัยของมัน จะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ผล" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวด้วยความไม่เชื่อ
ใบหน้าของเซินลั่วดูไม่ค่อยดีนัก และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังคงเงียบ
"สหายเซิน อย่าเพิ่งเสียใจไป ความเข้าใจของเรายังไม่เพียงพอ ให้กลับไปยังนครฉางอันและ(@NameIsNovel)ขอความเห็นจากหยวนเทียนกังและ(@NameIsNovel)ท่านแม่ทัพเฉิง ทั้งสองท่านมี(@NameIsNovel)ความรู้กว้างขวางและ(@NameIsNovel)อาจจะรู้เหตุผล" ไป๋เสี่ยวเถียนแนะนำ
“ใช่! รีบกลับไปยังนครฉางอันเถอะ!”
เซินลั่วซึ่งยังเต็มไปด้วยความกังวล รีบกล่าวโดยมิทันไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน
เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ออกจากห้องสมบัติ ก็พบฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่รออยู่ด้านนอก
ก่อนหน้านี้ ขณะเซินลั่วบำเพ็ญเพียรภายใน แรงกดดันทางจิตวิญญาณที่(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านจนยากจะทน ทำให้ฉีเหลียนหมี(@NameIsNovel)่ต้องถอยออกมารอภายนอกเสียก่อน
“ท่านทั้งสองพบสิ่งที่(@NameIsNovel)ต้องการแล้วหรือไม่?” เขา(@NameIsNovel)กล่าวทักขณะเห็นเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก้าวออกมา
“ใช่ ขอบคุณองค์ชายฉีที่(@NameIsNovel)นำทาง พวกเรามี(@NameIsNovel)ธุระเร่งด่วน ต้องขอกลับนครฉางอันก่อน”
เซินลั่วคำนับด้วยมือประสาน ก่อนแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)แสงสีน้ำเงินพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
ไป๋เสี่ยวเถียนคารวะตาม และ(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีทอง ไล่ตามเขา(@NameIsNovel)ไปติดๆ ทิ้งไว้เพียงสายแสงสองสีพาดผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว
------------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา