หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 809
ตอนที่ 809 : จระเข้ยักษ์
ตอนที่ 809
"จะบอกว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)กลั่นแกล้งก็มิถูกต้องทั้งหมด...ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วมี(@NameIsNovel)อายุเท่าใด" เซียนชิงเหลียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพลันถาม
"ตัดสินจากพรสวรรค์และ(@NameIsNovel)โครงสร้างร่างกายของเขา(@NameIsNovel) ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรที่(@NameIsNovel)โดดเด่น การบำเพ็ญถึงระดับก่อกำเนิดขั้นกลาง ข้าคาดว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)อายุอย่างน้อยสองร้อยปี" หวงถงลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูด
ทว่า(@NameIsNovel)หลังจากเขา(@NameIsNovel)พูดจบ คิ้วก็กระตุกเล็กน้อย รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ตนยังประเมินต่ำไป
"หวงจางหลู่ ท่านเข้าใจผิดแท้จริงแล้ว เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)คู่หมั้นในวัยเด็กกับไฉจู และ(@NameIsNovel)อายุของพวกเขา(@NameIsNovel)ไม่แตกต่างกันมากนัก" เซียนชิงเหลียนส่ายศีรษะและ(@NameIsNovel)กล่าว
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ ไม่เพียงแต่แววตาประหลาดใจและ(@NameIsNovel)สงสัยจะฉายวาบในดวงตาของหวงถงเท่านั้น แต่คิ้วของปรมาจารย์กวนเยว่ก็เลิกสูงขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน
"ไม่ต้องพูดถึงหวงถงผู้เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ผู้น้อง แม้แต่ข้าก็ยังเข้าใจผิด เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)บุคคลผู้นี้มี(@NameIsNovel)โครงสร้างร่างกายที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดา และ(@NameIsNovel)มิใช่คนธรรมดาสามัญ" ปรมาจารย์กวนเยว่อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถาม
"ในปีนั้นเมื่อข้าพาไฉจู่วกลับมาที่(@NameIsNovel)สำนัก เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)ข้าเห็นเขา(@NameIsNovel) ระดับบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)แทบจะอยู่ในระดับอิงปราณขั้นต้น และ(@NameIsNovel)โครงสร้างร่างกายกับพรสวรรค์ของเขา(@NameIsNovel)เมื่อมองแวบเดียว ก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงระดับปานกลาง
แทบไม่น่าสังเกต ทว่า(@NameIsNovel)ในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)จึงสามารถบำเพ็ญมาถึงขั้นนี้ได้(@NameIsNovel) ไม่ว่า(@NameIsNovel)โครงสร้างร่างกายของเขา(@NameIsNovel)จะโดดเด่น
หรือเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบกับโอกาสที่(@NameIsNovel)น่าอัศจรรย์บางอย่าง เขา(@NameIsNovel)ย่อมต้องมี(@NameIsNovel)บางอย่างที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน" เซียนชิงเหลียนกล่าว
"เช่นนั้น ท่านก็ต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อทำความเข้าใจภูมิหลังของเขา(@NameIsNovel)อย่างละเอียดใช่หรือไม่" หวงถงขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)กล่าว
"นั่นเป็น(@NameIsNovel)ส่วนหนึ่งของการพิจารณา ในฐานะอาจารย์ ข้าจะมิเห็นได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)ไฉจูผูกพันกับเขา(@NameIsNovel)อย่างลึกซึ้ง บางครั้งการเปิดทางก็ดีกว่า(@NameIsNovel)การปิดกั้น
หากเซินลั่วมี(@NameIsNovel)คุณค่าที่(@NameIsNovel)ควรค่าแก่การบำเพ็ญ ข้าก็มิขัดข้องที่(@NameIsNovel)จะนำเขา(@NameIsNovel)เข้าสู่ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวของเรา
อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านั้น ข้าต้องกำจัดความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)บางอย่าง" เซียนชิงเหลียนพยักหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าว
"ท่านกังวลว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะถูกเผ่าปีศาจแปดเปื้อน" สีหน้าของหวงถงก็เคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย ปรมาจารย์กวนเยว่ก็ขยับนั่งตัวตรงขึ้นเช่นกัน
"คนที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนมี(@NameIsNovel)พรสวรรค์ธรรมดาๆ บรรลุความก้าวหน้าในการบำเพ็ญอย่างรวดเร็วในระยะเวลาอันสั้น เป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดาในตัวมันเอง
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น อายุขัยของเขา(@NameIsNovel)ไม่สอดคล้องกับระดับปัจจุบัน หากข้าจำไม่ผิด เผ่าปีศาจมี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับบางอย่างที่(@NameIsNovel)เผาผลาญอายุขัยเพื่อแลกกับความก้าวหน้าในการบำเพ็ญ" เซียนชิงเหลียนกล่าวด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)ไม่เปลี่ยนแปลง
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ อีกสองคนก็เงียบไป
"ในกรณีนั้น การจัดเตรียมของเซียนชิงเหลียนก็เหมาะสมอย่างยิ่ง" ในที่(@NameIsNovel)สุดก็เป็น(@NameIsNovel)ปรมาจารย์กวนเยว่ที่(@NameIsNovel)สรุป
กล่าวจบ ทั้งสามก็หันสายตากลับไปยังกระจกนภากาศลอยฟ้า
ในขณะนี้ ในหนองน้ำนั้น น้ำสีดำจำนวนมากกำลังปั่นป่วน มี(@NameIsNovel)ปลิงดำขนาดใหญ่หลายสิบตัวล้อมรอบพื้นที่(@NameIsNovel) พุ่งเข้าใส่เซินลั่วทั้งหมด
แต่ละตัวอ้าปากที่(@NameIsNovel)กว้างราวอ่างโลหิต ซึ่งจากนั้นก็รวมตัวเป็น(@NameIsNovel)ลูกพิษสีเขียว พ่นเข้าใส่เซินลั่ว
เซินลั่วยกมือขึ้นเรียก เกลียวคลื่นวารีหลายชั้นพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งนอกร่างกาย ปิดกั้นลูกพิษสีเขียว
ในเวลาเดียวกัน เสียงคำรามมังกรก็ดังขึ้น และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรแปลงเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีทอง พุ่งผ่านเขา(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วสูง และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มันผ่านไป ศีรษะของปลิงดำก็ระเบิดออกทีละตัว
เซินลั่วจากนั้นก็ทำผนึกคาถาอีกครั้งด้วยมือเดียว เรียกพญานาคน้ำซึ่งพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
หลังจากพุ่งไปข้างหน้ากว่า(@NameIsNovel)สิบลี้ พญานาคน้ำใต้เซินลั่วก็พลันแตกสลายด้วยเสียง 'ปัง' และ(@NameIsNovel)ถูกเหวี่ยงไปข้างหน้า กระแทกเข้ากับแผ่นหินสีเทาขาวอย่างแรง
หลังจากล้มลงบนพื้น เซินลั่วก็พยายามดิ้นรนลุกขึ้นนั่ง พยายามโคจรดวงจิตเพื่อสำรวจสภาพแวดล้อม แต่การมองเห็นของพร่ามัว และ(@NameIsNovel)ศีรษะก็มึนงงเล็กน้อย ทำให้ยากที่(@NameIsNovel)จะจดจ่อได้(@NameIsNovel)ในตอนนี้
ดังนั้น จึงเอื้อมมือไปที่(@NameIsNovel)ถุงเฉวียนคุณที่(@NameIsNovel)เอว และ(@NameIsNovel)หมอกดำสายหนึ่งก็ลอยออกมา พร้อมด้วยร่างของแม่ทัพผีจ้าวเฟยจีปรากฏขึ้นข้างๆ ทันที
"นายท่าน ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรหรือ" จ้าวเฟยจีทันทีที่(@NameIsNovel)ปรากฏตัว ก็ถามด้วยความเป็น(@NameIsNovel)ห่วง
"มิใช่เรื่องร้ายแรง ข้าเพียงแค่ต้องทำสมาธิชั่วครู่เพื่อชำระสารพิษภายในร่างกาย ข้าต้องการให้เจ้าคุ้มกันข้าชั่วขณะ" เซินลั่วกล่าวอย่างใจเย็น
"เข้าใจแล้ว นายท่าน โปรดทำสมาธิอย่างตั้งใจ ข้าจะดูแลที่(@NameIsNovel)นี่เอง" จ้าวเฟยจีกล่าว ประสานหมัด
"ขอบคุณ" เซินลั่วกล่าว จากนั้นก็เริ่มทำสมาธิโดยพับแขน เริ่มโคจรปราณเต๋าเพื่อชำระพิษปลิง
เนื่องจากเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ปิดปราณทันเวลาตั้งแต่ก่อนหน้า จึงมิได้(@NameIsNovel)สูดดมพิษเข้าไปมากนัก เป็น(@NameIsNovel)เพียงเพราะสูดดมเข้าไปทางปากและ(@NameIsNovel)จมูกเท่านั้น ที่(@NameIsNovel)ทำให้มันไปถึงศีรษะและ(@NameIsNovel)ใบหน้าอย่างรวดเร็ว รบกวนการมองเห็นและ(@NameIsNovel)สัมผัสจิตเทวะ
ดังนั้น จึงไม่ใช้ความพยายามมากนักในการกำจัดสารพิษออกจากร่างกายเกือบทั้งหมด
ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนั้น เซินลั่วก็พลันลืมตาขึ้น มองไปยังทิศทางหนึ่ง และ(@NameIsNovel)จ้าวเฟยจีที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างๆ ก็หันสายตาไปทางนั้นเช่นกัน
"นายท่าน อสูรสัตว์ร้ายสองตัวในระดับหลอมวิญญาณขั้นกลางกำลังเข้ามาใกล้เรา ข้าจะไปจัดการพวกมัน" จ้าวเฟยจีกล่าว
"ข้าก็เกือบจะฟื้นตัวแล้ว ไปเถิด" เซินลั่วพยักหน้า
"ขอรับ"
หลังจากได้(@NameIsNovel)รับคำสั่ง จ้าวเฟยจีก็พลันแปลงเป็น(@NameIsNovel)เงาที่(@NameIsNovel)พุ่งไปใกล้พื้นดิน และ(@NameIsNovel)หายไปจากสายตาของเซินลั่วหลังจากนั้นไม่นาน
เซินลั่วค่อยๆหดสายตากลับ และ(@NameIsNovel)ยังคงนั่งขัดสมาธิด้วยตาที่(@NameIsNovel)ปิดอยู่ชำระพิษ
ทว่า(@NameIsNovel)เพียงครู่ต่อมา พื้นดินใต้เขา(@NameIsNovel)ก็พลันแตกออก และ(@NameIsNovel)หลังจากสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก็ถล่มลงด้านล่าง
ตามมาด้วยปากขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเขี้ยวสีขาวราวหิมะ พุ่งออกมาจากใต้ดินงับเข้ามาจากซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวา คุกคามที่(@NameIsNovel)จะกลืนเซินลั่วในคำเดียว
รอยยิ้มจางๆปรากฏที่(@NameIsNovel)มุมปากของเซินลั่ว โดยไม่มี(@NameIsNovel)สัญญาณของความประหลาดใจแม้แต่น้อย เพียงแค่กดมือลงด้านล่าง โดยไม่สนใจปากยักษ์ที่(@NameIsNovel)กำลังปิดเข้าหากันจากทั้งสองข้าง
ขณะที่(@NameIsNovel)กระดาษยันต์ในฝ่ามือสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น เสียงคำรามของสายฟ้าก็พลันระเบิดขึ้น ลำแสงสายฟ้าสีขาวราวหิมะ พุ่งทะลุออกมาจากภายใน ดิ่งลงสู่พื้นดินด้านล่างด้วยแรงอันมหาศาล
"ตูม"
ในชุดเสียงคำรามที่(@NameIsNovel)ระเบิด ลำแสงสายฟ้าสีขาวราวหิมะ ทุบก้อนหินที่(@NameIsNovel)แตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ พุ่งเข้าสู่ปากของสัตว์ร้ายประหลาดด้านล่าง
"อ้าว"
สัตว์ร้ายประหลาดคำรามด้วยความเจ็บปวด กรามที่(@NameIsNovel)กำลังปิดถูกบังคับให้เปิดออกอีกครั้ง ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกระโดดขึ้น ถอยห่างจากกรงเล็บของมัน
ยืนอยู่บนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์กลางอากาศ เขา(@NameIsNovel)มองลงไปเพียงเห็นจระเข้สีฟ้าตัวมหึมา ร่างกายขนาดใหญ่เกือบทั้งหมดอยู่ใต้ดิน มี(@NameIsNovel)เพียงศีรษะขนาดมหึมาที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)
ระดับหลอมวิญญาณขั้นสูงสุดปรากฏชัดเจนจากความผันผวนของพลังวิญญาณที่(@NameIsNovel)ปล่อยออกมา แต่ความแข็งแกร่งทางกายภาพเทียบได้(@NameIsNovel)กับระดับก่อกำเนิดขั้นต้น
ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บจากการโจมตีของเซินลั่ว จระเข้สีฟ้าก็โกรธเกรี้ยวมากขึ้น ดวงตาเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงราวโลหิต และ(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก อสูรบิดตัวอย่างบ้าคลั่งบนพื้นดิน และ(@NameIsNovel)พลันพุ่งออกมาจากใต้ดิน
ทันทีที่(@NameIsNovel)หลุดพ้นจากพื้นดิน ร่างกายก็บิดตัวอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)หางที่(@NameIsNovel)หนาและ(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่(@NameIsNovel)ลากอยู่ด้านหลังก็กวาดไปทั่ว เล็งไปยังเซินลั่ว
เสียงอากาศถูกฉีกขาดดังในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า และ(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)หางจะมาถึง เสียงอัสนีก็ดังขึ้นแล้ว
เซินลั่วเผชิญหน้ากับการโจมตี มิได้(@NameIsNovel)ถอย แต่กลับพุ่งเข้าใส่หางที่(@NameIsNovel)หนักและ(@NameIsNovel)รุนแรงของจระเข้ยักษ์
แต่ในขณะที่(@NameIsNovel)เข้าใกล้ แสงจันทร์ก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งใต้ฝ่าเท้า และ(@NameIsNovel)ด้วยแรงส่งจากตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ก็กระโดดข้ามหางด้วยวิชาเยื้องย่างจันทราอย่างว่องไว และ(@NameIsNovel)ดิ่งลงไปยังจระเข้ยักษ์ด้านล่าง
ในเวลาเดียวกัน ปราณเต๋าก็โคจรอย่างบ้าคลั่งภายในร่างกาย ด้วยการแกว่งมืออย่างรุนแรง สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง แทงตรงไปยังศีรษะของจระเข้ยักษ์ราวกับสว่า(@NameIsNovel)นเหล็กแข็ง
"ปัง!"
ศีรษะขนาดมหึมาของจระเข้ยักษ์กระแทกเข้ากับพื้นดิน ทำให้พื้นสั่นสะเทือนอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)รอยแตกก็แผ่ขยายออกไปอีกครั้ง ยาวกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งร้อยจั้ง
-----------