ตอนที่ 811 : อสูรไฟยักษ์

นักพรตหญิงผู้นั้นขมวดคิ้วแน่นด้วยความเจ็บปวด เสียงสวดคาถาแผ่วลอดจากริมฝีปากอันซีดเซียว แสงสีทองค่อยๆ แผ่ซ่านออกจากทั่วร่าง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ชุดคลุมสีเทาขาวพลันพลิ้วสะบัดราวต้องลมที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็น พลังปราณศักดิ์สิทธิ์ปะทุขึ้นต้านแรงพันธนาการของเถาวัลย์สีหมึกที่(@NameIsNovel)รัดรึงอยู่รอบกาย

แต่ทันใดนั้นเอง—เถาวัลย์มืดกลับสั่นสะท้าน พื้นผิวของมันเรืองแสงราวมี(@NameIsNovel)สายฟ้าไหลวนอยู่ภายใน ก่อนจะกระชากกลับมาพันแน่นยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เถาวัลย์จากรอบบริเวณราวกับรับสัญญาณจากกัน ต่างพุ่งเข้าหานาง จนร่างในผ้าคลุมถูกกลืนหายไปในความมืด

ในขณะเดียวกัน หุ่นเชิดดำทั้งสองก็โจนทะยานจากเบื้องบน เคลื่อนไหวฉับไวราวปีศาจกลางราตรี เถาวัลย์มิได้(@NameIsNovel)ขัดขวางพวกมันแม้แต่น้อย—ดุจรู้ว่า(@NameIsNovel)เป้าหมายของมันคือสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตเท่านั้น

เมื่อถึงจุดที่(@NameIsNovel)ร่างนักพรตหญิงถูกพันไว้ หุ่นเชิดทั้งสองขยับพร้อมกัน เข้าประชิดจากซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวา อาวุธในมือแหวกช่องว่า(@NameIsNovel)งระหว่า(@NameIsNovel)งเถาวัลย์ แทงทะลวงเข้าไปยังร่างของนางอย่างไม่ลังเล [Source: NameIsNovel]

แสงสีทองนอก ร่างของนักพรตหญิงยังมิทันจะทะลวงผ่านเครื่องพันธนาการของเถาวัลย์ เมื่อหุ่นเชิดโจมตี ด้วยเสียง 'ปัง' แผ่วเบา มันก็แตกสลายเป็น(@NameIsNovel)ประกายสีทองนับไม่ถ้วนและ(@NameIsNovel)กระจายไป

อาวุธของหุ่นเชิดพุ่งตรงเข้ามา และ(@NameIsNovel)ในขณะที่(@NameIsNovel)พวกมันกำลังจะแทงทะลุร่างของนักพรตหญิง แสงสีทองและ(@NameIsNovel)สีแดงก็พลันพุ่งเข้ามาพร้อมกัน เผยให้เห็นร่างที่(@NameIsNovel)แท้จริงของสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรและ(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์

หุ่นเชิดทั้งสองรับรู้ถึงบางอย่างที่(@NameIsNovel)ผิดปกติ จึงพยายามถอนอาวุธกลับ แต่ก็สายเกินไป

เสียง 'ปัง' ทึบๆ สองครั้งดังขึ้น ขณะที่(@NameIsNovel)หน้าอกของหุ่นเชิดทั้งสองถูกเจาะทะลุเป็น(@NameIsNovel)รูขนาดใหญ่

และ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรกับตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ก็พุ่งผ่านหน้าอกไปโดยไม่มี(@NameIsNovel)การหยุดชะงักแม้แต่น้อย ก่อนจะฟันลงไปยังเถาวัลย์บนพื้นดินทันที [Source: NameIsNovel]

ลำแสงส่องสว่า(@NameIsNovel)งต่อเนื่องบนพื้นดิน และ(@NameIsNovel)เถาวัลย์ส่วนใหญ่ก็ถูกแสงตัดขาด พวกมันสั่นสะเทือนและ(@NameIsNovel)ล่าถอยไปในทิศทางเดียวอย่างช่วยไม่ได้(@NameIsNovel) รวมถึงเถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)พันรอบนักพรตหญิงด้วย [Source: NameIsNovel]

เมื่อเถาวัลย์ทั้งหมดสลายไป ร่างของนักพรตหญิงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)บนชุดนักพรตที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านนอกร่างกาย สัญลักษณ์สีดำจำนวนมากปรากฏขึ้นอย่างหนาแน่น เปล่งความผันผวนที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาด

เห็นดังนี้ เซินลั่วจึงตระหนักว่า(@NameIsNovel)การเข้าแทรกแซงของตนเองนั้นไม่จำเป็น(@NameIsNovel)เล็กน้อย และ(@NameIsNovel)แม้จะปล่อยนางไว้ตามลำพัง นักพรตหญิงผู้นี้ก็สามารถปลดปล่อยตนเองได้(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อนักพรตหญิงเห็นเซินลั่ว แววตาประหลาดใจก็ฉายวาบขึ้นอย่างชัดเจน ทั้งสองสบตากันอย่างเก้อเขินชั่วขณะ แต่เป็น(@NameIsNovel)เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ประสานหมัดคำนับก่อน จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป

"ศิษย์พี่เซิน รอสักครู่" เสียงของนักพรตหญิงก็ดังมาจากด้านหลังเขา(@NameIsNovel)ในขณะนั้น

เซินลั่วหันกลับไปด้วยสีหน้าสงสัย

"หวงถิง จากศาลาไท่อิง ขอบคุณศิษย์พี่เซินสำหรับความช่วยเหลือ" นักพรตหญิงกล่าว พลางคำนับ

"มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องขอบคุณ แม้ข้าจะไม่ลงมือ ท่านก็สามารถปลดปล่อยตนเองได้(@NameIsNovel)" เซินลั่วตอบ และ(@NameIsNovel)โบกมือ ก็เดินต่อไป

[Source: NameIsNovel] ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น หวงถิงเพียงเงียบ ไม่กล่าวสิ่งใดอีก ก่อนก้าวตามไปในทิศทางเดียวกัน

ทั้งสองดูเหมือนจะตกลงที่(@NameIsNovel)จะเดินทางด้วยกัน และ(@NameIsNovel)เร่งรีบไปยังส่วนที่(@NameIsNovel)ลึกกว่า(@NameIsNovel)ของป่าภูเขา(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)สามวันก็ผ่านไป

ในเวลากลางคืน เซินลั่วหาพื้นที่(@NameIsNovel)โล่งในป่าเพื่อก่อกองไฟ โดยมี(@NameIsNovel)หวงถิงนั่งอยู่ตรงข้าม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ตลอดสองสามวันที่(@NameIsNovel)เดินทางร่วมกัน ทั้งสองมักเร่งรุดไปข้างหน้าโดยแทบไม่มี(@NameIsNovel)บทสนทนาใด ๆ

มี(@NameIsNovel)เพียงยามเผชิญอสูรที่(@NameIsNovel)ขวางทาง จึงจะร่วมมือกันชั่วครู่เพื่อรับมือ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แม้จะยังมิอาจเรียกว่า(@NameIsNovel)กลมกลืน แต่ความร่วมมือระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งคู่ก็ช่วยให้การเดินทางรุดหน้าได้(@NameIsNovel)รวดเร็วยิ่งขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในขณะนี้ เซินลั่วนั่งขัดสมาธิ บำรุงตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ภายในร่างกายอย่างเงียบๆ

ตรงข้ามกองไฟ หวงถิงมองเซินลั่ว ตลอดสองสามวันด้วยกัน นางก็เริ่มอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเขา(@NameIsNovel)เล็กน้อย

ขณะสมาธิของนางเริ่มสั่นไหว ดวงตาของเซินลั่วก็พลันลืมขึ้นอย่างเฉียบพลัน แววตานั้นลึกล้ำราวห้วงเหวอันไร้ก้น หวงถิงที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้พลันสะดุ้ง รีบเบือนสายตาหลบ แก้มของนางแดงระเรื่อราวกลีบดอกเหมยต้องแสงยามเช้า

แต่เซินลั่วกลับไม่ทันสังเกตอาการนั้นเลยสักนิด สายตาของเขา(@NameIsNovel)แน่วแน่ไปเบื้องหน้า ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “มี(@NameIsNovel)บางสิ่ง...กำลังมา”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) กล่าวจบ ก็พลิกตัวและ(@NameIsNovel)ยืนขึ้น สายตาจ้องมองรอบข้างอย่างเข้มข้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) รอบตัวมืดมิด มี(@NameIsNovel)เพียงเสียงลมและ(@NameIsNovel)เสียงแมลงจางๆ เท่านั้นที่(@NameIsNovel)ดังขึ้น สร้างบรรยากาศที่(@NameIsNovel)เงียบสงบอย่างน่าขนลุก

ทว่า(@NameIsNovel)ความเงียบสงบเช่นนี้ห่างไกลจากภาวะปกติในป่าภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยอสูรแห่งนี้

หวงถิงก็ตื่นตัวแล้วในตอนนี้ ยืนอยู่กับที่(@NameIsNovel) ปล่อยสัมผัสจิตเทวะเพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ [Source: NameIsNovel]

แต่หลังจากผ่านไปนาน สัมผัสจิตเทวะของนางก็กลับมาโดยไม่ตรวจจับสิ่งใดได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] "ศิษย์พี่เซิน ท่านอาจจะ..." หวงถิงยังไม่ทันพูดจบประโยค เซินลั่วก็พลันทำท่าทางเงียบ

ได้(@NameIsNovel)ยินดังนี้ หวงถิงขมวดคิ้วเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)ปิดปาก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) "ระวัง ถอยกลับไปเร็วเข้า" เซินลั่วพลันอุทานในขณะนั้น

ทั้งสองคนหดตัวลงพร้อมกัน ถอยหนีอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น ภายในกองไฟระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสอง ดวงตาสีดำคู่หนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอ่านตอนต่อไปฟรี

เปลวไฟพลัน ‘วูบ’ แตกออก กลายเป็น(@NameIsNovel)พญานาคเพลิงสองตัว พุ่งเข้าจู่โจมจากตรงหน้า

เซินลั่วทำผนึกมืออย่างฉับไว ก่อนโบกไปข้างหน้า

[Source: NameIsNovel] ไอน้ำในอากาศควบแน่นรวมตัว กลายเป็น(@NameIsNovel)มังกรน้ำสีฟ้า พุ่งเข้าเสียดสีกับพญานาคเพลิงอย่างแรง

ส่งเสียง 'ฉี่ๆ' เมื่อปะทะกัน และ(@NameIsNovel)เติมเต็มสภาพแวดล้อมด้วยไอน้ำสีขาวอย่างรวดเร็ว

หวงถิงอีกด้านหนึ่ง ผลักฝ่ามือไปข้างหน้า และ(@NameIsNovel)กำไลหยกเขียวบนข้อมือก็ส่องประกาย ร่ายโล่กลมขึ้นเบื้องหน้า ปิดกั้นพญานาคเพลิงที่(@NameIsNovel)กำลังเข้ามา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)จะปัดป้องพญานาคเพลิงที่(@NameIsNovel)ถูกผลักกลับไปได้(@NameIsNovel)สำเร็จ พื้นดินใต้เท้าก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)เถาวัลย์สีดำหนาๆก็พุ่งออกมาจากพื้นดิน พันรอบร่างกายของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หวงถิงอย่างบ้าคลั่ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ถูกจับได้(@NameIsNovel)ไม่ทันตั้งตัว เซินลั่วและ(@NameIsNovel)หวงถิงถูกเถาวัลย์สีดำผูกมัดไว้ และ(@NameIsNovel)ในตอนนั้นเอง ก็สังเกตเห็นหนามแหลมคมงอกออกมาบนเถาวัลย์ แทงเข้าที่(@NameIsNovel)ผิวหนังด้วยความรู้สึกแสบร้อนอย่างรุนแรง

คิ้วของขมวดเล็กน้อย ขณะที่(@NameIsNovel)โบกมือ ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ทะยานออกไป ปลดปล่อยแสงกระบี่หนาแน่นรอบตัว และ(@NameIsNovel)ฟันผ่านเถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)กำลังรุกล้ำเข้ามาในทันที

ก่อนที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)หายใจหายคอ พญานาคเพลิงที่(@NameIsNovel)เพิ่งถูกผลักกลับไป ก็รวมตัวกันอีกครั้ง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)อสูรไฟยักษ์สูงสามจั้ง มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)บนศีรษะและ(@NameIsNovel)ถือดาบยาวเพลิง ฟันลงมาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จากด้านบน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)อสูรไฟยักษ์แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)รูปร่างมนุษย์ ความผันผวนของกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ก่อนหน้านี้ก็พลันปะทุออกมา เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)อยู่ในระดับก่อกำเนิดขั้นต้น

เซินลั่วไม่กล้าประมาท ยกมือขึ้นอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)จากแขนเสื้อก็สาดแสงสีทอง สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรส่องประกายอย่างเจิดจ้า และ(@NameIsNovel)เสียงคำรามมังกรก็ดังก้องขณะที่(@NameIsNovel)มันบินออกไป ปะทะกับดาบยาวเพลิง

ด้วยเสียง "ตูม" ดังลั่น!

[Source: NameIsNovel] ดาบยาวเพลิงถูกสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกรปัดออกไป กระจายเปลวไฟกลุ่มใหญ่ออกไป และ(@NameIsNovel)แสงสีทองบนสว่า(@NameIsNovel)นก็กระจายไปด้วย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วยกมือขึ้นเพื่อเหวี่ยงอีกครั้ง ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ลากเส้นโค้งกลางอากาศ พุ่งกลับมาจากระยะไกล และ(@NameIsNovel)แทงตรงไปยังด้านหลังศีรษะของอสูรไฟยักษ์

อสูรไฟยักษ์ไม่รับรู้ถึงการโจมตีที่(@NameIsNovel)กำลังจะมาถึง กำดาบยาวเพลิงแน่น และ(@NameIsNovel)ดวงตาสีดำของก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยแสงสีทอง เปลวไฟบนดาบก็รวมตัวกันอย่างกะทันหัน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แสงไฟก็เข้มข้นอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)เปลวไฟด้านนอกก็กลายเป็น(@NameIsNovel)หยักฟัน ฟันลงมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] เห็นดังนี้ เซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)หวาดกลัว แต่กลับดีใจ ก้าวไปข้างหน้าเพื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีโดยตรง และ(@NameIsNovel)จงใจดึงความสนใจของอสูรไฟยักษ์

ยกมือขึ้นคว้าสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร ไม่ควบคุมจากระยะไกลอีกต่อไป แต่กลับถือในแนวราบเหนือศีรษะเพื่อป้องกันการโจมตี

ดาบยาวเพลิงฟันลงมาอย่างหนัก นำพาไอร้อนที่(@NameIsNovel)แผดเผาตรงมาที่(@NameIsNovel)ใบหน้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในขณะที่(@NameIsNovel)ดาบยาวเพลิงกำลังจะเข้าปะทะกับสว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็มาถึงแล้ว แทงเข้าที่(@NameIsNovel)ด้านหลังศีรษะของอสูรไฟยักษ์

----------