หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 827
ตอนที่ 827 : กบฏ
ตอนที่ 827
ณ กลางหาว ลำแสงสีดำ เขียว และ(@NameIsNovel)ครามปะทะกันอย่างดุเดือด เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวเป็น(@NameIsNovel)ระลอก ก่อนที่(@NameIsNovel)แต่ละสายจะถอยร่นออกจากกัน
เมื่อแสงสีดำสลายไป ก็เผยให้เห็นบุรุษร่างกำยำผู้หนึ่ง บนใบหน้าเต็มไปด้วยขนสีดำ สวมเกราะทองคำดำและ(@NameIsNovel)รองเท้าหนังสีดำ ในมือถือทวนพู่ดำ สวมหมวกนักพรต ดูแล้วไม่เข้ากันอย่างยิ่ง
บุรุษผู้นี้หาใช่ใครอื่น แต่คือปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยเผชิญหน้ามาแล้วครั้งหนึ่ง
บัดนี้บนเกราะทองคำดำของปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำปรากฏรอยบากลึกสองรอย มี(@NameIsNovel)โลหิตสดๆ ไหลซึมออกมา ชายชราหลังค่อมและ(@NameIsNovel)ชายจมูกอินทรีก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ดูดีไปกว่า(@NameIsNovel)กันนัก แต่ละคนมี(@NameIsNovel)บาดแผลไหม้เกรียมสีดำซึ่งมี(@NameIsNovel)โลหิตไหลทะลักออกมาเช่นกัน
“ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำ! ข้ารู้อยู่แล้วว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เจ้า! เจ้าเองก็เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในเผ่าพันธุ์ปีศาจของพวกเรา แต่กลับยอมตนรับใช้เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ช่างน่าสมเพชสิ้นดี!” ชายจมูกอินทรีแค่นเสียงเย็นชา
“หึ! นึกว่า(@NameIsNovel)ใคร ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)เฟิงซีกับนักพรตเต่า กุยถู จากสระมังกรดำ! พวกเจ้าไม่อยู่ที่(@NameIsNovel)สระมังกรดำให้ดี กลับมาทำอะไรที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ทั้งยังบังอาจบุกรุกเข้ามาในเขตหวงห้ามอย่างป่าไผ่ม่วงอีก”
ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำไม่สนใจคำยั่วยุของชายจมูกอินทรี กลับตวาดถามเสียงเย็นชา ดูเหมือนจะยังไม่ล่วงรู้สถานการณ์ภายนอก
ในตอนนั้นเอง เว่ยชิงที่(@NameIsNovel)นอนอยู่ข้างกายหลิวชิงก็พลันได้(@NameIsNovel)สติขึ้นมา บิดกายคราหนึ่งก็หลุดออกจากพันธนาการของเชือกสีดำ แล้วจำแลงกายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีเขียวสายหนึ่งพุ่งตรงไปยังปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำ
“ท่านผู้พิทักษ์ รีบช่วยข้าด้วย! ข้าคือเว่ยชิง ศิษย์ของอาจารย์กวนเยว่ ปีศาจพวกนี้มุ่งหวังจะขโมยสมบัติภายในถ้ำเจ้าแม่กวนอิม จึงได้(@NameIsNovel)จับตัวข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อเค้นความลับในการเปิดประตู!” เว่ยชิงร้องตะโกนขณะหลบหนี
“คิดจะหนีไปที่(@NameIsNovel)ใด” หลิวชิงสะบัดแขนเสื้อ ผ้าเช็ดหน้าสีม่วงผืนหนึ่งพุ่งออกจากมือนางราวกับดาวตก ห่อหุ้มไปยังร่างของเว่ยชิง
เนื่องจากอาการบาดเจ็บ การหลบหนีของเว่ยชิงจึงเชื่องช้า ผ้าเช็ดหน้ากำลังจะตามทันอยู่แล้ว
ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำเห็นดังนั้นก็รีบชี้ทวนพู่ดำในมือออกไป อัสนีสีดำสนิทสองสายพุ่งออกจากปลายทวนทันที สายหนึ่งพันรอบกายของเว่ยชิงแล้วดึงเขา(@NameIsNovel)กลับมาอยู่ข้างกาย ส่วนอีกสายหนึ่งพุ่งเข้าปะทะกับผ้าเช็ดหน้าสีม่วง
บังเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ผ้าเช็ดหน้าสีม่วงถูกซัดกระเด็นไป ส่วนเว่ยชิงก็ถูกดึงมาอยู่ข้างกายปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำแล้วทรุดลงกับพื้น
การเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วนี้เกิดขึ้นราวกับสายฟ้าแลบ ทำให้เฟิงซีและ(@NameIsNovel)กุยถูไม่มี(@NameIsNovel)เวลาพอจะตอบโต้ ทุกอย่างก็คลี่คลายลงแล้ว
“ขอบคุณท่านเทพผู้พิทักษ์” เว่ยชิงพยายามพยุงกายนั่งแล้วกล่าวขอบคุณ
“รีบรักษาตัวเสีย ข้าช่วยเจ้าได้(@NameIsNovel)ครั้งหนึ่ง แต่ช่วยครั้งที่(@NameIsNovel)สองไม่ได้(@NameIsNovel)” ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำเอ่ยอย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้(@NameIsNovel)ละสายตาไปจากเฟิงซีและ(@NameIsNovel)เหล่าปีศาจตนอื่น
เว่ยชิงรับคำแล้วหยิบโอสถทิพย์เม็ดหนึ่งออกมา กลืนลงไป
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง!” เซินลั่วพลันเข้าใจในทันที พลิกฝ่ามือก็นำพลองเสวียนเหลืองออกมา แสงสีครามปะทุออกจากแขนขณะที่(@NameIsNovel)ขว้างพลองเสวียนเหลืองออกไปอย่างแรง
กุยถูไม่ได้(@NameIsNovel)นำศาสตราเวทใดๆ ออกมา แต่กลับอ้าปากพ่นบางสิ่งออกมา
ลูกบอลวารีสีครามลูกหนึ่งพุ่งออกมาแล้วขยายใหญ่ขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็วจนมี(@NameIsNovel)ขนาดเท่าบ้านหลังหนึ่ง พุ่งเข้าใส่ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำราวกับดาวตก
ลูกบอลวารีนั้นถักทอไปด้วยลำแสงสีคราม ส่งเสียงคำรามราวกับอสนีบาต อานุภาพของมันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของอสูรทั้งสอง ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำก็ไม่กล้าประมาท ทวนพู่ดำในมือลุกโชนไปด้วยอัสนีสีดำ แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)หอกอัสนีสีดำสองเล่ม เข้าปะทะกับมี(@NameIsNovel)ดโค้งสีเขียวและ(@NameIsNovel)ลูกบอลวารีสีครามตามลำดับ
ทว่า(@NameIsNovel) ในช่วงเวลาคับขันนี้เอง เว่ยชิงที่(@NameIsNovel)ทรุดกายอยู่ข้างๆ ก็พลันลงมือ มี(@NameIsNovel)ดสั้นวาววับสองเล่มพุ่งออกจากมือของเขา(@NameIsNovel) เล็งตรงไปยังแผ่นหลังของปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำ
ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำกำลังจดจ่ออยู่กับการรับมือเฟิงซีและ(@NameIsNovel)กุยถู จึงไม่ได้(@NameIsNovel)ระวังเว่ยชิง กว่า(@NameIsNovel)จะรู้ตัวก็สายเกินกว่า(@NameIsNovel)จะหลบหลีก มี(@NameIsNovel)ดสั้นกำลังจะแทงทะลุร่างอยู่แล้ว
ในเสี้ยวขณะแห่งความเป็น(@NameIsNovel)ความตาย ลำแสงสีเสวียนเหลืองสายหนึ่งพลันพุ่งออกมาจากม่านหมอกสีขาวที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียง สกัดกั้นมี(@NameIsNovel)ดสั้นวาววับทั้งสองเล่มไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างแม่นยำ
ลำแสงสีเสวียนเหลืองเองก็ถูกซัดกระเด็นกลับไป เผยให้เห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)พลองยาวเสวียนเหลือง
เว่ยชิงตกใจอย่างยิ่ง แต่ก็ไม่กล้าลงมือเป็น(@NameIsNovel)ครั้งที่(@NameIsNovel)สอง รีบบินไปยังฝั่งของเฟิงซีและ(@NameIsNovel)กุยถู
ในขณะนั้นเอง หอกอัสนีสีดำ มี(@NameIsNovel)ดโค้งสีเขียว และ(@NameIsNovel)ลูกบอลวารีสีครามก็ได้(@NameIsNovel)ปะทะกัน เกิดเป็น(@NameIsNovel)เสียงคำรามกึกก้อง ห้วงมิติสั่นสะเทือน คลื่นพลังปราณสาดกระจายไปทั่วทุกทิศ ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)พายุหมุนสีขาวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในทันที
ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำลอยถอยกลับไป สีหน้าอัปลักษณ์อย่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel) พลิกฝ่ามือคราหนึ่ง พลันปรากฏโล่ทองคำขึ้นแล้วแปลงเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงสีทองห่อหุ้มทั่วร่าง
“ไปกันเถอะ พวกเราจะออกไปข้างนอก” เซินลั่วกล่าวแล้วบินออกไปด้านนอก เนี่ยไฉจูติดตามไปทันที ส่วนไป๋เสี่ยวเถียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วก็ติดตามคนทั้งสอง พุ่งออกไปด้านนอกเช่นกัน
“เป็น(@NameIsNovel)พวกเจ้า!” เมื่อเว่ยชิงบินไปอยู่ข้างเฟิงซีและ(@NameIsNovel)เหล่าปีศาจตนอื่น พอเห็นเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พวกพ้อง ในใจก็บังเกิดทั้งความประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ความเคียดแค้นชิงชังอย่างมหาศาลไปพร้อมกัน
แผนการอันแยบยลของตนเหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะสำเร็จ แต่กลับถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เหลือบไรสองตัวนี้
ส่วนหลิวชิง เมื่อเห็นเซินลั่ว ในแววตาก็ฉายประกายที่(@NameIsNovel)แตกต่างออกไปวูบหนึ่ง
“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)พวกท่าน ขอบคุณสำหรับกระบวนท่าเมื่อครู่ เกิดอะไรขึ้นที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว แล้วเหตุใดปีศาจพวกนี้จึงมาที่(@NameIsNovel)ป่าไผ่ม่วงได้(@NameIsNovel)” ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำพยักหน้าให้เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหาย แล้วจึงเอ่ยถาม
“ท่านผู้พิทักษ์ วันนี้เป็น(@NameIsNovel)วันสิ้นสุดของ ‘การประชุมผลซิ่งเซียน’ ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว แต่กลับคาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)กลุ่มคนจากสระมังกรดำจะสมคบคิดกับเว่ยชิงบุกโจมตีภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว…”
เนี่ยไฉจูตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำไม่รู้เรื่องราวใดๆ ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นบนภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเลย จึงรีบเล่าสถานการณ์ปัจจุบันให้ฟังอย่างรวดเร็ว
“ท่านผู้อาวุโส มี(@NameIsNovel)ปีศาจบุกรุกเข้ามาในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวเป็น(@NameIsNovel)จำนวนมาก ท่านอาจารย์เซียนชิงเหลียนและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสอีกหลายท่าน ถูกเว่ยชิงใช้แผนการชั่วร้ายทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
พวกเราต้องการความช่วยเหลือจากท่านอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ” นางกล่าวพลางโค้งคำนับอย่างจริงใจเพื่อขอความช่วยเหลือ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังเรื่องราวทั้งหมด สายตาของปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำก็เปลี่ยนไปจับจ้องที่(@NameIsNovel)เว่ยชิง ส่งปราณที่(@NameIsNovel)คมกริบดุจใบมี(@NameIsNovel)ดพุ่งผ่านอากาศไปยังเขา(@NameIsNovel)
ผิวหน้าของเว่ยชิงรู้สึกเจ็บแปลบราวกับถูกบาด แสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาเล็กน้อย แต่ก็กลับมาสงบได้(@NameIsNovel)ในเวลาอันรวดเร็ว
“หึ! ข้าบอกแล้วว่า(@NameIsNovel)อย่าใช้วิธีการสกปรกต่ำช้าเช่นนี้!” กุยถู ที่(@NameIsNovel)นิ่งเงียบมาตลอดแค่นเสียงเบาๆ แสดงความรังเกียจต่อวิธีการลอบโจมตีอันหลบๆ ซ่อนๆ เช่นนี้
“กุยถู ท่านพูดอะไรเช่นนั้น เป้าหมายของเราคือสมบัติภายในถ้ำเจ้าแม่กวนอิม ตราบใดที่(@NameIsNovel)บรรลุเป้าหมาย จะใช้วิธีการใดก็ย่อมได้(@NameIsNovel)” เฟิงซีกล่าวเสียงเข้ม
กุยถูกขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)กล่าวอะไรอีก
“ท่านผู้อาวุโสวายุ แผนลอบโจมตีล้มเหลวแล้ว ตอนนี้จะทำอย่างไรต่อ” เว่ยชิงส่งกระแสจิตถาม
“ในเมื่อใช้เล่ห์กลไม่ได้(@NameIsNovel)ผล ก็คงต้องใช้กำลังบุกทะลวงเข้าไปแทน ภัยคุกคามเพียงหนึ่งเดียวคือปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำ
กุยถู กับข้าจะรับมือมันเอง หยวนชิว เจ้าไปจัดการกับเจ้าพวกขยะระดับก่อกำเนิดสามตัวนั่นเสีย
ส่วนเจ้า เว่ยชิง กับสหายหลิว ให้พยายามทำลายเขตอาคมของถ้ำเจ้าแม่กวนอิมต่อไป” เฟิงซีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับผ่านกระแสจิต
เหล่าปีศาจทั้งหมดพยักหน้ารับทราบแล้วจึงลงมือทันที แต่ละตนมุ่งตรงไปยังเป้าหมายของตน
เว่ยชิงและ(@NameIsNovel)หลิวชิงรีบรุดไปยังประตูหินของถ้ำเจ้าแม่กวนอิม ขณะที่(@NameIsNovel)เฟิงซี กุยถู และ(@NameIsNovel)ชายชราผอมแห้งก็พุ่งเป้าโจมตีไปยังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ
ดวงตาของปีศาจหมี(@NameIsNovel)ดำสาดประกายคมปลาบ ทวนพู่ดำในมือสว่า(@NameIsNovel)งวาบไปด้วยอัสนี ชี้ไปยังห้วงอากาศเบื้องหน้า
พลันปรากฏส่วนโค้งของสายฟ้าสีดำหนาทึบกว่า(@NameIsNovel)สิบสายพุ่งออกมา กลายเป็น(@NameIsNovel)อสรพิษอัสนีสีดำยาวหนึ่งจั้งกว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบตัว เล็งเป้าหมายไปที่(@NameIsNovel)เฟิงซีและ(@NameIsNovel)กุยถู
อสรพิษอัสนีสีดำรวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ พุ่งเข้าใส่เฟิงซีและ(@NameIsNovel)กุยถูในชั่วพริบตา เสียงอัสนีคำรามกึกก้อง
ทะเลอัสนีสีดำสนิทปรากฏขึ้น ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลอัสนีบาตจางๆ อัสนีสีดำสนิทนับไม่ถ้วนอาละวาดอยู่ภายใน กักขังเฟิงซีและ(@NameIsNovel)กุยถูไว้
----------