หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 833
ตอนที่ 833 : เขตอาคมทั้งเจ็ด
ตอนที่ 833
เมื่อเห็นดังนั้น ใบหน้าของเซินลั่วก็พลันปรากฏความยินดีขึ้นทันที แมลงตัวเล็กสีเทาเหล่านี้คือแมลงกู่กลืนหยวนที่(@NameIsNovel)หยวนชิวเคยกล่าวถึงก่อนหน้านี้ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพอย่างยิ่งในการทำลายเขตอาคม ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)หยวนชิวจะไม่ได้(@NameIsNovel)กล่าวเกินจริง
ก่อนหน้านี้เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)กังวลเรื่องเนี่ยไฉจูจนลืมเรื่องนี้ไปชั่วขณะ หากตัดสินจากประสิทธิภาพของแมลงกู่ในตอนนี้ หากเขา(@NameIsNovel)ใช้มันแต่เนิ่นๆ ก็คงออกมาได้(@NameIsNovel)แล้ว
เขา(@NameIsNovel)รีบตั้งสติแล้วรวบรวมพละกำลังทั้งหมดใช้ออกไป เงาพลองหกสิบสี่สายปรากฏขึ้นรอบกาย ชัดเจนกว่า(@NameIsNovel)ครั้งก่อนมาก และ(@NameIsNovel)พลังโดยรอบก็แข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)เดิมมากเช่นกัน
แสงสีเหลืองบนพลองเสวียนเหลืองทวีความรุนแรงขึ้น และ(@NameIsNovel)เงาพลองทั้งหกสิบสี่สายก็เริ่มหมุนวนรอบกายเซินลั่ว ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนสีเหลืองขนาดมหึมาอย่างรวดเร็ว
พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไปโดยรอบ น้ำในสระระเบิดออกอย่างรุนแรง บัวและ(@NameIsNovel)โคลนริมฝั่งกลายเป็น(@NameIsNovel)ผุยผงในทันที ถูกดูดกลืนเข้าไปในวังวนสีเหลือง ทำให้ห้วงมิติสั่นสะเทือน
ศูนย์กลางของวังวนคือพลองเสวียนเหลืองในมือของเซินลั่ว สาดส่องแสงสีเหลืองอันเจิดจ้า ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ฟาดออกไป กระแทกเข้ากับม่านแสงสีคราม
พลังมหาศาลที่(@NameIsNovel)บรรจุอยู่ในวังวนสีเหลืองถาโถมเข้าใส่ม่านแสงสีคราม
ม่านแสงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ยืนหยัดอยู่ได้(@NameIsNovel)ชั่วครู่หนึ่งก่อนจะแตกสลายลงในที่(@NameIsNovel)สุดด้วยเสียงดังสนั่น
แรงของวังวนสีเหลืองไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดลง ยังคงพัดกวาดไปข้างหน้า บดขยี้ทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)ขวางทางจนหมดสิ้น และ(@NameIsNovel)ไถลออกไปเป็น(@NameIsNovel)ร่องลึกยาวหลายสิบฉื่อก่อนจะหยุดลง
“ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ออกมาได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วถอนหายใจเบาๆ ดึงพลองเสวียนเหลืองกลับมาแล้วมองไปรอบๆ ดวงตาก็พลันเบิกกว้าง
ทิวทัศน์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่พื้นที่(@NameIsNovel)รกร้างกว้างใหญ่ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เห็นจากภายในเขตอาคมก่อนหน้านี้ แต่เป็น(@NameIsNovel)ป่าหลิวสูงใหญ่ที่(@NameIsNovel)เติบโตอยู่รอบตัวเขา(@NameIsNovel) กิ่งก้านและ(@NameIsNovel)ใบไม้เขียวชอุ่ม ให้ร่มเงาราวกับหลังคา
ไม่ไกลจากป่าหลิว ชายคาของอาคารหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)วังที่(@NameIsNovel)ตั้งซ่อนอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนั้น
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เขตอาคมสีครามนั้นจะมี(@NameIsNovel)ผลของภาพมายาด้วย” เซินลั่วถอนหายใจยาวแล้วพึมพำกับตนเองก่อนจะสลายค่ายกลเมฆา เรียกธงค่ายกลกลับมาไว้ในมือ
อสูรโลหิตมุดลงไปในโพรงน้ำโดยไม่พูดอะไรแล้วหายตัวไป และ(@NameIsNovel)จ้าวเฟยจีก็บินเข้าไปในถุงเฉวียนคุณเช่นกัน
เซินลั่วปรับสภาพร่างกายของตนแล้วบินไปยังอาคารหลังนั้น เขา(@NameIsNovel)ผ่านป่าหลิวไปอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ลานกว้างก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ทางด้านซ้ายของลานกว้างเป็น(@NameIsNovel)สระบัวขนาดใหญ่ ซึ่งมี(@NameIsNovel)บัววิญญาณหลากสีเติบโตอยู่
ทว่า(@NameIsNovel) บัววิญญาณเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)สะดุดตาที่(@NameIsNovel)สุด ณ ศูนย์กลางของสระน้ำ มี(@NameIsNovel)เขตอาคมรูปครึ่งทรงกลมหลากสีเจ็ดแห่งลอยอยู่ คล้ายคลึงกับอันที่(@NameIsNovel)เคยกักขังเขา(@NameIsNovel)ไว้อย่างยิ่ง
เขตอาคมรูปครึ่งทรงกลมส่องแสงที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปมา บดบังสิ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ภายใน แต่ทั้งหมดล้วนกำลังสั่นไหว เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)กำลังกักขังผู้คนอยู่ภายใน
ทางด้านขวาของลานกว้างมี(@NameIsNovel)วังสีขาวที่(@NameIsNovel)สูงเป็น(@NameIsNovel)พิเศษตั้งอยู่ สูงถึงร้อยฉื่อ สร้างขึ้นจากหยกขาวทั้งหมดและ(@NameIsNovel)ดูหรูหราอย่างน่าเหลือเชื่อ—นี่คืออาคารที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งเห็นเมื่อครู่
“มี(@NameIsNovel)คนอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่รึ ด้วยเขตอาคมทั้งเจ็ดนี้นอกเหนือจากข้าแล้ว หรือว่า(@NameIsNovel)คนอื่นๆ อีกเจ็ดคนจะอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่” เซินลั่วเหลือบมองวังสีขาวที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างไกล แล้วรีบหันสายตากลับมายังเขตอาคมรูปครึ่งทรงกลมทั้งเจ็ดเบื้องหน้า
เขตอาคมสามแห่งแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ อยู่ในระดับเซียนแท้ สองแห่งอ่อนแอกว่า(@NameIsNovel)เล็กน้อยอยู่ในระดับมหาโพธิญาณ และ(@NameIsNovel)สองแห่งสุดท้ายอยู่ในระดับก่อกำเนิด
“เขตอาคมที่(@NameIsNovel)กักขังข้าก็อยู่ในระดับก่อกำเนิดเช่นกัน หรือว่า(@NameIsNovel)หลังจากที่(@NameIsNovel)ถ้ำเจ้าแม่กวนอิมจับพวกเรามาแล้ว
มันได้(@NameIsNovel)ตั้งเขตอาคมที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความแข็งแกร่งแตกต่างกันไปตามระดับการบำเพ็ญของแต่ละคน นี่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)การทดสอบกระมัง” ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของเซินลั่ว
จากนั้นดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็สาดประกายแสงสีเขียว ขณะมองไปยังเขตอาคมรูปครึ่งทรงกลมทั้งเจ็ด
เขตอาคมเซียนแท้ทั้งสามแข็งแกร่งเกินไป และ(@NameIsNovel)เนตรภูตแห่งยมโลกของเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถมองทะลุได้(@NameIsNovel) ทำได้(@NameIsNovel)เพียงมองเห็นเงาเลือนรางในเขตอาคมระดับมหาโพธิญาณทั้งสองแห่ง
ทว่า(@NameIsNovel)เขตอาคมระดับก่อกำเนิดสองแห่งสุดท้ายนั้นไม่ได้(@NameIsNovel)ลึกลับถึงเพียงนั้น และ(@NameIsNovel)เนตรภูตของเขา(@NameIsNovel)ก็สามารถมองลอดเข้าไปข้างในได้(@NameIsNovel)
ร่างเลือนรางสองร่างปรากฏขึ้นในสายตาของเซินลั่ว แม้จะไม่ชัดเจนนัก แต่ก็น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจู
ทั้งสองกำลังโจมตีเขตอาคมอย่างสุดกำลัง แต่มันก็เกินกว่า(@NameIsNovel)พละกำลังของพวกเขา(@NameIsNovel)ไปมากนัก แม้ว่า(@NameIsNovel)ม่านแสงรูปครึ่งทรงกลมจะสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)วี่แววว่า(@NameIsNovel)จะแตกออก
“ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)หนึ่งในสามเขตอาคมเซียนแท้นั้นกักขังอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำไว้หรือไม่ และ(@NameIsNovel)ข้าก็ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญญาจะช่วยได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel) การช่วยทำลายเขตอาคมระดับก่อกำเนิดสองแห่งนี้ ข้ายังพอจะจัดการได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วชั่งใจในใจก่อนที่(@NameIsNovel)พลองเสวียนเหลืองของเขา(@NameIsNovel) จะฟาดเข้าใส่เขตอาคมทรงกลมสีทองแห่งหนึ่งภายในสระ
เงาพลองที่(@NameIsNovel)ดูราวกับของจริงพุ่งออกไป กระแทกเข้ากับเขตอาคมสีทอง และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียงดังสนั่น เขตอาคมรูปครึ่งทรงกลมก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ชายหนุ่มผู้หนึ่งยืนอยู่ภายในเขตอาคม กำลังเปิดฉากการโจมตีต่างๆ นานาใส่ม่านแสงสีทอง—เป็น(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนนั่นเอง
เมื่อรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดจากม่านแสง เขา(@NameIsNovel)ก็หยุดมือลงทันที
“เกิดอะไรขึ้น มี(@NameIsNovel)คนช่วยข้าจากข้างนอกรึ” ดวงตาของไป๋เสี่ยวเถียนสว่า(@NameIsNovel)งวาบ
น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่สามารถมองทะลุเขตอาคมสีทองได้(@NameIsNovel) หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็พ่นพัดสีทองออกมา—เป็น(@NameIsNovel)พัดวาดมังกรนั่นเอง
เขา(@NameIsNovel)กำมันไว้ด้วยสองมือ และ(@NameIsNovel)รัศมี(@NameIsNovel)สีทองก็ม้วนตัวและ(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านออกมาจากร่างกาย พัดวาดมังกรขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าในทันที
บนผิวของมันเผยให้เห็นอักขระเวทสีทองนับไม่ถ้วนซึ่งความเจิดจ้าของมันหมุนวนไปรอบๆ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เปลวเพลิงสีทองสามชั้น
“เพลิงพุทธะประจักษ์!” กล้ามเนื้อแขนของไป๋เสี่ยวเถียนปูดโปนขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สะบัดพัดยักษ์ ปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเขา(@NameIsNovel)ออกมาในการโจมตีครั้งเดียว
แสงสีทองนับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมาจากภายในพัด ผสานเข้าเป็น(@NameIsNovel)ลูกบอลแสงสีทองขนาดเท่าอาคารหลังหนึ่ง ลึกเข้าไปในลูกบอล ปรากฏอักขระสวัสดิกะขึ้น ล้อมรอบด้วยเปลวเพลิงสีเหลืองสดใส
พลังและ(@NameIsNovel)ภาพอันตระการตาของมันช่างน่าตกตะลึงอย่างแท้จริง
ทันทีที่(@NameIsNovel)ลูกบอลแสงสีทองปรากฏขึ้น มันก็พุ่งไปข้างหน้าราวกับดาวตก กระแทกเข้ากับม่านแสงสีทองด้วยเสียงดังสนั่น!
ม่านแสงสีทองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้(@NameIsNovel)
ในขณะนั้นเอง อักขระสวัสดิกะภายในลูกบอลก็ลอยออกมา พุ่งเข้าใส่ม่านแสงสีทองราวกับลูกศรที่(@NameIsNovel)ออกจากคันธนู
อักขระสวัสดิกะเพียงอันเดียวนี้ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ขนาดเท่าศีรษะมนุษย์เท่านั้น กลับทำให้ม่านแสงสีทองสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่งเมื่อกระทบและ(@NameIsNovel)เกิดรอยร้าวขึ้นพร้อมกับเสียงที่(@NameIsNovel)คมชัด—มันทรงพลังกว่า(@NameIsNovel)ลูกบอลแสงสีทองเองหลายเท่า
เพลิงพุทธะประจักษ์เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับจากวัดหัวเซิง เปลวเพลิงสีเหลืองสดใสเหล่านั้นคือเพลิงพิโรธแห่งหมิงหวังทำลายล้าง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังทำลายล้างต่อทุกสิ่ง
นอกเขตอาคม เซินลั่วมองไปยังเขตอาคมที่(@NameIsNovel)กำลังแตกร้าวด้วยร่องรอยแห่งความยินดี เขา(@NameIsNovel)สะบัดพลองเสวียนเหลือง ใช้เพลงกระบองพิรุณโกลาหล
เงาพลองหกสิบสี่สายปรากฏขึ้น กระหน่ำลงบนบริเวณที่(@NameIsNovel)แตกหักของม่านแสงสีทองอย่างหนักหน่วง
ม่านแสงสีทองซึ่งถูกผลักดันจนถึงขีดสุดอยู่แล้ว ไม่สามารถทนทานต่อพลังของเพลงกระบองพิรุณโกลาหลได้(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็พังทลายลง
ด้วยเสียงแตกระเบิด ม่านแสงสีทองก็แตกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ เผยให้เห็นร่างของไป๋เสี่ยวเถียน
“สหายเซิน ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)ท่าน ขอบคุณมาก” ไป๋เสี่ยวเถียนมองไปรอบๆ ใบหน้าแสดงความประหลาดใจ สายตาของเขา(@NameIsNovel)จับจ้องไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่วในที่(@NameIsNovel)สุด และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ขอบคุณด้วยการคารวะ
“เรื่องเล็กน้อย ยินดีที่(@NameIsNovel)ท่านปลอดภัย” เซินลั่วโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“หรือว่า(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ทั้งหมดจะถูกขังอยู่ภายในเขตอาคมเหล่านี้
เอ๊ะ สหายเซิน ระดับการบำเพ็ญของท่านทะลวงสู่ระดับก่อกำเนิดขั้นกลางแล้วรึ” ไป๋เสี่ยวเถียนมองไปยังม่านแสงอื่นๆ แล้วจู่ๆ ก็จ้องมองไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว อุทานด้วยความประหลาดใจ
“ข้าได้(@NameIsNovel)กลืนกินผลซิ่งเซียนไปและ(@NameIsNovel)โชคดีที่(@NameIsNovel)ทะลวงผ่านได้(@NameIsNovel) เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ เรามาช่วยไฉจูกันก่อน” เซินลั่วอธิบายสั้นๆ แล้วรีบรุดไปยังม่านแสงทรงกลมสีขาวอีกแห่งหนึ่ง
------------