หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 835
ตอนที่ 835 : ธิดามังกรน้อย
ตอนที่ 835
ความอบอุ่นเอ่อล้นในใจของเซินลั่วขณะรับยันต์โปรดสัตว์ทั่วหล้ามา ก่อนหน้านี้เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นอานุภาพของยันต์น้ำค้างกิ่งหลิวด้วยตาตนเองแล้ว
และ(@NameIsNovel)คาดว่า(@NameIsNovel)ยันต์โปรดสัตว์ทั่วหล้านี้ก็คงมี(@NameIsNovel)อานุภาพไม่ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)กัน สามารถช่วยชีวิตได้(@NameIsNovel)ในยามคับขัน
“ยันต์สองแผ่นนี้ แผ่นหนึ่งคือยันต์ล่องหน ส่วนอีกแผ่นคือยันต์มุดดิน เก็บไว้กับตัวเถิด” เซินลั่วรีบนำยันต์สองแผ่นออกมาแล้วยื่นให้
เนี่ยไฉจูไม่ปฏิเสธ ส่งยิ้มหวานให้ แล้วทะยานร่างเข้าไปในทางเดินตรงกลาง
เซินลั่วรีบตามไปติดๆ ขณะเดียวกันก็อัญเชิญกระจกแปดแขวนออกมาป้องกันร่างกายขณะที่(@NameIsNovel)บินไปข้างหน้าโดยไม่แตะพื้น
ทางเดินสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)เมื่อแสงสว่า(@NameIsNovel)งเบื้องหน้าสดใสขึ้น หุบเขา(@NameIsNovel)สงบเงียบแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้น
เสียงน้ำไหล “ซู่ซ่า” ดังก้องอยู่ในห้วงมิติ ลำธารใสสายหนึ่งไหลคดเคี้ยวมาจากภายในหุบเขา(@NameIsNovel)อันเงียบสงบ
และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ปลายสุด มี(@NameIsNovel)ใบบัวสีเขียวชอุ่มผืนใหญ่กำลังเติบโตอยู่ ตรงกลางมี(@NameIsNovel)ดอกบัวสีชมพูขนาดเท่าโม่หิน ส่องประกายแสงสีทองจางๆ
ภาพนี้งดงามราวกับภาพวาด
สีหน้าของเซินลั่วแข็งค้าง ที่(@NameIsNovel)นี่ควรจะอยู่ภายในวัง เหตุใดจึงมี(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)อันเงียบสงบเช่นนี้ปรากฏขึ้นได้(@NameIsNovel)
“หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ภาพมายา” แววตาของเขา(@NameIsNovel)เข้มขึ้นขณะโคจรเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอิน เพื่อตรวจสอบสภาพแวดล้อมอย่างละเอียด ที่(@NameIsNovel)นี่ยังคงไม่สามารถใช้สัมโผัสจิตเทวะได้(@NameIsNovel)
แต่โชคดีที่(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)กว้างนักและ(@NameIsNovel)สามารถมองเห็นขอบเขตได้(@NameIsNovel)ในพริบตาเดียว เขา(@NameIsNovel)ไม่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติใดๆ เว้นแต่ภายในดอกบัวนั้นมี(@NameIsNovel)ประกายแสงแห่งสมบัติส่องผ่านออกมา ห่างไกลจากความธรรมดา
“หรือว่า(@NameIsNovel)สมบัติจะอยู่ในดอกบัวนั่น” ใบหน้าของเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นด้วยความยินดี แล้วร่ายคาถาไปยังดอกบัวสีชมพู
ฝ่ามือวารีสีครามสายหนึ่งผุดขึ้นจากลำธาร ยื่นออกไปหมายจะคว้าดอกบัว
“บังอาจ!” พลันมี(@NameIsNovel)เสียงตวาดเย็นเยียบดังขึ้น พร้อมกับก้อนหินใกล้ดอกบัวสีชมพูที่(@NameIsNovel)แตกร้าว คลื่นกระบี่สีครามสายหนึ่งพุ่งออกมาจากก้อนหินนั้น ตัดผ่านฝ่ามือวารีขาดเป็น(@NameIsNovel)สองท่อนได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
คมกระบี่สีครามไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดลง กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีครามพุ่งเข้าใส่เซินลั่วต่อไปด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง
เซินลั่วขมวดคิ้ว เขา(@NameIsNovel)ไม่ทันสังเกตเห็นการมี(@NameIsNovel)อยู่ของผู้บำเพ็ญคนอื่นตอนที่(@NameIsNovel)ตรวจสอบหุบเขา(@NameIsNovel)อันเงียบสงบแห่งนี้ จึงได้(@NameIsNovel)ลงมือหมายจะเอาสมบัติ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ผู้พิทักษ์คนนี้จะประมาทไม่ได้(@NameIsNovel)เสียแล้ว
ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยพละกำลังในปัจจุบัน เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่หวาดกลัว จึงสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง แสงกระบี่สีแดงฉานสายหนึ่งพุ่งออกจากแขนเสื้อแล้วเข้าปะทะกับคลื่นกระบี่สีคราม
เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นราวกับอสุนีบาตฟาดลงมากลางแจ้ง คลื่นกระบี่สีครามระเบิดออก แต่ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็พลิกคว่ำและ(@NameIsNovel)ถูกซัดกลับไปเช่นกัน ความเจิดจ้าของมันลดลงอย่างมาก
เซินลั่วตกใจ รีบยกมือขึ้นเรียกมันกลับคืนมา หลังจากได้(@NameIsNovel)รับการบ่มเพาะด้วยการบำเพ็ญในฝันหลายครั้ง พลังของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ไม่ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)นสั้นเขา(@NameIsNovel)มังกร แต่กลับได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บตั้งแต่การปะทะกันครั้งแรก!
เมื่อตัวอ่อนกระบี่บินกลับมาถึงมือแล้ว เขา(@NameIsNovel)จึงสังเกตเห็นความผิดปกติ จิตวิญญาณของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ไม่ได้(@NameIsNovel)รับอันตราย
แต่กลับมี(@NameIsNovel)จุดสีครามปรากฏอยู่บนตัวกระบี่ซึ่งแฝงไว้ด้วยพลังผนึกอันแข็งแกร่ง ผนึกพลังส่วนใหญ่ของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์เอาไว้
“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)พลังเทวะผนึก” ในใจของเซินลั่วสงบลง ด้วยความคิดเพียงครั้งเดียว เขา(@NameIsNovel)ก็นำตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์เข้าไปในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
ห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดคอยควบคุมพลังของผนึกภายในตัวกระบี่ มันก็เกิดความโกลาหลขึ้นในทันที
เขา(@NameIsNovel)กระตุ้นพลังของคัมภีร์สวรรค์ให้ห่อหุ้มผนึกสีครามภายในตัวกระบี่ และ(@NameIsNovel)ในกระบวนท่าเดียว เขา(@NameIsNovel)ก็ลอกมันออกจากตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ ซึ่งกลับคืนสู่สภาพเดิมในทันที
เซินลั่วกวักมือเรียก และ(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็บินออกจากห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ โคจรและ(@NameIsNovel)ร่ายรำอยู่รอบตัวเขา(@NameIsNovel) แสงสีแดงบนตัวกระบี่กลับคืนสู่สภาพเดิมแล้ว
“เอ๊ะ!” เสียงประหลาดใจดังมาจากเบื้องหน้า ตามมาด้วยเสียงหวีดหวิวแหลมคมขณะที่(@NameIsNovel)ร่างสีครามร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากรอยแยกของก้อนหิน เผยให้เห็นรูปร่างของเด็กสาวผมสีครามคนหนึ่ง
เด็กสาวผู้นี้มี(@NameIsNovel)ศีรษะเป็น(@NameIsNovel)มังกรและ(@NameIsNovel)ร่างกายเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ บนศีรษะมี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มังกรคล้ายปะการังโปร่งแสงสองอัน ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์มังกร ทั้งยังงดงามไม่น้อย แต่ท่าทีของนางกลับแฝงไว้ด้วยความหยิ่งผยอง ทำให้ยากที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกชื่นชอบนางได้(@NameIsNovel)
“เอ๊ะ! ธิดามังกรน้อย!” หยวนชิวอุทานด้วยความประหลาดใจในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
“ธิดามังกรน้อยรึ ท่านรู้จักที่(@NameIsNovel)มาของเด็กสาวผู้นี้หรือ” เซินลั่วเมื่อรับรู้ถึงเสียงของหยวนชิวก็สื่อสารกับเขา(@NameIsNovel)ผ่านกระแสจิต
หยวนชิวเป็น(@NameIsNovel)ผู้รอบรู้และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความรู้กว้างขวาง เซินลั่วจึงพาเขา(@NameIsNovel)ติดตัวมาในร่างแมลงกู่เพื่อสะดวกในการปรึกษาหารือ เนื่องจากหยวนชิวสามารถมองเห็นภายนอกห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ได้(@NameIsNovel)เล็กน้อย
เมื่อได้(@NameIsNovel)ตั้งตราพันธสัญญาไว้ในจิตวิญญาณเทวะของหยวนชิวแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่กังวลว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายจะทำสิ่งใดที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ปฏิปักษ์ต่อผลประโยชน์ของตน
“ก่อนที่(@NameIsNovel)ข้าจะมาที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ข้าได้(@NameIsNovel)สืบสวนข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับที่(@NameIsNovel)นี่อย่างละเอียด และ(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องราวเกี่ยวกับธิดามังกรนางนี้ ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)นางเคยเป็น(@NameIsNovel)งูวารีในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว
ได้(@NameIsNovel)รับการชี้แนะจากพระโพธิสัตว์จนเปิดปัญญาทางจิตวิญญาณ และ(@NameIsNovel)มักจะฟังคำสอนของพระโพธิสัตว์อยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งแปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ร่างกึ่งมังกรได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
ทว่า(@NameIsNovel)ธิดามังกรน้อยนางนี้กลับอกตัญญู หลังจากได้(@NameIsNovel)ดีแล้วก็กลับหยิ่งยโสโอหัง นางถึงกับอ้างตนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์สายตรงของพระโพธิสัตว์และ(@NameIsNovel)ก่อเรื่องวุ่นวายมากมายในโลกมนุษย์
ซึ่งนำไปสู่การถูกสะกดไว้ คาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)นางจะมาปรากฏตัวอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่” หยวนชิวกล่าวอย่างรวดเร็ว
“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใคร หากไม่ใช่ศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว บังอาจบุกรุกเข้ามาในถ้ำเจ้าแม่กวนอิมของข้า และ(@NameIsNovel)พยายามจะขโมยสมบัติของพระโพธิสัตว์!” เด็กสาวผมสีครามมองเซินลั่วด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แล้วจึงตวาดเสียงเย็นชา
ร่างกายของนางพลุ่งพล่านไปด้วยแสงสีคราม และ(@NameIsNovel)แรงกดดันของผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดขั้นปลายสุดยอดก็ถูกแสดงออกมาอย่างชัดเจนขณะที่(@NameIsNovel)นางกำลังจะลงมือ
“โปรดรอก่อน ท่านหญิงธิดามังกร เมื่อครู่ข้าได้(@NameIsNovel)กระทำการอันไม่สุภาพไป ข้าเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของสำนักหลวงต้าถัง มิใช่บุคคลน่าสงสัย
การเข้ามาในถ้ำเจ้าแม่กวนอิมของข้าก็มี(@NameIsNovel)เหตุผล โปรดให้ข้าได้(@NameIsNovel)อธิบาย...” สีหน้าของเซินลั่วเปลี่ยนไป เขา(@NameIsNovel)รีบนำตราประจำตัวที่(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูมอบให้มาพยายามชี้แจง
สีหน้าของธิดามังกรน้อยอ่อนลงเล็กน้อยเมื่อเห็นตราประจำตัว แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินถึงตัวตนของเซินลั่ว คิ้วของนางก็พลันตั้งชันขึ้น พลิกฝ่ามือคราหนึ่งก็เรียกแส้สีครามที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หนามแหลมออกมาแล้วสะบัดใช้ออกไป
แส้สีครามยาวขึ้นหลายสิบเท่าในสายลมในทันที กวาดเข้าใส่เซินลั่วราวกับมังกรทรงพลัง เปล่งเสียงหวีดหวิวอันน่าเกรงขาม
สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบถอยกลับไปพร้อมกับสะบัดแขนเสื้อในคราวเดียวกัน
ลูกแก้วสีม่วงขนาดใหญ่ปรากฏออกมาและ(@NameIsNovel)ขยายใหญ่ขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ร้อยเท่าในทันที กลายเป็น(@NameIsNovel)ไข่มุกยักษ์สีม่วงขนาดเท่ากับวังหลังหนึ่งแล้วขวางอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)
เกิดเสียงดัง ‘เคร้ง’ ไข่มุกยักษ์สีม่วงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสีม่วงสาดกระจายไปทุกทิศทุกทาง แต่มันก็สกัดกั้นการโจมตีจากแส้สีครามไว้ได้(@NameIsNovel)
“ท่านหญิงธิดามังกร โปรดระงับโทสะก่อน ข้าหาใช่คนชั่วร้ายจริงๆ ข้าได้(@NameIsNovel)รับคำสั่งจากศิษย์ผู้นำของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวให้มาตามหาสมบัติที่(@NameIsNovel)นี่
บัดนี้ มี(@NameIsNovel)ปีศาจที่(@NameIsNovel)ทรงพลังหลายตนบุกรุกเข้ามาในถ้ำเจ้าแม่กวนอิมจากภายนอก และ(@NameIsNovel)พวกเราจำต้องอาศัยสมบัติเหล่านี้เพื่อขับไล่พวกมันกลับไป!” เซินลั่วตะโกนเสียงดัง พยายามอธิบาย
“หึ! บังอาจชิงตราประจำตัวศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว ทั้งยังละโมบในสมบัติของพระโพธิสัตว์! วันนี้เจ้าอย่าได้(@NameIsNovel)คิดที่(@NameIsNovel)จะกลับออกไปทั้งเป็น(@NameIsNovel)เลย!”
ธิดามังกรน้อยไม่ฟังแม้แต่น้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความดุร้าย สะบัดแส้ในมืออีกครั้ง บัดนี้มี(@NameIsNovel)แสงสีครามพร่ามัวชั้นหนึ่งแผ่ซ่านอยู่บนแส้
เงาแส้มหึมาที่(@NameIsNovel)เหมือนกันทุกประการนับร้อยสายปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)คลื่นแส้ที่(@NameIsNovel)ปกคลุมทั่วท้องฟ้าแล้วฟาดเข้าใส่เซินลั่วจากทุกทิศทาง ปิดตายทุกเส้นทางหลบหนี ด้วยอานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
คิ้วของเซินลั่วขมวดมุ่น และ(@NameIsNovel)หลังจากประกายแสงสีเขียววาบขึ้นในดวงตา ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งไปยังทิศซ้าย โดยไม่สนใจเงาแส้ที่(@NameIsNovel)ถาโถมมาจากทิศทางนั้นเลยแม้แต่น้อย
เงาแส้ฟาดมาถึงตัวเขา(@NameIsNovel) แต่กลับไร้ซึ่งพลังใดๆ ที่(@NameIsNovel)แท้แล้วมันเป็น(@NameIsNovel)เพียงร่างมายาทั้งสิ้น
------------