หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 857
ตอนที่ 857 : กลลวงข้ามสมุทร
ตอนที่ 857
เซินลั่วตั้งสมาธิและ(@NameIsNovel)มองอย่างใกล้ชิด สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เขา(@NameIsNovel)เห็นโล่สีดำสนิทราวกับน้ำหมึกปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ซึ่งแม้จะดูไม่แข็งแกร่งเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ แต่ก็สามารถสกัดกั้นการโจมตีของกรงเล็บยักษ์ไว้ได้(@NameIsNovel)
ในขณะนั้น น้ำแข็งสีครามที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มหม่าซิ่วซิ่วก็แตกออกด้วยเสียง “ปัง” และ(@NameIsNovel)จากนั้นร่างของสตรีนางนั้นก็โอนเอนและ(@NameIsNovel)แปลงเป็น(@NameIsNovel)เงามังกรสีคราม ที่(@NameIsNovel)หายไปในอากาศธาตุ
ชั่วขณะต่อมา ห่างออกไปหลายร้อยฉื่อข้างขวดหยกชำระล้าง ห้วงมิติก็กระเพื่อมและ(@NameIsNovel)ร่างของหม่าซิ่วซิ่วก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบและ(@NameIsNovel) “ฟู่” เข้าไปในขวด
“ฮี่ฮี่ ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)สหายเซินจะมี(@NameIsNovel)ความแข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามถึงเพียงนี้แล้ว เด็กสาวคนนี้จะไม่ต่อสู้กับท่านต่อไปอีกและ(@NameIsNovel)จะขอตัวลาไปก่อน”
เสียงของหม่าซิ่วซิ่วมาจากภายในขวดหยกชำระล้างก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะหายไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน
การกระทำชุดของนางรวดเร็วราวกับสายฟ้า และ(@NameIsNovel)เซินลั่วก็ไม่สามารถหยุดนางได้(@NameIsNovel)
ในขณะเดียวกัน ลำแสงสีครามสามสายที่(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกไปเพิ่งจะมาถึง โดยสองสายพลาดเป้าและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงสายสุดท้ายที่(@NameIsNovel)พันรอบกายของเว่ยชิง
“เมื่อครู่ นั่นคือเคล็ดวิชาหลบหลีกมังกรท่องสมุทร! สหายเซิน ระวังตัวด้วย หลิวชิงผู้นั้นอาจจะมาจากวังมังกรทะเลตะวันออก!” หยวนชิวพูดจากภายในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ในทันที น้ำเสียงของเขา(@NameIsNovel)แฝงไว้ด้วยความเคารพ
พละกำลังในปัจจุบันของเซินลั่วอาจจะเป็น(@NameIsNovel)เพียงชั่วคราว แต่ศักยภาพอันมหาศาลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แสดงออกมานั้นทำให้หยวนชิวรู้สึกยำเกรงแล้ว
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้นเซินลั่วก็ขมวดคิ้ว โบกแขนเสื้อของเขา(@NameIsNovel)
ลำแสงสีครามสายหนึ่งห่อหุ้มร่างของเว่ยชิงและ(@NameIsNovel)บินกลับมาอย่างรวดเร็ว
“ทิ้งร่างไว้!” ในขณะนี้ เสียงที่(@NameIsNovel)ก้องกังวาน มี(@NameIsNovel)ลักษณะคล้ายโลหะและ(@NameIsNovel)ระคายหู มาจากเบื้องหน้า
ก่อนที่(@NameIsNovel)เสียงจะจางหายไป หัวสัตว์ร้ายสีดำก็ปรากฏขึ้นบนโล่สีดำ มันอ้าปากเพื่อพ่นบางสิ่งออกมา
คลื่นเสียงสีดำมวลหนึ่งปะทุออกมา ในตอนแรกเงียบสนิท แต่ก็ระเบิดออกอย่างรวดเร็วเป็น(@NameIsNovel)เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ห่อหุ้มกรงเล็บยักษ์สีแดงไว้ภายใน
กรงเล็บยักษ์สีแดงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงของมันกะพริบอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่(@NameIsNovel)พลังผสมของลมและ(@NameIsNovel)ไฟกลายเป็น(@NameIsNovel)ไม่เสถียรอย่างเหลือเชื่อ
สีหน้าของเซินลั่วเปลี่ยนไป เขา(@NameIsNovel)กำลังจะร่ายคาถาเพื่อทำให้มันมั่นคง แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว
ด้วยเสียง “ตูม” ที่(@NameIsNovel)ดังสนั่นหวั่นไหว กรงเล็บยักษ์สีแดงก็ระเบิดออกโดยสิ้นเชิง กลายเป็น(@NameIsNovel)เศษเปลวไฟและ(@NameIsNovel)ลมที่(@NameIsNovel)บ้าคลั่งนับไม่ถ้วนกระจัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง
คลื่นเสียงสีดำยังคงรุกไปข้างหน้า บัดนี้ได้(@NameIsNovel)ห่อหุ้มลำแสงสีครามสายหนึ่งไว้
แสงสีครามก็พลันหรี่แสงลงและ(@NameIsNovel)พร่ามัว ฉีกขาดและ(@NameIsNovel)ยุบตัวลงในทันที ทำให้ร่างของเว่ยชิงตกลงไปยังพื้นเบื้องล่าง
เหตุการณ์ชุดนี้อาจจะฟังดูซับซ้อน แต่ในความเป็น(@NameIsNovel)จริงแล้ว มันเกิดขึ้นในชั่วพริบตา
สายตาของเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งวาบขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้เวิชาเยื้องย่างจันทรา พุ่งไปยังร่างของเว่ยชิง แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคลื่อนไหว เงาสีครามข้างกายเว่ยชิงก็กะพริบ และ(@NameIsNovel)ร่างหนึ่งก็ได้(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าแล้ว คว้าร่างของเว่ยชิงไว้
ร่างของเว่ยชิงสั่นสะเทือนแล้วก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ม่านตาของเซินลั่วหดเล็กลง และ(@NameIsNovel)ก็หยุดกะทันหันในเส้นทางของเขา(@NameIsNovel)
เงาสีครามก็เผยให้เห็นร่างที่(@NameIsNovel)แท้จริงของมันเช่นกัน เป็น(@NameIsNovel)ชายร่างสูงสวมเกราะสีดำมี(@NameIsNovel)ปีกคู่สีครามที่(@NameIsNovel)ด้านหลัง
ใบหน้าของชายผู้นี้มี(@NameIsNovel)ความคล้ายคลึงกับเว่ยชิงถึงแปดส่วน ยกเว้นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จมูกที่(@NameIsNovel)แหลมเล็กน้อยและ(@NameIsNovel)มือเท้าที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างสั้น
ทว่า(@NameIsNovel)กล้ามเนื้อบนร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ราวกับเถาวัลย์โบราณที่(@NameIsNovel)พันรอบต้นไม้เก่าแก่ ดูเหมือนจะบรรจุพละกำลังที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด
เซินลั่วเหลือบมองเว่ยชิงที่(@NameIsNovel)ปรากฏตัวขึ้นใหม่ รู้สึกตกใจในใจ
เว่ยชิงที่(@NameIsNovel)เกิดใหม่ผู้นี้ดูเหมือนจะผสมผสานคุณลักษณะของกุยถูและ(@NameIsNovel)เฟิงซีจากเผ่าปีศาจ และ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับของเผ่าปีศาจในการดัดแปลงร่างกายนั้นลึกซึ้งอย่างยิ่งยวด
แม้ว่า(@NameIsNovel)สัมผัสจิตเทวะจะถูกกดไว้ในที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ ป้องกันการรับรู้ขอบเขตการบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน
แต่เซินลั่วซึ่งอาศัยสัญชาตญาณของตน รู้สึกว่า(@NameIsNovel)เว่ยชิงในขณะนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งและ(@NameIsNovel)ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว
“หึ เจ้าก็กล้าที่(@NameIsNovel)จะละโมบในร่างกายของข้ารึ” เว่ยชิงมองเซินลั่วด้วยความดูถูกในดวงตา
“เป็น(@NameIsNovel)เรื่องธรรมดาที่(@NameIsNovel)ท่านผู้สูงส่งจะทวงคืนร่างกายของท่าน แต่มี(@NameIsNovel)สิ่งหนึ่งที่(@NameIsNovel)ข้าไม่เคยเข้าใจเลย เหตุใดสหายเว่ยซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ชั้นยอดของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว จึงเลือกที่(@NameIsNovel)จะแปรพักตร์ไปอยู่กับเผ่าปีศาจ” เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)โกรธ แต่กลับถามอย่างใจเย็น
“เรื่องของข้าไม่ใช่เรื่องของเจ้า เนี่ยไฉจูอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน ให้นางส่งกิ่งหยางหลิวมา แล้วข้าอาจจะไว้ชีวิตพวกเจ้า!” เว่ยชิงมองไปรอบๆ ด้วยเสียงทุ้มลึก
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นรึ ช่างน่าเสียดาย เมื่อครู่ ท่านผู้พิทักษ์ได้(@NameIsNovel)พาไฉจูและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ออกไปจากที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว หากท่านต้องการกิ่งหยางหลิว ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)ท่านผู้สูงส่งคงจะต้องไปค้นหาที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวแล้ว”
เซินลั่วกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าขณะที่(@NameIsNovel)สื่อสารกับอสูรหมี(@NameIsNovel)ดำในใจ บอกให้มันซ่อนเนี่ยไฉจูและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุด
“อะไรนะ!” สีหน้าของเว่ยชิงเปลี่ยนไปทันที ร่างของเขา(@NameIsNovel)กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาแสงสีเขียวพุ่งทะยานออกไป รวดเร็วราวสายฟ้า มุ่งตรงไปยังทางออกของเกาะ
แววตาของเซินลั่วฉายแสงแห่งความยินดี แม้เว่ยชิงหลังผ่านการชำระร่างจะทรงพลังขึ้นมาก
แต่ดูเหมือนปัญญาจะลดลงเสียอย่างนั้น หากสามารถล่อลวงให้เขา(@NameIsNovel)ออกไปได้(@NameIsNovel)ชั่วครู่ เซินลั่วก็จะมี(@NameIsNovel)โอกาสลงมือจัดการสิ่งที่(@NameIsNovel)ตนต้องการทันที
ร่างของเขา(@NameIsNovel)สั่นไหวเล็กน้อย พร้อมที่(@NameIsNovel)จะลงมือ
ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะนั้น เว่ยชิงก็หยุดกะทันหันและ(@NameIsNovel)หันกลับมามองเซินลั่ว ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ยิงแสงที่(@NameIsNovel)ดุร้ายออกมา
“เจ้ากล้าหลอกข้ารึ!”
เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองไปรอบๆ ด้วยรอยยิ้ม
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)แม่นางหม่าจะยังอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ เหตุใดไม่แสดงตัวออกมาเล่า”
ขณะพูด เซินลั่วก็ไม่ประมาท โคจรเคล็ดบำเพ็ญไร้นามอย่างเงียบงัน สัมผัสความชื้นในอากาศรอบตัว พยายามสุดกำลังเพื่อหาตำแหน่งของหม่าซิ่วซิ่ว
“เตรียมตัวตาย!” เว่ยชิงคำรามลั่น ร่างแปรเป็น(@NameIsNovel)เงาสีเขียวพุ่งทะยานไปข้างหน้า
ก่อนร่างจะถึงตัว ลมกระโชกสีเขียวพร่ามัวก็พุ่งหอนออกมา แผ่ขยายกลายเป็น(@NameIsNovel)พายุรุนแรงเชื่อมฟ้ากับปฐพี ยกน้ำทะเลเบื้องล่างขึ้นหมุนวนถาโถมเข้าใส่เซินลั่ว
เผชิญหน้าพายุสูงตระหง่าน สีหน้าของเซินลั่วไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ยกมือชี้ไปยังระฆังทองคำม่วงทันที
แสงสีแดงปะทุออกมาจากระฆังอัคคี และ(@NameIsNovel)คลื่นเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)สูงจรดสวรรค์ก็ปะทุออกมา ปะทะเข้ากับลมสีเขียวพร่ามัวโดยตรง
แม้ว่า(@NameIsNovel)พายุที่(@NameIsNovel)สูงตระหง่านจะเต็มไปด้วยปราณปีศาจและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แรงผลักดันที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม แต่จะเทียบกับเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)เกิดจากระฆังทองคำม่วงได้(@NameIsNovel)อย่างไร ด้วยเสียงฉ่าๆ พายุทั้งลูกก็ถูกกลืนกินโดยเปลวเพลิง
เซินลั่วเทปราณเต๋าเข้าไปในระฆังอัคคีทองคำม่วงมากขึ้น และ(@NameIsNovel)คลื่นเปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)ลุกโชนก็พลันรุนแรงขึ้นหลายเท่า ม้วนตัวไปยังร่างของเว่ยชิง
เว่ยชิงไม่มี(@NameIsNovel)สมบัติของกวนอิมอยู่ในมือ เขา(@NameIsNovel)อยากจะเห็นว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายกำลังพึ่งพาสิ่งใดจึงได้(@NameIsNovel)ทำตัวหยิ่งผยองถึงเพียงนี้
เมื่อเผชิญหน้ากับเปลวเพลิงสีแดงที่(@NameIsNovel)พุ่งสูงขึ้น ร่างที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งเข้ามาของเว่ยชิงก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ช้าลงแม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)ก็บินตรงเข้าไปในนั้น
เห็นดังนั้น แววประหลาดใจฉายวาบบนใบหน้าเซินลั่ว แต่เมื่ออีกฝ่ายเข้ามาในระยะโจมตีของระฆังทองคำม่วง ก็ไม่ลังเล ยกมือชี้ไปยังระฆังทันที
ท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเปลวเพลิงก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็วจากทุกทิศทุกทาง รวมเป็น(@NameIsNovel)มัดและ(@NameIsNovel)พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ในชั่วพริบตา มันก็กลายเป็น(@NameIsNovel)เสาเพลิงขนาดใหญ่สูงหลายสิบฉื่อ กักขังเว่ยชิงไว้ภายในและ(@NameIsNovel)เผาไหม้อย่างดุเดือด
ร่างที่(@NameIsNovel)กำลังหลบหนีของเว่ยชิงชนเข้ากับขอบของเสาเพลิงและ(@NameIsNovel)ถูกผลักกลับมาด้วยเสียงดังตุ้บ
ดวงตาของเซินลั่วเย็นชาลงขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ชี้ไปยังระฆังวายุด้วยท่าทาง และ(@NameIsNovel)พายุสีเหลืองก็คำรามออกมา ผสานเข้ากับเสาเพลิงที่(@NameIsNovel)สูงตระหง่าน
ตูม! เปลวเพลิงบนเสาเพลิงก็พลันรุนแรงขึ้น พ่นลิ้นไฟหนาทึบออกมา เสาเพลิงเดิมซึ่งสูงหลายสิบฉื่ออยู่แล้ว ก็ขยายใหญ่ขึ้นกว่า(@NameIsNovel)สิบเท่าในทันที อุณหภูมิภายในเสาเพลิงเพิ่มขึ้นสิบเท่า และ(@NameIsNovel)แม้แต่ห้วงมิติก็สั่นสะเทือนจากความร้อน
“เพียงแค่เปลวเพลิง เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)มันจะทำร้ายข้าได้(@NameIsNovel)รึ” เว่ยชิงหัวเราะอย่างเย็นชา เกราะสีดำบนร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)ง และ(@NameIsNovel)แสงปีศาจที่(@NameIsNovel)ดำสนิทก็ผุดขึ้นก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)โล่แสงสีดำรอบตัวเขา(@NameIsNovel) แยกความร้อนที่(@NameIsNovel)รุนแรงจากรอบข้าง
----------